27.1 ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.
Εκεί αφήνει την τελευταία του πνοή
και ενταφιάζεται στα Κόμανα της Καππαδοκίας.
Αργότερα η ανακομιδή των λειψάνων του στην Κωνσταντινούπολη τον επαναφέρει στο Θρόνο του και ευαρεστούμενος δρα θαυματουργικά.-
Από το
βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κ
"Η αγάπη...ου ζητεί τα εαυτής." ( Α΄Κορ. ιγ΄5 )
Ο άνθρωπος του σήμερα αδιαφορεί για
τον άνθρωπο του αύριο.
Πνιγμένος
από τα κύματα του ατομισμού ζει στην μόνωσή του, την απομόνωσή του.
Επιδιώκει την αυταρέσκεια και
περιφρονεί την Θεαρέσκεια.
Με
κέντρο τον εαυτό του οι άλλοι βρίσκονται στην περιφέρεια και περιθωριοπούνται.
Αναγνωρίζει τα πάντα για τον εαυτό
του και παραγνωρίζει τα πάντα για τους άλλους.
Ζεί σε μια φαινομενική ευτυχία, ενώ
βιώνει την πραγματική δυστυχία. Και η
διέξοδος στο αδιέξοδο είναι η αγάπη.
Με την αγάπη, υπερβαίνει ο άνθρωπος τον εαυτό του και αποβαίνει κοινωφελής. Αποδύεται τα ατομικά δικαιώματα και υπεραμύνεται των δικαιωμάτων των άλλων. Υποφροντίζει τον εαυτό του και υπερφροντίζει τους άλλους.-
Από το βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.
26.1 ΑΓΙΟΣ ΞΕΝΟΦΩΝ.
Πλούτος υλικός και πλούτος ψυχικός. Μια
συνδυαστική δυάδα ευποιϊας. Πολύπλευρη
φιλανθρωπική δράση ασκεί σύσσωμη και
σύμψυχη η οικογένεια του
Ξενοφώντα, αλλά και η λαίλαπα της θλίψης
τους συνταράσσει, χωρίς να τους
συνθλίβει.
Τα δυό παιδιά αναχωρούν για σπουδές στην Κωνσταντινούπολη και ναυαγούν.
Οι γονείς τα αναζητούν εναγώνια. Τα
συναντούν Μοναχούς στους Θεοβάδιστους Τόπους.
Συναριθμούνται στην αγγελική πολιτεία
και οι γονείς.
Ξενοφών και Μαρία. Αρκάδιος και Ιωάννης.
Μια αγία οικογένεια με αγγελική υποψηφιότητα και άκρα Θεϊκή ευαρέσκεια, αφού
και θαυματουργούν.-
Από το
βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ
"Η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται." ( Α΄Κορ. ιγ΄4 )
Η ανθρώπινη κοινωνία διέρχεται μια
κρίση. Κρίση κοινωνίας προσώ-πων,
επικοινωνίας ψυχών.
Το συναίσθημα ενεργεί ως
αυτοσυναίσθημα και παρενεργεί.
Η επικεντροποίηση του αυτοειδώλου
οδηγεί στην πρόχειρη προλογία, στην άμετρη καυχησιολογία, στην υπέρμετρη
πολυλογία. Η αλαζονεία κυριαρχεί
και την αγάπη περιθω-ριοποιεί.
Η
φιλαυτία επικρατεί και την αγάπη καταλύει.
Οι
ανθρώπινες σχέσεις διαταράσσονται επικίνδυνα.
Βιώνεται
η απεξάρτηση, ενώ απαιτείται η άλληλεξάρτηση.
Απουσιάζει
η αγάπη ως κύριος μοχλός ζωής.
Λείπει
η ταπείνωση ως πνοή δημιουργίας.
Ο
άνθρωπος ταλανίζεται απάνθρωπα, δέσμιος του εγωκεντρισμού του !
Με την αγάπη όμως της φιλαδελφίας και φιλοθεϊας ο άνθρωπος αυτοπαρασκηνοποιείται,
προσκηνοποιεί τον αδελφό του και καυχάται μόνον΄΄εν Κυρίω΄΄.
Από το βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.
25.1
ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο Θεολόγος.
Νούς βαθύς, καρδιά
ευαίσθητη ο βλαστός της Αριανζού
Γρηγόριος.
Μορφώνεται
πλατιά, συνδέεται με το Μ. Βασίλειο στενά, αγαπά το Θεό βαθιά καί αναχωρεί για τον Πόντο ζώντας ησυχαστικά.
Ενδίδει στις γονικές παρακλήσεις καί
επιστρέφει.
Η
ρομφαία του πόνου διασχίζει το είναι, αφού αποχωρίζεται τέσσερα προσφιλέστατα
συγγενικά πρόσωπα.
Η ενεργός
δράση στο χώρο της Εκκλησίας τον
απορροφά.
Αθλεί
γενναία ο φλογερός υπερασπιστής της Ορθοδοξίας.
Ανέρχεται επάξια στον
Πατριαρχικό θρόνο Κωνσταντινουπόλεως.
Ο φθόνος των αντιπάλων τον αναγκάζει σε
παραίτηση και εκδημία του ειρηνική.-
Από το
βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ
"Η αγάπη ου ζηλοί." ( Α΄Κορ. ιγ΄4 )
Οι διαπροσωπικές σχέσεις των σημερινών ανθρώπων σημειώνουν επικίνδυνη διαταραχή.
Η φιλαυτία καθορίζει το οριοδιάγραμμα της επικοινωνίας.
Ο ατομικισμός καταλύει το πρόσωπο.
Ο
ανταγωνισμός κυριαρχεί και η ζήλεια τον υποθάλπει.
Η
συκοφαντία διανθίζει και ο φθόνος ραδιουργεί.
Η
ψυχρότητα διάχυτη. Η απομόνωση υπαρκτή. Η κοινωνία με τον συνάνθρωπο
περιθωριοποιείται. Ο άνθρωπος ζει την ερημία των πόλεων, αφού βιώνει την
ερημία εκ των παθών.
Η αγάπη υποτονεί. Η αλληλοπεριχώρηση των προσώπων απουσιάζει. Οι ζηλοτυπικές εκκρήξεις μεγιστοποιούνται.
Καταλύτης δυναμικός όμως η αγάπη.
Η αγάπη, που πάντα συνδέει δημιουργικά και ποτέ δεν αποσυνδέει διαλυτικά. Γιατί η αγάπη ουδέποτε ζηλοφθονεί.-
Από το βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.
24.1 ΟΣΙΑ
ΞΕΝΗ.
Απαρνείται το γήϊνο νυμφικό θάλαμο
και επιποθεί τον Ουράνιο Νυμφώνα η πιστή
δούλη Χριστού Ευσεβία.
Φυγαδεύεται στην Καρία και μετονομάζεται Ξένη και ζει ως ξένη, ησυχαστικά με
ομάδα αγωνιστριών Μοναχών.
Η
πίστη και η αγάπη, η άσκηση και η προσευχή
ακτινοβολούν, παιδαγωγούν και γίνονται
πόλοι έλξης ευσεβών ψυχών. Οι
άνθρωποι τροφοδοτού
νται και
ενισχύονται.
Ο
Θεός αμείβει την αφοσιωμένη δούλη Του με τη συμμετοχή στην άληκτη χαρά του
Παραδείσου.-
Από το
βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ
"Ποία γαρ η ζωή υμών; Ατμίς γαρ έσται η προς
ολίγον φαινομένη,
έπειτα δε και αφανιζομένη." ( Καθολική Επιστολή Ιακώβου δ΄14 )
Η ζωή μας εφήμερη, ατμός, που φαίνεται και σύντομα εξαφανίζεται.
Η προσκαιρότητα της ζωής, το αβέβαιο
της χρονικότητας και η φθαρτότητα γενικά, μας καλεί σε διαρκή εγρήγορση.
Το μήνυμα της ματαιότητας
διαφαίνεται παντοιότροπα. Είναι μήνυμα αφυπνιστικό, αγωνιστικό, σωτήριο.
Η καθημερινή βίωση της παροδικής πραγματικότητας και η συνειδητοποίηση της πάροικης και παρεπίδημης υποστάσεώς μας στη γη,θα φρενάρει την πτωτική μας ολίσθηση και θα προωθήσει την ανάτασή μας προς την ποθητή Χώρα του ανέσπερου Φωτός.-
Από το βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.
23.1 ΑΓΙΟΣ
ΚΛΗΜΗΣ.
Πίστη και
έργα! Πίστη και φιλανθρωπία είναι
οι άξονες περιστροφής του Επισκόπου Αγκύρας
Κλήμη.
Η αγάπη
στην πράξη βιώνεται πλατιά και
αδιάκριτα. Η αγάπη στους αδελφούς είναι ανταύγεια της αγάπης στο Θεό. Και
η αγάπη
στο Θεό διακαής και δυνατή
μεταφράζεται σε υπομονή και εκφράζεται με ηρωϊκή αντιμετώπιση μυρίων
βασάνων, πολυπληθών και πολυποίκιλων
μαρτυρίων 28 χρόνων.
Τέρμα του αγώνα η νίκη, ο θρίαμβος, ο άφθαρτος
στέφανος της αιώνιας δόξας.-
Από το βιβλίο
΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ
"Υποτάγητε ούν τω Θεώ· αντίστητε τω διαβόλω, και φεύξεται αφ' υμών."
( Καθολική Επιστολή Ιακώβου δ΄7 )
Στον
τριμέτωπο αγώνα του Ορθοδόξου Χριστιανού Αθλητή, ο εχθρός Διάβολος είναι
πολυμήχανος και πανούργος.
Η ήττα του Σατανά προϋποθέτει
εγρήγορση συνεχή, προσευχή αδιάλειπτη, αντίσταση ηρωϊκή, ταπείνωση αληθινή.
Η υποταγή στον Θεό σηματοδοτεί την
ταπείνωση, διασφαλίζει το σωστικό φρόνημα και εξασφαλίζει το αφειδώλευτο του
ελέους.
Η
υποταγή στην Τριαδική Θεότητα αλεξιτήριο της σατανικής ενέργειας.
Η κατατρόπωση του Διαβόλου επακόλουθο της ταπεινοφροσύνης.-
Από το βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.
22.1 ΑΓΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ.
Ακόλουθος πιστός
γίνεται του Αποστόλου Παύλου και
συγκοινωνός των παθημάτων του.
Επισκοπεί της
Εφέσου και κηρύττει διαπρύσια.
Αγωνίζεται σθεναρά
και προσελκύει αποτελεσματικά.
Τους λόγους και τα έργα σφραγίζει το αίμα.
Τιμόθεος ο Απόστολος και Μάρτυρας Χριστού είναι.-
Από το βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ
"΄Εστω
πας άνθρωπος ταχύς εις το ακούσαι, βραδύς εις το λαλήσαι,
βραδύς
εις οργήν." ( Καθολική Επιστολή
Ιακώβου α΄19 ).
Ακούω πρόθυμα, σκέπτομαι προσεκτικά, αποφασίζω σωστά.
Μιλώ φειδωλά, σιωπώ διακριτικά, μιλώ σιωπηλά.
Υπομένω καρτερικά, αυτοκυριαρχώ
εμφαντικά, οργίζομαι κατάλληλα.
Οι προτροπές του Αποστόλου 'Ιακώβου
καθοριστικές, αυθεντικές, προ-
σκλητικές.
Η
αποδοχή επιλογή μου.
Η ωφέλεια δική μου.-
Από το βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.
21.1
ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ ο Ομολογητής.
Η πίστη πιστοποιείται από την
ομολογία. Η ομολογία του πιστού επιβραβεύεται με την ομολογία Χριστού.
Ο Άγιος Μάξιμος αναδεικνύεται Ομολογητής φερώνυμα, γιατί με αδιάσειστα επιχειρήματα κατατροπώνει τους αιρετικούς. Παράσημα του αγώνα η αποκοπή της γλώσσας και του δεξιού
χεριού, η εξορία στον Πόντο. Η γλώσσα θαυματουργικά αποκαθίσταται και
δρα κηρυκτικά.
Αναπαύεται ειρηνικά ο ανυποχώρητος αγωνιστής, ο θαρραλέος Ομολογητής, ο Άγιος Μάξιμος .-
Από το
βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ
΄΄Ει τις εν
λόγω ου πταίει, ούτος τέλειος ανήρ,
δυνατός χαλιναγωγήσαι και όλον το σώμα. "
( Καθολική Επιστολή Ιακώβου γ΄2 )
Η
αυτοκυριαρχία χαρακτηριστικό γνώρισμα αγωνιστή Χριστιανού.
Ο
αυτοέλεγχος των λόγων και η σκεπτική εκστόμιση, εγγυώνται την ορθότητα και κατ'
επέκταση την τελειότητα.
Η
γλωσσική αυτοσυγκράτηση αποτρέπει την αργολογία, την πολυλογία, την αμαρτία και
διασφαλίζει την ολική σωματική χαλιναγώγηση.
Ο
άμεμπτος λεκτικά είναι κυρίαρχος σωματικά και νικητής τελικά.
Ελεγκτές, λοιπόν, του λόγου, ας είμαστε, για να γίνουμε και δαμαστές του σώματος.-
Από το
βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄
Ελ. Α. Κλ.γ΄2 )
20.1
ΜΕΓΑΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ.
Η Θεία Χάρη χαριτώνει τους αγωνιστές
του πνεύματος και αντανακλούν Χάρη
Θεού.
Και
ο
Ευθύμιος ευθυμεί ο ίδιος, ευθυμεί και τους
αδελφούς του.
Επάξια ιερατεύει, αλλά και ηγουμενεύει.
Ζεί
ασκητικά, αλλά και δρα ιεραποστολικά.
Σώζει
ψυχές και σώζεται ο ίδιος.
90χρονος εισέρχεται νικητής στην πανευφρόσυνη Βασιλεία του Θεού.
Μέγας στη γη αναδεικνύεται.
Άγιος στον Ουρανό τερματίζει.-
Από το
βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ