22/12 ΑΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ἡ φαρμακολύτρια

22/12   ΑΓΙΑ  ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ  ἡ  φαρμακολύτρια

        Αναστασία! ᾿Αρχοντοπούλα, μέ πατέρα Ρωμαῖο Πατρίκιο, μέ ἀσύγκριτη ὀμορφιά σωματική, μέ ἀξιοζήλευτα ψυχικά χαρίσματα, μέ πολυσήμαντη μόρφωση.

            Νεαρή νυμφεύεται  τόν  εἰδωλολάτρη  ἄρχοντα Ποπλίονα. Παράλληλα γνωρίζει  τόν Χριστό  καί  βαπτίζεται Χριστιανή.

            Βιώνει μέ συνέπεια καί φλόγα καί δυναμισμό  τό πιστεύω της. ᾿Επισκέπτεται κρυφά  φυλακισμένους   Χριστιανούς   καί  τούς  τονώνει  ἠθικά καί τούς βοηθεῖ ὑλικά.

            Καί ὅταν ἡ δραστηριότητά  της γνωστοποιεῖται στόν σύζυγό της     παραμένει  ἑδραία  καί  ἀγέρωχη. ᾿Επακόλουθο  ἡ καταγγελία στόν Διοκλητιανό.῎Αμεσα φυλακίζεται καί ἐξορίζεται. Τελειώνει τή γήϊνη πορεία της στή φωτιά, ἀλλά μέ τή φλόγα τῆς καρδιᾶς πύρινη.

            ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ! ῾Η  ἡρωϊδα, Μάρτυς   Χριστοῦ.-

Ἀπολυτίκιον  Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

            Tῶν Μαρτύρων ταῖς χρείαις διακονήσασα, μαρτυρικῶς ἐμιμήσω τὰς ἀριστείας αὐτῶν, δι' ἀθλήσεως ἐχθρὸν καταπαλαίσασα· ὅθεν βλαστάνεις δαψιλῶς χάριν ἄφθονον ἀεί,θέοφρων Ἀναστασία, τοῖς προσιοῦσιν  ἐκ πόθου τῇ ἀρωγῇ τῆς προστασίας σου.-

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ της Κροστάνδης

20/12   ΑΓΙΟΣ  ΙΩΑΝΝΗΣ  της  Κροστάνδης

          Ἡ  Θριαμβεύουσα Ἐκκλησία ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἀναρίθμητους  Ἀγωνιστές στή     γήϊνη  ἀρένα, Ἀθλητὲς τοῦ Πνεύματος, Μάρτυρες καὶ Ὁμολογητές, Ἱεραποστόλους     καὶ  Δικαίους, πιστοὺς  ἀκόλουθους τοῦ Ἰησοῦ. Ἡ Ὀρθοδοξία παραμένει  διαχρονικὴ  καὶ  οἰκουμενική. Σημεῖο  πασιφανὲς  οἱ  Ἅγιοι, ποὺ  ἀναδείχθηκαν σὲ  ὅλη τὴν ὑφήλιο. Ἀνάμεσά τους  καὶ  ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς  Κροστάνδης.

         Ἡ γνωριμία μαζί του ψυχωφελὴς  καὶ προσκλητική. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης γεννήθηκε στὶς  19 Ὀκτωβρίου 1829 στὸ χωριὸ Σούρα τῆς  Περιφέρειας  Ἀρχάγγελσκ, ἀπὸ  τὸν  Ἠλία  Μιχάηλοβιτς  καὶ  τὴν Θεοδώρα Βλάστιβνα  Σεργχίεβα.Ὁ πατέρας Ἀναγνώστης  στὸ Ναό, ἀφοῦ  εἶχε καὶ  τρεῖς  προγόνους Ἱερεῖς. Δέχτηκε  ἀνόθευτη  τὴν  πίστη  στὸ   Θεὸ  καὶ  τὴν  ἀγάπη  σ' Ἐκεῖνον, τὰ  ὁποῖα  διεφύλαξε  καὶ ἐπαύξησε.

          Ἡ  ὑγεία  του  ἐπισφαλὴς  καὶ  οἱ  ἐπιδόσεις  του  στὸ Σχολεῖο  ἐλάχιστες. Θερμὲςἱκεσίες  ἀναπέμπει στὸν  Κύριο γιὰ βοήθεια,  ὥστε νὰ κατανοεῖ  τὴ Διδασκαλία. Καὶ   ὄντως  οἱ προσευχὲς εἰσακούσθηκαν  καὶ  ἐφ' ἑξῆς φοιτᾷ  στήν Ἱερατικὴ Σχολὴ          Ἀρχάγγελσκ (1851) καὶ  πρωτεύει, καθὼς  καὶ  στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ  Πετρουπόλεως (1855).

ΑΓΙΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ο Θεοφόρος .

20/12   ΑΓΙΟΣ  ΙΓΝΑΤΙΟΣ  ο Θεοφόρος

            Ιγνάτιος!  ᾿Επίσκοπος ᾿Αντιοχείας. Φλογερός κήρυκας  τοῦ  Εὐαγγελικοῦ  λόγου, φρουρεῖ  ἄγρυπνα  τό  λογικό ποίμνιο, πού  ὁ  Κύριος  τοῦ  ἐμπιστεύεται. ῾Υπερασπίζεται  τήν ᾿Εκκλησία  ἀτρόμητα καί ἐνώπιον τοῦ βασιλιᾶ.

             Συλλαμβάνεται  πάραυτα καί ὁδηγεῖται  στή Ρώμη. Οἱ Χριστιανοί    πληροφοροῦνται τήν ἄφιξή του καί φροντίζουν γιά τή μαρτυρική  ἀπαλλαγή του.

            ῾Ο ἴδιος διακατέχεται ἀπό μαρτυρικό πόθο καί  ὅταν  εἰσέρχεται  στό  ἀμφιθέατρο, 107  μ.Χ. ,  προκαλεῖ  τά  θηρία  νά τόν κατασπαράξουν. Τό σῶμα του γίνεται βορά τῶν θηρίων καί ἡ ψυχή του χαρμονή τῶν ᾿Αγγέλων,  καύχημα  τῶν  Μαρτύρων, ἀγλάϊσμα  τῶν ᾿Επισκόπων, δόξα  τῆς ᾿Εκκλησίας.

             ῞Αγιος   Ιγνάτιος  ὁ Θεοφόρος   προσονομάζεται καί τιμᾶται στίς 20/12.-

                                                                                                             Ελ. Α. Κλ.

Ἀπολυτίκιον   Ἦχος δ΄. Κατεπλάγη Ἰωσήφ.

           Καὶ τρόπων μέτοχος, καὶ θρόνων διάδοχος, τῶν Ἀποστόλων γενόμενος, τὴν πρᾶξιν εὗρες θεόπνευστε, εἰς θεωρίας ἐπίβασιν, διὰ τοῦτο τὸν λόγον τῆς ἀληθείας ὀρθοτομών, καὶ τῇ πίστει ἐνήθλησας μέχρις αἵματος, Ἱερομάρτυς Ἰγνάτιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

17/12 ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Επίσκοπος Αιγίνης.

17/12   ΑΓΙΟΣ   ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ

Επίσκοπος Αιγίνης.

       

        Τέκνον  εὐλαβεστάτων  γονέων  ὁ Διονύσιος  διδάσκεται τήν ἔνθερμη πίστη, τήν ἔμφλογη ἀγάπη στόν Χριστό. ῎Εμπρακτα ἐφαρμόζει τόν Εὐαγγελικό  Νόμο  καί  τόν  διδάσκει  ἔνζηλα. Μέ τήν  ἐνέργεια  τοῦ Θεοῦ καί τή συνέργεια τήν προσωπική του, σημειώνει ἁλματώδη πρόοδο.

            Κείρεται Μοναχός στή Μονή Στροφάδων καί βιώνει  τήν ᾿Ορθόδοξη  ἀσκητική.῾Η  ἁγιότητά  του γνωστοποιεῖται  καί  ἐπιλέγεται ᾿Επίσκοπος Αἰγίνης.

Ποιμενάρχης ἀληθινός, ἀγρυπνεῖ γιά τή σωτηρία τοῦ  ποιμνίου του. Σκορπίζει ἀφειδώλευτα ἀγάπη καί ἐνισχύει τήν πίστη. Δρᾶ ταπεινά καί ἀθόρυβα. ῾Ο πολύς κόπος  τόν καταβάλλει. ᾿Ασθενεῖ  καί  παραιτεῖται.

             ᾿Επιστρέφει στή Ζάκυνθο, ὡς προσωρινός ᾿Επίσκοπος καί ἀποσύρεται, ἀργότερα στή Μονή τῆς  Παναγίας  ᾿Αναφωνήτριας. ᾿Από ἐκεῖ συνεχίζει  τήν  ἀγαπητική του προσφορά. Καί ὁ φονιᾶς τοῦ ἀδελφοῦ του δέχεται τήν  προστατευτική του κάλυψη.

            Πλήρης  ἡμερῶν  ἐκδημεῖ, ἐνῷ τό λείψανό του ἀλώβητο εὐωδιάζει  καί  θαυματουργεῖ.-

                                                                                                               

                                                                                                                        Ελ. Α. Κλ.

16/12 ΑΓ. Μ Ο Δ Ε Σ Τ Ο Σ .

16/12   ΑΓ.  Μ Ο Δ Ε Σ Τ Ο Σ .

            Μόδεστος !  Παιδί εὐσεβῶν Χριστιανῶν καί θαρραλέων  Ὁμολογητῶν τῆς πίστεως. Βρέφος ἀκόμη, ἀντί γιά τήν στοργική εἰρηνοφόρα ἀγκαλιά τῆς Μάνας, βρίσκεται μπροστά  σέ δημίους  καί  ἀνακριτές, ἀνάμεσα  στούς  νεκρούς  Μάρτυρες γονεῖς του. Ἡ ὁμολογία καί ἡ θυσιαστική μαρτυρία τους καταγράφονται ἀνεξίτηλα μέσα του. ῎Εχει λάβει τό ἀρτιότερο μάθημα πίστεως.

            Τσοπανόπουλο  ἀργότερα καλλιεργεῖ τήν πίστη, αὐξάνει τίς ἀρετές, προσελκύει   τή  Θεϊκή  Χάρη  καί  θαυματουργεῖ. Ἡ ἁγιότητά του ἀκτινοβολεῖ.    Ὁ Θεός τόν ἐπιλέγει γιά τόν ἀρχιεπισκοπικό θρόνο Ἱεροσολύμων.Οἱ  ἱκεσίες  τῶν Μαρτύρων γονέων του, ὁ προσωπικός του ἀγώνας καί πρώτιστα ἡ Θεϊκή βοήθεια, δίνουν καρπό : ῞Εναν  Ἅγιο.

16/12 ΑΓ. Θ Ε Ο Φ Α Ν Ω, ἡ Βασίλισσα.

16/12    ΑΓ.  Θ Ε Ο Φ Α Ν Ω, ἡ Βασίλισσα.

-Στήν ὑπηρεσία  τῆς   ἀγάπης. –

«Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήση τὸν κόσμον ὅλον καὶ ζημιωθῆ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;» (Μαρκ. η΄ 36). Ἀμύθητη ἡ ἀξία τῆς ψυχῆς. Ἀνύπαρκτο τὸ ὑλικὸ ἀντάλλαγμά της. Μοναδικὸ, γιά τὴν ἐξαγορὰ της, τίμη­μα τὸ Αἷμα τοῦ Θεανθρώπου. Ἐνδόμυχος πόθος τῶν Χριστιανῶν ἡ σωτηρία της. Στόχος τῶν ἀγώνων τους ἡ διαφύλαξή της.Ἡ δόξα περιφρονεῖται, ὁ πλοῦτος διασκορπίζεται, τὸ σῶμα θυσιάζεται προκειμένου νὰ ἐπιτευχθεῖ ἡ διά­σωσή της.Ὁλόκληρη ἡ περίλαμπρη Χορεία τῶν Ἁγίων θεω­ρεῖ τὰ πάντα«σκύβαλα» καὶ  ἔτσι σώζει τὴν ψυχὴ καὶ κερδίζει τὸ Χριστό.

Καὶ ἡ Ἁγία Θεοφανώ ὑπακούει στὸ προσκλη­τήριο σάλπισμα τοῦ Κυρίου: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυ­ρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοί» (Μαρκ.η΄,34). Ἀπαρνεῖται καθολικά, σηκώνει ὁλοκληρωτικὰ  τὸ Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ  καὶ συμπορεύεται μαζί Του. Πατρίδα της ἡ Κων/πολη. Ἐκεῖ γεννιέται κι ἀνατρέ­φεται. Ἡ καταγωγὴ της βασιλική. Γονεῖς της ὁ Κων/νος καὶ ἡ Ἄννα. Πιστοὶ Χριστιανοί, εὐσεβεῖς, ἀλλ' ἄτεκνοι. Οἱ ἱκεσίες τους θερμὲς πρὸς τὸν Κύριο. Οἱ δεήσεις τους ἐπίμονες πρὸς τὴ Θεοτόκο. Πόθος τους ἡ ἀπόκτηση ἑνὸς  παιδιοῦ. Οἱ προσευχὲς τους εἰσα­κούονται. Ἡ πίστη τους βραβεύεται. Γεννιέται ἡ Θεο­φανώ. Οἱ γονεῖς πανευτυχεῖς. Οἱ εὐχαριστίες τους στὸ Θεὸ ἔνθερμες. Ἡ φροντίδα τους, γιὰ τὴν ψυχικὴ μόρ­φωση τῆς μονάκριβης κόρης, ἀμέριστη. Ἡ πίστη καὶ ἡ ἀγάπη στὸ Χριστὸ ἐμφυτεύονται στὴν ἀθώα παιδικὴ ὕπαρξη. Οἱ ἀρετὲς της ἐμφανεῖς. Ὁ χαρακτήρας της ἀδαμάντινος. Καί ὁ βασιλιὰς Βασίλειος ὁ Μακεδόνας τὴν ἐκλέγει γιὰ σύζυγο τοῦ γυιοῦ του, Λέοντος τοῦ Σο­φοῦ. Στὴν Κων/πολη ἡ εὐφροσύνη γιὰ τὸ γάμο τους πάν­δημη. Ὁ σατανάς φθονεῖ τὴν εὐτυχία τους. Ἐνσπείρει συκοφαντικοὺς λόγους καί ὁ πατέρας φυλακίζει τὸ ζεῦγος, γιὰ τρία χρόνια. Στὰ ἐγκαίνια ὅμως τοῦ Προφήτη Ἠλιού συμφιλιώνονται πατέρας καὶ γυιὸς καὶ  συνεορ­τάζουν.

ἍγιοςἘλευθέριος, Ἐπίσκοπος Ἰλλυρικοῦ, Ἱερομάρτυρας.

ἍγιοςἘλευθέριος, Ἐπίσκοπος Ἰλλυρικοῦ, Ἱερομάρτυρας.

          Μία ἀπὸ τὶς ἐξέχουσες μορφές, μέσα στὴ Χορεία τῶν Ἱερομαρτύρων, ποὺ κοσμοῦν τὴ Θριαμβεύουσα Ἐκκλησία, εἶναι καὶ ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυρας Ἐλευθέριος. Μία μορφή, ποὺ ἀπὸ μικρὴ ἡλικία δίνεται στὴν ὑπηρεσία τοῦ Θεοῦ. Μία προσωπικότητα ὁλοκληρωμένη, δυναμική, γεμάτη ἀρετὴ καὶ  σοφία, πίστη καὶ  ἀγάπη στὸ Θεό. Ἕνας ἔνθερμος καὶ φλογερὸς ἀκόλουθος τοῦ Ἰησοῦ. Μία καρδιὰ φλεγόμενη ἀπὸ ἀγάπη γιὰ  Ἐκεῖνον.

         Γεννιέται στὴν κοσμοκράτειρα Ρώμη, στὰ μέσα του 2ου μ.Χ. αἰῶνα. Οἱ γονεῖς του εἶναι εὐγενεῖς καὶ πλούσιοι, ἀλλὰ καὶ βαθιὰ εὐσεβεῖς. Ἡ μητέρα του  Ἀνθία, ἀφοῦ διδάσκεται τὴ χριστιανικὴ πίστη ἀπὸ τοὺς ζηλωτὲς μαθητὲς τοῦ Ἄπ. Παύλου, φροντίζει νὰ ἐνσταλλάξει τὸ μύρο τῆς πίστεως στὴ γόνιμη παιδικὴ ψυχὴ τοῦ Ἐλευθερίου. Παλικάρι πιά, εἶναι στολισμένος μὲ τὰ διαμάντια τῆς ἀρετῆς. Γι’ αὐτὸ κι ἀξιώνεται στὰ 15 χρόνια του νὰ γίνει Διάκονος, στὰ 17 Ἱερέας καὶ  στὰ 20 Ἐπὶσκοπος.

      Γεμάτος φλόγα καὶ ζῆλο, μὲ τὴ διδασκαλία του συναρπάζει τὸ λαὸ καὶ ὁδηγεῖ πολλὲς ψυχὲς κοντὰ στὸ Θεό. Οἱ ἐπιτυχίες του προκαλοῦν τὸ φθόνο τοῦ σφοδροῦ πολέμιου τοῦ Χριστιανισμοῦ, τοῦ βασιλιὰ Ἀντωνίνου. Στέλνει τὸ στρατηλάτη Φήλικα, μὲ μία ὁμάδα στρατιωτῶν, νὰ συλλάβει τὸν Ἐλευθέριο μέσα στὸ Ναό. Τὸ κήρυγμα ὅμως, τοῦ πορθητοῦ τῶν ψυχῶν Ἐλευθερίου, σαγηνεύει τὴν καρδιὰ τοῦ Φήλικα, τὴ μεταστρέφει καὶ ἀπὸ διώκτης γίνεται μαθητής.

12/ 12 ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ Επίσκοπος Τριμυθούντος Κύπρου

12/ 12   ΑΓΙΟΣ   ΣΠΥΡΙΔΩΝ

Επίσκοπος Τριμυθούντος Κύπρου

        Κύπρος  ἡ  ἁγιόλεκτος, ἡ  πατρίδα τοῦ ῾Αγίου  Σπυρίδωνα. Γεννημένος ἀπό ποιμενικούς γονεῖς, δέχεται  ἁπλᾶ, ἀλλά πειστικά τούς λόγους τῆς πίστεως. Τσοπανόπουλο καί ὁ ἴδιος ἀγωνίζεται γιά τή  βίωση  τῶν  Εὐαγγελικῶν  ἀρχῶν   καί τή  μετάδοση τῆς  χριστιανικῆς  του φλόγας.

           ᾿Αποκτᾶ  οἰκογένεια καί φροντίζει μέ ἐπιμέλεια  τό φυτώριο, πού ὁ Θεός τοῦ ἐμπιστεύεται. ῾Η  πρόωρη  χηρεία  του τόν ὁδηγεῖ, κατόπιν πολλῶν πιέσεων, στήν ἱερατική  χορεία.

            ῾Υπόδειγμα  ζωῆς καί δράσης δίνει τό ΄΄παρών΄΄ καθολικά. ᾿Ασκεῖται καί διδάσκει, φιλοξενεῖ  καί  εὐεργετεῖ, ἐνισχύει καί κατευθύνει  τό ποίμνιό του, ἀλλά καί τά παιδιά του.

      ῾Ομόφωνα, λαός καί κλῆρος, τόν προωθοῦν στόν ᾿Επισκοπικό Θρόνο Τριμυθοῦντος. ῾Η ποιμαντική του  διακονία εἶναι ἀξιόλογη καί θεάρεστη. ῾Η θαυματουργική του Χάρη  ἐπισφραγίζει  τό  ταπεινό φρόνημα καί τό φίδι μετατρέπεται σέ χρυσό γιά φιλανθρωπική ἀνάγκη.

            Εἰρηνικά, τό 350 μ.Χ., εἰσέρχεται στά Οὐράνια Σκηνώματα νικηφόρος  Ἅγιος.-

Ἀπολυτίκιον   Ἦχος α΄. Τοῦ λίθου σφραγισθέντος

           Τῆς Συνόδου τῆς πρώτης ἀνεδείχθης ὑπέρμαχος, καὶ θαυματουργὸς θεοφόρε, Σπυρίδων Πατὴρ ἡμῶν· διὸ νεκρᾷ σὺ ἐν τάφῳ προσφωνεῖς, καὶ ὄφιν εἰς χρυσοῦν μετέβαλες· καὶ ἐν τῷ μέλπειν τὰς ἁγίας σου εὐχάς, Ἀγγέλους ἔσχες συλλειτουργούντάς σοι Ἱερώτατε. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ· δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι· δόξα τῷ ἐνεργούντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

Μεγαλυνάριον

          Χαίροις των θαυμάτων ο ποταμός· Χαίροις ασθενούντων, και πασχόντων ο ιατρός· Χαίροις των λογίων του Πνεύματος ο σπόρος, Σπυρίδων Τριμυθούντος, ποιμήν τρισόλβιε.