Κυρ. ΙΒ΄Λουκά. Το ΦΩΣ του ΘΕΟΥ στην καρδιά του ανθρώπου.

 ΚΥΡ.  ΙΒ΄, ΛΟΥΚΑ. ( Β΄Κορ.  δ΄,  6 – 15 )

Το  ΦΩΣ  του ΘΕΟΥ στην  καρδιά του ανθρώπου.

            «ο  Θεός  ο  ειπών  εκ  σκότους  φως  λάμψαι, ος  έλαμψεν  εν  ταις  καρδίαις  ημών…»

( Β΄Κορ. δ΄, 6 ).

Ο Θεός είναι Φως, το Φως το αληθινό. Ο Υιός, Θεάνθρωπος Ιησούς, το δηλώνει εμφαντικά : «Εγώ ειμί το Φως του κόσμου.»( Ιωαν. η΄ ,12 ).

         Η απομάκρυνση από τον Θεό απενεργοποιεί το Φως και  επικρατεί σκοτάδι. Η εμπαθής καρδιά βιώνει τη ζοφώδη άβυσσο και επικαλείται ικετευτικά  και   κραυγαλέα  τον  φωτισμό : « Φώτισόν  μου  το σκότος ! »

            Το αληθινό Φως είναι ο Θεός.

Το αληθινό Φως καταύγασε τους Αποστόλους : Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη στο Θαβώρ, κατά τη Μεταμόρφωση του Χριστού.

            Το Φως της Τριαδικής Θεότητας γνώρισε εμπειρικά ο Παύλος προχωρώντας προς τη Δαμασκό.

            Το Φως του Χριστού γευόμαστε στην πορεία μας μέσα από την άσκηση και τη λατρεία, τα Μυστήρια και τον αγώνα της κάθαρσης της καρδιάς.

            Το Φως του Θεού αποκαλύπτεται στην καρδιά του ανθρώπου και την φωτοδοτεί.

            Το Πανάγιο Πνεύμα πυροδοτεί φωτιστικά την καρδιά του ανθρώπου και φωτοποιεί την ύπαρξή του. Η φωτοχυσία καλύπτει υπαρξιακά τον άνθρωπο και προσφέρει υπερφυσικά χαρίσματα. Η προόραση και η διόραση εμφανείς. Η διάκριση, ως αποκάλυψη του θελήματος του Θεού μέσα στην καρδιά, γνώρισμα χαρακτηριστικό του Θεοφώτιστου ανθρώπου.

         Το Φως της παρουσίας του Θεού διαλύει το σκοτάδι της άγνοιας και φανερώνει το θέλημα του Θεού.

          Ο άνθρωπος, που έφθασε στην θέωση  διαθέτει  αλάθητη  διάκριση,  διανύει πορεία απλανή και οδηγεί με ακρίβεια τους άλλους εις « σωτηρίους νομάς. »

            Οι Άγιοί μας, οι Αγωνιστές του Πνεύματος, έδωκαν « αίμα »  και  έλαβαν « πνεύμα », ένιωσαν το Φως του  Θεού μέσα στην καρδιά τους.

          Οι Θεούμενοι  άνθρωποι είδαν τον Θεό ως Φως, ζούσαν μέσα στο άκτιστο Φως και είχαν εμπειρίες μεταμόρφωσης.

         Αυτό το Φως του Θεού γεύονται μερικώς οι Άγιοι στη γη και ολικώς στον Ουρανό , καθώς και οι αμαρτωλοί, το ίδιο Φως ατενίζουν, αλλ’ ως φωτιά, που τους κατακαίει.

            Απευχή μας το δεύτερο και ολόθυμη ευχή μας το πρώτο.-

Οσιος Παύλος ο Θηβαίος.

      

15.1  ΟΣΙΟΣ  ΠΑΥΛΟΣ  ο Θηβαίος.

            Ο  πόθος  του  Θεού οδηγεί  στον πόθο  της  ερήμου.  Εκεί  κατευθύνεται  ο Παύλος  και  ζει  την  ερημία των  παθών, αφού  βιώνει  την  αυτογνωσία   και  τερματίζει   στη   Θεογνωσία.

            Η  ανερχόμενη  αγάπη του  συναντά  την κατερχόμενη  αγάπη  Του  και  αντανακλάται  οριζόντια. Η  δημιουργία  σύμπασα δέκτης  της  αγάπης.

             113  χρονών  εκδημεί   ειρηνικά   στον  Λατρευτό  του  Νυμφίο.-

Απολυτίκιον

Ήχος γ΄. Θείας πίστεως.

Θείου Πνεύματος, τη επινεύσει, πρώτος ώκησας, εν τη ερήμω, Ηλιού τον ζηλωτήν μιμησάμενος και δι' ορνέου τραφείς ως ισάγγελος, υπ' Αντωνίου τω κόσμω εγνώρισαι. Παύλε όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.-

Κοντάκιον

Ήχος δ΄. Επεφάνης σήμερον.

Τον φωστήρα άπαντες τον εν τω ύψει, αρετών εκλάμψαντα, ανευφημήσωμεν πιστοί, Παύλον τον θείον κραυγάζοντες· Συ των οσίων Χριστέ αγαλλίαμα.-

Η επόμενη μέρα.

Η  ΕΠΟΜΕΝΗ  ΜΕΡΑ.

Η επόμενη μέρα…

Μία μέρα σε στάση αναμονής.

Είναι το προσδοκόμενο.

Προκαλεί σκέψεις…

Δημιουργεί όνειρα…

Εμπεριέχει ελπίδες…

Η επόμενη μέρα…

Τι να περικλείει;

Προσφορές;

Εκπλήξεις;

Επιτυχίες;

Πτώσεις;

Αναστάσεις;

Ίσως να ‘ναι σταθμός στη ζωή σου.

Μπορεί  να  καθορίζει  το  αιώνιο

                                     μέλλον  σου.

Πάντως η ανατολή της επόμενης 

                μέρας  θα  σηματοδοτήσει

                σωστικά  την  πορεία  σου.

Ανήκει  σ’ Εκείνον  η επόμενη μέρα!-

                 

                       Από την ποιητική Συλλογή

                             ΄΄ΣΚΙΡΤΗΜΑΤΑ΄΄

                                     Ελ.Α.Κλ.

                       

Αφιέρωμα στον ΤΙΜΙΟ ΠΡΟΔΡΟΜΟ.

Αφιέρωμα στα ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ.

Κυρ. προ των Φώτων.Η ασκητική Ορθοδοξία.

ΚΥΡ. Προ  των ΦΩΤΩΝ. ( Μαρκ. α΄, 1 – 8 )

Η  ΑΣΚΗΤΙΚΗ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

            «Ην  δε Ιωάννης  ενδεδυμένος τρίχας καμήλου  και  ζώνην δερματίνην περί την οσφύν αυτού και εσθίων ακρίδας και μέλι άγριον.» ( Μαρκ. α΄, 6 ).

            Ιωάννης  ο  Πρόδρομος ! Το Θεϊκό λυχνάρι. Εκείνος, που έζησε στην άσκηση και προετοίμασε το δρόμο για τον ερχομό του Χριστού.

            Ιωάννης  και  Ιησούς ! Δύο Πρόσωπα με κοινωνία.

Έρημος και κοινωνία. Και τα δυό αλληλοπεριχωρούνται. Η έρημος προσφέρει το ιδανικό κλίμα για την κάθαρση της καρδιάς και εξασφαλίζει την αληθινή κοινωνία με τον Θεό και τους ανθρώπους.

Το ορθόδοξο ήθος είναι ασκητικό και βιώνεται από όλους τους πιστούς, Μοναχούς και λαϊκούς.

Η ασκητική της Ορθοδοξίας συνεπάγεται την απαρέγκλιτη τήρηση των εντολών του Χριστού και την ελευθερία από τη δουλεία των κτισμάτων.

            Η κατάχρηση των υλικών αγαθών υποδουλώνει, ενώ η χρήση απελευθερώνει.

Ο αγώνας κατά των παθών:Της φιληδονίας, της φιλαργυρίας και της φιλοδοξίας, που διεξάγουν αναλογικά,Μοναχοί και λαϊκοί, συνιστά τον ασκητικό  τρόπο  ζωής.

          Η βίωση της λατρείας και της άσκησης επιφέρει την κάθαρση της καρδιάς, τον φωτισμό του νου, την Θέωση.

Ο ορθόδοξος ασκητικός τρόπος ζωής επιφέρει την Χριστοποίηση. Είναι ο μοναδικός δρόμος, για όλους, που οδηγεί στον Χριστό, στην σωτηρία.

Το ορθόδοξο ήθος συνεπάγεται την «εν Χριστώ» ελευθερία και την κατάλυση της δουλείας.

Συνεπώς, η ασκητική μορφή του Τιμίου Προδρόμου προτείνει τον ασκητικό τρόπο ζωής κάθε ορθόδοξου Χριστιανού, ώστε να πετύχει την θέωση.-