΄΄Χαίρε !΄΄΄ Ακάθιστος Ύμνος.

«  Χ Α Ι Ρ Ε ! »

( Αγ. Νεκταρίου )

Χαίρε  πρωτοπλάστων  κλέος, σέμνωμα

και ευκληρία,

Χαίρε    προπατόρων   πόθος   και  χαρά

η αιωνία.

                               

                                           Χαίρε Αβραάμ η δόξα,η Θεού

επαγγελία,

Χαίρε  των  εθνών απάντων Θεία Κόρη,

ευλογία.

                                          Χαίρε Ιακώβ η κλίμαξ, και  σκηνή

ηγλαϊσμένη,

Χαίρε    Ααρών  η   ράβδος,  χαίρε   πύλη

κεκλεισμένη.

Χαίρε ανόρθωσις των ανθρώπων...Β΄Στάσις.

«Χαίρε, ανόρθωσις  των  ανθρώπων·

Χαίρε, κατάπτωσις των δαιμόνων».

( Στάσις Β΄Λ1)

Η Θεοτόκος πρωταρχικός συντελεστής της λύτρωσης των ανθρώπων.

Η προσφορά των σπλάχνων της στον Θεό, για να γίνει άνθρωπος, αποτέλεσε ορόσημο στο ιστορικό γίγνεσθαι της ανθρωπότητας.

Η απαρχή της λύτρωσης του ανθρώπου ήταν η Ενανθρώπηση του Λόγου.

Έκτοτε, η Παναγία αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στο σωτήριο  έργο  γενικά  και  προσωπικά στον κάθε άνθρωπο.

Η παρουσία της, η προστασία της, εμπνέει θάρρος και δύναμη, ελπίδα και ηρωϊσμό κατά τις μάχες, οι οποίες διεξάγονται στη γήϊνη πορεία του ανθρώπου.

Στις πτώσεις του Αγωνιστή γίνεται η βακτηρία, η οποία στηρίζει και ανορθώνει.

Στις νίκες προσφέρει τη χαρά, αλλά και προτρέπει  την ταπείνωση.

Η νίκη του Χριστιανού σηματοδοτεί την ήττα του Διαβόλου.

Οι νίκες του πιστού προδιαγράφουν τον θρίαμβο και εξασφαλίζουν το εισιτήριο, για τη Χώρα του αϊδίου Φωτός.

Αδολεσχώντας στα ίχνη της Θεομητορικής βιοτής ο άνθρωπος, ενστερνίζεται τις αρετές της, εγκολπώνεται την τεχνική του αγώνα και οδηγείται στη νίκη.

Πρότυπο ζωής η Θεοτόκος, για όλους μας, αλλά και οδοδείκτης προς σωτηρίους νομάς, μας ανορθώνει, μας εμψυχώνει, μας οδηγεί στη μετάνοια και μας εξασφαλίζει την περιπόθητη σωτηρία.

΄΄Χαίρε, λοιπόν, συ, που είσαι η ανόρθωση των ανθρώπων·

χαίρε, συ, που είσαι η κατάπτωση των Δαιμόνων΄΄.-

"Χαίρε κλίμαξ επουράνιε...Στάσις Α΄.

«Χαίρε, κλίμαξ  επουράνιε, δι’ ης  κατέβη  ο  Θεός·

χαίρε, γέφυρα  μετάγουσα  τους  εκ  γης  προς  Ουρανόν».

( Στάσις Α΄Γ3 )

Ο Θεός, Θεός αγάπης, προνοεί, αλλά και επινοεί και εκπονεί σχέδια αγαπητικά. Η ανάπλαση της Δημιουργίας, η ανακαίνιση του προσώπου, η ανόρθωση της πεπτωκυίας φύσεως, η σωτηρία του ανθρωπίνου γένους, με στόχο την επαναφορά του ανθρώπου στο χώρο του Παραδείσου, είναι προτεραιότητα του Θεού.

Ο Θεός Λόγος αυτοπροσφέρεται εκούσια, ολόθυμα,να πραγματοποιήσει μία  επανάσταση ειρήνης, να υλοποιήσει μία ΄΄μετανάστευση αγάπης΄΄.

Στο σωστικό αυτό εγχείρημα της καθόδου του Θεού στη γη, απαιτείτο μία ΄΄επουράνιος κλίμαξ΄΄, μία ουράνια σκάλα, διά της οποίας ο Θεός θα κατέβαινε στη γη.

Η Κεχαριτωμένη Κόρη της Ναζαρέτ, η Μαριάμ, αποτελεί το υποκείμενο επιλογής του Θεού. Είναι Εκείνη, η οποία αποδέχεται την πρόταση - πρόσκληση του Θεού, για τη μετοχή της στο σχέδιό Του, δηλαδή να αναδειχθεί Μητέρα του Θεού, να γίνει η σκάλα, διά της οποίας ο Θεός θα κατέβει στη γη, θα ενανθρωπίσει.

Ταυτοχρόνως, η Παναγία, αναδεικνύεται Θεοτόκος, Μητέρα του Θεού, αλλά και Μητέρα του κάθε ανθρώπου.

Η Παναγία μας, με τη μητρική καρδιά υπερπληρωμένη αγάπης, αποβαίνει η γέφυρα, η οποία μεταφέρει τους ανθρώπου από τη γη  στον ουρανό.

Η Θεοτόκος, έκτοτε, πρεσβεύει αδιάλειπτα στον Υιό της, για τη σωτηρία  εκάστου  ανθρώπου.

Εκείνη, ενισχύει δυναμικά, ενδυναμώνει αποτελεσματικά, καθοδηγεί μεθοδικά, προσφέρεται υποδειγματικά, ώστε ο άνθρωπος περνώντας μέσα από την αυτογνωσία, ενεργοποιώντας την αυτομεμψία, να οδηγείται στην μετάνοια. Τοιουτοτρόπως επιτυγχάνει την ταπείνωση, βιώνει  την  αγάπη, συμμετέχοντας στην Ασκητική και Μυστηριακή βιοτή. Ο στόχος της αγιότητας κατορθώνεται, εφ’όσον πραγματώνεται η κάθαρση της καρδιάς και επέρχεται ο φωτισμός του νου.

΄΄Χαίρε, λοιπόν, διότι είσαι η επουράνιος κλίμαξ, διά της οποίας κατέβηκε ο Θεός στη γη· χαίρε, διότι είσαι η γέφυρα, η μεταφέρουσα τους εκ γης πλασθέντας ανθρώπους εις τον Ουρανό΄΄.-

Εγερτήριο Μήνυμα Σαρακοστής!!!

                                                       Κ α λ ή    σ α ρ α κ ο σ τ ή !!!

Αγιος Παρθένιος.

ΑΓΙΟΣ  ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ

 

Ο  φιλόστοργος.

Ο  πράος.

Ο φιλόξενος.

Ο  υπομονετικός.

Ο  μακρόθυμος.

Ο  ειρηνοποιός.

Ο  ενθαρρυντικός.

Ο  προτρεπτικός.

Ο  πυρπολητής  ψυχών.

Ο  ζηλωτής  Ιεραπόστολος.

Ο Ασκητής  Επίσκοπος Λαμψάκου.

Ο θαυματουργός.

Αγία Περπέτουα.

               

1/2  Η  ΑΓΙΑ   ΠΕΡΠΕΤΟΥΑ

-Μία  ηρωϊδα  της  πίστεως-

                                    

Το δένδρο της Ορθοδοξίας υπεραιωνόβιο είναι ποτισμένο με αίμα ηρώων. Η Εκκλησία μας είναι Εκκλησία Μαρτύρων. Αναρίθμητες ψυχές απαρτίζουν την στρατιά των Μαρτύρων και κοσμούν τη Θριαμβεύουσα Εκκλησία. Ψυχές αγωνιστικές και θαρραλέες, τολμηρές και φλογερές, θυσιάζουν κάθε ανθρώπινη αγάπη μπροστά στη θεία Αγάπη.

Μια τέτοια γυναικεία μορφή είναι η Αγία Περπέτουα.

Πατρίδα της η πόλη Θουβρίτανα της Αφρικής. Γεννιέται από αρχοντική οικογένεια και ανατρέφεται μέσα στην πολυτέλεια. Σε ηλικία 22 ετών οι γονείς της την παντρεύουν με αξιωματούχο νέο και αποκτάει ένα παιδί. Από τον Σάτυρο κατηχείται στην πίστη του Χριστού. Η Περπέτουα ζει τις πρώτες στιγμές της Υψηλής γνωριμίας της με τον Κύριο. Ο σύζυγός της, φανατικός ειδωλολάτρης, πληροφορείται την χριστιανική ιδιότητά της και την εγκαταλείπει με το βρέφος. Η γενναία χριστιανή συνεχίζει τη χριστιανική της πορεία. Μελετάει, προσεύχεται και προσπαθεί να εναρμονίζει τη ζωή της με το θέλημα του Θεού. Κάθε μέρα και περισσότερο αυξάνει η πίστη και η αγάπη της στον Χριστό. Κι η ώρα της ομολογίας δεν αργεί. Ο αυτοκράτορας Βαλεριανός κηρύσσει διωγμό κατά των χριστιανών. Η Περπέτουα συλλαμβάνεται  μαζί με άλλους χριστιανούς και φυλακίζεται. Οι συνθήκες διαβίωσης στα σκοτεινά και υγρά κελλιά των φυλακών είναι τρομερές. Οι μαστιγώσεις και οι εξυβρίσεις, οι ραβδισμοί και οι εξευτελισμοί εξαπολύονται καθημερινά, αλλ' αντικρούονται ηρωικά. Η περήφανη αρχοντοπούλα είναι αποφασισμένη να υποφέρει για τον Χριστό.

Ο πατέρας της την επισκέπτεται και προσπαθεί να τη μεταπείσει. Η εμμονή και η ετυμηγορία της τον εξαγριώνουν και αποχωρεί νικημένος.

Η Περπέτουα δέχεται το βάπτισμα και παίρνει την θεία Χάρη. Προσεύχεται θερμά, οραματίζεται κι ενδυναμώνεται. Στη φυλακή φέρνουν το βρέφος της για θηλασμό κι εκεί αναμένει τη μέρα της δίκης.

Ο πατέρας της επανεμφανίζεται και προσπαθεί να την συγκινήσει προβάλλοντας τα γηρατειά, την οικογενειακή τιμή, το σπλάγχνο της. Η Περπέτουα ιεραρχεί τις αξίες  σέβεται τον πατέρα της, τιμά την οικογένειά της, αγαπάει το παιδί της, αλλά πάνω απ' όλα υπεραγαπάει τον Χριστό. Η απάντησή της είναι κατηγορηματική: «Πατέρα, το όνομα χριστιανή τιμάει την οικογένειά μας, το δε παιδί μου το παραδίδω στην αμέριστη προστασία του Θεού».

Σε λίγο η ανάκριση αρχίζει κι η Περπέτουα, παρά την συναισθηματική πίεση. ομολογεί σθεναρά την πίστη της και κατατροπώνει το δικαστή με τις απαντήσεις. Η απόφαση είναι καταδικαστική: Θα ριφθεί στα θηρία.

Η ηρωίδα χριστιανή πανηγυρίζει. Μένει στη φυλακή κι αναμένει τη μέρα του μαρτυρίου. Προσεύχεται, κοινωνεί κι είναι πανέτοιμη. Ο Κύριος είναι μαζί της και την ενισχύει με οπτασίες. Η μέρα του μαρτυρίου φθάνει. Οι Μάρτυρες πασίχαροι παρελαύνουν για το αμφιθέατρο. Η Περπέτουα προχωρεί αγέρωχα, βαδίζει για τον Ουρανό. Σε λίγο μία δάμαλις τρυπάει με τα κέρατα το σώμα της και την εκσφενδονίζει. Πονάει, αλλά ορθοστατεί. Η αντοχή της προκαλεί τον θαυμασμό του κόσμου. Ένα ξίφος την αποκεφαλίζει για να δώσει το «παρών» στο προσκλητήριο κάλεσμα του Κυρίου, εκεί στα Ουράνια Σκηνώματα.

Την τιμάμε την 1η Φεβρουαρίου.-