ΟΣΙΟΣ Α Ν Τ Ω Ν Ι Ο Σ. -Ὁ Πατὴρ τῶν Πατέρων.-

 ΟΣΙΟΣ   ΑΝΤΩΝΙΟΣ.

-Ὁ Πατὴρ  τῶν Πατέρων.-

«Τοῖς ἐρημικοῖς ἄπαυστος ὁ Θεῖος πόθος ἐγγίνεται, κόσμου οὗσι τοῦ ματαίου ἐκτός.» (Α΄ Ἀντίφωνον Ἀναβαθμῶν Α΄ ἤχου).Ἡ ἔρημος, τὸ Πανεπιστήμιο τῶν Ὁσίων, ὁ στίβος τῶν πρωταθλητῶν, ὁ λειμώνας τῶν ἐραστῶν τοῦ Θεοῦ.

Ἡ ἔρημος βάση ἐκτόξευσης διάπυρων πυραύλων πρὸς τὸ Θρόνο τοῦ Θεοῦ, ἀρένα πολύμοχθων πνευματι­κῶν ἀγώνων, τόπος καθαγιασμένος.

Οἱ οἰκιστὲς τῆς ἐρήμου πολυπληθεῖς. Ζηλωτὲς καὶ φλογεροί, ἀνδρεῖοι καὶ μαχητικοί, δοχεῖα τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἀνάμεσά τους ὁ Πατριάρχης τῆς ἐρήμου, ὁ Πα­τὴρ τῶν Πατέρων, ὁ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ὁ Μέγας.

Τὸ καύχημα τῶν Ὁσίων,τὸ ἐγκαλλώπισμα τῆς Ἐκκλησίας, ὁ χειραγωγὸς τῶν Μοναχῶν, ὁ φωστήρας τῶν Ἀσκητῶν.

Ἀντώνιος ὁ Μέγας! Τὸ κλέος τῆς Οἰκουμένης, ὁ συνόμιλος τῶν Ἀγγέλων, τὸ ἀγλάισμα τῶν Ἁγίων, ὁ ποδηγέτης τῶν Ἀγωνιστῶν.

ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ὁ Καλυβίτης.

15/1  ΟΣΙΟΣ   ΙΩΑΝΝΗΣ  ὁ  Καλυβίτης.

          Ἰησοῦς, ὁ Αἰώνιος Κατακτητής! Ἰησοῦς, ὁ Μεγάλος Πυρπολητής! Ἰησοῦς, ὁ Μπουρλοτιέρης τῶν ψυχῶν!

Ἑκα­τοντάδες καρδιὲς συντονίζουν τοὺς παλμοὺς τους μέ Ἐκεῖνον.

Μυριάδες ἀνθρώπινες ὑπάρξεις δέχονται τὸ προσκλη­τήριο μήνυμα στ' ἀκρογιάλι τῆς ΄΄Γαλιλαίας΄΄ τους.

Ἀναρίθμητοι οἱ πιστοὶ ἀκόλουθοι τοῦ Ἰησοῦ. Ποικι­λόμορφοι καὶ ἰδιόμορφοι κοσμοῦν τὸ πολύφωτο στερέωμα τῆς Ἐκκλησίας.

Στὴ δράση καὶ στὴν ἀφάνεια, στὸ κήρυγμα καὶ στὴ σιω­πή, γίνονται Μάρτυρες Χριστοῦ, πρακτικοὶ μεταφραστὲς τοῦ Εὐαγγελίου, φλογεροὶ ἐραστὲς τοῦ Θείου Διδασκάλου.

Μιὰ μορφή, συνηρπασμένη ἀπό τὸ Θεῖο ἔρωτα, εἶναι καὶ ὁ ΟΣΙΟΣ   ΙΩΑΝΝΗΣ  ὁ  ΚΑΛΥΒΙΤΗΣ.

Ἡ Κωνσταντινούπολη εἶναι ἡ πατρίδα του. Εὐτρόπιος συγκλητικὸς καὶ Θεοδώρα, οἱ γονεῖς του. Τὸν ἀνατρέφουν πλούσια, ἀλλὰ χριστιανικά.

Εἶναι 12 ἐτῶν, ὅταν ὁ Κύριος χτυπᾶ τὴν πόρτα τῆς καρ­διᾶς του. Ἡ συνάντησή του μέ ἕνα ζηλωτή Μοναχό, τῆς Μονῆς Ἀκοιμήτων, ἀνάβει πυρκαϊά στὰ στήθη του. Τὸ μοναδικὸ ἰδεῶδες ποθεῖ νὰ βιώσει. Νά ἀφιερωθεῖ ὁλοκληρω­τικὰ στὸν Κύριο ἐπιθυμεῖ. Καὶ ἱκετεύει τὸν Μοναχὸ νὰ τὸν πάρει μαζί του, ἐπιστρέ-φοντας ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα.

Οἱ γονεῖς καμαρώνουν τὸ ἐνάρετο παιδί τους. Δῶρο τους πολύτιμο, ἕνα ὁλόχρυσο χειρόγραφο Εὐαγγέλιο, στὸν Ἰωάν­νη. Ἀλλά ὁ Ἰωάννης θέτει πάνω ἀπὸ τὴν στοργὴ τῶν γονέων του τὴν ἀγάπη στὸ Θεό. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ ἀπόφασή του εἶναι ἀμετάκλητη.

Αγία Νίνα η Ισαπόστολος

Αγία Νίνα η Ισαπόστολος

Η Αγία Νίνα γεννήθηκε στην Καππαδοκία από ευσεβή οικογένεια κι έζησε τον 3ο αιώνα. Ο πατέρας της Ζαβουλών ήταν στρατιωτικός και συγγενής του Αγίου Γεωργίου. Πριν ακόμα νυμφευθεί, είχε φύγει από την πατρίδα του Καππαδοκία, για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον αυτοκράτορα Μαξιμιανό. Η μητέρα της Σωσάννα, αδελφή του επισκόπου Ιεροσολύμων Ιουβενάλιου.

Ο πατέρας της, φλεγόμενος από αγάπη προς τον Θεό, έγινε, με την συγκατάθεση της συζύγου του, Μοναχός στην έρημο του Ιορδάνη. Η μητέρα της Αγίας Νίνας τοποθετήθηκε ως διακόνισσα στο Ναό της Αναστάσεως. Την Αγία Νίνα την παρέδωσαν στην ευλαβέστατη Γερόντισσα Νιοφόρα, για να την αναθρέψει.

Σύμφωνα με την παράδοση, η Νίνα, διαβάζοντας το Ευαγγέλιο και το κεφάλαιο της Σταύρωσης, διερωτήθηκε, πού μπορεί να βρίσκεται ο χιτώνας του Χριστού. Ρώτησε κι έμαθε, ότι είχε μεταφερθεί στην Ιβηρία από ένα ραβίνο Ελιόζ, ο οποίος τον είχε παραλάβει από τον στρατιώτη, που τον κέρδισε στην κλήρωση κάτω από τον Σταυρό και φυλασσόταν στην πόλη Μιτσχέτη.

11/1 ΟΣΙΟΣ Θ Ε Ο Δ Ο Σ Ι Ο Σ, ὁ Κοινοβιάρχης.

                   

11/1  ΟΣΙΟΣ   Θ Ε Ο Δ Ο Σ Ι Ο Σ, ὁ Κοινοβιάρχης.

Στὴν πάνσεπτη Χορεία τῶν Ὁσίων ἐπίζηλη θέση κατέχει ὁ Ὅσιος ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ, ὁ Κοινοβιάρχης. Μιὰ μορφὴ ἁγία, ἀσκητική, ἀγωνιστική, μαχητι­κή, δυναμική. Μιὰ μορφὴ ἡγετική, θέτει τὴ σφραγίδα της ἀνεξίτηλα στὸ ἀγγελικὸ σύστημα τοῦ Κοινοβίου.Τύπος Ἁγίου Γέροντα, ταπεινοῦ, πράου, στοργι­κού, διακριτικοῦ, ἐνάρετου. Ἀλλ’ ἄς τὸν γνωρίσουμε κι ἂς παρακολουθήσουμε τὴ φωτεινὴ πορεία τῆς ζωῆς του.

424 μ.Χ. Στὸν Μογαρισσὸ τῆς Καππαδοκίας γεν­νιέται ὁ Θεοδόσιος. Οἱ γονεῖς του Προαιρέσιος καὶ Εὐλογία διακρίνονται γιὰ τὴ θεοσέβειά τους, τὴν ἀγω­νία τους καὶ τὸν ἀγώνα τους γιὰ μιὰ χριστιανικὴ δια­παιδαγώγηση τοῦ θεόσδοτου παιδιοῦ τους.Ἡ καλοπροαίρετη ψυχὴ τοῦ Θεοδοσίου δέχεται τὰ νάματα τῆς πίστεως καὶ ἐντρυφᾶ στοὺς θεόπνευστους ψαλμοὺς τοῦ Δαβίδ, στὰ ζωογόνα ρήματα τοῦ Εὐαγγελίου. Ἡ ψυχή σκιρτᾶ. Ἡ καρδιὰ φλέγεται ἀπό τὴ γνωριμία μὲ τὸ Θεὸ Λυτρωτή. Ὁ πόθος γιὰ μιὰ ζωὴ ἀφιερωμένη ἀποκλειστικὰ σ' Ἐκεῖνον  ζωηρός.

451 μ.Χ. Ἀναχωρεῖ γιὰ τὰ Ἱεροσόλυμα, τοὺς Θεοβάδιστους Τόπους. Στὴν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας ἐπι­διώκει συνάντηση μὲ τὸν Ὅσιο Συμεὼν τὸ στυλίτη. Ἡ εὐλογία του κι οἱ συμβουλὲς του πολύτιμα ἐφόδια γιὰ τὸ φλογερὸ νέο. Κι ὁ Ὅσιος τὸν ὑποδέχεται ἐγ­κάρδια: — «Καλῶς τὸν Θεοδόσιο, τὸν ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ.» Ἡ προορατικότητά του προβλέπει τὴν ἁλματώδη πρόοδο στὴν ἀρετή, τὴν ἡγετικὴ θέση τοῦ Θεοδοσίου.Ὁ ἐνθουσιασμὸς ἔκδηλος. Ὁ ἀνεφοδιασμὸς πλούσιος. Ἡ πίστη δυναμώνει. Ἡ  αἰσιοδοξία  κορυ­φώνεται. Ἡ  ἀπόφαση   σταθεροποιεῖται. Εὐγνώμονα  ἀ­ποχαιρετᾶ τὸ σεβάσμιο Γέροντα καὶ κατευθύνεται πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα.

Ἐκεῖ ζεῖ συγκλονιστικὲς στιγμές. Τὸ εἶναι του συμμετέχει στὴ γήϊνη πορεία τοῦ Θεανθρώπου. Ἀνα­βαπτίζεται καὶ χαριτώνεται.

8/1 ΟΣΙΟΣ ΑΓΑΘΩΝ.

      8/1  ΟΣΙΟΣ   ΑΓΑΘΩΝ.

          Ἡ  ἔρημος, ἀνέκαθεν,ἀνέθρεφε πνευματικά ἀναστήματα ὁλκῆς, εὔοσμα ἄνθη τοῦ Παραδείσου.Ἡ ἡσυχία, γόνιμο ἔδαφος γιά πνευματικές ἀναβάσεις, ἐνδόμυχες καταβάσεις, σωστικές διεργασίες, προσπελάσεις στά κράσπεδα τ’ Οὐρανοῦ, προσεγγίσεις στή θέωση. Ἡ μόνωση, θετικός συντελεστής στήν κοινωνία μέ τόν Θεό καί τόν ἄνθρωπο.

            Σ’ ἕνα τέτοιο  χῶρο ἔζησε καί ἀνδρώθηκε  τό μυρίπνοο ἄνθος τοῦ ἀείφωτου  χώρου τοῦ Παραδείσου, ὁ Ὅσιος Ἀγάθων.

         Οἱ ἀσκητικοί του ἀγῶνες ἀνένδοτοι. Οἱ προσευχές του ἀδιάλειπτες.  Ἡ ἐγρήγορση διαρκής.Ὅλα προσείλκυσαν το Θεῖο ἔλεος καί χαριτώθηκε  πλούσια. Ἡ  διάκριση,  γνώρισμά  του  πασιφανές.

 Χαρακτηριστικές οἱ ἀπαντητικές του ἐκφράσεις  σέ  ἐρωτήσεις  ἐπισκεπτῶν:

-«Σύ εἶσαι ὁ Ἀγάθων; Πληροφορούμαστε, ὅτι  εἶσαι  πόρνος,  ὑπερήφανος, φλύαρος, κατάλαλος.»

-«Ναί, ἀλήθεια ἔτσι εἶμαι.»

Καί συνεχίζουν: -«Εἶσαι καί αἱρετικός.»

Τότε ἀποκρίνεται πάραυτα: -«Αἱρετικός δέν  εἶμαι.»

Καί γιατί ἀποκρίθηκες, Γέροντα, ἔτσι ;

-«Ὅλα τά προηγούμενα τά δέχτηκα, γιατί εἶναι ὠφέλεια τῆς ψυχῆς μου, τό δέ αἱρετικός εἶναι χωρισμός ἀπό τόν Θεό καί γι’ αὐτό  δέν τό δέχτηκα.»

Ἡ διάκρισή του καταπληκτική καί ψυχωφελής.

Ὅσιος  Ἀγάθων! Ὁ Ἀθλητής τοῦ Πνεύματος. Τό καύχημα τῶν Ὁσίων.-

                                                                            

                                                                                         Ελ. Α. Κλ.

7/1 ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ.

               7/1  ΟΣΙΟΣ   ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ.

-Τὸ θεϊκὸ Λυχνάρι.-

Στὸν ἐπίλεκτο Χορὸ τῶν Ὁσίων καθεδρικὴ θέση κατέχει ὁ Πρόδρομος τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ, τὸ λυχνάρι τοῦ Θείου Φωτός, ὁ εὔγλωττος προάγγελος τοῦ ἐρχομοῦ τοῦ Κυρίου, ὁ ΙΩΑΝΝΗΣ.

Σκεῦος ἐκλογῆς τοῦ Θεοῦ, καρπὸς ἔνθερμων προ­σευχῶν τῶν ἄτεκνων θεοσεβῶν γονέων του ὁ Ἰωάννης, ἔρχεται τὴν κατάλληλη ὥρα. Ἄγγελος μεταφέρει τὸ χαρμόσυνο μήνυμα τοῦ ἐρχομοῦ του στὸν πατέρα του Ζαχαρία καὶ καθορίζει τ' ὄνομά του. «Μὴ φόβου, Ζα­χαρία, διότι εἰσακούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου Ἐλισάβετ γεννήσει υἱὸν σοί, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωάννην» (Λουκ. α΄, 13).

Εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ ἀναδεικνύεται μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ποὺ χαριτώνεται ὄντας στὰ μητρικὰ σπλάχνα. «...Ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου,... καὶ Πνεύματος Ἁγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μη­τρὸς αὐτοῦ» (Λουκ. α΄, 15) προλέγει ὁ θεόσταλτος Ἄγγελος.

Εἶναι ὁ ἀπεσταλμένος φλογερὸς κήρυκας τῆς με­τανοίας τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. «καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν» (Λουκ. α΄, 16) δηλώνει ὁ Ἄγγελος.

Εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ προετοιμάζει τὴν ὁδόν τοῦ Κυ­ρίου, «καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ... ἑτοιμᾶσαι Κυρίω λαὸν κατεσκευασμένον» (Λουκ. α΄, 17) εἶναι οἱ λόγοι τοῦ Ἀγγέλου πρὸς τὸν ἔκπλαγο Ζαχα­ρία.

6/1 Η ΒΑΠΤΙΣΗ του ΚΥΡΙΟΥ

6/1    Η  ΒΑΠΤΙΣΗ  του  ΚΥΡΙΟΥ

«Ἐφάνη γὰρ Θεὸς ἀνθρώποις διὰ γεννήσεως· ἑορτάζομεν…, ἐπιδημίαν Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους, ἵνα πρὸς Θεὸν ἐνδημήσωμεν,…ἵνα τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον ἀποθέμενοι, τὸν νέον ἐνδυσώμεθα· καὶ ὥσπερ ἐν τῷ Ἀδὰμ ἀπεθάνομεν, οὕτως ἐν τῷ Χριστῷ ζήσωμεν…»^[1], μᾶς λέγει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Ναζιανζηνός.

Ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἔλαβε δούλου μορφή, γιά νά  ἐλευθερώσει  ἐμᾶς  ἀπό τή δουλεία  τῆς  ἁμαρτίας. Ὁ Τριαδικός Θεός ἐκφράζεται ἀγαπητικά πρός τόν ἄνθρωπο, ἐφ’ ὅσον ἀποστέλλει  στή γῆ  τόν Υἱόν  Του  τόν Μονογενῆ  γιά νά  σώσει  τόν  ἄνθρωπο.

Σήμερα  ἑορτάζομε τά Θεοφάνεια, τήν πρώτη ἐπίσημη  ἐμφάνιση τῆς Τριαδικῆς Θεότητας. Ὁ Υἱός δέχεται τό Βάπτισμα ἀπό τόν Τίμιο Πρόδρομο στά Ἰορδάνεια ὕδατα, ἐνῶ ὁ Θεός Πατήρ  μαρτυρεῖ τό ὁμοούσιον τοῦ Υἱοῦ  καί ἐπιβεβαιώνει τήν ἀγάπη Του πρός τόν Υἱόν,μέ τούς λόγους: «Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ὧ ηὐδόκησα…»^[2], τό  δέ  Ἅγιο Πνεῦμα παρίσταται «ὡσεί περιστερά» καί δηλοποιεῖ τή λύση τῶν δεσμῶν τῆς ἁμαρτίας. Ἡ Τριαδικότητα ἀποκαλύπτεται. Ἡ φύση ἔντρομη. Ὁ ἄνθρωπος  ἔκπληκτος. Οἱ Ἄγγελοι κατάπληκτοι. Οἱ  Οὐρανοί  ἀγάλλονται.

Ἡ Τριαδική Θεότητα συναπαρτίζεται ἀπό τόν Πατέρα, τόν Υἱόν καί τό Ἅγιο Πνεῦμα. Τρία Πρόσωπα, πού συνδέονται μεταξύ τους ὁμοουσίως, ἀδιαιρέτως, ἀσυγχύτως. Τρεῖς ὑποστάσεις μέ κοινή φύση, οὐσία, ἐνέργεια  καί δόξα. Ὁ Πατήρ γεννᾶ προαιωνίως τόν Υἱό καί ἐκπορεύει  τό Πανάγιο  Πνεῦμα.

3/1 ΑΓΙΑ ΘΩΜΑΪΔΑ. -Ἡ ἀθλήτρια τῆς ὑπομονῆς.-

3/1 ΑΓΙΑ ΘΩΜΑΪΔΑ.

-Ἡ ἀθλήτρια τῆς ὑπομονῆς.-

«Μακάριος ἀνὴρ ὅς ὑπομένει πειρασμόν, ὅτι δόκιμος γενόμενος λήψεται τὸν στέφανο τῆς ζωῆς, ὅν ἐπηγγείλατο ὁ Κύριος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν» (Ἰακ. α΄,12)  Ὁ Ἀπ. Ἰάκωβος μακαρίζει ἐκεῖνον, ποὺ ὑπομένει πειρασμὸ καὶ θλίψη καὶ στενοχωρία, γιατί γνωρίζει, ὅτι τοιουτοτρόπως  ἐξασφαλίζει   ἄφθαρτο στέφανο καὶ ἀποκομίζει αἰώνιο κέρδος, κατὰ τὴν ὑπόσχεση τοῦ Κυρίου.

Τὸ μυστικό, λοιπόν, τῆς νίκης ἡ ὑπομονή. «Ὑπομονῆς χρείαν ἔχομε», τονίζουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Ὑπομονῆς ἐμπειρίες προβάλλουν ὅλοι οἱ Ἅγιοι. Ὑπομονή, συνιστᾶ μὲ τὴ βιοτή της καὶ ἡ Ἁγία ΘΩΜΑΪΔΑ. Ἄς τὴ γνωρίσουμε καὶ ἂς ἀντλήσουμε δύναμη ἀπὸ τὸ παράδειγμά της.

Πατρίδα της εἶναι ἡ Λέσβος. Γονεῖς της ὁ Μιχαὴλ καὶ ἡ Καλή.    Εὐδιάκριτοι, γιὰ τὸν πλοῦτο τὸν ὑλικό, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸν ψυχικό. Τὴ μακαριότητα ὅμως ἐπισκιάζει ἡ ἀτεκνία. Ὁ πόνος εἶναι βαθύς, ἡ θλίψη ἐμφανής, ἀλλὰ καὶ ἡ προσευχὴ ἐπίμονη καὶ ἡ ἐλπίδα ἄσβεστη.

2/1 ΟΣΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ τοῦ Σαρώφ. -Ὁ νεόφωτος φωστήρας- ς.

2/1  ΟΣΙΟΣ   ΣΕΡΑΦΕΙΜ τοῦ Σαρώφ

-Ὁ νεόφωτος φωστήρας- 

                                          

Οἱ Ὅσιοι, ἀγωνιστὲς ἀκατάβλητοι, μαχητὲς ἀνένδοτοι, Ἄγγελοι ἐπίγειοι. Ζοῦν στὴ γῆ οὐράνια κι ἐξασφαλίζουν τὸν Οὐρανὸ μὲ ἀσφάλεια. Εἶναι οἱ οἰκεῖοι του Θεοῦ, οἱ οἰκήτορες τοῦ Παραδείσου. Εἶναι τὰ δοχεῖα τῆς Θείας Χάριτος, τὰ κατοικητήρια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Καὶ ἡ Ἐκκλησία μας μὲ τὴν οἰκουμενικότητα, ποὺ διαθέτει καὶ τὴ διαχρονικότητα ποὺ προσφέρει, προβάλλει Ἁγίους σὲ χῶρο καὶ χρόνο πολυποίκιλο.

Εὐδιάκριτος στὸ χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ στὴ χώρα τῆς Ρωσίας ὁ Ὅσιος Σεραφεὶμ  τοῦ Σαρώφ.

Μιὰ μορφὴ θεοειδῆς καὶ φεγγοβόλα. Ἕνας ξακουστὸς στάρετς, ποὺ φωτίζει καὶ καθοδηγεῖ, παρηγορεῖ κι ἐνισχύει σωστικά. Ἕνα ὄργανο τῆς Θείας Χάριτος. Ἕνα φερέφωνο τῆς θεϊκῆς Ἀλήθειας. Μιὰ ἀνταύγεια τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.Ἕνας ἀείφωτος σηματοδότης παγκόσμιας ἀκτινοβολίας. Ἕνας ἐπίγειος Ἄγγελος. Ἕνας θεοχαρίτωτος ἄνθρωπος. Μιὰ εἰκόνα Θεοῦ Χριστοποιημένη.

Ἄς ἐντρυφήσουμε στὴν ἁγία ζωή του, τὴν ἀσκητικὴ βιοτή του, γιὰ νὰ τὸν γνωρίσουμε  καὶ  θὰ τὸν ἀγαπήσουμε ἀναμφίβολα.

1/1 ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ὁ Μέγας

1/1 ΑΓΙΟΣ   ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ὁ Μέγας

            Γόνος  τοῦ Πόντου ἐκλεκτός. Δοῦλος Κυρίου ταπεινός.

            Ἄνθρωπος τοῦ πνεύματος βαθύς καί χαρισματοῦχος, ὁ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ.

            Τέκνο πλουσίων, ἀλλά πανευσεβῶν γονέων, τοῦ Βασιλείου καί τῆς Ἐμμέλειας. Δέχεται τή μεταλαμπάδευση τῆς πίστεως στόν Τριαδικό Θεό, ἐφόδιο πολύτιμο.

            Εὔστροφος  καί  εὐφυέστατος   σπουδάζει  φιλοσοφία,   ρητορική,   ἀστρονομία, ἰατρική στό  Βυζάντιο καί στήν Ἀθήνα καί ἀναδεικνύεται   πανεπιστήμονας. 

            ΣτήνἈθήνα συμπορεύεται καί συμφοιτᾶ μέ τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν θεολόγο.

            Στήν Καισάρεια διδάσκει ρητορική τέχνη.

            Ἡ  Μοναχική ὅμως ζωή τόν θέλγει. Ἐπισκέπτεται ἀξιόλογες ἀσκητικές παλαίστρες στήν Αἴγυπτο, στήν Παλαιστίνη, στή Συρία καί στή Μεσοποταμία. Τελική ἐπιλογή του ὁ Πόντος. Ἐκεῖ εἰσέρχεται στή Μοναχική  ἀρένα,  για   ἀνένδοτους ἀσκητικούς ἀγῶνες.

            Σύντομα ἀνέρχεται τίς βαθμίδες τῆς ἱερωσύνης καί ποιμαίνει  ἀρχιερατικά  τήν Καισάρεια. Ἡ   διαποίμανση   πανθεάρεστη.

            Οἱ ἀγῶνες του γιά τήνὈρθοδοξία ἀνυποχώρητοι.

            Τούς κακοδόξους κατακεραυνώνει. Τούς ἀρειανούς κατατροπώνει.

            Στίς  ἀπειλές ἀπτόητος. Φλογερός Ἱεράρχης. Ἀκατάβλητος  Ἀγωνιστής.

Ἀκαταπόνητος Μαχητής.Θαρραλέος Κήρυκας τῆςἈλήθειας.Ἄτεγκτος ἐλεγκτής

τῆς παρανομίας.Ἔμπρακτος Δάσκαλος τῆς Ἀσκητικῆς Φιλοσοφίας.

            Ἡ μορφή του ἐπιβάλλεται. Ἡ ἀσκητικότητά του ἐμπνέει.Ἡ πραότητά του διδάσκει.  Ἡ ἀγάπη του θαυμάζεται.

            Ἀγκαλιάζει ἀγαπητικά καί ἔνσοφα ὅλες τίς ἀνθρώπινες ὑπάρξεις καί ἰδιαιτερότητες. Ἡ ΄΄Βασιλειάδα΄΄ ἔκφραση  ἀγάπης  στόν ἄνθρωπο  καί  προέκταση ἀγάπης στό Θεό.

            Ἡ ἁγιότητά του ἀκτινοβολεῖ. Ἐναγιοποιεῖται νεώτατος ὁ Ἀσκητής   Ἐπίσκοπος.

            Μετά ἀπό 50χρονη γήϊνη ἀγωνιστική πορεία τερματίζει νικηφόρα. Ὁ Οὐρανός κερδίζει ἕναν Μεγάλο Ἅγιο. Ἡ γῆ ἀποκτᾶ ἕναν ἔξοχο πρεσβευτῆ.-

Μεγαλυνάριον

           Τὸν οὐρανοφάντορα τοῦ Χριστοῦ, μύστην τοῦ Δεσπότου, τὸν φωστῆρα τὸν φαεινόν, τὸν ἐκ Καισαρείας, καὶ Καππαδόκων χώρας, Βασίλειον τὸν μέγαν, πάντες τιμήσωμεν.

1/1 ΠΕΡΙΤΟΜΗ τοῦ ΚΥΡΙΟΥ

1/1  ΠΕΡΙΤΟΜΗ  τοῦ  ΚΥΡΙΟΥ

            Ἡ Ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ, μέ τήν εὐδοκία τοῦ Πατέρα καί τήν συνέργεια τοῦ Ἁγίου  Πνεύματος, σηματοδοτεῖ τήν ἀνάβαση τοῦ ἀνθρώπου, τή δυνατότητα τῆς θέωσης.

            Ἡ Ἐνανθρώπηση τοῦ Λόγου κίνηση συγκατάβασης, πράξη ταπείνωσης.

          Ἡ ἀπαρχή τῆς κένωσης μέ τή γέννηση τοῦ Χριστοῦ προχωρεῖ καί ἀποκαλύπτεται μέ τήν ἀποδοχή τῆς σαρκικῆς χειροποίητης περιτομῆς τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ περιτομή τοῦ Χριστοῦ τήρηση τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου, ἀπόδειξη τῆς πρόσληψης ἀνθρώπινης φύσεως κτιστῆς, προτύπωση περιτομῆς τῆς καρδιᾶς.

Τό Ἅγιο Βάπτισμα εἶναι ἀχειροποίητη περιτομή καί μέ τό Ἅγιο Βάπτισμα ἀποβάλλεται ἡ ἁμαρτία καί κάθε  ἀνώφελη  ἐπιθυμία.

            Ἡ Ἀσκητική ζωή τῆς 'Εκκλησίας ἀπελευθερώνει τόν ἄνθρωπο ἀπό τήν κυριαρχία τῶν παθῶν, ἐπιφέρει τήν κάθαρση καί διανοίγει τό δρόμο γιά τόν φωτισμό τοῦ νοῦ καί τήν θέωση.

            Ἡ Μυστηριακή ζωή τῆς 'Εκκλησίας μᾶς καθιστᾶ μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ.

         Ἡ κοινωνία τοῦ ἀνθρώπου προσώπου μέ τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ,  ἡ πίστη  σ' 'Εκεῖνον καί ἡ ἀπαρέγκλιτη τήρηση τῶν ἐντολῶν Του, δραστηριοποιοῦν τήν καθαρτική, φωτιστική καί θεοποιό ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ.

            Ὁ ἄνθρωπος, πού βιώνει τήν Ἀσκητική καί Μυστηριακή ζωή τῆς 'Εκκλησίας γίνεται δεκτικός τῶν ἐνεργειῶν τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ καί θεώνεται.

Ὁ πάροικος τῆς γῆς γίνεται κάτοικος τ' Οὐρανοῦ, οἰκιστής τοῦ Παραδείσου, συγκληρονόμος Χριστοῦ.

Ἡ προσωπική σχέση μας μέ τόν Χριστό, ἐξασφαλίζει τήν πνευματική γέννηση, τή διαρκῆ ἀναγέννηση καί τήν ἀληθινή  υἱοθεσία.

            Ἡ περιτομή, λοιπόν, τοῦ Χριστοῦ, ἄς ἔχει ὡς συνέπεια τήν προσωπική περιτομή τῶν παθῶν, ὥστε ἡ Θεία συγκατάβαση νά ἀποβεῖ γιά μᾶς σωτήρια ἀνάβαση.-

31/12 ΟΣΙΑ ΜΕΛΑΝΗ, ἡ Ρωμαία.

31/12  ΟΣΙΑ  ΜΕΛΑΝΗ, ἡ  Ρωμαία.

       Ἁγιότητα εἶναι ὁ κοινὸς στόχος τῶν Χριστιανῶν. Πολ­λοὶ δρόμοι ὁδηγοῦν σ' αὐτήν. Καὶ ἡ οἰκογένεια δὲν ἀποτελεῖ τροχοπέδη στὴν πορεία πρὸς τὴν ἁγιότητα. Εἶναι ἕνας δρό­μος, ποὺ ὁδηγεῖ ἀναμφισβήτητα στὸν Οὐρανό. Εἶναι ἕνας στίβος μὲ θαυμαστὲς ἐπιδόσεις. Πιστὲς ὑπάρξεις, ἁρμονικὰ ζευγάρια, ἀγωνιστικὲς ψυχές, δίνουν τὴ μάχη μέσα στὴν οἰκογένεια, ἐξαγιάζονται, γίνονται Οὐρανοπολίτες. Ἡ προσφορὰ τους ἀνυπολόγιστη. Τὸ ἔργο τους Θεάρεστο. Τὸ παράδειγμά τους φάρος τηλαυγής. Ἡ πίστη τους μεταφρασμένη σὲ ἔργα. Ἡ ἀκτινοβολία τους ἄπλετη. Ἡ ἀγάπη διάχυτη. Ὁ ἀγώνας ἀδυσώπητος. Τὰ τρόπαια περιφανή.

Μία τέτοια ἡρωΐδα ἔχει νὰ παρουσιάσει ἡ Ρώμη, τὴν Ὁσία ΜΕΛΑΝΗ. Γεννιέται ἀπό γονεῖς πολὺ πλούσιους καὶ ἀρκετὰ εὐσε­βεῖς. Μεγαλώνει καὶ μορφώνεται πνευματικὰ καὶ ψυχικά.

Δεκατεσσάρων ἐτῶν τὴν παντρεύουν μὲ τὸ 17ετή νέο, Ἀπελιανό. Ἡ Μελάνη ποθεῖ νὰ ζήσει μὲ σωφροσύνη. Ὁ ἄνδρας της διαφωνεῖ. Ὑπόσχεται νὰ συμφωνήσει μετὰ τὴν ἀπόκτηση κληρονόμου. Ἀποκτοῦν ἕνα κορίτσι, ἀλλὰ ὁ Ἀπελιανὸς ἀθετεῖ τὸ λόγο του καὶ ἐπιζητεῖ καὶ δεύτερο παιδί. Γεννιέται ἕνα ἀγόρι, βαπτίζεται καὶ πεθαίνει, ἐνῶ κινδυνεύει ἡ ζωὴ τῆς Μελάνης.Ὁ Ἀπελιανός ἔντρομος  ἀνανεώνει  τὴν  ὑπόσχεσή του καὶ ἡ Μελάνη σώζεται.  Πεθαίνει  καὶ  τὸ  κορίτσι  τους  καί  ἀπο­φασίζουν νὰ μονάσουν. Οἱ γονεῖς τους ἀντιδροῦν. Μετὰ τὸ θάνατο τοῦ πατέρα της, ἀνενόχλητοι ἐκτελοῦν τὴν ἀπόφασή τους.

30/12 ΟΣΙΑ Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Α

30/12   ΟΣΙΑ   Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Α

Ἡ Θεοδώρα ζεῖ στούς χρόνους τοῦ βασιλιᾶ Λέοντα Ἰσαύρου. Γόνος λαμπρῆς  οἰκογένειας, ἐφ’ ὅσον ὁ πατέρας της Θεόφιλος εἶναι πατρίκιος. Ἡ μητέρα της Θεοδώρα εἶναι εὐσεβής, ἀλλά βιώνει μέ θλίψη τό πρόβλημα τῆς στειρότητας. Οἱ ἐπίμονες καί ἔνθερμες ἱκεσίες τοῦ πανευλαβοῦς ζεύγους εἰσακούονται καί ἕνα χαριτωμένο κορίτσι εἶναι τό Θεϊκό δῶρο. Καρπός προσευχητικῶν γονικῶν ἐντεύξεων ἡ Θεοδώρα ἐμφορεῖται ἀπό ἐμφανή εὐσέβεια, φόβο Θεοῦ, πίστη ἀκράδαντη καί ἀγάπη στό Θεό ἔμφλογη.

Ἡ ἐνηλικίωσή της δίνει τό ἔναυσμα, γιά μία ἁλματώδη κίνηση ἑκούσιας ἀφιέρωσης στό Θεό. Ἡ Ι. Μ. Ἁγ. Ἄννας Ριγιδίου δέχεται τήν ὑποψήφια ἀγγελική ὕπαρξη. Ἐκεῖ ἀσκεῖται καί ἀγωνίζεται στόν πνευματικό στίβο. Ὁ σατανάς βλέπει τήν πρόοδό της καί προσπαθεῖ νά τήν παγιδεύσει.Ὁ βασιλιάς Λέων ἀπαγάγει ἀπό τή Μονή τή Θεοδώρα, γιά νά τή δώσει σύζυγο στό γυιό του Χριστόφορο.

Ὁ Κύριος παρακολουθεῖ τά δρώμενα.Τοιουτοτρόπως τήν ἡμέρα τοῦ γάμου ὁ Χριστόφορος καλεῖται νά λάβει μέρος σέ ἐκστρατεία  κατά τῶν Σκυθῶν. Ἐκεῖ στή μάχη σκοτώνεται ὁ Χριστόφορος. Ὁ Θεός ἐπεμβαίνει καί ἀπελευθερώνει τή Θεοδώρα.Ἐπιστρέφει ἄμεσα στή Μονή καί κείρεται Μοναχή.Ἡ βιοτή της ὁσιακή, ὅπως καί ἡ ἐκδημία της.

Μία ἀκόμη Νύμφη Χριστοῦ στά Οὐράνια Δώματα. Μία ὕπαρξη θεοδώρητη, γιά τήν Αἰωνιότητα.-

30/12 ΑΓΙΑ Α Ν Υ Σ Ι Α

30/12   ΑΓΙΑ  Α Ν Υ Σ Ι Α

            Γόνος τῆς Θεσσαλονίκης  πανευκλεής ἡ  Α Ν Υ Σ Ι Α. Τέκνο εὐσεβῶν, ἀλλά καί πλουσίων γονέων. Τῆς  μεταδίδουν τήν πίστη καί τήν ἀφήνουν κληρονόμο τεράστιας περιουσίας, ὅταν ἐκδημοῦν. Εκείνη μηδενοποιεῖ  τά  φθαρτά καί  στοχεύει  στά ἄφθαρτα. Στήν προτεραιότητά της ἡ Θεαρέσκεια. Εἶναι ὁ γνώμονας τῶν πράξεών της. Ζεῖ καθημερινά μέ τό Χριστό καί γιά τό Χριστό.

            Ὁμολογεῖ εὐθαρσῶς τήν πίστη της καί ἐλέγχει δριμύτατα τίς  βλασφημικές  ἐκστομήσεις κατά τοῦ Θεοῦ. Δέχεται θανάσιμο κτύπημα ἀπό τό σπαθί  τοῦ  μανιακοῦ  εἰδωλολάτρη στρατιώτη  καί  εἰσέρχεται στόν Οὐράνιο Νυμφώνα  νικήτρια.-

                                                                                 Ελ. Α. Κλ.