Χαίρε, ολκάς...Στάσις Γ΄Ρ6

«Χαίρε, ολκάς των θελόντων σωθήναι·

Χαίρε λιμήν των του βίου πλωτήρων».

( Στάσις Γ΄Ρ6 )

Οι  Πρωτόπλαστοι, με τον υπερφίαλο εγωϊσμό τους, απώλεσαν τον Παράδεισο, αλλά και τη δυνατότητα, εφ’ εξής, να επιτυγχάνουν την αγιότητα.

Ο άνθρωπος κατείχε το ΄΄ κατ’εικόνα΄΄, χωρίς όμως να δύναται να επεκτείνει και να επιτύχει το ΄΄ καθ’ομοίωσιν΄΄.

Η Μαριάμ, ως εκλεκτή του Θεού, απαντάει καταφα-τικά στο θεϊκό προσκλητήριο και ο Υιός του Θεού γίνεται και άνθρωπος και ως ΄΄μετανάστης της αγάπης΄΄, έρχεται στη γη, με στόχο να διασώσει την αμαυρωθείσα εικόνα του ανθρωπίνου προσώπου.

Η Σταυρική  Θυσία και η Ανάσταση του Θεανθρώ-που επιτυγχάνουν  το ποθούμενο και παρέχεται πλέον η δυνατότητα στον άνθρωπο να καταλλαγεί με τον Θεό, αλλά και να θεωθεί.

Χαίρε, τροφή ...Στάσις Β΄Λ5

«Χαίρε, τροφή του Μάννα διάδοχε·

Χαίρε, τρυφής αγίας διάκονε».

( Στάσις Β΄ Λ5 )

Η αγάπη του Θεού Λόγου εκφράζεται ποικιλότροπα και στην Π. Διαθήκη. Κατά την έξοδο των Ιουδαίων από την Αίγυπτο και την περιπλάνησή τους στην έρημο, ο Θεός δίνει δυναμικό ΄΄παρών΄΄. Η έλλειψη τροφής πάραυτα αναπληρώνεται με ουράνια τροφή, το ΄΄Μάννα΄΄ και το πρόβλημα επιλύεται.

Ο Ααρών, κατ’εντολή του Μωϋσή, εναποθέτει στάμνα χρυσή με ΄΄Μάννα΄΄ στην Κιβωτό της Διαθήκης, μέσα στη Σκηνή του Μαρτυρίου, για να θυμίζει την θαυματουργική παρέμβαση του Θεού.

Η στάμνα  αυτή  ήταν προτύπωση της Θεοτόκου, η οποία έφερε μέσα της τον ΄΄Αρτον της ζωής΄΄(Ιωαν. στ΄, 35), τον Ιησού, ο Οποίος προσφέρεται, διά του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, στους πιστούς, ως τροφή γλυκύτερη του παλαιού΄΄Μάννα΄΄.

«Χαίρε, χρωτός του εμού θεραπεία· χαίρε, ψυχής της εμής σωτηρία». ( Στάσις Δ΄Ψ6 )

«Χαίρε, χρωτός του εμού θεραπεία·
χαίρε, ψυχής της εμής σωτηρία».
( Στάσις Δ΄Ψ6 )
 
Η Θεοτόκος, Μητέρα του Θεού, αλλά και Μητέρα του ανθρώπου.
Η μητρική της, λοιπόν, ιδιότητα την προωθεί στην υπερπροστασία του κάθε ανθρώπου, ειδικά και προσωπικά.
Η σωματική του ακεραιότητα, τίθεται υπό την προστασία της. Οι ασθένειες του σώματος θεραπεύονται από Εκείνη, αφειδώλευτα. Ιατρός ανάργυρη και πρόθυμη, προστρέχει σε κάθε επίκληση και πρόσκληση και προσφέρει την ίαση, την ενθάρρυνση, την ενίσχυση, την παραμυθία, την ελπίδα.
Η Παναγία μας, φροντίζει ανελλιπώς και για την σωτηρία κάθε ανθρώπινης ψυχής.
Επαγρυπνεί και είναι πανέτοιμη, για προσφορά βοήθειας και συμπαράστασης και συμπαράταξης στον αόρατο πόλεμο.
Η Υπέρμαχος Στρατηγός, περιπολεί ανύστακτα και επεμβαίνει πάραυτα σε κάθε δυσμενή περίπτωση.

΄΄ Χαίρε, λοιπόν, συ, η οποία είσαι η θεραπεία των ασθενειών του σώματός μου· χαίρε, συ, η οποία είσαι η σωτηρία της ψυχής μου΄΄.-

«Χαίρε, ολκάς των θελόντων σωθήναι· Χαίρε λιμήν των του βίου πλωτήρων». ( Στάσις Γ΄Ρ6 )

«Χαίρε, ολκάς των θελόντων σωθήναι·
Χαίρε λιμήν των του βίου πλωτήρων».
( Στάσις Γ΄Ρ6 )
 Οι Πρωτόπλαστοι, με τον υπερφίαλο εγωϊσμό τους, απώλεσαν τον Παράδεισο, αλλά και τη δυνατότητα, εφ’ εξής, να επιτυγχάνουν την αγιότητα.
Ο άνθρωπος κατείχε το ΄΄ κατ’εικόνα΄΄, χωρίς όμως να δύναται να επεκτείνει και να επιτύχει το ΄΄ καθ’ομοίωσιν΄΄.
Η Μαριάμ, ως εκλεκτή του Θεού, απαντάει καταφατικά στο θεϊκό προσκλητήριο και ο Υιός του Θεού γίνεται και άνθρωπος και ως ΄΄μετανάστης της αγάπης΄΄, έρχεται στη γη, με στόχο να διασώσει την αμαυρωθείσα εικόνα του ανθρωπίνου προσώπου.
Η Σταυρική Θυσία και η Ανάσταση του Θεανθρώπου επιτυγχάνουν το ποθούμενο και παρέχεται πλέον η δυνατότητα στον άνθρωπο να καταλλαγεί με τον Θεό, αλλά και να θεωθεί.
Ασφαλές πλοίο, για τους επιποθούντες την σωτηρία, είναι η Θεοτόκος.
Εκείνη, με την ένθεη βιοτή της, αποβαίνει πρότυπο ζωής.
Είναι η πυξίδα, η οποία οδηγεί με ασφάλεια και ακρίβεια.
Είναι το λιμάνι, για τους ποντοπόρους στο πέλαγος της ζωής.
Η καταφυγή σ’ Εκείνη, εξασφαλίζει ασφαλή και σωτήρια γήϊνη πορεία του ανθρώπου.
 
΄΄Χαίρε, λοιπόν, συ, η οποία είσαι το ασφαλές πλοίο, για όσους θέλουν να σωθούν· χαίρε, συ, η οποία είσαι το λιμάνι εκείνων οι οποίοι πλέουν στο πέλαγος της ζωής΄΄ .-

«Χαίρε, ανόρθωσις των ανθρώπων· Χαίρε, κατάπτωσις των δαιμόνων». ( Στάσις Β΄Λ1)

«Χαίρε, ανόρθωσις των ανθρώπων· Χαίρε, κατάπτωσις των δαιμόνων». ( Στάσις Β΄Λ1) 

Η Θεοτόκος πρωταρχικός συντελεστής της λύτρωσης των ανθρώπων. Η προσφορά των σπλάχνων της στον Θεό, για να γίνει άνθρωπος, αποτέλεσε ορόσημο στο ιστορικό γίγνεσθαι της ανθρωπότητας. Η απαρχή της λύτρωσης του ανθρώπου ήταν η Ενανθρώπηση του Λόγου.