Κ Υ Ρ Ι Ε    Ι Η Σ Ο Υ    Χ Ρ Ι Σ Τ Ε    Υ Ι Ε    Τ Ο Υ    Θ Ε Ο Υ    Ε Λ Ε Η Σ Ο Ν    Μ Ε.

ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ


Η έμφλογη, κάθετη αγάπη προς το Θεό εκφράζεται με μία έμπρακτη, διάπυρη, οριζόντια αγάπη προς τον "πλησίον".Προορισμός του ανθρώπου η Θ έ ω σ η . Μία προσφορά δυνατότητας Θεϊκή, με την Ενανθρώπηση, Σταυρική Θυσία και Ανάσταση του Λόγου.Η Θ έ ω σ η, ενέργεια Θεού, αλλά και συνέργεια ανθρώπου.Σ’ αυτή την ανθρώπινη προσπάθεια επιποθούμε να συμβάλλομε γνωστοποιώντας ό,τι΄΄εφώτισε ο Θεός΄΄, προς δόξα Του και σωτηρία του λαού Του.Το site αυτό είναι μία ελάχιστη προσπάθεια, ανιδιοτελής, ένας αντίλαλος Ορθοδοξίας, μία ορθόδοξη μαρτυρία στο διαδικτυακό χώρο, για προβολή προτύπων, παροχή εμπειριών και προσφορά ελπίδας στον αόρατο πόλεμο κάθε αγωνιζομένου προσώπου.-

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

25η Μαρτίου:Ορόσημο Χριστιανοσύνης - Ρωμιοσύνης.





25η Μαρτίου : ΟΡΟΣΗΜΟ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ – ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ.
                        
Διπλή γιορτή, διπλή χαρά είναι η 25η Μαρτίου.
Γιορτάζει κάθε τι ζωντανό η άψυχο, που ανήκει στη δοξασμένη αυτή χώρα.
Χίλιοι ψίθυροι, μυριάδες φωνές  ακούονται από άπειρα στόματα για να υμνήσουν, να δοξάσουν και να χαρούν τη μεγάλη αυτή γιορτή της Θρησκείας και της Πατρίδας.
Χαρμόσυνα χτυπούν οι καμπάνες της εκκλησίας της Χριστιανοσύνης, για να διαλαλήσουν το ευχάριστο μήνυμα, το οποίο Άγγελος Κυρίου έφερε στη σεμνή Κόρη της Ναζαρέτ, την Παρθένο Μαρία: «Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά σου.Ευλογημένη  συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου»(Λουκ. α΄,28).
Ο Πανάγαθος Θεός, ο Πάνσοφος Δημιουργός, ο Πλάστης πάντων των ορατών και αοράτων, θα έστελνε στον κόσμο τον Μονογενή Υιό Του, τον Χριστό, που είναι η πηγή της χαράς, το Φως της Αλήθειας, ο Χορηγός της Ζωής , ο ωκεανός της Αγάπης, το παράδειγμα της αυταπάρνησης και της Θυσίας. Η Θεϊκή φωνή υποσχέθηκε τον ερχομό του Σωτήρα, για να λυτρώσει τον άνθρωπο  από  την  αμαρτία, τη φθορά και τον θάνατο και να χαρίσει στην ανθρωπότητα την αθανασία, την ειρήνη, την αγάπη και την ελευθερία.
Το προαιώνιο Θεϊκό σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπου αρχίζει να εφαρμόζεται με την καταφατική απάντηση της Μαριάμ στο άγγελμα του Αρχαγγέλου, με την υπακοή της στο Θεό, μέσα από μια ελεύθερη επιλογή, με την απάρνηση του ιδίου θελήματος και την αποδοχή του θελήματος του Θεού. 
Αυτή τη γιορτή πανηγυρίζουμε την 25η Μαρτίου, σαν Χριστιανοί.

            Αλλά μαζί με το ανεκλάλητο αυτό άγγελμα της ενσάρκωσης του Κυρίου, το ελληνικό Έθνος, οι κάμποι και τα βουνά, οι θάλασσες και τ’ ακρογιάλια, λάμπουν και χαίρονται και τραγουδούν και για μια άλλη γιορτή.
Είναι η γιορτή της ανάστασης του Γένους , είναι η χαρά της ελευθερίας, το τραγούδι  της λύτρωσης. Σε  κάθε  βρύση και κάθε βουνοκορφή αντιλαλεί το τραγούδι το κλέφτικο και θυμίζει ανδρεία και μεγαλείο.

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

«Χαίρε, χρωτός του εμού θεραπεία· χαίρε, ψυχής της εμής σωτηρία». ( Στάσις Δ΄Ψ6 )



«Χαίρε, χρωτός του εμού θεραπεία·
χαίρε, ψυχής της εμής σωτηρία».
( Στάσις Δ΄Ψ6 )

 
Η Θεοτόκος, Μητέρα του Θεού, αλλά και Μητέρα του ανθρώπου.
Η μητρική της, λοιπόν, ιδιότητα την προωθεί στην υπερπροστασία του κάθε ανθρώπου, ειδικά και προσωπικά.
Η σωματική του ακεραιότητα, τίθεται υπό την προστασία της. Οι ασθένειες του σώματος θεραπεύονται από Εκείνη, αφειδώλευτα. Ιατρός ανάργυρη και πρόθυμη, προστρέχει σε κάθε επίκληση και πρόσκληση και προσφέρει την ίαση, την ενθάρρυνση, την ενίσχυση, την παραμυθία, την ελπίδα.
Η Παναγία μας, φροντίζει ανελλιπώς και για την σωτηρία κάθε ανθρώπινης ψυχής.
Επαγρυπνεί και είναι πανέτοιμη, για προσφορά βοήθειας και συμπαράστασης και συμπαράταξης στον αόρατο πόλεμο.
Η Υπέρμαχος Στρατηγός, περιπολεί ανύστακτα και επεμβαίνει πάραυτα σε κάθε δυσμενή περίπτωση.


΄΄ Χαίρε, λοιπόν, συ, η οποία είσαι η θεραπεία των ασθενειών του σώματός μου· χαίρε, συ, η οποία είσαι η σωτηρία της ψυχής μου΄΄.-

Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

«Χαίρε, ολκάς των θελόντων σωθήναι· Χαίρε λιμήν των του βίου πλωτήρων». ( Στάσις Γ΄Ρ6 )



«Χαίρε, ολκάς των θελόντων σωθήναι·
Χαίρε λιμήν των του βίου πλωτήρων».
( Στάσις Γ΄Ρ6 )

 Οι Πρωτόπλαστοι, με τον υπερφίαλο εγωϊσμό τους, απώλεσαν τον Παράδεισο, αλλά και τη δυνατότητα, εφ’ εξής, να επιτυγχάνουν την αγιότητα.
Ο άνθρωπος κατείχε το ΄΄ κατ’εικόνα΄΄, χωρίς όμως να δύναται να επεκτείνει και να επιτύχει το ΄΄ καθ’ομοίωσιν΄΄.
Η Μαριάμ, ως εκλεκτή του Θεού, απαντάει καταφατικά στο θεϊκό προσκλητήριο και ο Υιός του Θεού γίνεται και άνθρωπος και ως ΄΄μετανάστης της αγάπης΄΄, έρχεται στη γη, με στόχο να διασώσει την αμαυρωθείσα εικόνα του ανθρωπίνου προσώπου.
Η Σταυρική Θυσία και η Ανάσταση του Θεανθρώπου επιτυγχάνουν το ποθούμενο και παρέχεται πλέον η δυνατότητα στον άνθρωπο να καταλλαγεί με τον Θεό, αλλά και να θεωθεί.
Ασφαλές πλοίο, για τους επιποθούντες την σωτηρία, είναι η Θεοτόκος.
Εκείνη, με την ένθεη βιοτή της, αποβαίνει πρότυπο ζωής.
Είναι η πυξίδα, η οποία οδηγεί με ασφάλεια και ακρίβεια.
Είναι το λιμάνι, για τους ποντοπόρους στο πέλαγος της ζωής.
Η καταφυγή σ’ Εκείνη, εξασφαλίζει ασφαλή και σωτήρια γήϊνη πορεία του ανθρώπου.
 
΄΄Χαίρε, λοιπόν, συ, η οποία είσαι το ασφαλές πλοίο, για όσους θέλουν να σωθούν· χαίρε, συ, η οποία είσαι το λιμάνι εκείνων οι οποίοι πλέουν στο πέλαγος της ζωής΄΄ .-

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

«Χαίρε, ανόρθωσις των ανθρώπων· Χαίρε, κατάπτωσις των δαιμόνων». ( Στάσις Β΄Λ1)

«Χαίρε, ανόρθωσις των ανθρώπων· Χαίρε, κατάπτωσις των δαιμόνων». ( Στάσις Β΄Λ1) 


Η Θεοτόκος πρωταρχικός συντελεστής της λύτρωσης των ανθρώπων. Η προσφορά των σπλάχνων της στον Θεό, για να γίνει άνθρωπος, αποτέλεσε ορόσημο στο ιστορικό γίγνεσθαι της ανθρωπότητας. Η απαρχή της λύτρωσης του ανθρώπου ήταν η Ενανθρώπηση του Λόγου. 

Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

«Χαίρε, δι’ ης νεουργείται η κτίσις· Χαίρε,δι’ης βρεφουργείται οΚτίστης». ( Στάσις Α΄Α6 )






«Χαίρε, δι’ ης  νεουργείται  η  κτίσις·
Χαίρε,δι’ης βρεφουργείται οΚτίστης».
( Στάσις Α΄Α6 )

Η προπατορική αλαζονεία επέφερε την ολίσθηση, την παρακοή. Συνέπεια της παρακοής η αποστασία από τον Θεό, η αναστολή της Θεοκοινωνίας με όλα τα επακόλουθα, δηλαδή την προσωπική ανειρήνευτη κατάσταση, την απώλεια της δυνατότητας της θέωσης, την απόκτηση της φθαρτότητας και θνητότητας, την αλλοτρίωση του προσώπου, την αλλοίωση των χαρακτηριστικών της κτίσεως, την έκρηξη της δημιουργικής αρμονίας, τη ροπή προς την αμαρτία.
Η επαναφορά στην προτέρα κατάσταση ήταν μεν αναγκαία, αλλά δυνατή η επίτευξή της και μόνο από τον Ίδιο τον Θεό.
Και η απόφαση του Θεού, για μια δυναμική παρέμβαση προς αυτή τη σωστική κατεύθυνση, είναι αμετάκλητη.

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Οσία Φιλοθέη η Αθηναία.

19/2 ΟΣΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ, η Αθηναία.




ΦΙΛΟΘΕΗ!
Ένα αστέρι φωτεινό στο χώρο του Παραδείσου. Ένας φάρος τηλαυγής για τους οδίτες της γης.
ΦΙΛΟΘΕΗ! Το καύχημα των Αγγέλων. Το εγκαλλώπισμα των Οσίων. Η αρωγή των θλιμμένων. Η καταφυγή των διωκομένων. Η προστάτρια των Αθηναίων.
ΦΙΛΟΘΕΗ ! Οσίων και Μαρτύρων Αθηναίων η έκφραση.
1522 μ.Χ. Στην Αθήνα γεννιέται η αρχοντοπούλα Ρεγούλα Μπενιζέλου. Ένα δώρο Θεϊκό. Μία απάντηση θετική του Θεού στις ικετευτικές επικλήσεις της θεοσεβούς μητέρας της Συρίγας. Γαλουχείται με τα νάματα της πίστεως. Δέχεται την ευεργετική επίδραση της Θεϊκής Γνωριμίας. Καλλιεργείται ψυχικά κι αντανακλά ευοίωνο μέλλον. Η καρδιά της δονείται από αγάπη για τον Χριστό. Μεγαλώνει με προοπτική. Οι αναβάσεις είναι ο στόχος της. 12χρονη η Ρεγούλα γίνεται σύζυγος πλουσίου άνδρα. Η ζωή της γίνεται μαρτυρική από τη βάναυση συμπεριφορά του. Κι ο Κύριος τερματίζει την τρίχρονη δοκιμασία της. Καλεί στον Ουρανό τον αμετανόητο σύζυγο, απελευθερώνοντας τη δική Του Αθλήτρια. Η Ρεγούλα στοχεύει πλέον απαρέγκλιτα στη θέωση. Απαρνείται την αυταρέσκεια και επιδιώκει τη Θεαρέσκεια. Αγωνίζεται για την απόκτηση ταπεινού φρονήματος, διακαούς αγάπης. Ενδοσκοπεί και αποσκοπεί στην αυτογνωσία, με προοπτική την αδελφογνωσία και στόχο τη Θεογνωσία. Με όπλα την προσευχή και τη νηστεία, την αγρυπνία και τη μελέτη αυτοκαλλιεργείται.

Η ΑΙΩΝΙΟΣ ΖΩΗ.


ΚΥΡ. ΑΠΟΚΡΕΩ.( Ματθ. κε΄ , 31 – 46 )


Η ΑΙΩΝΙΟΣ ΖΩΗ.

     "Δεύτε οι ευλογημένοι του πατρός μου,κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν Βασιλείαν..΄΄( Ματθ. 25΄, 34 ). Η Ευαγγελική περικοπή της Κρίσεως τρομοκρατεί τους αμετανόητους αμαρτωλούς και χαροποιεί τους μετανοούντες δικαίους. Οι μεν πορεύονται εις Κόλαση αιώνιο, οι δε εισέρχονται εις τον Παράδεισο, εις ζωή αιώνιο. Και οι δυό κατηγορίες ανθρώπων ζουν ό,τι επέλεξαν από την παρούσα ζωή, καθ’ ότι η αιώνιος ζωή δεν είναι έξοδος από χρονικά όρια, δεν είναι μελλοντική κατάσταση, αλλά παρούσα πραγματικότητα, η «εν Χριστώ» ζωή. Ο Κύριος καθορίζει εμφαντικά την αιώνιο ζωή : ΄΄Αύτη δε εστιν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσί σε τον μόνον αληθινόν Θεόν και ον απέστειλας Ιησούν Χριστόν.΄΄ ( Ιωαν. ιζ΄ , 3 ).
       Η γνώση, λοιπόν, του Θεού συνίσταται στην προσωπική σχέση μαζί Του και προϋποθέτει τη βίωση της αγάπης και στους εχθρούς, κατά τον Αγ. Σιλουανό.
Η γνώση του Θεού είναι μία΄΄πρόσωπο προς πρόσωπο» συνάντηση με τον Θεό΄΄, κατά τον π. Σωφρόνιο του Έσσεξ.
         Η γνώση του Θεού ένωση του ανθρώπου με τον Χριστό, Θέωση, αιώνιος ζωή.
    Η ενανθρώπηση του Χριστού σηματοδότησε αιωνοποιητικά την ιστορία, ανακαινιστικά την ανθρωπότητα και κατέστησε τη γη Παράδεισο, πάραυτα.
       Αιωνιότητα είναι η ζωή του Χριστού, είναι το Σώμα Του, η Εκκλησία και συνεπώς κάθε μέλος της Εκκλησίας και μέσα στην Εκκλησία βιώνει το αιώνιο.
      Οι πιστοί δέχονται κύματα της Χάριτος του Χριστού και απολαμβάνουν εμπειρίες αιωνιότητας, κατά το Άγιο Βάπτισμα, κατά τη μετοχή στην Θεία Ευχαριστία, κατά την προσευχητική επικοινωνία.
      Η μέθεξη των πιστών στην αφθαρσία και άκτιστη Θ. Χάρη προανάκρουσμα της άληκτης, αιώνιας απόλαυσης της παρουσίας και αγάπης του Θεού, ως άκτιστου Φωτός.
    Η αιώνιος ζωή βιώνεται από την παρούσα ζωή. Η βίωση του αιωνίου συνεπάγεται την ορθή επίλυοη του παρόντος.
   Η απόλαυση της αγάπης του Θεού ως Φωτός, που ευφραίνει, ή ως Φωτός, που κατακαίει ατελεύτητα, αμφότερα, είναι επιλογή προσωπική με συνέργεια Θεϊκή.-








Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ του ΑΣΩΤΟΥ .ΝΕΚΡΩΣΗ και ΖΩΗ.




ΚΥΡΙΑΚΗ  του  ΑΣΩΤΟΥ ( Λουκ.  ιε΄, 11 – 32 )
ΝΕΚΡΩΣΗ  και ΖΩΗ.

  «Ούτος  ο υιός μου νεκρός ην και ανέζησε.»( Λουκ. ιε΄,24 ).
            Στην  παραβολή  του  « ασώτου  υιού » υπάρχουν  δύο  κύρια  σημεία  αναφοράς :     Η ασωτία και η επιστροφή.
            Η απομάκρυνση από την πατρική θαλπωρή συνεπάγεται την ασωτία, τη νέκρωση. 
            Η επιστροφή στην πατρική ουσία σηματοδοτεί τη ζωή.
            Η ζωή έξω από τη Ζωή, που είναι ο Θεός, αποτελεί νέκρωση.
            Ο Θεός είναι η ενυπόστατη Ζωή.  «Εγώ ειμί η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή.»(Ιωαν. ιδ΄,6), δηλώνει ο Υιός και Λόγος του Θεού.
Το σώμα χωρίς την ψυχή είναι νεκρό. Η ψυχή χωρίς το Πανάγιο Πνεύμα είναι νεκρή.
Η αμαρτία συνεπάγεται τον θάνατο της ψυχής.
Η μετάνοια και επιστροφή στον Θεό Πατέρα δίνει το έναυσμα για μια πανευτυχή  βιοτή.
Η αμαρτία απομάκρυνε τους Πρωτόπλαστους από τον Παράδεισο, από τον Θεό, αφού απέβαλλαν τον χιτώνα της Θείας Χάριτος και φόρεσαν το δερμάτινο χιτώνα της φθαρτότητας και θνητότητας.
Η απώλεια της κοινωνίας με τον Θεό σηματοδότησε και την απώλεια της δυνατότητας της Θέωσης.
Η ενανθρώπηση όμως του Χριστού επαναδίδει στον μετανοούντα άσωτο τη δυνατότητα της μέθεξης του Θεού. Πραγματοποιείται η επιστροφή στην οικία και η αγαπητική υποδοχή του Πατέρα. Εκεί, στην οικία, στην Εκκλησία, δίδεται το δακτυλίδι, το εχέγγυο της υιοθεσίας, ενδύεται την στολή του Αγίου Πνεύματος, διά του Αγίου Βαπτίσματος, τρέφεται με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, κατά την Θεία Ευχαριστία και πανηγυρίζει πανευφρόσυνα.

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

ΑΓ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ.

                                     


10/2 Ο ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
Το δένδρο της Ορθοδοξίας είναι ποτισμένο με άφθονο αίμα. Αίμα ηρώων και Μαρτύρων. Αίμα ανθρώπων, που έπαιξαν τη ζωή τους «κορώνα γράμματα», αψήφησαν κινδύνους, αντίκρυσαν αλύγιστοι βασανιστήρια κι έγραψαν τα ονόματά τους με ανεξίτηλα γράμματα στην Επουράνιο Βίβλο.
Μία τέτοια φλογερή ύπαρξη ζει τον 2ο αιώνα, στα γραφικά παράλια της Μ. Ασίας, στη Μαγνησία. Είναι ο κατάλευκος γέροντας ιερέας, ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ. Σηκώνει στους κυρτωμένους ώμους του, μια ζωή 113 χρόνων. Μια ζωή γεμάτη δράση. Μάχεται με ακατάβλητη δύναμη. Δίνει το ΄΄παρών΄΄ σε κάθε δυσκολία. Ανακουφίζει τους πονεμένους, βοηθά τους φτωχούς, προστατεύει τα ορφανά, ενισχύει τους ολιγόπιστους, ενθαρρύνει τους απογοητευμένους, διδάσκει τους πλανεμένους. Γίνεται ο προστάτης των πάντων, το καύχημα των χριστιανών και ειδωλολατρών. Η φήμη του απλώνεται παντού. Πολλοί τον θαυμάζουν, αλλά και αρκετοί τον φθονούν.

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

7/2 ΑΓ. Π Α Ρ Θ Ε Ν Ι Ο Σ, Επίσκοπος Λαμψάκου, ο θαυματουργός.





7/2  ΑΓ. Π Α Ρ Θ Ε Ν Ι Ο Σ,
Επίσκοπος  Λαμψάκου, ο  θαυματουργός.

Τη  Χορεία  των Αγίων απαρτίζουν πολυποίκιλα πρόσωπα: Αρχιερείς και Ιερείς, Μοναχοί και λαϊκοί, άνδρες, γυναίκες  και  παιδιά.
            Όλοι έδωκαν τα πρωτεία της αγάπης τους στο  Θεό. Όλοι πίστευσαν  την αληθινότητα της Τριαδικής Θεότητας. Όλοι  κατά τη γήϊνη πορεία τους βίωσαν τις εντολές του Κυρίου. Όλοι αγάπησαν τον Θεό και τον πλησίον τους, δυνατά, αληθινά, έμπρακτα.
            Ανάμεσά τους ευδιάκριτη η θέση του Αγίου Πατρός ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ,  Επισκόπου Λαμψάκου,  του θαυματουργού.
            Βλαστός της Βιθυνίας. Γόνος ιερατείας. Ζει κατά τους χρόνους του Μ.  Κων/νου.
            Η μόρφωσή του ελαχίστη, αλλά η ἐν Χριστώ   παιδεία του πλατειά. Ψαράς ικανός, αλλά και ψαράς ψυχών άριστος αναδεικνύεται.
 Η καρδιά του συντονισμένη στο ρυθμό της αγάπης του Χριστού.
Ο νους του, είναι νους Χριστού.
Οι πράξεις του, εκφράσεις των  εντολών του Χριστού.
            Το είναι του πυρπολείται από την αγάπη Εκείνου και μεταφράζεται σε μια δυναμική αγάπης  προς τον συνάνθρωπο.
            Η πίστη του στον Ιησού ακράδαντη. Η ταπείνωσή του ακτινοβόλα.

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ:Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΑΖΙΑΝΖΗΝΟΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ.




30/1. ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ:
Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ΑΓ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο Θεολόγος,
ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗΣ ο Χρυσόστομος.


Τρεις πολύφωτοι αστέρες.Τρεις πολύεδροι αδάμαντες.
Τρεις ανένδοτοι Αγωνιστές.Τρεις διαπρύσιοι κήρυκες.Τρεις σοφοί, αλλά ταπεινοί.
Τρεις γίγαντες του πνεύματος.Τρεις αληθινά Μεγάλοι.
Συνδυάζουν τη σοφία με την πίστη, τον Ελληνισμό με τήνΟρθοδοξία.
Ας τους γνωρίσουμε όμως τον καθένα χωριστά και βέβαια συνοπτικά.

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Προσωπική Συνάντηση με τον Χριστό.



 ΚΥΡ. ΙΕ.΄ ΛΟΥΚΑ. ( Λουκ. ιθ΄, 1 – 10 )
Προσωπική ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ  με τον ΧΡΙΣΤΟ. 

«Ζακχαίε,σπεύσας κατάβηθι»(Λουκ.ιθ΄,5).Η ενανθρώπηση του Υιού Λόγου αποτελεί μία κορυφαία αγαπητική εκδήλωση του Τριαδικού Θεού προς τον άνθρωπο. Ο Υιός του Θεού κατεβαίνει από τον Ουρανό στη γη, για να συναντήσει προσωπικά τον άνθρωπο και να πετύχει τη σωτηρία του.
Και ο Ζακχαίος,πρόσωπο ανήσυχο, με μεταφυσικές αναζητήσεις,ανεβαίνει από τη γη στο δένδρο, για να αντικρίσει το πρόσωπο του Χριστού και ν’ακούσει τον Θείο Λόγο Του.
Ενδόμυχα ο Ζακχαίος επιθυμεί μια προσωπική συνάντηση  με τον Ιησού.

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Ο Μέγας Αντώνιος.


                          
17/1  Ο   ΜΕΓΑΣ  ΑΝΤΩΝΙΟΣ 
-Οσίων  η  κορωνίς –

          Ο δρόμος  προς  την  τελειότητα περνάει  από  την απάρνηση του πλούτου, της  δόξας και του ιδίου θελήματος.
Αυτό   υλοποιεί ο Μέγας  Αντώνιος, αφού  πληγώνεται  από τα  βέλη της αγάπης του Θεού της  Αγάπης.
Στο βάθος της ερήμου ανέρχεται στο ύψος της αγιότητας, αφού κατέρχεται στο βάθος του εαυτού του, βιώνει τη μηδαμινότητά του και ταπεινώνεται, ενώ ταυτόχρονα  υψώνεται  από  το  Θεό  και τους  ανθρώπους. 
            Αγώνας  και  Θεία  Χάρη  συνεργάζονται   και  105  χρονών  εισέρχεται τροπαιοφόρος  στη  χώρα  την  αείφωτη.-

                                                      ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΑ

            Ο Πατήρ Πατέρων ο φωταυγής, Αντώνιος ο Μέγας, Μοναζόντων υπογραμμός. Ασκητών το κλέος, Δαιμόνων πολεμήτωρ, Οσίων το υπόδειγμα, το υπέρτατον.-

            Όσιε Οσίων η κορωνίς, πρόκριτε ερήμου, πολεμήτορ του Σατανά. Πρόσχες τη δεήσει, Αντώνιε παμμάκαρ, και λύτρωσαι κινδύνων, και περιστάσεων.-

ΠΡΟΣΟΜΟΙΟΝ (Των ουρανίων ταγμάτων…Ήχος Α΄)

Χορός Οσίων Πατέρων συνεπαγάλλεται, Αντώνιον τον Μέγαν, οικιστήν της ερήμου. Πολέμιον βελίαρ του μοχθηρού, Αθλητήν γενναιότατον. Τον μιμητήν του Προφήτου του  Ηλιού, του Προδρόμου τον επόμενον.-





Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Καλυβίτης.

15/1 ΟΣ. ΙΩΑΝΝΗΣ ο Καλυβίτης. Ιησούς, ο Αιώνιος Κατακτητής. Ιησούς, ο Μεγάλος Πυρπολητής. Ιησούς, ο Μπουρλοτιέρης των ψυχών. Εκατοντάδες καρδιές συντονίζουν τους παλμούς τους με Εκείνον.
Μυριάδες ανθρώπινες υπάρξεις δέχονται το προσκλητήριο μήνυμα στ' ακρογιάλι της Γαλιλαίας τους.
Αναρίθμητοι οι πιστοί ακόλουθοι του Ιησού. Ποικιλόμορφοι και ιδιόμορφοι κοσμούν το πολύφωτο στερέωμα της Εκκλησίας.
Στη δράση και στην αφάνεια, στο κήρυγμα και στη σιωπή, γίνονται μάρτυρες Χριστού, πρακτικοί μεταφραστές του Ευαγγελίου, φλογεροί εραστές του Θείου Διδασκάλου. Μία μορφή, συνηρπασμένη από το Θείο έρωτα, είναι και ο
ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο ΚΑΛΥΒΙΤΗΣ. 
Η Κωνσταντινούπολη είναι η πατρίδα του. Ευτρόπιος συγκλητικός και Θεοδώρα, οι γονείς του. Τον ανατρέφουν πλούσια, αλλά χριστιανικά.
Είναι 12 ετών, όταν ο Κύριος χτυπά την πόρτα της καρδιάς του. Η συνάντηση του μ' έναν ζηλωτή Μοναχό, της Μονής Ακοιμήτων, ανάβει πυρκαϊά στα στήθη του. Το μοναδικό ιδεώδες ποθεί να βιώσει. Να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Κύριο επιθυμεί. Και ικετεύει τον Μοναχό να τον πάρει μαζί του, επιστρέφοντας από τα Ιεροσόλυμα.
Οι γονείς καμαρώνουν το ενάρετο παιδί τους. Δώρο τους πολύτιμο, ένα ολόχρυσο χειρόγραφο Ευαγγέλιο, στον Ιωάννη. Αλλά ο Ιωάννης θέτει πάνω από την στοργή των γονέων του την αγάπη στο Θεό. Γι’ αυτό και η απόφασή του είναι αμετάκλητη.

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Αγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και Βαπτιστής.



ΑΓΙΟΣ  ΙΩΑΝΝΗΣ   ο Πρόδρομος. 


Σκεύος εκλογής ο ΙΩΑΝΝΗΣ, δώρο  θεόσδοτο, γίνεται  το  τρυγόνι της ερήμου, το αηδόνι της προσευχής, ο διαπρύσιος κήρυκας της μετανοίας, ο αμείλικτος στηλιτευτής της ακολασίας, ο τύπος της νηστείας, ο δείκτης της ταπείνωσης, ο  Έξαρχος των Προφητών, ο λύχνος του Θεού, ο Βαπτιστής του Υιού, ο Μάρτυρας της  Αλήθειας του Χριστού.-

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΑ
Προφητών η δόξα και η κρηπίς, ΠΡΟΔΡΟΜΕ  Κυρίου και λυχνία η θεϊκή. Κήρυξ μετανοίας, ανθρώπων ανεδείχθης, ημών των αναξίων, πάντων μνημόνευε.-

Κορωνίδα πάντων των Προφητών, ΠΡΟΔΡΟΜΟΝ  Κυρίου  ΙΩΑΝΝΗΝ  τον Βαπτιστήν. Κήρυκα μετανοίας, ισάγγελον πολίτην, μεσίτην των ανθρώπων, ον  μεγαλύνομεν.-  
         
ΠΡΟΔΡΟΜΕ  Κυρίου  και  Βαπτιστά, λύχνον της ψυχής μου άναψόν  μοι παρακαλώ, ίνα διαλύσει εσκοτισμένον  νουν μου, και καταυγάσει φρένας, Λύχνε  Κυρίου μου.-

ΠΡΟΣΟΜΟΙΟΝ                                   
Των επιγείων Αγγέλων το εγκαλλώπισμα, ερημική  τρυγών  τε, ΙΩΑΝΝΗ  παμμάκαρ. Εδείχθης τε ο λύχνος ο του Θεού, Προφητών το κορύφωμα. Των Ασκητών η ακρότης, κι  η  καλλονή, του  Κυρίου  χαίροις  ΠΡΟΔΡΟΜΕ .-