Αφιέρωμα Σ΄ΕΚΕΙΝΗ !!! Χαίρε!!!!

Αφιέρωμα Σ΄ΕΚΕΙΝΗ !!!

 

 

Χαίρε! 

Χαίρε εγκαλλώπισμα,

παντός

Χαίρε σεμνόν δώρημα,

         τιμής          

σωτηρία μου Πανύμνητε,

παρηγορία μου,

ζωή, φως, ελπίς, θυμηδία μου·

πνοή μου, προστασία μου,

μεσίτις, γαλήνη και καύχημα.

Ύμνος και χαρά μου,

τροφή μου, βοηθός και φωτισμός,

αγιασμός και λαμπρότης μου,

δόξα και επίσκεψις.-

 

Αγ.Iωαν.Δαμασκηνού.

Προσόμοιον

Εκ του Θεοτοκαρίου.

 

 

Χαίρε, ότι λειμώνα...Στάσις Α΄ Ε4

 

«Χαίρε,ότι λειμώνα της τρυφής αναθάλλεις· χαίρε, ότι λιμένα των ψυχών ετοιμάζεις».

( Στάσις Α΄Ε4 )

Οι Πρωτόπλαστοι, ζούσαν πανευτυχείς στον λειμώνα του Παραδείσου. Βίωναν ο Αδάμ και η Εύα ανεκλάλητες απολαύσεις. Οι κινήσεις όμως υπερηφανείας επέφεραν τον σκοτασμό του νου και ωδήγησαν στην παρακοή.

Συνέπεια άμεση της παράβασης της θεϊκής εντολής η έξωση των Πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο. Η απώλεια της τρυφής, η απομάκρυνση από τον Θεό, η εγκόλπωση της φθοράς και της θνητότητας, συνέπειες της ανυπακοής.

Ο ωκεανός όμως της αγάπης του Θεού, εφεύρε τρόπο μοναδικό, για δυνατότητα μεταστροφής του ανθρώπου και επαναφοράς του στο ΄΄πρότερον  κάλλος΄΄. Η αποστολή του Υιού του  Θεού στη γη αποβλέπει και στοχεύει στη λύτρωση του ανθρώπου.

«Χαίρε, δι’ ης νεουργείται η κτίσις· Χαίρε,δι’ης βρεφουργείται οΚτίστης». ( Στάσις Α΄Α6 )

«Χαίρε, δι’ ης  νεουργείται  η  κτίσις·

Χαίρε,δι’ης βρεφουργείται οΚτίστης».

( Στάσις Α΄Α6 )

Η προπατορική αλαζονεία επέφερε την ολίσθηση, την παρακοή. Συνέπεια της παρακοής η αποστασία από τον Θεό, η αναστολή της Θεοκοινωνίας με όλα τα επακόλουθα, δηλαδή την προσωπική ανειρήνευτη κατάσταση, την απώλεια της δυνατότητας της θέωσης, την απόκτηση της φθαρτότητας και θνητότητας, την αλλοτρίωση του προσώπου, την αλλοίωση των χαρακτηριστικών της κτίσεως, την έκρηξη της δημιουργικής αρμονίας, τη ροπή προς την αμαρτία.

Η επαναφορά στην προτέρα κατάσταση ήταν μεν αναγκαία, αλλά δυνατή η επίτευξή της και μόνο από τον Ίδιο τον Θεό.

Και η απόφαση του Θεού, για μια δυναμική παρέμβαση προς αυτή τη σωστική κατεύθυνση, είναι αμετάκλητη.

"Χαίρε,η κλεις της Χριστού Βασιλείας...( Στάση Γ΄).

 

«Χαίρε, η κλείς της Χριστού Βασιλείας·

Χαίρε, ελπίς αγαθών αιωνίων».

( Στάσις Γ΄Ο6 )

Η παρακοή των Πρωτοπλάστων, αποκύημα της υπερηφανείας, σηματοδότησε τον αποκλεισμό των ανθρώπων από τη Βασιλεία του Θεού.

Η διάνοιξη της θύρας του Παραδείσου υπήρξε καρπός της ενέργειας του Θεού και της συνέργειας της Μαριάμ.

Η αποδοχή, της ΄΄εκ Πνεύματος Αγίου΄΄ μητρότητας, αποτέλεσε το πράσινο φως, για τον ερχομό του Θεού Λόγου στη γη, ως ανθρωπίνης ύπαρξης.

Η Ενανθρώπηση του Χριστού, με την Σταυρική Θυσία και Ανάσταση , εξασφάλισε τη δυνατότητα στον άνθρωπο να πετύχει το ΄΄καθ’ομοίωσιν΄΄, την θέωση, την αγιότητα, δηλαδή να μπορεί να εισέλθει στη Βασιλεία του Θεού.

Συντελεστής σ’αυτή την διαδικαστική προσπάθεια και η Θεοτόκος.

Προς τούτο συμπαρίσταται στους Αγωνιστές του πνεύματος, παρέχει αμέριστη βοήθεια και ενθαρρύνει και ενισχύει και προστρέχει και πρεσβεύει  προς τον Υιόν της, για την σωτηρία του κάθε ανθρώπου.

Συνεπώς αποτελεί το κλειδί, με το οποίο ανοίγει η Ουράνια Βασιλεία.

Ο άνθρωπος γνωρίζει και αναγνωρίζει την προσφορά της Θεομήτορος, γι’αυτό και προστρέχει και καταφεύγει στην κραταιά προστασία της.

Στην αφειδώλευτη Χάρη της ελπίζει ο άνθρωπος, ότι θα απολαύσει την πανευφροσύνη του Παραδείσου, ατελεύτητα.

΄΄Χαίρε, λοιπόν, συ, η οποία είσαι το κλειδί με το οποίο ανοίγεται η Βασιλεία του Θεού· χαίρε, συ, η οποία είσαι η ελπίδα για εμάς, ότι θα απολαύσουμε τα αιώνια αγαθά΄΄.-

΄΄Χαίρε, οσμή της Χριστού ευωδίας...΄΄ Στάσις Δ΄.

«Χαίρε, οσμή  της Χριστού ευωδίας·

Χαίρε, ζωή μυστικής ευωχίας».

( Στάσις Δ΄Φ6 )

Η Θεοτόκος, κρατώντας στα σπλάχνα της τον Χριστό, Χριστοποιήθηκε και η παρουσία της ανάδινε ευωδία Χριστού.

Οι ενέργειές της, οι κινήσεις της, εμπεριείχαν την οσμή του Χριστού.

Οι πράξεις της έφεραν την σφραγίδα του Χριστού.

Η όλη βιοτή της ήταν συνυφασμένη με τον Χριστό.

Η ύπαρξή της πλημμυρισμένη από ζωή, εφ’ όσον άφθονη  Θεϊκή Χάρη  την τροφοδοτούσε.

Ζωντανό Συμπόσιο η Θεοτόκος, γλυκυτάτη και πανευφρόσυνη, μυστική ευωχία, αφού το Σώμα και το Αίμα της Θείας Ευχαριστίας Εκείνη το έδωκε σ’Αυτόν, τον Κύριο.

Προσεγγίζοντας, επομένως, τη ζώσα ευωχία,  την   Θεοτόκο, λαμβάνεις   Χάρη Θεϊκή, Χριστοποιείσαι και συ, ζεις ΄΄κατά μέθεξη΄΄, στιγμές  Παρα-δείσου.

Η συμπόρευση με την Παναγία αποτελεί εγγύηση, για μια πορεία σωστική, νικηφόρα.

Εκείνη  δεν μας εγκαταλείπει ποτέ κι εμείς ας προσκολληθούμε, για  πάντα, κοντά της.

΄           ΄Χαίρε, λοιπόν, συ, η οποία αναδίδεις  την ευωδία του Χριστού· χαίρε, συ, η οποία είσαι η ζωή,  που τροφοδοτείται από μυστικό Συμπόσιο΄΄.-

Χαίρε ανόρθωσις των ανθρώπων...Β΄Στάσις.

«Χαίρε, ανόρθωσις  των  ανθρώπων·

Χαίρε, κατάπτωσις των δαιμόνων».

( Στάσις Β΄Λ1)

Η Θεοτόκος πρωταρχικός συντελεστής της λύτρωσης των ανθρώπων.

Η προσφορά των σπλάχνων της στον Θεό, για να γίνει άνθρωπος, αποτέλεσε ορόσημο στο ιστορικό γίγνεσθαι της ανθρωπότητας.

Η απαρχή της λύτρωσης του ανθρώπου ήταν η Ενανθρώπηση του Λόγου.

Έκτοτε, η Παναγία αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στο σωτήριο  έργο  γενικά  και  προσωπικά στον κάθε άνθρωπο.

Η παρουσία της, η προστασία της, εμπνέει θάρρος και δύναμη, ελπίδα και ηρωϊσμό κατά τις μάχες, οι οποίες διεξάγονται στη γήϊνη πορεία του ανθρώπου.

Στις πτώσεις του Αγωνιστή γίνεται η βακτηρία, η οποία στηρίζει και ανορθώνει.

Στις νίκες προσφέρει τη χαρά, αλλά και προτρέπει  την ταπείνωση.

Η νίκη του Χριστιανού σηματοδοτεί την ήττα του Διαβόλου.

Οι νίκες του πιστού προδιαγράφουν τον θρίαμβο και εξασφαλίζουν το εισιτήριο, για τη Χώρα του αϊδίου Φωτός.

Αδολεσχώντας στα ίχνη της Θεομητορικής βιοτής ο άνθρωπος, ενστερνίζεται τις αρετές της, εγκολπώνεται την τεχνική του αγώνα και οδηγείται στη νίκη.

Πρότυπο ζωής η Θεοτόκος, για όλους μας, αλλά και οδοδείκτης προς σωτηρίους νομάς, μας ανορθώνει, μας εμψυχώνει, μας οδηγεί στη μετάνοια και μας εξασφαλίζει την περιπόθητη σωτηρία.

΄΄Χαίρε, λοιπόν, συ, που είσαι η ανόρθωση των ανθρώπων·

χαίρε, συ, που είσαι η κατάπτωση των Δαιμόνων΄΄.-