Ας προσέχει, λοιπόν, όποιος νομίζει, πως στέκεται, για να μη πέσει.

 

΄΄Ας προσέχει, λοιπόν, όποιος νομίζει,
πως στέκεται, για να μη πέσει.
Γιατί αυτός, που έπεσε,
έχει μία μόνο φροντίδα, να σηκωθεί,
εκείνος όμως, που στέκεται,
ας προσέχει να μη πέσει,
γιατί οι πτώσεις είναι διάφορες.
Αυτοί ,που έπεσαν
έχουν στερηθεί τη Θεία Χάρη
κι όταν σηκώθηκαν,
η ζημιά τους δεν ήταν μικρή.
Αυτός, που στέκεται,
ας μην εξευτελίζει τον άλλον, που έπεσε,
μήπως πάθει κι αυτός τα ίδια
και βρεθεί σε χειρότερο βάραθρο.΄΄

ΟΣΙΑ   ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΗ

 

                                 20.9 ΑΓΙΟΙ
                                          ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ και ΘΕΟΠΙΣΤΗ,
                                     ΘΕΟΠΙΣΤΟΣ και ΑΓΑΠΙΟΣ, τα τέκνα.

         Ευστάθιος! Ο περίφημος ένδοξος στρατηγός του Ρωμαϊκού  στρατού,  ο  Πλακίδας. Ανίκητος  στις  μάχες, αήττητος στη ψυχή.

          Η χριστιανική του ταυτότητα γνωστοποιείται  και  ο Αυτοκράτορας  Τραϊανός τον καθαιρεί απερίστροφα και τον εξορίζει. Στη πορεία τον αποχωρίζουν από  τη  σύζυγό του  Θεοπίστη και τα παιδιά του  Θεόπιστο και Αγάπιο.

          Μόνος με Μόνο τον Θεό ζει, ως άλλος Ιώβ, στην εξορία  και δοξολογεί τον Θεό. Ο Αυτοκράτορας, που γνωρίζει  και  αναγνωρίζει τις ικανότητές του, τον προσκαλεί για μία διέξοδο στο αδιέξοδο, που βρίσκεται. Και  όντως  οδηγεί το στρατό στη νίκη. Καθ' οδόν επανευρίσκει και την οικογένειά του.΄Επαθλο υπομονής από τον Θεό της αγάπης.

          Ο διάδοχος του Τραϊανού Ανδριανός, απαιτεί  τώρα  από  τον  Ευστάθιο τη θυσία στα  είδωλα. Αρνείται  επίμονα  και δέχεται οικογενειακούς σκληρούς βασανισμούς. Υπομένουν δοξολογικά, ομαδικά, σύμψυχα και ομόφρονα. Μέσα σ' ένα χάλκινο πυρακτωμένο βόδι αφήνουν τη τελευταία ευχαριστήρια κραυγή τους.

           Μία  ανθοδέσμη  Μαρτύρων  στο Χορό  των  Μαρτύρων.-

                   Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

 

            

Υπάρχει λύπη ωφέλιμη και λύπη καταστρεπτική.

 

΄΄Υπάρχει λύπη ωφέλιμη
και λύπη καταστρεπτική.
΄΄Γνωρίσματα της καλής λύπης
είναι η θλίψη για τα δικά μας αμαρτήματα,
η λύπη για την άγνοια, που έχουν οι αδελφοί μας
και ο φόβος μήπως χάσουμε την αγαθή προαίρεση
και δε  φθάσουμε στο σκοπό  της  σωτηρίας.
Ενώ της άλλης, που δημιουργεί ο εχθρός,
είναι η παράλογη και υπερβολική θλίψη,
που οι πατέρες την ονομάζουν ακηδία.
Το πνεύμα αυτό της ακηδίας και της λύπης,
πρέπει να το διώχνουμε
με τη  προσευχή και τη ψαλμωδία.΄΄
 

ΟΣΙΑ   ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΗ

 

19.9 ΑΓΙΟΙ : ΤΡΟΦΙΜΟΣ, ΣΑΒΒΑΤΙΟΣ, ΔΟΡΥΜΕΔΩΝ .

                                            19.9   ΑΓΙΟΙ :
                             ΤΡΟΦΙΜΟΣ, ΣΑΒΒΑΤΙΟΣ, ΔΟΡΥΜΕΔΩΝ .
 

          Στην  Αντιόχεια  βρίσκονται ο Τρόφιμος  και ο Σαββάτιος. Παρακολουθούν τους  εφάμαρτους πανηγυρισμούς προς τιμή του θεού Απόλλωνα και εξοργίζονται.

          Εκδηλώνουν την αγανάκτησή τους για  την παραφροσύνη  και διαδηλώνουν  τη  πίστη τους στον Χριστό.Ο ηγεμόνας Ηλιόδωρος τους συλλαμβάνει και τους μαστιγώνει ανελέητα.

           Ο Σαββάτιος εκπνέει. Ο Τρόφιμος βασανίζεται σκληρότερα και φυλακίζεται. Εκεί τον επισκέπτεται ο βουλευτής Δορυμέδων, καρπός του μαρτυρίου του.

         Γνωστοποιείται η πίστη του και βασανίζεται. Και τους δύο   ρίχνουν  στα θηρία, τα  οποία  αφοπλίζονται.

           Τελικά  αποκεφαλίζονται.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

 

 

ΚΥΡ. ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙ. (Μαρκ.η΄,34-θ΄,1) ΠΟΘΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ.

              ΚΥΡ. ΜΕΤΑ  ΤΗΝ  ΥΨΩΣΙ. (Μαρκ.η΄,34-θ΄,1)  ΠΟΘΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ.

          «Ος   γαρ  αν θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν` ος δ’ αν απολέση την εαυτού ψυχήν ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, ούτος σώσαι αυτήν.»(Μαρκ.η΄,35).Άπειρα «θέλω» αντηχούν    καθημερινά   στις   ανθρώπινες   κοινωνίες.   Εκφράσεις   επιθυμίας,   απαίτησης,    δικαιώματος. Όλα τα «θέλω» απηχούν το «ίδιον θέλημα», είναι εγωπαθητικές κινήσεις και αφορούν καλύψεις υλικές.

            Εξαίρεση σε όλη την αλυσίδα των «θέλω» ένα «θέλω» σωστικό. Είναι αυτό, που αφορά τη σωτηρία της ψυχής. Η ψυχή, δώρο ανεκτίμητο του Θεού, με προορισμό αθανασίας, αξίζει ενός   πανίσχυρου,  δυναμικού   « θέλω ».  Η σωτηρία της ψυχής πρωταρχικός και κυρίαρχος στόχος του χριστιανού. Για την επίτευξη αυτού του στόχου αξίζει κάθε θυσία. Απαιτείται να χάσει ο άνθρωπος τη ζωή αυτή, τη γήΪνη, για να κερδίσει την ουράνια, αιώνια ζωή. Είναι μία ζωή ατελεύτητη, πανευφρόσυνη, μέσα στο Φως της αγάπης και παρουσίας του Θεού.

Αν ο άνθρωπος προσκολληθεί στα γήϊνα, πνιγεί στις βιοτικές μέριμνες της καθημερινότητας, στις  ποικίλες απολαύσεις, αποξενωθεί από τον Θεό , οδηγείται αναμφίβολα στο αδυσώπητο μαρτύριο της συνειδήσεως, εδώ στη γη, αλλά και στο διηνεκές μαρτύριο της κολάσεως. Μια κόλαση αιώνια, που θα γεύεται ο άνθρωπος την αγάπη του Θεού, όχι όμως ως Φως, αλλά ως φωτιά, που θα τον κατακαίει.

Για την αποφυγή αυτή της τραγικής και ανεπανόρθωτης κατάληξης απαιτούνται θυσίες.Μία Θυσία άνοιξε την αυλαία των θυσιών και είναι μοναδική. Είναι η Θυσία, που διαδραματίστηκε πάνω στο  λόφο του Γολγοθά.Είναι η σταυρική Θυσία του Θεανθρώπου, που διά του θανάτου Του νίκησε τον θάνατο, κατετρόπωσε τον Διάβολο, αφώπλισε την αμαρτία και έδωσε τη δυνατότητα και πάλι στον μεταπτωτικό άνθρωπο να φθάνει, με τη συνέργειά του στην ενέργεια του Θεού, στη θέωση.

Μία αναίμακτη Θυσία του Κυρίου διαδραματίζεται και κάθε φορά, που τελείται η Θεία Ευχαριστία και καλούνται οι πιστοί να μετέχουν στο Δείπνο. Ο Ιησούς προσφέρεται Θυσιαζόμενος  αδιάκοπα, ποθώντας διακαώς τη προσωπική σωτηρία κάθε ανθρώπου.

Θυσίες απαιτούνται και από τον ίδιο τον άνθρωπο. Η θυσία της αυταπάρνησης, της απάρνησης δηλαδή του εαυτού μας, μαζί με ό,τι προσφέρει απόλαυση και άνεση, κάθε σαρκικό φρόνημα.Η σταυρική πορεία ζωής, ως στάση ζωής και με αναφορά στον Πρώτο Σταυροφόρο Κύριό μας, είναι μια καθημερινή θυσία, εφ’ όσον σηκώνεις τον προσωπικό σου σταυρό, είτε με τη μορφή της θλίψεως, είτε του πόνου, είτε της ασθενείας, είτε της ποολύμορφης δοκιμασίας. Η αποταγή του Σατανά, με όλες τις θελκτικές και παραπλανητικές προκλήσεις, είναι θυσία. Η απάρνηση του «κόσμου», που στρέφεται ενάντια στην πνευματική, αγωνιστική πορεία, είναι μορφή θυσίας. Όλες οι θυσιαστικές, αγαπητικές κινήσεις για την αγάπη του Χριστού και για την σωτηρία του ανθρώπου, είναι ευπρόσδεκτες από τον Κύριο και απαραίτητες για μια νικηφόρα έκβαση του αγώνα και αίσιο τερματισμό στο υπήνεμο λιμάνι της Βασιλείας του Θεού.-

Από το βιβλίο ΖΩΗΦΟΡΑ  ΡΗΜΑΤΑ Ελ.Α. Κλ.

Εκείνος όμως, που κυριεύεται από μνησικακία,...

 

΄΄Εκείνος όμως,
που κυριεύεται από μνησικακία,
ούτε με παρακλήσεις αλλάζει,
ούτε με τροφή μαλακώνει,
ούτε με τον χρόνο,

που μεταβάλλει τα πάντα,
μπορεί να θεραπευθεί.΄΄ 

ΟΣΙΑ  ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΗ

 

18.9 ΑΓΙΑ ΑΡΙΑΔΝΗ .

                                                           18.9 ΑΓΙΑ   ΑΡΙΑΔΝΗ .

          Αριάδνη!Δούλη στον πρόκριτο της πόλεως των Προμισέων της Φρυγίας Τέρτυλλο. Δούλη όμως πρώτιστα του Χριστού.
        Δούλη αδούλωτη στο φρόνημα, αδούλωτη και  στη  ψυχή. Προσκολλημένη στον Χριστό ζει για τον Χριστό. Η άρνησή της για θυσία στα είδωλα  είναι  κατηγορηματική. Δέχεται  τα  επακόλουθά της με υπομονή και χαρά.
       Βασανίζεται βάναυσα. Διαφεύγει του κυρίου της, καταδιώκεται, αλλά διασώζεται με  θαυματουργική  επέμβαση  Εφίππων  Αγγέλων.  Δούλη  Χριστού,  αδούλωτη  δούλη  ανθρώπου, διαθέτει Αγγελική φρουρά !
          Τελικά πέφτει σε γκρεμό και παραδίδει τη ψυχή της στον Λυτρωτή της Κύριο.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

Μεγάλη ασφάλεια για την αποφυγή της αμαρτίας....

 

Ο μακάριος Επιφάνιος έλεγε:

΄΄Μεγάλη ασφάλεια για την αποφυγή της αμαρτίας
είναι η ανάγνωση της Αγίας Γραφής.
Η άγνοια της Αγίας Γραφής
είναι μεγάλος γκρεμός και βαθύ χάσμα.
Το να αγνοούν οι άνθρωποι
εντελώς τους θείους νόμους

είναι μεγάλη προδοσία της σωτηρίας".-

 

17.9 ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ και τα τέκνα της.

                                                  17.9 ΑΓΙΑ   ΣΟΦΙΑ και τα τέκνα της.

Σοφία η ευσεβής μητέρα και Πίστη, Ελπίδα, Αγάπη τα τρία αγνά, πανέμορφα λουλούδια, που ο Θεός φύτεψε στον κήπο της. Ο πατέρας εκδημεί σύντομα  και η ευθύνη της «κατά Θεόν» ανατροφής των τέκνων βρίσκεται  στη  μητέρα. Τα  νουθετεί με φόβο Θεού και ενσταλάζει την αγάπη προς τον Θεό, με ιδιαίτερη φροντίδα.

          Μία   οικογένεια  ευλογημένη  αναχωρεί για τη Ρώμη. Εκεί δραστηριοποιούνται με τη διδαχή και τη ζωή τους. Πολύ σύντομα  καταγγέλλονται  στον  Αυτοκράτορα, συλλαμβάνονται  και  ανακρίνονται. Η  12χρονη  Πίστη απολογείται  παρρησιακά και εκφράζεται πύρινα για την αγάπη στόΛυτρωτή της Κύριο. Βασανίζεται  σκληρά και αποκεφαλίζεται τελικά.

           Η 10χρονη Ελπίδα εκφράζει την ελπίδα της  στον προσωπικό της Σωτήρα Χριστό και δέχεται  τον άμεσο  αποκεφαλισμό.

       Η 9χρονη   Αγάπη  εξυμνεί  την αγάπη της  μοναδικής αγάπης του  Θεού και αποκεφαλίζεται.

          Τρεις μέρες μετά και η μητέρα εκδημεί, αφού  προετοίμασε  και   πρόσφερε στον Θεό τρεις Μάρτυρες.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

Έχεις εφαρμόσει όλες τις αρετές;

 

΄΄Έχεις εφαρμόσει όλες τις αρετές;
Ο Κύριος το ξέρει, αλλά ο ίδιος μας λέει,
ν᾽ αρχίζουμε πάλι από τη ταπείνωση,
λέγοντας, «όταν πάντα ποιήσητε, είπατε:
Δούλοι αχρείοί εσμεν» (Λουκ. 17,10).΄΄

Οσία  Συγκλητική

 

16.9 ΑΓΙΑ ΕΥΦΗΜΙΑ.

                                                               16.9 ΑΓΙΑ  ΕΥΦΗΜΙΑ.

         Χαλκηδόνα  η  πατρίδα  της Αγίας Ευφημίας. Γονείς της  οι ευσεβείς Φιλόφρων και Θεοδωριανή.

          Η Ευφημία δέχεται τα νάματα της πίστεως και πυρπολείται το είναι της από αγάπη για τον Θεό. Διακρίνεται για τη σωματική  ομορφιά, αλλά  και για τη ψυχική ωραιότητα.

      Επί Αυτοκράτορα Διοκλητιανού ανθύπατος Μ.Ασίας είναι ο Πρίσκος. Εκδίδει  εντολή  ανεξαίρετη θυσίας στον θεό Άρη. Η Ευφημία με μία ομάδα ένθερμων Χριστιανών ανυποτακτούν. Συλλαμβάνονται  και  φυλακίζονται. Ομολογούν  θαρραλέα  τη  πίστη  τους  και μετά  από 20ήμερη  παραμονή  στη  φυλακή, με πλήρη ασιτία και  ανυδρία, η  Ευφημία  προκαλείται επίμονα για απάρνηση της πίστεως.

     Εδραία στη πίστη, με το φρόνημα ακμαίο, αρνείται τελεσίδικα. Βασανίζεται αδυσώπητα  και  ρίχνεται  βορά  των  θηρίων.

         Η πανεύφημη Νύμφη Χριστού Ευφημία  εισέρχεται  τροπαιοφόρα στον Ουρανό για να ευφραίνεται ατελεύτητα.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

Επειδή μεγάλο είναι της ταπεινοφροσύνης το ύψος....

 

΄΄Επειδή  μεγάλο  είναι
της ταπεινοφροσύνης  το  ύψος
και  της  αλαζονείας το γκρέμισμα,
σας συμβουλεύω,
εκείνο μεν να το επιδιώκετε,
σ’αυτό δε να μη καταντήσετε.΄΄- 

Αββάς  Ισίδωρος  Πηλουσιώτης

 

 

15.9 ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ο θαυματουργός.

                                        

          Φιλόθεος!  Φίλος  του  Θεού αληθινός. Δημιουργεί μία  ευλογημένη  οικογένεια και μεταδίδει ένζηλα τα νάματα της πίστεως στα παιδιά του.  

Πρότυπο   οικογενειάρχη   γίνεται και υπόδειγμα  ιερέα. Αγκαλιάζει  το ποίμνιό  του  στοργικά. Αγρυπνεί  πατρικά. Νουθετεί   αδιάκοπα.  Στηρίζει   δυναμικά.  Ενισχύει αποτελεσματικά. Βοηθεί ηθικά και υλικά. Μαρτυρεί  παρρησιακά. Χαριτώνεται θαυματουργικά.

          Απέρχεται στα Ουράνια Σκηνώματα  ειρηνικά. Κατατάσσεται  στο  Χορό  των Αγίων  τελικά.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

Η γενναιότητα της καρδιάς...

 

΄΄Η γενναιότητα της καρδιάς
αποκτάται
από  τη πολλή πίστη  στον  Θεό
και  η  πίστη
από  τη  ταπεινή  καρδιά.΄΄

Αγιος Ισαάκ ο Σύρος

14.9 ΥΨΩΣΗ του ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ.

                                         14.9 ΥΨΩΣΗ   του  ΤΙΜΙΟΥ    ΣΤΑΥΡΟΥ.

         326 μ. χ.  και στα Ιεροσόλυμα φθάνει η Αγία Ελένη, για  μία  δοξολογική  πορεία προς τους Αγίους  Τόπους, για τις νίκες του γυιού της Μεγάλου Κωνσταντίνου.

          Ευσεβής  και  φλογερή  ποθεί  την ανεύρεση του  Τιμίου  Σταυρού. Στον Γολγοθά, εκεί  στον  ειδωλολατρικό  ναό της θεάς Αφροδίτης  ερευνά  πολύχρονα  και πολυδάπανα και επίμονα.

΄Ερχονται στην επιφάνεια τρεις Σταυροί. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Μακάριος εναποθέτει έναν Σταυρό σε νεκρή ευσεβή γυναίκα και ανασταίνεται.

      Ο Σταυρός του Κυρίου καθορίζεται. Η ανεύρεση γνωστοποιείται. Πλήθη  λαού καταφθάνουν για προσκύνηση. Δημιουργείται αδιαχώρητο. Τότε υψώνεται ο Τίμιος Σταυρός  γίνεται πασιφανής και προσκυνείται ικετευτικά.

           Η  καθιέρωση εορτασμού  εκείνης της ημέρας γεγονός, που συνεχίζεται.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.