ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ.

ΚΥΡ. Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ.( Ρωμ. β΄ , 10 – 16 )

ΟΙ   ΛΟΓΙΣΜΟΙ.

«Και  μεταξύ  αλλήλων  των  λογισμών  κατηγορούντων  ή και απολογουμένων.»

( Ρωμ. β΄,15 ).

Κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου θα συντελεσθεί η τελική Κρίση.Τότε θα σημειωθούν συνταρακτικές αποκαλύψεις,εφ’ όσον θα φανερωθούν τα πάντα, όλα τα «κρυπτά» των ανθρώπων.          

Τότε θα ληφθούν και αμετάκλητες Θεϊκές αποφάσεις.

Τότε θα εξετασθούν οι πράξεις, αλλά και οι λογισμοί των ανθρώπων.

Η πτώση των Πρωτοπλάστων επέφερε στο ανθρώπινο γένος την φθαρτότητα, την θνητότητα, την πτωτική τάση.

Τα πάθη, συνέπειες πτωτικές, φέρουν την αρχή τους στους λογισμούς.

Οι λογισμοί διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην πνευματική πορεία του ανθρώπου.

Λογισμοί είναι σκέψεις, εικόνες, που προέρχονται από τη φαντασία και τις αισθήσεις.

Οι λογισμοί διακρίνονται : Σε φυσικούς ( της καθημερινότητας), σε σατανικούς (ενέργειας των δαιμόνων) και σε αγαθούς (ενέργειας του Θεού).

Οι λογισμοί γενικά και οι δαιμονικοί  ιδιαίτερα παρεμβάλλονται διασπαστικά  της προσοχής του νου και ανασταλτικά της προσευχητικής επικοινωνίας του ανθρώπου.

Οι λογισμοί σηματοδοτούν την έναρξη της εξέλιξης των παθών και απεργάζονται την αιώνια καταδίκη μας.

Οι εικόνες, αποκυήματα αισθησιακά, φανταστικά, δημιουργούν τις σκέψεις, οι οποίες δρουν ελκυστικά στον νου, προκαλούν την αιχμαλωσία του, ερεθίζοντας την ηδονή και διεγείροντας την επιθυμία.

Στη συνέχεια προχωρούν στην αδρανοποίηση της θέλησης και τελικά στη διάπραξη της αμαρτίας.

Η επανάληψη αυτής της διαδικασίας δημιουργεί και εδραιώνει το πάθος.

Με τους λογισμούς ως έναυσμα σημειώνονται σημαντικές πτώσεις, αλλά και  ψυχοσωματικές διαταραχές. Η επεξεργασία εικόνων ή και λόγων προκαλούν ταραχή και εσωτερική ανάφλεξη, με συνέπειες παθογενείς.

Η αντιμετώπιση των λογισμών απαιτείται να είναι άμεση.

Η εγρήγορση θα επιφέρει τη μείωση των ερεθισμάτων και τη διατήρηση της καθαρότητας των αισθήσεων και του νου.

Η καταφρόνηση των λογισμών θα συνεπαχθεί την αποφυγή της ανάλυσής τους και την ανακοπή της τροφοδότησής τους.

Η αυταπάρνηση και αυτοπαράδοση  σ’ Εκείνον, σε συνδυασμό με την υπομονή, επιμονή και την έμπονη και έμπυρη επίκληση του Ονόματός Του, θα εκδιώξει τους φθοροποιούς λογισμούς.

 Η έντονη, τέλος, προσπάθεια της δημιουργίας αγαθών λογισμών, θα επιφέρει την ψυχική ισορροπία και θα προσδώσει  την εσωτερική « εν Χριστώ » ελευθερία.-

Κυρ.Πεντηκοστής.Η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος.

ΚΥΡ. ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ. ( Πραξ. β΄ , 1 – 11 )

Η   κάθοδος    του  ΑΓΙΟΥ  ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.

«Και ώφθησαν αυτοίς διαμεριζόμεναι  γλώσσαι,  ωσεί   πυρός…και  επλήσθησαν άπαντες ΠνεύματοςΑγίου, και ήρξαντο λαλείν ετέραις γλώσσαις.» (Πραξ. β΄,3–4 ).

Πεντηκοστή ! Η γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας, εφ’ όσον η έλευση του Παρακλήτου ενεργοποίησε και αποκάλυψε την παρουσία της Εκκλησίας στον κόσμο.

Η  εμφάνιση   του  Παναγίου  Πνεύματος  εκδηλώθηκε  με  πύρινες  γλώσσες,  για  να καταδείξει  τον  αποστολέα  του, που  είναι  ο Χριστός, την αποστολή του,που είναι η μόρφωση τουΧριστού στις καρδιές των ανθρώπων,το ομοούσιο των τριών  Προσώπων   της Αγίας Τριάδας, αφού ο Θεός είναι  «πυρ καταναλίσκον»  και  τη  διπλή  ενέργεια της  διδασκαλίας των Αγίων  Αποστόλων, η οποία άλλους ως Φως φωτίζει και άλλους ως φωτιά κατακαίει.

«…γλώσσαι ωσεί πυρός». Γλώσσαι σαν φωτιά επικάθησαν στις κεφαλές των Αγίων Αποστόλων και πάραυτα η Χάρη του Παναγίου Πνεύματος πλημμύρισε το είναι τους και προσέλαβαν το χάρισμα της γλωσσολαλιάς.

Οι αγράμματοι Μαθητές ξαφνικά έγιναν γλωσσομαθείς, όργανα Αγιοπνευματικά.

Οι Απόστολοι, από τη μεγάλη εκείνη στιγμή, αναδεικνύονται φλογεροί  κήρυκες της Αλήθειας , γνήσια φερέφωνα του Λόγου, εργάτες της αδιάλειπτης προσευχής.

Η επίσκεψη του Αγίου Πνεύματος στην καρδιά τωνΑποστόλων πρόσφερε ως δώρο το χάρισμα της καρδιακής προσευχής, της κοινής γλώσσας, της ενότητας.

Το  Άγιο Πνεύμα  ενεργεί  διαρκώς  και  παντοιοτρόπως.Η κατασκήνωσή Του  στην καρδιά μας την μεταμορφώνει, την αγιάζει, της προσδίδει την αναφαίρετη χαρά, την ποικιλόμορφη ειρήνη, την αληθινή ελευθερία. 

Το  Άγιο  Πνεύμα   ενοποιεί   τους   πιστούς,  ώστε   να   κατανοούν  τη γλώσσα της Εκκλησίας,την Αλήθεια του  Λόγου, τη φωνή των Αγίων Πατέρων και να  πορεύονται σωστικά.

Οι επικλήσεις μας θερμές, ας είναι, στο Πανάγιο Πνεύμα, στον Παράκλητο, ώστε να  μας παρακαλεί, να μας παρηγορεί, να  μας ενισχύει.-

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ. Αρ.Φ.49. 5-6/2012.

       

                                                                                                  

ΟΡΘΟΔΟΞΗ   ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ

ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ   ΕΚΔΟΣΗ   ΑΡ.Φ.  49  ΜΑΪΟΣ – ΙΟΥΝΙΟΣ  2012 /  Διανέμεται  δωρεάν.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΥΡΣΟΣ.Γράφει & επιμελείται (Δυνάμει Θεού) ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α. ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ   Εκπ/κός 

ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549  Κ.Τ. 6936773200

 e-mail:  eklidoniari@hotmail. com    και    elklidon@otenet.gr

Η  ιστοσελίδα μου: www.antilaloiorthodoxias.blogspot.com 

                                     *****************************                                                                                                  

ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ

Του εν Αγίοις Πατρός ημών Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Είναι μεγάλα, αγαπητοί, και ξεπερνούν κάθε ανθρώπινη λογική τα χαρίσματα που μας δώρησε σήμερα ο φιλάνθρωπος Θεός. Γι  αὐτό λοιπόν ας χαιρόμαστε όλοι μαζί και χορεύοντας από χαρά ας υμνήσομε τον Κύριό μας. Γιατί η σημερινή ημέρα είναι για μας εορτή και πανήγυρη.

Σήμερα όμως συναντήσαμε την ίδια την κορυφή των αγαθών, φθάσαμε στη μητρόπολη των εορτών, βρισκόμαστε στην πραγματοποίηση της υπόσχεσης του Κυρίου. «Γιατί αν εγώ φύγω»,λέγει,«θα σας στείλω άλλον Παράκλητο και δε θα σας αφήσω ορφανούς»(Ιω.16, 7).

Είδατε ενδιαφέρον; είδατε άπειρη φιλανθρωπία; Πριν από λίγες ημέρες ανέβηκε στον ουρανό, ξανακάθισε στο βασιλικό θρόνο, πήρε τη θέση στα δεξιά του Πατέρα και μας χαρίζει σήμερα την παρουσία του Αγίου Πνεύματος και έτσι μας δίνει τα άπειρα ουράνια αγαθά. Γιατί, πες μου, ποιό από αυτά που συντελούν στη δική μας σωτηρία δεν το έχει δώσει το Άγιο Πνεύμα; Αυτό μας απαλλάσσει από την πνευματική δουλεία, μας καλεί στην ελευθερία, μας οδηγεί στην υιοθεσία και, γενικά, μας ξαναγεννά από την αρχή, και μας ξεφορτώνει το βαρύ και αποκρουστικό φορτίο των αμαρτιών.

Και φωνάζει ο Παύλος λέγοντας^.«Όλα αυτά τα χαρίσματα ενεργεί το ένα και μοναδικό Άγιο Πνεύμα, το οποίο τα μοιράζει χωριστά στον καθένα όπως θέλει» (Α´ Κορ 12, 11). Όπως θέλει, λέγει, όχι όπως διατάχθηκε^. μοιράζει, δε μοιράζεται^. έχει εξουσία, δε βρίσκεται κάτω από εξουσία. Γιατί την ίδια ακριβώς εξουσία, που βεβαίωσε στον Πατέρα, αναθέτει ο Παύλος και στο Άγιο Πνεύμα. Και όπως λέγει για τον Πατέρα^.«Ο Θεός είναι αυτός που ενεργεί τα πάντα σ  ὅλους» (Α´ Κορ. 12, 6).έτσι και για το Άγιο Πνεύμα^.«Και όλα αυτά τα χαρίσματα», λέγει, «ενεργεί το ένα και μοναδικό Άγιο Πνεύμα, το οποίο τα μοιράζει χωριστά στον καθένα όπως θέλει».

Τόσα πολλά και ακόμη περισσότερα υπήρξαν για μας τα αγαθά από τη σημερινή ημέρα. Γι  αὐτό, σας παρακαλώ, ας εορτάσουμε και εμείς ανάλογα με την αξία των αγαθών που μας χάρισε ο Θεός, κάνοντας χαρούμενη την ψυχή μας με τα ενδύματα της αρετής για να μπορέσουμε έτσι και τη χάρη του αγίου Πνεύματος να υποδεχθούμε και τους καρπούς που μας προσφέρει ν’ἀποκτήσουμε. Και ποιός είναι ο καρπός του Αγίου Πνεύματος; Ας ακούσουμε τον Παύλο που λέγει^.«Ο καρπός του Αγίου Πνεύματος», λέγει, «είναι η αγάπη, η χαρά, η ειρήνη» (Γαλ. 5, 22). Πρόσεχε την ακρίβεια των λέξεων και τη σειρά της διδασκαλίας. Έβαλε πρώτη την αγάπη και ύστερα ανάφερε τα άλλα. Φύτεψε το δένδρο και ύστερα τον καρπό. Έβαλε τα θεμέλια και ύστερα πρόσθεσε την οικοδομή. Άρχισε από την πηγή και ύστερα έφθασε στους ποταμούς.

Πράγματι δεν μπορούμε να αισθανθούμε πρώτα τη χαρά, αν δε θεωρήσουμε πρώτα ότι είναι δική μας η χαρά των άλλων και αν δε λογαριάσουμε ότι είναι δικά μας τα αγαθά των συνανθρώπων μας. Και αυτά δεν είναι δυνατό ποτέ να φανούν από τίποτε άλλο, αν δε μας κυριέψει η δύναμη της αγάπης. Η αγάπη είναι η ρίζα, η πηγή και η μητέρα όλων των αγαθών. Γιατί πράγματι σαν ρίζα κάνει να βλαστήσουν άπειρα κλαδιά αρετής, σαν πηγή βγάζει πολλά νερά και σαν μητέρα σφίγγει μέσα στην αγκαλιά της εκείνους που καταφεύγουν σ  αὐτήν. Αυτό ακριβώς γνωρίζοντας και ο μακάριος Παύλος ονόμασε την αγάπη καρπό του Αγίου Πνεύματος. Και αλλού της χάρισε τόσο μεγάλο προτέρημα, ώστε να πει ότι η αγάπη είναι η τέλεια τήρηση και εκπλήρωση του νόμου^.«Γιατί η αγάπη», λέγει, «είναι η τέλεια τήρηση και εκπλήρωση του νόμου» (Ρωμ. 13, 10). Ο Κύριος των πάντων δε θεώρησε καμιά άλλη προϋπόθεση αρκετή και απόδειξη αξιόπιστη για να φαίνονται οι μαθητές του, παρά μόνο την αγάπη, λέγοντας^.«Μ  αὐτό θα μάθουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, εάν έχετε μεταξύ σας αγάπη» (Ιω. 13, 35).

ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Ρώσος.

27/5  ΟΣΙΟΣ   Ι Ω Α Ν Ν Η Σ, ο  Ρώσος.

-Το σκεύος της Θείας Χάριτος.-

Όσιος   Ι Ω Α Ν Ν Η Σ! Ο ένθεος θεράποντας  Χριστού.

Όσιος  Ι Ω Α Ν Ν Η Σ ! Το σκεύος της Θείας Χάριτος.

Όσιος  Ι Ω Α Ν Ν Η Σ !Το βλάστημα της Ρωσίας.

ΌσιοςΙΩΑΝΝΗΣ ! Το καύχημα της Ευβοίας.

Όσιος Ι Ω Α Ν Ν ΗΣ ! Των Αγγέλων ο συμπολίτης.

ΌσιοςΙΩΑΝΝΗΣ! Των ανθρώπων ο προστάτης.

Ας ενσκύψουμε ευλαβικά στη βιοτή του, αντλώντας σωστικά μηνύματα.Γεννιέται το 1690 στη  Ρωσία  από ευσεβείς Χριστιανούς γονείς, οι οποίοι ενσταλάζουν στην ψυχή του την πίστη στο Θεό και ανάβουν τη φλόγα της αγάπης σ’ Εκείνον.

20χρονο παλικάρι, παίρνει μέρος  στον πόλεμο των Ρώσων κατά των Τούρκων. Εκεί συλλαμβάνεται αιχμάλωτος πολέμου και πωλείται δούλος σε Οθωμανό Ίππαρχο,  στο Προκόπι της Μ. Ασίας.

Είναι σκλάβος στο σώμα, αλλά ελεύθερος στην ψυχή. Η καρδιά του συντονισμένη στο ρυθμό της αγάπης του Θεού, τον καθιστά  πανευτυχή.

Περιποιείται ευδιάθετα τα ζώα στο στάβλο του αγά και εδραιώνει την ταπεινοφροσύνη. Εκεί, στ’ άχυρο, γονατίζει και στέλνει πύρινες προσευχές στο Θεό. Εκεί  τρέφεται  λιτότατα, αγρυπνεί  καιζει  οσιακά.

Καθυποτάσσει τη σάρκα στο πνεύμα και αισθάνεται απελεύθερος, δέσμιος Χριστού.

Ζει για το Χριστό, με το Χριστό  και δίνει τη μαρτυρία του Χριστού.

40 ετών, το 1730, στις 27 Μαϊου, ασθενεί και παραδίδει ειρηνικά την ψυχή του στα χέρια του Πλάστη, για αιώνιες  απολαύσεις.

Το σώμα του, άφθαρτο, σκορπίζει ευωδία και Χάρη θαυματουργό. Τοποθετείται  σε  λάρνακα  στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου.

Το 1832, σε μία τουρκική επίθεση στρατιώτες το ρίχνουν στη φωτιά, αλλά παραμένει ανέγγιχτο κι ανακινείται μέσα στις φλόγες. Οι Τούρκοι έντρομοι φεύγουν.

Οι Χριστιανοί, το 1924 με την ανταλλαγή των πληθυσμών, φέρουν τον Άγιο στο Ν. Προκόπι  Ευβοίας, όπου  σκορπίζει  θαυματουργό  Χάρη, σ’ όσους  με  πίστη  την  επικαλεσθούν.

Ο Όσιος Ιωάννης ζει στη γη, σαν Όσιος, κακοπαθεί σαν καλός στρατιώτης Χριστού και αξιώνεται του αφθάρτου στεφάνου της δόξης και της Επουρανίου  Βασιλείας.

Πρότυπο ζωής για μας, προβάλλει μπροστά μας και μας προσκαλεί να τον μιμηθούμε. Μας καλεί σε εγρήγορση, για αγώνες νικηφόρους. Μας αναμένει εναγώνια στον Ουρανό, για να συνευφρανθούμε αιώνια, αναφαίρετες χαρές.Η μίμησή του θα είναι η μεγαλύτερη τιμή, από όσες του αποδίδουμε κάθε χρόνο στη μνήμη του. Μακάρι!-

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟΝ.

 Χαίροις   της   Ευβοίας  ο    θησαυρός,  ακένωτον    ρείθρον,   ιαμάτων   παντοειδών. Θαυματουργίας πόλος, το λείψανον τοΘείον, παμμάκαρ ΙΩΑΝΝΗ,ημών μνημόνευε.-

Σωστικά ερωτήματα.

ΚΥΡ. ΤΥΦΛΟΥ.( Πραξ. ιστ΄, 16 – 34 )

 

ΣΩΣΤΙΚΑ   ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ.

«Κύριοι,τι με δει ποιείν ίνα σωθώ;

«…Πίστευσον επί τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, και σωθήση…»(Πραξ. ιστ΄,30 –31 ).

«..τι  με  δει ποιείν ίνα σωθώ ; », είναι η ερώτηση του δεσμοφύλακα προς τους : Απ. Παύλο και Σίλα.

Ο σεισμός, η ζωντανή παρουσία του Θεού, διάνοιξε τη θύρα της φυλακής, αλλά και τη θύρα της καρδιάς του φύλακα. Ο σεισμός, προκάλεσε ισχυρή δόνηση στο είναι του φύλακα.

Το υπαρξιακό ερώτημα ήταν μια κραυγή αναζήτησης της σωτηρίας.

Η απάντηση από τα φερέγγυα χείλη του Απ. Παύλου ήταν  άμεση  και  σαφής :                            

« Πίστευσον  επί  τον  Κύριον  Ιησούν  Χριστόν ».

Η πίστη στον Ενανθρωπήσαντα, Σταυρωθέντα και Αναστάντα Κύριον, σώζει.

Μια πίστη ακράδαντη και δι’ αγάπης ενεργουμένη, εις το Θεανδρικό Πρόσωπο του Χριστού , είναι η Αποστολική πρόταση.

Πιστεύω στον Χριστό σημαίνει Τον αναγνωρίζω ως προσωπικό Σωτήρα και Λυτρωτή μου και Τον ακολουθώ με συνέπεια.

Πιστεύω στον  Κύριο σημαίνει τηρώ απαρέγκλιτα τις εντολές Του.

Πιστεύω στον Ιησού σημαίνει βιώνω την ορθόδοξη ασκητική και μετέχω ενσυνείδητα στη λατρευτική και Μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας.

Πιστεύω στον  Θεάνθρωπο σημαίνει γρηγορώ και αντιλαμβάνομαι τις παγίδες του προσώπου σατανά, ο οποίος χρησιμοποιεί τον έπαινο και την κατηγορία, την ενθάρρυνση και την απογοήτευση, προκειμένου να πετύχει την προσωπική μας απώλεια.

Πιστεύω στον Χριστό σημαίνει Τον ακολουθώ ανεπίστροφα, Τον αναγνωρίζω αμετάκλητα και Τον καθιστώ κέντρο της ζωής μου. 

Αυτή η Χριστοκεντροφόρος πορεία είναι σωστική και αυτή καλούμαστε ν’ ακολουθήσουμε.-