20.12 ΑΓΙΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ο θεοφόρος.

20.12   ΑΓΙΟΣ    ΙΓΝΑΤΙΟΣ   ο θεοφόρος.

    Ιγνάτιος!  Επίσκοπος Αντιοχείας. Φλογερός κήρυκας  του  Ευαγγελικού  λόγου, φρουρεί  άγρυπνα  το  λογικό ποίμνιο, που  ο  Κύριος  του  εμπιστεύεται. Υπερασπίζεται  την Εκκλησία  ατρόμητα και ενώπιον του βασιλιά.

             Συλλαμβάνεται  πάραυτα και οδηγείται  στη Ρώμη. Οι Χριστιανοί πληροφορούνται την άφιξή του και φροντίζουν για τη μαρτυρική  απαλλαγή του.

            Ο ίδιος διακατέχεται από μαρτυρικό πόθο και  όταν  εισέρχεται  στο  αμφιθέατρο, 107  μ.Χ.  προκαλεί  τα  θηρία  να τον κατασπαράξουν. Το σώμα του γίνεται βορά των θηρίων και η ψυχή του χαρμονή των Αγγέλων,  καύχημα  των  Μαρτύρων ,αγλάϊσμα  των Επισκόπων, δόξα  της Εκκλησίας.

             ΄Αγιος    Ιγνάτιος  ο Θεοφόρος   προσονομάζεται και τιμάται.-

                                   Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ                                

      

 

"Οφείλομεν δε ημείς οι δυνατοί τα ασθενήματα των αδυνάτων βαστάζειν, και μη εαυτοίς αρέσκειν."

 

"Οφείλομεν δε ημείς οι δυνατοί τα ασθενήματα των αδυνάτων βαστάζειν,

και μη εαυτοίς αρέσκειν." (Ρωμ. ιε΄1). 

            Η φιλαλληλία, σαν συμπληρωματική εντολή του Θεϊκού Νόμου, απαιτεί από μένα την συμμετοχική μου παρουσία στις πτωτικές φάσεις του αδελφού   μου.

                Η αγαπητική επιταγή είναι να γίνω βακτηρία των κλονιζομένων.

            Και  η απάρνηση της αυταρέσκειας, με ταυτόχρονη εκδήλωση αυτοπροσφοράς, είναι μια θετική έκφραση αγάπης.

      Οι απαρνητικές προσπάθειες εγωκεντρισμού και οι εγκολπωτικές εκδηλώσεις αδελφοκεντρισμού, αποτελούν διέξοδο από το αδιέξοδο της εγωπάθειας.

            Είναι μια σωστή επένδυση αγάπης, μια αληθινή προσέγγιση του Θεού.

            Δεν έχω παρά να το επιδιώξω.-

Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

19.12 ΑΓΙΟΣ ΒΟΝΙΦΑΤΙΟΣ.

19.12 ΑΓΙΟΣ   ΒΟΝΙΦΑΤΙΟΣ.

            Βονιφάτιος!΄Ενας  δούλος της Συγκλητικής Αγλαϊδας, κόρης του Ρωμαίου ανθύπατου.

            ΄Ερμαιος του  πάθους της  μέθης.Μία ψυχή όμως, που  πρέπει να σωθεί.

Και ο Κύριος αγρυπνεί γι᾿αυτό. Και ο Βονιφάτιος βρίσκεται στη Θεϊκή προτεραιότητα. Η καλοπροαίρεση  και η ευαισθησία είναι τα  καίρια  σημεία του. Αυτά χρησιμοποιεί ο Θεός για τη σωτηρία του.

            Ο διωγμός του Διοκλητιανού βρίσκεται στον κολοφώνα του.

Η αποστολή του στην  Κιλικία για μεταφορά Αγίων Λειψάνων τον φέρνει  αντιμέτωπο  με  το μεγαλείο των Μαρτύρων.

            Κατάπληκτος  θαυμάζει,  πιστεύει, ομολογεί  και μαρτυρεί.

Κερδίζει μία θέση ευδιάκριτη στη χώρα του Φωτός.-

                  

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ

""Εκαστος ημών τω πλησίον αρεσκέτω εις το αγαθόν προς οικοδομήν."

 

""Εκαστος ημών τω πλησίον αρεσκέτω εις το αγαθόν

προς οικοδομήν."( Ρωμ. ιε΄2 ) 

          Στα πλαίσια της φιλαλληλικής πρακτικής, η εξουδετέρωση της αυταρέσκειας και η ενστέρνιση της αδελφαρέσκειας, αποτελεί επιτακτικό στόχο.

          Η επίτευξή του προϋποθέτει ανιδιοτέλεια, απαιτεί ειλικρίνεια, απηλλαγμένη από κολακευτικά και υποκριτικά στοιχεία.

          Οι πνευματικές κατακτήσεις, οι ψυχικές δυνατότητες, προσφέρο-νται τότε εποικοδομητικά, δρούν ωστικά και εξασφαλίζουν αναβάσεις  ψυχοπνευματικές.

          Αυτή είναι η Παύλεια προτροπή και αυτό ας επιτελώ.-

Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.( Ρωμ. ιε΄2 ) 

          

18.12 ΑΓΙΟΣ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ.

 

18.12  ΑΓΙΟΣ   ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ.

 

            Στα Μεδιόλανα  της  Ιταλίας γεννιέται  ο  Σεβαστιανός . 

Ανατρέφεται Χριστιανικά.

            Ανέρχεται  στην στρατιωτική  ιεραρχία   υψηλά,  συνταγματάρχης των

 πραιτωριανών.

             Ασκεί φιλανθρωπία  πλατιά. Εμψυχώνει τους Μάρτυρες παρρησιακά.

            Δηλώνει  τη χριστιανική  του  ταυτότητα  και  μαστιγώνεται.  Χτυπάται   με βέλος  και  μένει  ημιθανής. Θεραπεύεται, ελέγχει τον Διοκλητιανό σκληρά και μαστιγώνεται ανελέητα μέχρι τέλους.

            Τροπαιούχος  συναριθμείται  στον Μαρτυρικό Χορό.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ

"΄Εκαστος ημών περί εαυτού λόγον δώσει τω Θεώ."

 

"΄Εκαστος ημών περί εαυτού λόγον δώσει τω Θεώ." ( Ρωμ. ιδ΄12 )

          Η ΄΄ώρα μηδέν" για τον άνθρωπο άγνωστη, αλλά βέβαιη. Τότε τερματίζεται κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα, κάθε Θεική εκδήλωση αγάπης και ενεργοποιείται η αδέκαστη Θεία Δικαιοσύνη. Τότε ο άνθρωπος "ενώπιος ενωπίω" με τον Θεό και υπόλογος των πράξεών του.

                 Δικάζεται και αυτοκαταδικάζεται. Υπόδικος και ταυτόχρονα, αναπόφευκτα, κατήγορος.

     Η απόφαση της καταδίκης μου προσυπογράφεται από μένα.

            Τι τραγική ειρωνεία ! Να ποθώ τον Παράδεισο και να επιλέγω με τις πράξεις μου την Κόλαση !

            Θεέ μου, σώσέ με! –

Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

17.12 ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ο Ζακύνθιος.

 

17.12   ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ  ο Ζακύνθιος.

           

           Τέκνον  ευλαβεστάτων  γονέων  ο Διονύσιος  διδάσκεται την ένθερμη πίστη, την έμφλογη αγάπη στον Χριστό.

          ΄Εμπρακτα εφαρμόζει τον Ευαγγελικό  Νόμο  και τον διδάσκει  ένζηλα. Με την  ενέργεια  του Θεού και τη συνέργεια την προσωπική του σημειώνει αλματώδη πρόοδο.

            Κείρεται Μοναχός στη Μονή Στροφάδων και βιώνει  την Ορθόδοξη  ασκητική. Η  αγιότητά του γνωστοποιείται  και επιλέγεται Επίσκοπος Αιγίνης.

       Ποιμενάρχης αληθινός, αγρυπνεί για τη σωτηρία του  ποιμνίου του. Σκορπίζει αφειδώλευτα αγάπη και ενισχύει την πίστη. Δρα ταπεινά και αθόρυβα.

     Ο πολύς κόπος  τον καταβάλλει. Ασθενεί  και  παραιτείται.

             ᾿Επιστρέφει στη Ζάκυνθο, ως προσωρινός Επίσκοπος και αποσύρεται, αργότερα στη Μονή της  Παναγίας  Αναφωνήτριας. Από εκεί συνεχίζει  την  αγαπητική του προσφορά. Και ο φονιάς του αδελφού του δέχεται την προστατευτική του κάλυψη.

           Πλήρης  ημερών  εκδημεί, ενώ   το λείψανό του αλώβητο ευωδιάζει  και  θαυματουργεί.

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ

"Λαλήσας πολλάκις μετεμελήθην, σιωπήσας δε ουδέποτε."

 "Λαλήσας πολλάκις μετεμελήθην, σιωπήσας δε ουδέποτε."(Αββάς Αρσένιος)

            Κατάκριση, συκοφαντία, ύβρη, βλασφήμια, εξουθένωση, περιαυτολογία, αργολογία, χυδαιολογία, είναι οι πιθανές αποκλίσεις της ομιλίας.

            Για τις άστοχες αυτές γλωσσικές εκφράσεις συνεπάγεται συνειδησιακός έλεγχος.

            Και μόνο στον χώρο και στον χρόνο της σιωπής η μεταμέλεια είναι ανύπαρκτη.

            Αυτή, λοιπόν, την σιωπή ας εφαρμόζω και αυτή ας τηρώ απαρέγκλιτα.-

Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

 

16.12 ΑΓΙΟΣ ΜΟΔΕΣΤΟΣ.

 

16.12  ΑΓΙΟΣ   ΜΟΔΕΣΤΟΣ.

          Μόδεστος! Παιδί ευσεβών Χριστιανών, θαρραλέων Ομολογητών της πίστεως.

         Βρέφος ακόμη, αντί για την στοργική ειρηνοφόρα αγκαλιά της Μάνας, βρίσκεται  μπροστά  σε δημίους  και  ανακριτές, ανάμεσα  στους  νεκρούς  Μάρτυρες γονείς του. Η ομολογία και η θυσιαστική μαρτυρία τους καταγράφονται ανεξίτηλα μέσα  του. ΄Εχει λάβει το αρτιότερο μάθημα πίστεως.

            Τσοπανόπουλο, αργότερα, καλλιεργεί την πίστη, αυξάνει τις  αρετές.

            Προσελκύει τη  θεϊκή  Χάρη  και  θαυματουργεί.

Η αγιότητά του ακτινοβολεί.

Ο Θεός τον επιλέγει για τον Αρχιεπισκοπικό   θρόνο  Ιεροσολύμων.

Οι ικεσίες των Μαρτύρων γονέων του, ο προσωπικός του αγώνας και πρώτιστα η Θεϊκή βοήθεια, δίνουν καρπό : ΄Εναν΄Αγιο.-                 

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ

"Εάν τε ούν ζώμεν εάν τε αποθνήσκωμεν, του Κυρίου εσμέν."

 

                     "Εάν τε ούν ζώμεν εάν τε αποθνήσκωμεν, του Κυρίου εσμέν."( Ρωμ. ιδ΄8 )

            Ο άνθρωπος δημιούργημα του Θεού κορυφαίο, αλλά και αντικείμενο εξαγοράς από τον Κύριο.

       Κυρίαρχος της ζωής μας ο Χριστός. Ζωοδότης ο Ίδιος. Η πνοή Του είναι η ψυχή μας και οι προεκτάσεις ζωής της είναι αιώνιες.

          Συνεπώς στην επίγεια ζωή και στην Αιωνιότητα ανήκω, βρίσκομαι στην κυριότητα του Κυρίου και Θεού μου.-

Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

15.12 ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Επίσκοπος Ιλλυρικού.

 

15.12    ΑΓΙΟΣ   ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Επίσκοπος Ιλλυρικού.

 

            Τον  2ο  μ.Χ.  αιώνα  ζει   ο  ΄Αγιος  Ελευθέριος .  Η  μητέρα του Ανθία,  μόνη  μετά τη  χηρεία της, τον ανατρέφει  με  τα  νάματα  της πίστεως. Πανέξυπνος, ενάρετος, ευσεβής επισημαίνεται από τον Επίσκοπο Ρώμης, όπου επισκέπτονται.

      15χρονο παλληκάρι χειροτονείται Διάκονος. 18χρονος Πρεσβύτερος. 20χρονος Επίσκοπος ᾿Ιλλυρικού.

            Ως  Ποιμενάρχης  σημειώνει πολυδιάστατη, αξιόλογη  δράση. Κερδίζει  ψυχές με το λόγο του. Ενισχύει την πίστη των  Χριστιανών. Επαναφέρει  τους  πλανεμένους.

         Συλλαμβάνεται και βασανίζεται σκληρά, από τον Αυτοκράτορα Αδριανό. Η καρτερία του προσελκύει τους δημίους και  500  άλλους. Σημειώνονται   θαύματα κατά το μαρτύριό του και τερματίζει νικηφόρα με  το  ξίφος, καθώς  και  η  μητέρα του.

                 Ελευθέριος! Το κλέος των Επισκόπων.

                Το καύχημα  των Μαρτύρων.

    Η προστασία των πιστών.- 

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ

Ως εν ημέρα ευσχημόνως περιπατήσωμεν,....

 

"Ως εν ημέρα ευσχημόνως περιπατήσωμεν, μη κώμοις και μέθαις, μη κοίταις και ασελγείαις, μη έριδι και ζήλω, αλλ' ενδύσασθε  τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, και της σαρκός πρόνοιαν μη ποιείσθε εις επιθυμίας."

( Ρωμ. ιγ΄13-14 )

          Η ορθοπραξία της ανθρώπινης συμπεριφοράς ίδιο γνώρισμα της ημερήσιας, φωτεινής δραστηριότητας του  Χριστιανού.

          Η ζωή  μέσα στο άπλετο φως της παρουσίας του Κυρίου συνεπάγεται ευταξία και ευπρέπεια, σωφροσύνη και αγωνιστικότητα.

          Το φρόνημα της σάρκας κρίνεται απορριπτέο, το ένδυμα του Χριστού θεωρείται επιβλητέο.

          Μίμηση Χριστού, λοιπόν, κάθε μέρα και μέσα στη μέρα του Κυρίου.-

Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

14.12 ΑΓΙΟΙ : ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ, ΘΥΡΣΟΣ, ΛΕΥΚΙΟΣ .

14.12  ΑΓΙΟΙ : ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ, ΘΥΡΣΟΣ, ΛΕΥΚΙΟΣ .

            3ος  μ.Χ.  αιώνας  και  στη  Βιθυνία γεννιούνται  οι  τρεις  γενναίοι Μάρτυρες Χριστού.  Ανεξάρτητοι  οικονομικά,  αλλά και απελεύθεροι  δούλοι  Χριστού, διακρίνονται  για την αγάπη και την ταπείνωση, εκεί στην Καισάρεια, που ζούν.

             Ο έπαρχος Κουμβρίκιος ανησυχεί για  τις  προοδευτικές  κινήσεις  των Χριστιανών.

            Ο Λεύκιος παρεμβαίνει παρακλητικά και  ζητά επιείκεια. Συλλαμβάνεται, βασανίζεται και αποκεφαλίζεται. Οι πιστοί φλογίζονται  από τη  μαρτυρική  του θυσία.

            Ο Θυρσός  αυτόκλητα  ομολογεί την αληθινότητα του Χριστού Θεού.  

Ο Καλλίνικος, ειδωλολάτρης  ιερέας, μεταπείθεται  από τους λόγους του και δηλώνει Χριστιανός.

         Και οι δύο άμεσα αποκεφαλίζονται και εισέρχονται νικηφόροι στη χώρα την αείφωτη!!!-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ

 

 

"Συ τις ει ο κρίνων αλλότριον οικέτην ; Τω ιδίω Κυρίω στήκει ή πίπτει."( Ρωμ. ιδ΄4 )

 

"Συ τις ει ο κρίνων αλλότριον οικέτην ;

Τω ιδίω Κυρίω στήκει ή πίπτει."( Ρωμ. ιδ΄4 )

            Ο άνθρωπος με την κριτική του τάση αυταποκαλύπτει την αγαπητική του φτώχεια, την προσωπική του υπεροψία , την αρπακτική του διάθεση.

            Η ιδιοποίηση του κριτικού έργου, που έχει Υιϊκή Θεϊκή αποκλειστικότητα, είναι αναίσχυντη, κλεπτική επέμβαση.

            Ο άνθρωπος ως δούλος Θεού εξαρτάται από Εκείνον και ανήκει σ' Εκείνον.

            Η πτωτική ή ανοδική του πορεία συνεπώς ανήκει στην Θεϊκή Δικαιοκρισία.

            Εγώ, αλήθεια, με ποια ιδιότητα επεμβαίνω τόσο δυναμικά ; -

Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

ΚΥΡ. ΙΑ΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. ιδ΄, 16 – 24) Το ΔΕΙΠΝΟ της ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ.

 

ΚΥΡ.  ΙΑ΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. ιδ΄, 16 – 24)

Το  ΔΕΙΠΝΟ της ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ.

            ΄Ανθρωπός  τις εποίησε δείπνον μέγα.»( Λουκ. ιδ΄, 16 ).

            «Δείπνον  μέγα».» Το συμπόσιον της  Βασιλείας  των  Ουρανών».

            Σ’ αυτό το δείπνο έχουν προσκληθεί αδιάκριτα και ανεξαίρετα, χωρίς κανένα αποκλεισμό, όλοι.

            Η είσοδός μας, βέβαια, στη Βασιλεία του Θεού, προϋποθέτει την ενταξιακή μας κίνηση στο Σώμα της Εκκλησίας, που επιτυγχάνεται με την ακράδαντη πίστη στον Χριστό και το Βάπτισμα.

            «Δείπνο»και η Θ. Ευχαριστία σε κάθε Θεία Λειτουργία. Η συνειδητή συμμετοχή μας εξασφαλίζει την ένωση με τον Χριστό, που είναι η Ζωή, οπότε μας ζωοποιεί, μας αφθαρτοποιεί, μας Χριστοποιεί.

            Το μεταπτωτικό σύμπτωμα της εσωτερικής αποδιοργάνωσης του ανθρώπου αναιρείται, με την ενανθρώπηση του Υιού του Θεού, του Λόγου, αφού με την Θεία Κοινωνία τρέφεται η ψυχή και διοχετεύει την Θεϊκή Χάρη και Ζωή και στο σώμα.

            Με την συμμετοχή μας  στη Θεία Κοινωνία επιτυγχάνουμε την ένωση με τον Ιησού, τη μετοχή στη Θεία Ζωή, την ανατολή της  μέλλουσας Βασιλείας, την πρόγευση του Παραδείσου, την επαναφορά στην προπτωτική κατάσταση.

            Και όμως στην πρόσκληση του «Δείπνου» της αγάπης του Θεού δεν ανταποκρίνονται θετικά όλοι οι παραλήπτες.

            Ο Ιησούς τους κατηγοροποιεί :

1)Είναι οι άνθρωποι, που είναι δούλοι της ύλης. Σφετεριστές των δωρεών του Θεού, αρνούνται την ευχαριστιακή αναφορά στον Θεό. Αρνούνται τη μετοχή στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και συνεπώς αρνούνται να  θεωθούν.

2)Είναι οι άνθρωποι οι υποδουλωμένοι στην εργασία. Εκείνοι, που ανάγουν τη δουλειά σε δουλεία. Εκείνοι, που επικεντρώνουν το ενδιαφέρον και τις δυνάμεις τους στην εργασία και παραθεωρούν τον κύριο στόχο, που είναι η εκκλησιοποίηση. Απορυθμίζονται από τη συχνότητα τ’ Ουρανού και συντονίζονται στο ρυθμό της γης. Τοιουτοτρόπως αποσταθεροποιούνται υπαρξιακά.

            3) Είναι οι άνθρωποι, δούλοι των αισθήσεων. Η οικογένεια προβάλλει ως εμπόδιο, για την ανταπόκριση στην πρόσκληση. Ο γάμος, με τη μεταφυσική καί Ευχαριστιακή αναφορά του, σημειώνει υπέρβαση της  φθαρτότητας και οδηγεί στην Χριστοποίηση, στην ανακαίνιση του προσώπου.

            Η συμμετοχή στο «Δείπνο» ανοίγει δίοδο εισόδου του Θεού στη  ζωή του  ανθρώπου, δίαυλο επικοινωνίας μαζί Του.

            Όλες οι δραστηριότητες του ανθρώπου, αν αυτονομηθούν, αλλοτριώνουν τον άνθρωπο, τον οδηγούν στην φθορά και τον θάνατο, αφού τον υποδουλώνουν στο χρόνο και τον αποστερούν της μεταμορφωτικής δυνάμεως του «Δείπνου».

            Τοιουτοτρόπως το παρόν απαιωνοποιείται και το αιώνιο παύει να είναι προέκταση του παρόντος.-

Από το βιβλίο ΄΄ΖΩΗΦΟΡΑ  ΡΗΜΑΤΑ΄΄ Ελ.Α.Κλ.