Κ Υ Ρ Ι Ε    Ι Η Σ Ο Υ    Χ Ρ Ι Σ Τ Ε    Υ Ι Ε    Τ Ο Υ    Θ Ε Ο Υ    Ε Λ Ε Η Σ Ο Ν    Μ Ε.

ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ


Η έμφλογη, κάθετη αγάπη προς το Θεό εκφράζεται με μία έμπρακτη, διάπυρη, οριζόντια αγάπη προς τον "πλησίον".Προορισμός του ανθρώπου η Θ έ ω σ η . Μία προσφορά δυνατότητας Θεϊκή, με την Ενανθρώπηση, Σταυρική Θυσία και Ανάσταση του Λόγου.Η Θ έ ω σ η, ενέργεια Θεού, αλλά και συνέργεια ανθρώπου.Σ’ αυτή την ανθρώπινη προσπάθεια επιποθούμε να συμβάλλομε γνωστοποιώντας ό,τι΄΄εφώτισε ο Θεός΄΄, προς δόξα Του και σωτηρία του λαού Του.Το site αυτό είναι μία ελάχιστη προσπάθεια, ανιδιοτελής, ένας αντίλαλος Ορθοδοξίας, μία ορθόδοξη μαρτυρία στο διαδικτυακό χώρο, για προβολή προτύπων, παροχή εμπειριών και προσφορά ελπίδας στον αόρατο πόλεμο κάθε αγωνιζομένου προσώπου.-

Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010

Η ΠΡΟΝΟΙΑ του ΘΕΟΥ.

KYΡ. Γ΄ , MAΤΘAIOY ( Maτθ. στ ΄, 22 – 33 )
Η ΠΡΟΝΟΙΑ του ΘΕΟΥ.

« Mη ουν μεριμνήσητε λέγοντες, τι φάγωμεν ή τι πίωμεν ή τι περιβαλλώμεθα ; …ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν».(Ματθ.στ΄, 31,33 ).
Ο Θεός εδημιούργησε τον κόσμο, ξεκινώντας από μηδενική βάση. Έκτοτε παρακολουθεί άγρυπνα την πορεία του, τον ζωοποιεί με τη Θεία Χάρη Του και τον διευθύνει αλάθητα, με τις άκτιστες ενέργειές Του.
Ο Θεός είναι Δημιουργός, Κυβερνήτης, Πατέρας.
Η ενέργεια του Θεού και η συνέργεια του ανθρώπου συντελούν στην αναγέννηση και μεταμόρφωση του ανθρώπου.
Η κοινωνία ανθρώπου – Θεού αναπτύσσει την αγάπη και προάγει την αγαπητική σχέση και σημειώνει την υπέρβαση, από την κατάσταση του δούλου και μισθωτού, στην τάξη του υιού, ο οποίος αγωνίζεται να βιώσει το θέλημα του Θεού, όχι για την αποφυγή της Κολάσεως, ούτε για την απόλαυση του Παραδείσου, αλλά από αγάπη πολλή για τον Θεό Πατέρα του.
Ναι, ο Θεός είναι Πατέρας ένστοργος. Έκφραση της αγάπης Του η αμέριστη και διαρκής Πρόνοιά Του.
Η μέριμνά Του είναι παντοειδής. Η φροντίδα Του συνεχής. Όλοι μετέχουν και απολαμβάνουν της προνοιακής Του ενέργειας. Οι ανάγκες της κτίσεως, καθολικά καλύπτονται, με πληρότητα.
Ο άνθρωπος, που πέτυχε την κάθαρση της καρδιάς, δέχτηκε τον φωτισμό του νου και προχωρεί στην Θέωση., επικοινωνεί αδιάλειπτα με τον Θεό, αντιλαμβάνεται μεθεκτικά την ενέργεια της Πρόνοιας του Θεού, νιώθει ενωτικά με όλη τη κτίση και αναθέτει τα πάντα, με εμπιστοσύνη στον Κύριο, μέσα από δοξολογικές, ευχαριστιακές κινήσεις.
Μοναδικό, πρωταρχικό και κύριο αίτημά του προς τον Θεό η απόλαυση της βασιλείας Του, η σωτηρία του.
Επιζητώντας τη βασιλεία Του όλα τα λοιπά καλύπτονται. Συνεπώς αυτή ας είναι και η διαρκής μέριμνά μας.-

Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

Οι Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Ι.

ΚΥΡ. Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ.( Ρωμ. . , 10 – 16 )
ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ.
«Και μεταξύ αλλήλων των λογισμών κατηγορούντων ή και απολογουμένων.» ( Ρωμ. β΄ , 15 ).
Κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου θα συντελεσθεί η τελική Κρίση. Τότε θα σημειωθούν συνταρακτικές αποκαλύψεις, εφ’ όσον θα φανερωθούν τα πάντα, όλα τα «κρυπτά» των ανθρώπων.
Τότε θα ληφθούν και αμετάκλητες Θεϊκές αποφάσεις.
Τότε θα εξετασθούν οι πράξεις, αλλά και οι λογισμοί των ανθρώπων.
Η πτώση των Πρωτοπλάστων επέφερε στο ανθρώπινο γένος την φθαρτότητα, την θνητότητα, την πτωτική τάση.
Τα πάθη, συνέπειες πτωτικές, φέρουν την αρχή τους στους λογισμούς.
Οι λογισμοί διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην πνευματική πορεία του ανθρώπου.
Λογισμοί είναι σκέψεις, εικόνες, που προέρχονται από τη φαντασία και τις αισθήσεις.
Οι λογισμοί διακρίνονται : Σε φυσικούς ( της καθημερινότητας), σε σατανικούς (ενέργειας των δαιμόνων) και σε αγαθούς (ενέργειας του Θεού).
Οι λογισμοί γενικά και οι δαιμονικοί ιδιαίτερα παρεμβάλλονται διασπαστικά της προσοχής του νου και ανασταλτικά της προσευχητικής επικοινωνίας του ανθρώπου.
Οι λογισμοί σηματοδοτούν την έναρξη της εξέλιξης των παθών και απεργάζονται την αιώνια καταδίκη μας.
Οι εικόνες, αποκυήματα αισθησιακά, φανταστικά, δημιουργούν τις σκέψεις, οι οποίες δρουν ελκυστικά στον νου, προκαλούν την αιχμαλωσία του, ερεθίζοντας την ηδονή και διεγείροντας την επιθυμία.
Στη συνέχεια προχωρούν στην αδρανοποίηση της θέλησης και τελικά στη διάπραξη της αμαρτίας.
Η επανάληψη αυτής της διαδικασίας δημιουργεί και εδραιώνει το πάθος.
Με τους λογισμούς, ως έναυσμα, σημειώνονται σημαντικές πτώσεις, αλλά και ψυχοσωματικές διαταραχές. Η επεξεργασία εικόνων ή και λόγων προκαλούν ταραχή και εσωτερική ανάφλεξη, με συνέπειες παθογενείς.
Η αντιμετώπιση των λογισμών απαιτείται να είναι άμεση.
Η εγρήγορση θα επιφέρει τη μείωση των ερεθισμάτων και τη διατήρηση της καθαρότητας των αισθήσεων και του νου.
Η καταφρόνηση των λογισμών θα συνεπαχθεί την αποφυγή της ανάλυσής τους και την ανακοπή της τροφοδότησής τους.
Η αυταπάρνηση και αυτοπαράδοση σ’ Εκείνον, σε συνδυασμό με την υπομονή, επιμονή και την έμπονη και έμπυρη επίκληση του Ονόματός Του, θα εκδιώξει τους φθοροποιούς λογισμούς.
Η έντονη, τέλος, προσπάθεια της δημιουργίας αγαθών λογισμών, θα επιφέρει την ψυχική ισορροπία και θα προσδώσει την εσωτερική « εν Χριστώ » ελευθερία .-