ΑΛΕΞΙΚΕΡΑΥΝΟ έχεις ;

ΑΛΕΞΙΚΕΡΑΥΝΟ  έχεις ;

Επιθέσεις   πειρασμικές  αναρίθμητες.

Λυσσαλέες  καταδιώξεις

από τον  αντίδικο.

Πτώσεις  παταγώδεις, κεραυνοβόλες.

Αλεξικέραυνο   έχεις ;

Αποδιώκει  επιθέσεις.

Ανατρέπει  σχεδιασμούς.

Προσελκύει  την  Θεία  Χάρη.

Είναι  η  ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ!

Το  θεμέλιο  των  αρετών.-

               Από την ποιητική Συλλογή ΄΄ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ΄΄ Ελ.Α.Κλ.

ΟΣΙΑ Φ Ι Λ Ο Θ Ε Η, ἡ Ἀθηναία.

19/2    ΟΣΙΑ   Φ Ι Λ Ο Θ Ε Η, ἡ Ἀθηναία.

ΦΙΛΟΘΕΗ! Ἕνα ἀστέρι φωτεινὸ στὸ χῶρο τοῦ Παραδείσου. Ἕνας φάρος τηλαυγὴς γιὰ τοὺς ὁδίτες τῆς γῆς.

ΦΙΛΟΘΕΗ! Τὸ καύχημα τῶν Ἀγγέλων. Τὸ ἐγκαλλώπισμα τῶν  Ὁ­σίων. Ἡ ἀρωγὴ τῶν θλιμμένων. Ἡ καταφυγὴ τῶν διω­κομένων. Ἡ προστάτρια τῶν Ἀθηναίων.

ΦΙΛΟΘΕΗ! Ὁσίων καὶ Μαρτύρων ἡ ἔκφραση.

1522 μ.Χ. Στὴν Ἀθήνα γεννιέται ἡ ἀρχοντοπούλα Ρεγούλα Μπενιζέλου. Ἕνα δῶρο Θεϊκό. Μία ἀπάντηση θετική τοῦ Θεοῦ στὶς ἱκετευτικὲς ἐπικλήσεις τῆς θεοσεβοῦς μητέρας της Συρίγας. Γαλουχεῖται μὲ τὰ νάμα­τα τῆς πίστεως. Δέχεται τὴν εὐεργετικὴ ἐπίδραση τῆς θεϊκῆς Γνωριμίας. Καλλιεργεῖται ψυχικὰ κι ἀντανα­κλᾶ εὐοίωνο μέλλον. Ἡ καρδιὰ της δονεῖται ἀπὸ ἀγά­πη γιὰ τὸ Χριστό. Μεγαλώνει μὲ προοπτική. Οἱ ἀνα­βάσεις εἶναι ὁ στόχος της. 12χρονη ἡ Ρεγούλα γίνεται σύζυγος πλουσίου ἄνδρα. Ἡ ζωή της γίνεται μαρτυρική ἀπό τή βάναυση συμπεριφορά του. Κι ὁ Κύριος τερματίζει τὴν τρίχρονη δοκιμα­σία της. Καλεῖ στὸν Οὐρανὸ τὸν ἀμετανόητο σύζυγο, ἀπελευθερώνοντας  τὴ δική Του Ἀθλήτρια. 

Σύγκρουση εγωϊσμών

Σύγκρουση   εγωϊσμών

Δυο άνθρωποι.

Δυο εικόνες  Θεού.

Δυο  υποψήφιοι  Ουρανοπολίτες.

Δυο  θηράματα  πολύτιμα.

Ο  αντίδικος  τα  επισημαίνει.

Τορπιλίζει  την αγάπη.

Δυναμιτίζει  την  ενότητα.

Δυο  εγωϊσμοί  συγκρούονται.

Δυο  ηφαίστεια  εκρήγνυνται.

Λαβωματιές,  πληγές.

Ύστερα  σιωπές.

Μάχες  εσωτερικές.

Δυο εγωϊσμοί  στο ταμπλό.

Δεν τολμούν να ‘πουν ΄΄σ’αγαπώ΄΄.

Δυο  εγωϊσμοί  με  ενοχές,

χωρίς  αυτοκριτικές.

Φεύγουν  και  χάνονται  στη  στροφή.

Φεύγουν  χωρίς  επιστροφή.

Και μια αγάπη δυνατή

έχει  δολοφονηθεί.-

      Ποιητική Συλλογή  ΄΄ΗΛΙΑΧΤΙΔΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

Πόνος ...Ποίηση Χαϊκού Ελ.Α.Κλ.

  

Πόνος και θλίψη.

Νότες καθημερινές.

Πάλη και νίκη.

                                                                Ποίηση  Χαϊκού.  Ελ.Α Κλ.

ΚΥΡΙΑΚΗ του ΑΣΩΤΟΥ. ΝΕΚΡΩΣΗ καί ΖΩΗ.

ΚΥΡΙΑΚΗ    του  ΑΣΩΤΟΥ.

( Λουκ.  ιε΄, 11 – 32 )

ΝΕΚΡΩΣΗ  καί ΖΩΗ.

          <<Οὗτος  ὁ υἱός μου νεκρός ἦν καί ἀνέζησε.»( Λουκ. ιε΄, 24 ).

            Στήν   παραβολή   τοῦ  « ἀσώτου υἱοῦ » ὑπάρχουν  δύο  κύρια  σημεῖα ἀναφορᾶς : 

Ἡ ἀσωτία καί ἡ ἐπιστροφή.

            Ἡ ἀπομάκρυνση ἀπό τήν πατρική θαλπωρή συνεπάγεται τήν ἀσωτία, τή νέκρωση. Ἡ ἐπιστροφή στήν πατρική οὐσία σηματοδοτεῖ τή ζωή.

            Ἡ ζωή ἔξω ἀπό τή Ζωή, πού εἶναι ὁ Θεός, ἀποτελεῖ νέκρωση.

           Ὁ Θεός εἶναι ἡ ἐνυπόστατη Ζωή.  «Ἐγώ εἰμι ἡ Ὁδός καί ἡ Ἀλήθεια καί ἡ Ζωή.»( Ἰωαν. ιδ΄,6 ), δηλώνει ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ.

            Τό σῶμα χωρίς τήν ψυχή εἶναι νεκρό.Ἡ ψυχή χωρίς τό Πανάγιο Πνεῦμα εἶναι νεκρή.

Ἡ ἁμαρτία συνεπάγεται τόν θάνατο τῆς ψυχῆς.

Ἡ μετάνοια καί ἐπιστροφή στόν Θεό Πατέρα δίνει τό ἔναυσμα γιά μιά πανευτυχή  βιοτή.

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ.

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ.

Οι  ώρες  κυλούν.

Οι  μέρες  φεύγουν.

Σύννεφα  μαύρα  εμφαίνονται.

Ήλιος  ολόλαμπρος  προβάλλει.

Δοκιμασίες  κατασχίζουν

το  πέπλο  της  ζωής.

Χαρές  επανεμφανίζονται.

Αποτυχίες, επιτυχίες  συνωστίζονται.

Απέλπιδες  προσπάθειες.

Ελπίδας  γέννημα  η  ανασκόπηση.

Πρόσκληση, για  αλλαγή  πλεύσης.

Πρόκληση, για  στόχευση  υψηλή.-

                                Από την ποιητική Συλλογή’’ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ’’ Ελ.Α.Κλ.

΄΄ΑΝΘΡΩΠΟΝ ουκ έχω.΄΄

΄΄ΑΝΘΡΩΠΟΝ  ουκ  έχω.΄΄

΄΄Άνθρωπο  δεν έχω…΄΄

Μια κραυγή αγωνίας.

Μια φωνή απελπισίας.

Μια διαμαρτυρία απόγνωσης.

Άνθρωποι συμπορεύονται, αλλά             

                                 προσπερνούν.

Άνθρωποι  κυκλοφορούν, αλλά

                                   αδιαφορούν.

Είναι  οι  φίλαυτοι  της εποχής.

Είναι   οι  ατομιστές  στην  πράξη.

Η  αγάπη  στο  απόσπασμα.

Η  φιλαλληλία  στο  περιθώριο.

Η  φιλανθρωπία  υπό  εξαφάνιση.

Κι όμως  η  σωτηρία  μας  περνάει

        από  το  κατώφλι  του  πλησίον.

Ας  μην  το  ξεχνούμε.-

  Από την ποιητική Συλλογή’’ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ’’ Ελ.Α.Κλ.

ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ.

10/2  ΑΓΙΟΣ   ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ.

Τὸ δένδρο τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι ποτισμένο μὲ ἄφθονο αἷμα. Αἷμα ἡρώων καὶ Μαρτύρων. Αἷμα ἀνθρώπων, ποὺ ἔπαιξαν τὴ ζωὴ τοὺς «κορώνα γράμματα», ἀψήφησαν κινδύ­νους, ἀντίκρυσαν ἀλύγιστοι βασανιστήρια κι ἔγραψαν τὰ ὀνόματά τους μὲ ἀνεξίτηλα γράμματα στὴν Ἐπουράνιο Βίβλο.

Μία τέτοια φλογερὴ ὕπαρξη ζεῖ τὸν 2ο αἰώνα, στὰ γρα­φικὰ παράλια της Μ. Ἀσίας, στὴ Μαγνησία. Εἶναι ὁ κατά­λευκος γέροντας Ἱερέας, ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ. Σηκώνει στοὺς κυρτωμένους ὤμους του, μιὰ ζωὴ 113 χρόνων. Μιὰ ζωὴ γεμάτη δράση. Μάχεται μὲ ἀκατάβλητη δύναμη. Δίνει τὸ ΄΄παρών΄΄ σὲ κάθε δυσκολία. Ἀνακουφίζει τοὺς πονεμένους, βοηθᾶ τοὺς φτωχούς, προστατεύει τὰ ὀρφανά, ἐνισχύει τοὺς ὀλιγόπιστους, ἐνθαρρύνει τοὺς ἀπογοητευμένους, διδάσκει τοὺς πλανεμένους. Γίνεται ὁ προστάτης τῶν πάντων, τὸ καύχημα τῶν Χριστιανῶν καὶ εἰδωλολατρῶν. Ἡ φήμη του ἁπλώνεται παντοῦ. Πολλοὶ τὸν θαυμάζουν, ἀλλά καὶ ἀρκε­τοὶ τὸν φθονοῦν.

ΚΥΡ. ΤΕΛΩΝΟΥ καί ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

ΚΥΡ. ΤΕΛΩΝΟΥ καί ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ ( Λουκ. ιη΄, 10  - 14 )

Ἡ Φαρισαϊκή  αὐτοδικαίωση  καί  ὁ Τελωνικός  στεναγμός.

<<Οὐκ  εἰμί  ὥσπερ οἱ λοιποί τῶν ἀνθρώπων…ὁ  Θεός ἱλάσθητί  μοι  τῷ  ἁμαρτωλῷ. »( Λουκ. ιη.΄, 13 ).

         Φαρισαῖος καί Τελώνης! Δύο ἐκ διαμέτρου ἀντίθετες παρουσίες. Ἡ ἔκφραση μιᾶς δαιμονιώδους πνευματικότητας καί μιᾶς πνευματικῆς εὐεξίας.

   Στήν ἀτμόσφαιρα τῆς προσευχῆς ἐκτυλίσσεται ἡ ἐσωτερικότητα δύο ἀνθρώπινων τύπων : Τοῦ Φαρισαίου, μέ μία κομπορρήμονα προσευχή καί τοῦ Τελώνη, μέ μία δακρύβρεχτη ἱκεσία.

         Ἡ πρώτη ἐκδήλωση εὐσεβιστική, μέ τάση προβλητική.

      Ἡ δεύτερη κίνηση εὐσέβειας, ἐνέργεια Ἁγιοτριαδική, μέ στόχο μεταστροφικό.

           Ὁ Φαρισαῖος κινεῖται στά πλαίσια μιᾶς «αὐτόνομης ἠθικῆς  δεοντολογίας».

            Ὁ Τελώνης βιώνει τό μυστήριο τῆς μετανοίας.

            Ὁ Φαρισαῖος αὐτοδικαιώνεται. μέ βάση τίς καλές πράξεις.

          Ὁ Τελώνης ἐπιζητεῖ τή δικαίωση, μέ τή ρύθμιση τῆς  σχέσης του   μέ τόν Χριστό.

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ, ὁ Στρατηλάτης.

8/2  ΑΓΙΟΣ   ΘΕΟΔΩΡΟΣ, ὁ Στρατηλάτης.

 «Καὶ ἡγοῦμαι σκύβαλα εἶναι ἵνα Χριστὸν κερδήσω» (Φιλιπ.γ΄,8), ἀναφωνεῖ ὁ Πυρφόρος Ἀπόστολος Παῦλος.

   Αὐτὸ ἐνστερνίζονται κι αὐτὸ διασαλπίζουν οἱ θαρραλέοι Μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ. Θυσιάζουν ἡγετικὲς θέσεις, προκει­μένου νὰ κερδίσουν τὸ Χριστό. Αὐτὸ τὸ μήνυμα ὑλοποιεῖ κι ὁ Ἅγιος ΘΕΟΔΩΡΟΣ  ὁ  στρατηλάτης.

   Πατρίδα του τὰ Εὐχάϊτα Γαλατίας. Διαμονή του ἡ Ἡ­ράκλεια. Στὸ παράστημα ἀγέρωχος. Στὸ ἦθος ἄφθαστος. Στὸ ψυχικὸ μεγαλεῖο ἀσυναγώνιστος. Στὴ φρόνηση κατα­πληκτικός. Στὴ ρητορικὴ δεινότητα ἀνεπανάληπτος. Ὅλοι τὸν θαυμάζουν.

   Ὁ βασιλιὰς Λικίνιος τὸν ἀνακηρύσσει ἀρχιστράτηγο καὶ ἐξουσιαστὴ τῆς Ἡράκλειας. Ἀνοίγεται εὐρὺ πεδίο δρά­σεως στὸν Χριστιανὸ ἀξιωματοῦχο. Γίνεται διαπρύσιος κήρυ­κας Ἰησοῦ. Μεταλαμπαδεύει τὴ φλόγα του. Διακηρύσσει τὴν πίστη του. Συντονίζει τοὺς παλμοὺς τοῦ λαοῦ  στὴ συχνότητα τ’ οὐρανοῦ. Πλῆθος ἀνθρώπων γίνονται Χριστιανοί.

7/2 ΑΓΙΟΣ Π Α Ρ Θ Ε Ν Ι Ο Σ, Ἐπίσκοπος Λαμψάκου, ὁ θαυματουργός.

                   7/2 ΑΓΙΟΣ   Π Α Ρ Θ Ε Ν Ι Ο Σ,  Ἐπίσκοπος  Λαμψάκου,  ὁ  θαυματουργός.

   Τή  Χορεία  τῶν Ἁγίων ἀπαρτίζουν πολυποίκιλα πρόσωπα: Ἀρχιερεῖς καί Ἱερεῖς, Μοναχοί καί λαϊκοί, ἄνδρες, γυναῖκες καί παιδιά.

          Ὅλοι ἔδωκαν τά πρωτεῖα τῆς ἀγάπης τους στό  Θεό. Ὅλοι πίστευσαν  τήν ἀληθινότητα τῆς Τριαδικῆς Θεότητας. Ὅλοι  κατά τή γήϊνη πορεία τους βίωσαν τίς ἐντολές τοῦ Κυρίου. Ὅλοι ἀγάπησαν τό Θεό καί τόν πλησίον τους, δυνατά, ἀληθινά, ἔμπρακτα.

            Ἀνάμεσά τους εὐδιάκριτη  ἡ θέση τοῦ  Ἁγίου Πατρός Παρθενίου,Ἐπισκόπου Λαμψάκου, τοῦ θαυματουργοῦ.

             Βλαστός τῆς Βιθυνίας. Γόνος ἱερατείας.Ζεῖ κατά τούς χρόνους τοῦ Μ.Κων/νου.

         Ἡ μόρφωσή του ἐλαχίστη, ἀλλά ἡ ΄΄ἐν Χριστῶ΄΄ παιδεία του πλατειά. Ψαράς ἱκανός, ἀλλά καί ψαράς ψυχῶν ἄριστος ἀναδεικνύεται.

            Ἡ καρδιά του συντονισμένη στό ρυθμό τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ.

            Ὁ νοῦς του, εἶναι νοῦς Χριστοῦ.

  Οἱ πράξεις του, ἐκφράσεις τῶν  ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ.

        Τό εἶναι του πυρπολεῖται ἀπό τήν ἀγάπη Ἐκείνου καί μεταφράζεται σέ μιά δυναμική ἀγάπης  πρός  τόν  συνάνθρωπο.

            Ἡ πίστη του στόν Ἰησοῦ ἀκράδαντη.Ἡ ταπείνωσή του ἀκτινοβόλα.

ΑΓΙΟΣ Φ Ω Τ Ι Ο Σ Πατριάρχης Κων/πόλεως.

6/2  ΑΓΙΟΣ   Φ Ω Τ Ι Ο Σ  Πατριάρχης Κων/πόλεως.        

     Μορφή ὑπέρλαμπρη. Προσωπικότητα πολυδιάστατη. Φυσιογνωμία  ἐξέχουσα.                                

          Ἀνέρχεται τάχιστα στόν πατριαρχικό θρόνο Κων/πόλεως καί διακονεῖ  ἔνζηλα  ἐπί  δέκα  χρόνια.

             Μάχεται τούς αἱρετικούς καί στηρίζει τούς  πιστούς.

     Ἐξορίζεται.Ἐπανέρχεται. Ἐκδιώκεται. Καταλήγει σέ Μοναστήρι καί τερματίζει ἐκεῖ  τήν  πολυτάραχη  ζωή  του.

          Εἶναι  ὄντως  ὁ Πατριάρχης ὁ  Ἅγιος.-

Η ΑΓΙΑ Α Γ Α Θ Η.

5/2   Η ΑΓΙΑ  Α Γ Α Θ Η.

Στὴν ἔνδοξη στρατιὰ τῶν Μαρτύρων τοῦ Χριστοῦ, συγκαταλέγεται καὶ ἡ  Ἁγία  ΑΓΑΘΗ. Μία νεανικὴ μορφή, ποὺ περιφρονεῖ πλούτη, ὀμορφιὰ καὶ ἐφήμερες δόξες καὶ διακηρύττει θαρραλέα τὴν πίστη της στὸ Χριστό. Ὁ Χριστὸς ἠλεκτρίζει τὴν ψυχή της. Γιὰ Ἐκεῖνον  ζεῖ ἡ 15χρονη κόρη.

Κατάνη τῆς Σικελίας εἶναι ἡ πατρίδα της. Ἄρχοντες πλούσιοι οἱ γονεῖς της. Στολισμένη μὲ πολλὴ ὀμορφιά, ἀλλὰ καὶ πολλὰ ψυχικὰ χαρίσματα.

Ἡγεμόνας τῆς Σικελίας ὁ Κυντιανός. Σκληρὸς κι ἀπάν­θρωπος, σαρκολάτρης καὶ φιλάργυρος, πειθήνιο ὄργανο τοῦ αὐτοκράτορα Δεκίου. Σκοπός του, ἡ τέλεια ἔξόντωση τῶν Χριστιανῶν. Στόχος του τώρα ἡ Ἀγάθη. Διακαὴς ἐπιθυμία του ἡ οἰκειοποίηση τῆς ὀμορφιᾶς, τοῦ πλούτου, τῆς εὐγε­νοῦς καταγωγῆς της. Γι’ αὐτὸ καὶ προστάζει νὰ τὴν φέρουν  μπροστά του.Προσπαθεῖ νὰ τὴ δελεάσει μὲ ὑποσχέσεις, νὰ τὴ σαγη­νεύσει μὲ τιμὲς καὶ ἀξιώματα. Τὸ ἄκαμπτο φρόνημά της τὸν ἐκπλήσσει. Κατα-στρώνει σατανικὸ σχέδιο καὶ τὸ θέτει σὲ ἐφαρμογή. Τὴν ἀναθέτει σὲ ἀνήθικη γυναίκα, γιὰ νὰ τὴν παρασύρει στὴν ἁμαρτία.Ἐπί ἕνα μήνα δέχεται προκλητικὲς ἐπιθέσεις. Ἡ καρ­διὰ της χτυπάει γιὰ τὸ Χριστό. Ἀγωνίζεται νὰ παραμείνει ἁγνή. Ἡ θέλησή της πανίσχυρη. Ἡ θεία Χάρη ἀμέριστη. Ἐξέρχεται νικήτρια καὶ ὁ ἄρχοντας ἐξοργίζεται. Προσπα­θεῖ, ἀπεγνωσμένα, νὰ τὴν πείσει, νὰ θυσιάσει στοὺς θεούς. Ἡ Ἁγία, δηλώνει τὴν πίστη της στὸν ἀληθινὸ Θεὸ καὶ τὴν προ­θυμία της νὰ μαρτυρήσει, γιὰ χάρη Του.

ΑΓΙΟΣ Σ Υ Μ Ε Ω Ν, ὁ Θεοδόχος.

3/2  ΑΓΙΟΣ   Σ Υ Μ Ε Ω Ν,  ὁ  Θεοδόχος.

        Ὁ θεοχαρίτωτος λευϊτης ΣΥΜΕΩΝ πληροφορεῖται ἁγιοπνευματικά, προνομιακά  τήν  ἐπίγεια  θέα  τοῦ Χριστοῦ.

        Ἀναμένει ἐναγώνια τή  μεγάλη  στιγμή. Ὄντως  ἀξιώνεται  τοῦ  ἐναγκαλισμοῦ  τοῦ  Νηπίου Ἰησοῦ  καί πανευτυχής εὐχαριστεῖ τό Θεό καί ἀναφωνεῖ : «Νῦν ἀπολύεις  τόν  δοῦλον σου Δέσποτα, κατά τό ρῆμα σου  ἐν εἰρήνη· ὅτι  εἶδον  οἱ  ὀφθαλμοί μου  τό  σωτήριόν σου, ὅ ἡτοίμασας κατά  πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν  ἐθνῶν  καί  δόξαν  λαοῦ  σου  Ἰσραήλ.». -

                                                                                                 Ελ. Α. Κλ.

Ὑπαπαντή τοῦ Κ Υ Ρ Ι Ο Υ.

  2/2  Ὑπαπαντή   τοῦ  Κ Υ Ρ Ι Ο Υ.

           

           ᾿Ακριβής  τηρητής  τοῦ  Νόμου ὁ ᾿Ιησοῦς, 40ήμερο  Βρέφος, εἰσέρχεται           στό  Ναό.

            Προσφέρεται ὡς ἄνθρωπος ἀφιερωτικά στόΘεό καί ταυτόχρονα ἐκπληρώνει  τόν διακαῆ πόθο τοῦ γέρονταΣυμεών νά δεχθεῖ ἀγαπητικά τόν  Θεάνθρωπο.

Ὁ Χριστός παντοτινός ἐπιζητητής τῆς καρδιᾶς μας. Τοῦ ἀνοίγομε τήν  θύρα ἐγκάρδια ; Τόν ἀναμένομε ἐναγώνια ;

῎Αν Τόν ποθήσουμε, ἀναμφίβολα, θά γευθοῦμε τήν ἄρρητη χαρά 

τῆς Ὑψηλῆς ἐπίσκεψης.-

                                                                                           Ελ. Α. Κλ.