ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ
ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ
ΑΡ.Φ. 68 ΙΟΥΛ. – ΑΥΓ. 2015 / Διανέμεται δωρεάν.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΥΡΣΟΣ.Γράφει και επιμελείται(Δυνάμει Θεού)ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α. ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ Εκπ/κος
ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549 Κ.Τ.
6936773200
Ἡ ἱστοσελίδα μου: www.antilaloiorthodoxias. blogspot.
.com
και Βίντεο: Youtube Eleftheria
Kleidoniari
**************************************************************************************************************
Ζ Ω Η
Φ Ο Ρ Α Ρ Η Μ Α ΤΑ
ΚΥΡ. Ε΄ ,
ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Των Γαδαρηνών) (Ματθ. η΄ , 28 – θ , 1).
Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ.
«Υπήντησαν αυτώ δύο δαιμονιζόμενοι εκ
των μνημείων εξερχόμενοι, χαλεποί λίαν, ώστε μη ισχύειν τινά παρελθείν δια της
οδού εκείνης».(Ματθ. η΄,
28).
Ο
Τριαδικός Θεός είναι ο Δημιουργός, ο Κύριος, ο Εξουσιαστής των πάντων. Κυβερνά
αδιάλειπτα και αλάθητα το Σύμπαν ο Θεός, αλλά δεν παραβιάζει, ούτε καταργεί το
αυτεξούσιο των λογικών όντων.
Και
ο Διάβολος ακόμη, όντας πρόσωπο, εφ’ όσον άγγελος φωτός δημιουργήθηκε και σε
άγγελο του σκότους εξέπεσε, διατηρεί την ελευθερία του. Πρόσωπο, λοιπόν, ο
Διάβολος και κινείται ελεύθερα και αυτενεργεί. Ως πρόσωπο προσωπικά μιλάει στο
Χριστό, όπως στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή φαίνεται, αλλά και παρακλητικά,
ως έναντι πανίσχυρου αντιπάλου.
Στόχος του
πρώτιστος η απώλεια του ανθρώπου. Αυτήν απεργάζεται επίμονα και δολιοπλοκεί.
Αντιστρατεύεται τις σωστικές ενέργειες του Θεού και διεργάζεται αντικοινωνικά.
Ασκεί κατοχική επιρροή στον εμπαθή άνθρωπο, σ’ εκείνον, που είναι
αποκοινωνικοποιημένος με τον Χριστό και ενεργοποιεί τα υφιστάμενα πάθη.
Τοιουτοτρόπως διαπράττονται αμαρτίες, με τις οποίες συνεπάγεται η απώλεια της
Θεϊκής Χάριτος, η διάσπαση κοινωνίας αγάπης μεταξύ ανθρώπου και Θεού και μεταξύ
συνανθρώπων. Η διατάραξη των διαπροσωπικών σχέσεων έχει επιβλαβείς επιπτώσεις στην
κοινωνία, με εκφράσεις αντικοινωνικές και ενέργειες αναρχικές.
Ο Θεός επιτρέπει τις εκδηλώσεις κακίας του Διαβόλου,
αλλά, με αγαπητικές μεταστροφικές παρεμβάσεις, περιορίζει τις καταστρεπτικές
συνέπειες. Ωστόσο η αμαρτία, ως «παρά φύσι» ζωή, παραμένει αντικοινωνική, με
συσσώρευση προβλημάτων και δουλεία στυγνή. Η όντως κοινωνική ζωή είναι η «εν Χριστώ» ζωή, που διάγεται στα
πλαίσια της αγάπης και της ταπείνωσης.
Ο
Διάβολος δρα ύπουλα και οδηγεί στην ανελευθερία και καταστροφή.
Ο
Χριστός κινείται σωτήρια και προσφέρει την ελευθερία και την αιώνια ζωή.
Ο
απεγκλωβισμός από τα δίχτυα του Διαβόλου είναι ανάγκη επιτακτική. Η
αναθέρμανση των σχέσεών μας με τον Κύριο θα μας διαφυλάξει από τις σατανικές
παγίδες.-
ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ
25/7 ΟΣ. ΕΥΠΡΑΞΙΑ, η αρρενόφρων.
«Θέλω δε
υμάς αμέριμνους είναι. Ο άγαμος
μεριμνά τα του Κυρίου, πως αρέσει τω Κυρίω» (Α΄ ,Κορ. ζ΄ , 32), δηλώνει προτρεπτικά ο Απ. Παύλος. Η
θεαρέσκεια, της όλης ζωής των αγάμων είναι μέριμνα καθημερινή. Μία μέριμνα, που
αποβλέπει στην απόλυτη συστοίχηση και εναρμόνιση θείου και ανθρωπίνου
θελήματος. Μία μέριμνα όμως, που εξασφαλίζει την αμεριμνησία, που διασφαλίζει
τις διαπροσωπικές σχέσεις Θεού και ανθρώπου, που οδηγεί ασφαλέστερα στη
Βασιλεία του Θεού. Και οι βιωτές της Παύλειας προτροπής το βεβαιώνουν. Είναι οι
αναρίθμητες μορφές των Οσίων. Ανάμεσά τους και η Οσία Ευπραξία.
Πατρίδα της
είναι η Κων/πολη. Πατέρας της ο
πλούσιος συγκλητικός, ο έμπειρος πολιτικός, ο συγγενής του αυτοκράτορα Μ.
Θεοδοσίου, ο ευσεβής Χριστιανός, ο ενάρετος άνδρας, ο Αντίγονος. Μητέρα της η πλούσια, ευγενής, θεοσεβής και χρηστή
γυναίκα, η Ευπραξία.Το ζευγάρι
ομόφρονο και ομόψυχο διαχειρίζεται θεάρεστα τον πλούτο. Σκορπίζει αφειδώλευτα
και καλύπτει σημαντικά ελλείψεις φτωχών. Και η πλούσια φιλανθρωπία προκαλεί
την πλούσια Θεϊκή ευλογία. Ένα χαριτωμένο κορίτσι, δώρο κι αυτό του Θεού,
προξενεί ανέκφραστη χαρά και ευφροσύνη στους ευλαβείς γονείς. Ευπραξία το ονομάζει ο πατέρας για να
'ναι πιστό αντίγραφο της ενάρετης μητέρας. Στόχος
τους η αντιπροσφορά στο Θεό της Ευπραξίας, ως Αγίας. Οι ίδιοι αποφασίζουν ομόφωνα άσκηση τέλειας εγκράτειας,
εσωτερική καλλιέργεια, φιλανθρωπική δράση. Μία οικογένεια τρισευτυχισμένη,
ευλογημένη.
Ο Αντίγονος, ένα χρόνο μετά και αφού ευαρέστησε τον
Κύριο, προσέρχεται στη Βασιλεία Του για να ευφραίνεται αιώνια.Η μητέρα νιώθει
έντονα την απουσία του συνοδοιπόρου της, αισθάνεται ζωηρά το βάρος της
θυγατρικής αποκατάστασης. Προσφεύγει στον αυτοκράτορα και ζητεί ανθρώπινη συμπαράσταση
παράλληλα με τη θεϊκή, που ήδη είχε ζητήσει. Η απάντηση είναι θετική και η
Ευπραξία, εξάχρονη μόλις, μνηστεύεται μ' έναν πλούσιο, ευγενή και ωραίο νέο.
Παράλληλα δέχεται χριστιανική αγωγή από τη μητέρα της.
Η μητέρα
Ευπραξία σηκώνει το σταυρό της χηρείας αγόγγυστα και άμε-μπτα. Ο διάβολος τη φθονεί και εμβάλλει
πόθο λυσσώδη σ' έναν αξιωματούχο, που χρησιμοποιεί τη βασίλισσα για μεσίτρια. Η
σεμνή Ευπραξία όμως τιμά επάξια τη μνήμη του συζύγου της και απορρίπτει την
πρόταση. Προς αποφυγή δε ενοχλήσεων αναχωρεί με την κόρη της στην Αίγυπτο, όπου
έχει αξιόλογο κτήμα. Εκεί απερίσπαστη επιδίδεται στη Χριστοκεντρική μόρφωση,
του μονάκριβου παιδιού της. Μητέρα και κόρη σημειώνουν πρόοδο πνευματική,
επιδεικνύουν δραστηριότητα φιλανθρωπική. Οι Ναοί και οι Μονές προσελκύουν τις
ευεργεσίες τους. Οι παντοειδώς αναξιοπαθούντες δέχονται αμέριστη τη βοήθειά
τους.Η αγάπη προς το Θεό εκφράζεται με μία πλατειά αγάπη προς τον πλησίον. Και
το Ασκητήριο των 130 Ασκητριών της Θηβαϊδας τους γνωστοποιείται και ευεργετείται. Οι επισκέψεις
είναι συχνές και ο θαυμασμός πολύς. Η ασκητικότητα, τις φωταγωγεί. Η σιωπή, τις διδάσκει. Η απλότητα, τις
παραδειγματίζει. Η όλη ζωή, τις μαγνητίζει.
Ἡ κόρη Ευπραξία ποθεί τη μοναχική πολιτεία και το δηλώνει στην
Ηγουμένη.Η μνηστεία την κρατά ασυγκίνητη, αφού ποτέ δεν είδε το μνηστήρα και
τη θεωρεί διαλυμένη. Η μητέρα ακούει
με ευχαρίστηση τους λόγους της επτάχρονης κόρης της. Η Ευπραξία
αμετάκλητα παίρνει την απόφαση να μείνει για πάντα στη Μονή. Οι αποδιώξεις της
Ηγουμένης, οι εκφοβισμοί και η σκληρότητα της ασκητικής ζωής δεν την
αποθαρρύνουν, αλλά εδραιώνουν τον πόθο της. Η
μητέρα της βαθιά
συγκινημένη την οδηγεί μπροστά
στην εικόνα του Χριστού και δέεται θερμώς και την προσφέρει οικειοθελώς.
Ικετεύει για τη διαφύλαξή της. Παρακαλεί για το φωτισμό της. Αγωνιά για τον
αγιασμό της. Νουθετεί την ίδια και της εμφυτεύει
το φόβο του Θεού, το θεμέλιο της κατὰ Θεόν ζωής. Την παραδίδει τέλος στην
Ηγουμένη για χειραγωγία στην ισάγγελη πολιτεία. Το μοναχικό Σχήμα ντύνεται. Ολοκληρωτικά στον Κύριο αφιερώνεται. Η
μητέρα της, μετά από μικρό χρονικό διάστημα απέρχεται προς την ποθητή Πατρίδα,
αφού θεάρεστα έζησε στη γη. Ο αυτοκράτορας πληροφορείται την εκδημία της και
εκδηλώνει την υποστήριξή του προς την Ευπραξία. Κι εκείνη του ανακοινώνει τη
μοναχική της ιδιότητα και του αναθέτει τη διάθεση της πατρικής περιουσίας της στην
Πόλη σε φιλανθρωπικά ιδρύματα.
Η Μοναχή Ευπραξία τώρα απερίσπαστα επιδίδεται σε
ασκητικούς αγώνες.Διακρίνεται για την
ταπεινοφροσύνη και την εγκράτεια, την αγάπη και τη λιτότητα. Εκτελεί και τα
ευτελέστερα διακονήματα και σημειώνει τελεία υπακοή. Στις πειρασμικές επιθέσεις
απαντάει με υπομονή και θάρρος, με επιμονή και προσευχή. Δουλαγωγεί το σώμα
και ελευθερώνει την ψυχή. Η αγιότητά της
εμφανής. Η σύνεση ευδιάκριτη. Η διάκριση φανερή. Πλήθη ανθρώπων
καταφεύγουν στην Οσία, για να βρουν λύση στο πρόβλημά τους, για να λάβουν
κατευθυντήρια γραμμή, για να ζητήσουν τη συμβουλή της, για ν' ακούσουν τη
θεόσοφη ομιλία της, για να δεχθούν τη χρηματική της ενίσχυση. Όλοι κάτι έχουν να πάρουν και αποχωρούν
ενισχυμένοι στην πίστη και στην αγάπη, στην υπομονή και στην ελπίδα. Οι
άνθρωποι την ευγνωμονούν. Ο Θεός την ευλογεί. Και θαύματα
αξιώνεται να κάνει, για τη δόξα του Θεού.Τριάντα μόλις χρονών κι έχει φθάσει στη θέωση. Ο Κύριος
προαναγγέλλει την εκδημία της στην Ηγουμένη. Την καλεί κοντά Του για ν'
απολαμβάνει τις άρρητες ομορφιές του Ουράνιου Νυμφώνα. 25 Ιουλίου! Μία ακόμη Οσία, η
Ευπραξία, πλαισιώνει τον πανίερο Χορό των Οσίων.-
ΧΡΙΣΤΟΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΑΦΟΡΜΗΣΕΙΣ
ΓΙΑ ΣΩΣΤΙΚΕΣ ΕΞΟΡΜΗΣΕΙΣ
v Ζητάς πυξίδα στη
ζωή σου ;
Υπάρχει η Θεόπνευστη Αγία
Γραφή και οι Πατερικές
διδασκαλίες.-
v Η ζωή χωρίς το Λόγο είναι
ζωή άλογη.-
v Θεϊκή προτίμηση
είναι η ελεύθερη καταδίκη
μας
παρά η βίαιη σωτηρία μας.-
v Η φιλοθεΐα συνεπάγεται τη φιλανθρωπία.-
v Ο λόγος σουγίνεται βροντή,
αν ο βίος σου
είναι αστραπή.-
Από την ποιητική
Συλλογή ΄΄ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.
Ο ΣΤΟΧΟΣ !
Περπατώ στον πλανήτη γη.
Βαδίζω ανέμελα.
Κινούμαι νευρικά.
Αναζητώ τον
στόχο μου…
Αν στοχεύεις
κάτι, αγωνιάς,
για την
απόκτησή του.
Αν στοχεύεις, βέβαια, τον Ουρανό,
αγωνίζεσαι, για την κατάκτησή του.
Βάλε, λοιπόν,
στόχο σωστικό στη
ζωή σου.-
ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΕΣ ΡΗΣΕΙΣ
Οσίου ΠαϊσίουΑγιορείτου
Ρίξτε το μεγαλύτερο βάρος του αγώνα σας στην
προσευχή, γιατί αυτή μας κρατάει σε επαφή με το Θεό. Και η επαφή αυτή πρέπει να
είναι συνεχής. Η προσευχή είναι το οξυγόνο της ψυχής, είναι ανάγκη της ψυχής
και δεν πρέπει να θεωρείται αγγαρεία.
H
προσευχή
για να ακουστεί από το Θεό πρέπει να γίνεται με ταπείνωση, με βαθιά συναίσθηση
της αμαρτωλότητάς μας και να είναι καρδιακή. Εάν δεν είναι καρδιακή, δεν
ωφελεί. Ο Θεός ακούει πάντοτε την προσευχή του ανθρώπου που είναι πνευματικά
ανεβασμένος.
Όταν προσεύχεσθε, οφείλετε να στέκεσθε με
ταπείνωση και απλότητα μικρού παιδιού για ν’ αξιωθείτε της πατρικής πρόνοιας.
Να ομολογείτε την αδυναμία και τη μηδαμινότητά σας για να σας επισκιάσει το έλεος
του Θεού, γιατί όπως η σκιά ακολουθεί το σώμα, έτσι και την απλότητα και
ταπεινοφροσύνη ακολουθεί το έλεος του Θεού.....
Όποιος αισθάνεται την αμαρτωλότητά του και
στενάζει από τα βάθη της ψυχής του, είναι ανώτερος από εκείνον που μπορεί ν’
αναστήσει νεκρόν ή να ωφελήσει όλον τον κόσμο με τη διδασκαλία του. Όποιος
φτάσει στο σημείο να γνωρίσει την ψυχική του ασθένεια, αυτός έχει φτάσει σε
τέλεια ταπείνωση. Η νυχτερινή ήσυχη προσευχή πολύ βοηθάει με την ηρεμία της και
είναι πιο αποτελεσματική και για την δική μας πνευματική ανάπτυξη, όπως και η
σιωπηλή νυκτερινή βροχή πολύ ωφελεί στην ανάπτυξη των φυτών.
Θέλεις η προσευχή σου να γίνει καρδιακή για
να είναι ευπρόσδεκτη στο Θεό; Κάνε τον πόνο του συνανθρώπου σου δικό σου πόνο.
Και μόνο ένας καρδιακός αναστεναγμός για τον πλησίον σου φέρει θετικά
αποτελέσματα. Η θεϊκή πληροφορία της ευπρόσδεκτης προσευχής είναι η θεία
παρηγοριά, που νιώθει μετά την προσευχή ο άνθρωπος. -
