Απο το ΠΑΘΟΣ στην ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Από το ΠΑΘΟΣ στην ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΑΪΩΝ

Η Θριαμβευτική είσοδος του Χριστού εις Ιεροσόλυμα.

΄΄Ωσαννά!΄΄ Διθύραμβος νίκης και έκφραση λατρείας.

Ας είναι και το δικό μας ΄΄Ωσαννά!΄΄ ισόβια δοξολογική στάση ζωής.-

Μ. ΔΕΥΤΕΡΑ

Μνεία Ιωσήφ του παγκάλου και της ξηρανθείσης συκής.

Αντίσταση ανένδοτη και διέξοδος η φυγή.

Αμνησικακία στην αδελφική αντιζηλία.

Η ακαρπία συνεπάγεται την κατάρα.Η ευκαρπία απολαμβάνει την ευλογία.

Με την πίστη εδραία, με την αγάπη διάπυρη, η μεταστροφική πορεία αποβαίνει

σωστική.-

Μ. ΤΡΙΤΗ

Δέκα παρθένες -Μυροφόρος πόρνη -τάλαντα.

Τρίπτυχο μήνυμα: Εμπρακτη αγάπη με εγρήγορση.

Ανεπίστροφη μετάνοια σε μία ηρωϊκή έξοδο από πνευματική αδράνεια.

Τα τάλαντα της δωρεάς της Θεϊκής ευσπλαχνίας στη διακονία της φιλαδελφίας και

έκφραση φιλοθεϊας.-

Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ

Ιερός Νιπτήρας.

Ανταύγεια αγάπης και έκφραση ταπείνωσης.

Η διακονία, ως αδιάλειπτη κίνηση είναι σωστική.

Ας την επιδιώκομε.-

Μ. ΠΕΜΠΤΗ

Μυστικό δείπνο-Προσευχή ειςΓεθσημανή - Προδοσία.

Συμμετοχική κοινωνία ζωής στην αυτοπροσφορά του Ιησού.

Προσευχητική επικοινωνία: Βίωση της ελευθερίας σε κλίμα αγάπης.

Προδοσία: Αναστολή της αγαπητικής κοινωνίας και ενεργοποίηση της φιλαυτίας.

Προσοχή ! ! !

Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Τα φρικτά Πάθη του Κυρίου.

Αγαπητική αυτοπροσφορά με προέκταση λυτρωτική σε επίπεδο πανανθρώπινο.

Αντιπροσφορά μας στην εκούσια Θυσία Του η συσταύρωση, η μεταμόρφωση των

παθών μας και η βίωση της ασύνορης αγάπης.-

Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ.

Η Ταφή του Κυρίου και η εις Αδην κάθοδος.

Με τον θάνατό Του σημειώνεται η υπέρβαση του θανάτου και διαγράφεται περιφανής

νίκη.

Η αγάπη Τον οδηγεί και στον Άδη και σηματοδοτεί την καθολική απελευθέρωση του

ανθρωπίνου γένους.-

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΑΣΧΑ

ΧΡΙΣΤΟΣ Ανέστη! Αληθώς, Ανέστη ο ΚΥΡΙΟΣ!

Η Ανάστασή Του παρέχει αμετάκλητα τη δυνατότητα στον άνθρωπο για Θέωση.

Ο Αναστημένος Χριστός προσωπικός Λυτρωτής μας.

Ας μην το ξεχνούμε και ας Τον δοξολογούμε ακατάπαυστα.-

Ο.Π. ΜΑΡΤ. ΑΠΡ. 2016 Αρ.Φ. 72

                                              

       ΟΡΘΟΔΟΞΗ                                          ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ                                                                                     

***************************************************************

ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ   ΕΚΔΟΣΗ   ΑΡ.Φ. 72  ΜΑΡΤ. – ΑΠΡ.  2016/  Διανέμεται  δωρεάν.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΥΡΣΟΣ.Γράφει και επιμελείται (Δυνάμει Θεού) ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α.ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ Εκπ/κος 

ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549  Κ.Τ. 6936773200

 e-mail:  eklidoniari@gmail. com    καί    elklidon@otenet.gr

Ἡ ἱστοσελίδα μου: www.antilaloiorthodoxias. blogspot. .com Βίντεο: Youtube Eleftheria Kleidoniari

***************************************************************

Ζ Ω Η Φ Ο Ρ Α   Ρ Η Μ Α ΤΑ

ΠΑΡΑΛΥΣΙΑ  και ΥΓΕΙΑ. ( Μαρκ. β ,1 – 12 )

        <<Και έρχονται προς αυτόν παραλυτικόν φέροντες, αιρόμενον υπό τεσσάρων..»    ( Μαρκ. β , 3 ).Καπερναούμ! Ο Ιησούς βρίσκεται μέσα σ’ ένα  σπίτι. Η άφιξη γνωστοποιείται αστραπιαία. Πάραυτα «συνήχθησαν πολλοί, ώστε μηκέτι χωρείν τα προς την θύραν και ελάλει αυτοίς τον λόγον.»

            Ασφυκτιούν εσωτερικά και αποδρούν εξωτερικά.

         Προστρέχουν στην  « πηγή   της ζωής  » να ακούσουν, να ρουφήξουν τον λόγο του Κυρίου, για να κατασβήσουν τη δίψα τους.

Πολλοί οι ακροατές. Ολίγοι οι ποιητές. Πλείστοι οι φιλήκοοι, οι φιλοθεάμονες. Ελάχιστοι οι φιλάρετοι.

Η γνώση της αλήθειας, η ανεύρεση τρόπου σωτηρίας, απαιτούν την εφαρμογή.

Η απαρέγκλιτη τήρηση των Θεϊκών εντολών είναι σωστική ενέργεια, αλλά συνεπάγεται ανένδοτο αγώνα, για την επίτευξή της.

Ο άνθρωπος, που κινείται ανάμεσα στη φιλοδοξία, στη φιλαργυρία, στη φιληδονία, διαθέτει παράλυτη ψυχή. Η φιλαυτία επιφέρει την παραλυσία, την καθήλωση της ψυχής σ’ ένα σώμα, που υπηρετεί τις ηδονές, που ρέπει ακατάσχετα προς την αμαρτία.

Η παράλυτη, αμαυρωμένη ψυχή , ποθεί κάποτε τη σωτηρία της.

«..αιρόμενος υπό τεσσάρων» φθάνει ο παραλυτικός στο χώρο, που βρί-σκεται ο Κύριος. Έρχεται εκεί, και επιζητεί τη θεραπεία του.

Ο Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς τονίζει χαρακτηριστικά τις τέσσερις προϋποθετικές κινήσεις για θεραπεία : Την αυτομεμψία, την εξομολόγηση, την υπόσχεση διόρθωσης και την προσευχή.

Όλα  αυτά,  βέβαια,  αφού   πρωταρχικά σημειωθεί απαλλαγή του λογισμού από γήϊνους περισπασμούς και κάθαρση της καρδιάς από τα πάθη.

           Τότε επέρχεται η υψοποιός ταπείνωση και σηματοδοτείται η προσέγγιση του Χριστού.

            Ο νους υγιής πλέον διευθύνει το σώμα σε μεταστροφικές πράξεις και δεν διευθύνεται από αυτό καταστροφικά.

Η ψυχή, λουσμένη στο Φως της αναστάσεώς της, κοινωνεί με τον Χριστό, ζει για τον Χριστό και πορεύεται ακάθεκτα προς την ποθητή Συνάντηση με Εκείνον, στα δώματα της Βασιλείας των ουρανών.  -

                                               

Όπλο νίκης ο Σταυρός του Κυρίου.

Οπλο  νίκης  ο  ΣΤΑΥΡΟΣ  του  ΚΥΡΙΟΥ

       

          Ο άνθρωπος, κάτοικος της γης, πάροικος και παρεπίδημος, αλλά συγχρόνως και πολίτης τ’ Ουρανού, διεξάγει διαρκώς ορατούς και αόρατους πολέμους.

       Αυτές οι μάχες για να είναι νικηφόρες απαιτείται να διαθέτεις σύγχρονο και κεραυνοβόλο όπλο.

  Τα παιδιά του Τριαδικού Θεού κατέχουν τέτοιο όπλο παντοτινά υπερσύγχρονο. Είναι ο Σταυρός. Είναι προσφορά αγάπης του Χριστού.   

 Η εκούσια σταυρική Του Θυσία καθαγίασε τον Σταυρό, καθ’ όσον διά του Σταυρού νίκησε περιφανώς τον θάνατο και κατετρόπωσε ολοσχερώς τον Διάβολο.  Έκτοτε η δύναμη του Σταυρού παραμένει ακατάλυτη, αήττητη, ακατάβλητη.

             Ο Σταυρός φύλακας άγρυπνος.

             Ο Σταυρός αλεξιτήριο κάθε επιβουλέα σώματος και ψυχής.

            Υπό την σκιά του Σταυρού κάθε μάχη κερδίζεται.

          Ο Σταυρός του Κυρίου πάνω στον Γολγοθά σηματοδότησε την περίλαμπρη νίκη της Ανάστασης.

          Σταυροφόρος  Πρώτος ο Ιησούς  μας  προσκαλεί να Τον μιμηθούμε : « Ὅς ου λαμβάνει τον σταυρόν αυτού και ακολουθεί οπίσω μου, ουκ έστι μου άξιος»  (Ματθ. ι΄,38). Αν θέλουμε να είμαστε μαθητές Του και συγκληρονόμοι της Βασιλείας Του, οφείλουμε να συμπορευθούμε σταυρικά, για να συγχαρούμε και αναστάσιμα.

       Της ελευθερίας το μεγαλείο! «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Μαρκ.η΄34).         

        Αν επιθυμούμε να είμαστε γνήσιοι ακόλουθοί Του, ας σταυρώσουμε τον εαυτό μας  με τα πάθη του. «Οἱ δε του Χριστού την σάρκα εσταύρωσαν, συν τοις παθήμασι και ταις επιθυμίαις.  (Γαλ. ε΄, 24).Ας σηκώσουμε υπομονετικά, δοξολογικά τον προσωπικό σταυρό μας και τότε ας ακολουθήσουμε τον Ιησού.

        Μια εσταυρωμένη γήϊνη πορεία, μια καρτερική  άρση του   προσωπικού σταυρού μας, θα μας οδηγήσει αλάθητα στην ατελεύτητη ευφροσύνη του Παραδείσου.

Ας το επιχειρήσουμε.

Ας το τολμήσουμε.

Ας το ευχηθούμε.

            Η δόξα τ’ Ουρανού να είναι δική μας.-

 

"Χαίρε,η κλεις της Χριστού Βασιλείας...( Στάση Γ΄).

 

«Χαίρε, η κλείς της Χριστού Βασιλείας·

Χαίρε, ελπίς αγαθών αιωνίων».

( Στάσις Γ΄Ο6 )

Η παρακοή των Πρωτοπλάστων, αποκύημα της υπερηφανείας, σηματοδότησε τον αποκλεισμό των ανθρώπων από τη Βασιλεία του Θεού.

Η διάνοιξη της θύρας του Παραδείσου υπήρξε καρπός της ενέργειας του Θεού και της συνέργειας της Μαριάμ.

Η αποδοχή, της ΄΄εκ Πνεύματος Αγίου΄΄ μητρότητας, αποτέλεσε το πράσινο φως, για τον ερχομό του Θεού Λόγου στη γη, ως ανθρωπίνης ύπαρξης.

Η Ενανθρώπηση του Χριστού, με την Σταυρική Θυσία και Ανάσταση , εξασφάλισε τη δυνατότητα στον άνθρωπο να πετύχει το ΄΄καθ’ομοίωσιν΄΄, την θέωση, την αγιότητα, δηλαδή να μπορεί να εισέλθει στη Βασιλεία του Θεού.

Συντελεστής σ’αυτή την διαδικαστική προσπάθεια και η Θεοτόκος.

Προς τούτο συμπαρίσταται στους Αγωνιστές του πνεύματος, παρέχει αμέριστη βοήθεια και ενθαρρύνει και ενισχύει και προστρέχει και πρεσβεύει  προς τον Υιόν της, για την σωτηρία του κάθε ανθρώπου.

Συνεπώς αποτελεί το κλειδί, με το οποίο ανοίγει η Ουράνια Βασιλεία.

Ο άνθρωπος γνωρίζει και αναγνωρίζει την προσφορά της Θεομήτορος, γι’αυτό και προστρέχει και καταφεύγει στην κραταιά προστασία της.

Στην αφειδώλευτη Χάρη της ελπίζει ο άνθρωπος, ότι θα απολαύσει την πανευφροσύνη του Παραδείσου, ατελεύτητα.

΄΄Χαίρε, λοιπόν, συ, η οποία είσαι το κλειδί με το οποίο ανοίγεται η Βασιλεία του Θεού· χαίρε, συ, η οποία είσαι η ελπίδα για εμάς, ότι θα απολαύσουμε τα αιώνια αγαθά΄΄.-

Β΄ΚΥΡΙΑΚΗ ΝΗΣΤΕΙΩΝ ( ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ)

ΑΓΙΟΣ  ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, ο Παλαμάς.

Γρηγόριος  ο Παλαμάς ! Μια ηρωϊκή μορφή της  Εκκλησίας.  

Τον 14^ο αιώνα μ.Χ. ζει στην αυτοκρατορική αυλή της Κων/πόλεως  αρχικά. Μετέπειτα  φθάνει  στο  Άγιον  Όρος  και  εκεί ρουφάει  το  νέκταρ  της ησυχίας. Βιώνει θεϊκές μεθεκτικές στιγμές. Αδολεσχεί  σε θέματα  πίστεως  και  εγκολπώνεται  τις  Πατερικές εμπειρίες.

          Η διένεξη του Μοναχού Βαρλαάμ με τούς Αγιορείτες Ησυχαστές για   ΄΄μεθεκτόν ή  μη της ουσίας  του Θεού΄΄  , τον  αναγκάζει να κατέβει στο στίβο. Έρχεται στη Θεσσαλονίκη  και εκεί δίνει μάχες για την Ορθόδοξη  Αλήθεια.  Πιστός και απαρέγκλιτος  στο πνεύμα των Πατέρων διατυπώνει τη διακριτή διαφορά ΄΄ἀμέθεκτης ουσίας του Θεού και μεθεκτής ενέργειάς Του΄΄ .

        Οικουμενικές Σύνοδοι τέσσερις επικυρώνουν  αυτή την Αλήθεια.Στην τελευταία Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη  το 1351  παρών και ο Γρηγόριος.

 Πολυγραφώτατος ο Γρηγόριος αφήνει πολλά θεολογικά έργα.

Από τον Πατριάρχη  Ισίδωρο εκλέγεται Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης.

1360 και ο παλαίμαχος Αγωνιστής, ο Ορθόδοξος  Ηγέτης αναχωρεί για τη χώρα του Φωτός. Ήδη είναι Άγιος !-