20/12. ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ της Κροστάνδης.

                                     20/12. ΑΓΙΟΣ  ΙΩΑΝΝΗΣ  της  Κροστάνδης.

 
          Η Θριαμβεύουσα Εκκλησία απαρτίζεται από αναρίθμητους Αγωνιστές στη  γήϊνη  αρένα, Αθλητές του Πνεύματος, Μάρτυρες και Ομολογητές,Ιεραποστόλους  και Δικαίους, πιστούς ακόλουθους του Ιησού. Η Ορθοδοξία παραμένει  διαχρονική  και οικουμενική. Σημείο πασιφανές οι Άγιοι,που αναδείχθηκαν σε όλη την υφήλιο. Ανάμεσά τους  και  ο Άγιος Ιωάννης της  Κροστάνδης.
      Η  γνωριμία  μαζί του ψυχωφελής  και προσκλητική. Ο Άγιος Ιωάννης  γεννήθηκε στις  19 Οκτωβρίου 1829 στο χωριό Σούρα της  Περιφέρειας  Αρχάγγελσκ, από  τον Ηλία Μιχάηλοβιτς και την Θεοδώρα Βλαστίβνα  Σεργχίεβα. Ο  πατέρας Αναγνώστης  στο Ναό, αφού  είχε και τρεις προγόνους Ιερείς. Δέχτηκε  ανόθευτη  τη  πίστη  στον  Θεό  και  την  αγάπη  σ' Εκείνον, τα  οποία  διεφύλαξε  και επαύξησε.
        Η  υγεία  του  επισφαλής  και  οι  επιδόσεις  του  στο  Σχολείο ελάχιστες. Θερμές ικεσίες  αναπέμπει στον Κύριο για βοήθεια,  ώστε να κατανοεί τη Διδασκαλία.Και όντως  οι προσευχές εισακούσθηκαν  και  εφ' εξής φοιτά  στην Ιερατική Σχολή  Αρχάγγελσκ (1851) και  πρωτεύει, καθώς  και  στη Θεολογική Σχολή  Πετρουπόλεως (1855).
    Έρχεται σε γάμο κοινωνία με τη θυγατέρα του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Κωνσταντίνου  Νιεσβήτσκυ  Ελισάβετ. Ορθοφρονούντες, φλογεροί  εραστές  του  Κυρίου  και  οι  δύο νεόνυμφοι  στοχεύουν και αποφασίζουν  να  κάνουν πράξη  και  άθληση  την  παρθενία. Σ'αυτό  επιδίδονται  ένζηλα.
        Το 1855  χειροτονείται Πρεσβύτερος στον Ιερό Ναό Αγίου Αποστόλου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου στην Κροστάνδη, ενώ  συγχρόνως  διδάσκει  Θρησκευτικά  στο  Δημοτικό  και  στο  Γυμνάσιο  της  πόλεως.
    Το ποιμαντικό του έργο πολυδιάστατο.Προσεύχεται αδιάλειπτα και προσελκύει το έλεος του Θεού. Διδάσκει τους  πιστούς, στηρίζει τους  ολιγόπιστους,  θεραπεύει  τους ασθενείς, βοηθεί τους  πτωχούς,  προσφέρει  στέγη στους  άστεγους, φροντίζει  τα  ορφανά. Η φιλανθρωπία  του  αφειδώλευτη  και ανιδιοτελής. Η  αγάπη  του  ασύνορη  και  αυτοθυσιαστική.  Ιδρύει  τον  "Οίκο της  Φιλοπονίας ", που  διέθετε παιδική  Βιβλιοθήκη,  δωρεάν  Δημοτικό  Σχολείο  και  Εργαστήριο,  καθώς  και  ιδρύματα  για  προσφορά  βοηθείας  σε πτωχούς  και  καταλύματα  σε  αστέγους, ξενώνες, Μοναστήρια και  Ιερούς  Ναούς, αναρρωτήρια  ψυχών. Η  δράση  του  πλούσια και  ευλογημένη  σκόρπισε  βάλσαμο  παρηγοριάς  και  ελπίδας.
        Η  προσφορά του στους θλιμμένους ήταν  η πρόσκληση  για  συμμετοχή  στο  καταφύγιο  της  Θείας  Λειτουργίας, την  οποία καθημερινά  επιτελούσε και απ' όπου  έπαιρναν δύναμη  με τη Θεία Κοινωνία, ως εφόδιο ζωής. Στην Εξομολόγηση  ακούραστος, εφ' όσον  εξομολογούσε  επί  12 ώρες ασταμάτητα,  εξασφαλίζοντας  τη  μετάνοια και  το  έναυσμα για  νέους πνευματικούς αγώνες σε 6.000 ανθρώπους. Άριστος καθοδηγητής  οδηγούσε  τις  ψυχές  στο  υπήνεμο  λιμάνι  του  Θεού.
       Η  πυρίφλεκτη   από  αγάπη  στον  Θεό  και  στον άνθρωπο καρδιά   του επέφερε το χάρισμα της προσευχητικής παρρησίας και της ιαματικής  Χάρης. Το  όνομά  του  γνωστοποιήθηκε  σ' όλη την οικουμένη  και δεχόταν επιστολές,  που  επιζητούσαν  τις προσευχές  του, από  Ρωσία,  Ευρώπη,  Ινδία, Αμερική. Ήταν ο π. Ιωάννης  πιστός  διάκονος  του Θεού  και ακούραστος  τηλεφωνητής  του.
       Το  συγγραφικό  του   έργο  περιλαμβάνει  τις  Επιστολές  του,  το  Ημερολόγιό  του  "Η εν Χριστώ  ζωή  μου",  στοχασμούς,  που  ανοίγουν δρόμους προς τον Θεό, διδαχές προσκλητικές  για  μετάνοια.
      9  Δεκεμβρίου  1908  και  ο  ταπεινός   και  φλογερός   Λευϊτης  τέλεσε τη  τελευταία  Θεία  Λειτουργία. Το  πρωί  της  20ης  Δεκεμβρίου  εξεδήμησε ειρηνικά  προς  τον  Κύριο, αφού διήνυσε διακονικά, αγαπητικά  την αγωνιστική  του  πορεία και  πλέον  ευφραίνεται άληκτα την ευφροσύνη  της παρουσίας και  αγάπης του  Θεού, ως  στέφανο  άφθαρτο, στο Χορό των Αγίων. Η ταφή του  έγινε στον ισόγειό  του Ναού  της Γυναικεία Ιερά  Μονή Αγίου Ιωάννου, αφού και ιδρυτής της ήταν.
            Η  αγιοκατάταξή  του  στο Ορθόδοξο Αγιολόγιο  πραγματοποιήθηκε  το 1990. Η μνήμη του τιμάται  στις 20 Δεκεμβρίου.-

Από το βιβλίο ΄΄ΑΣΤΕΡΕΣ  ΝΕΟΦΑΝΕΙΣ΄΄Ελ. Α. Κλ.

΄΄Η σιωπή είναι το ανάχωμα...

                                                 

΄΄Η σιωπή είναι το ανάχωμα
στους χειμάρρους των ανούσιων λόγων.
Είναι μία μορφή ηρωϊκής συμπεριφοράς
και πνευματικής δράσης,
ενάντια στην “τόλμη” της αυθάδειας
και του θράσους, των “παράλληλων διαλόγων”,
διά των οποίων δεν διαλεγόμαστε
και δεν επικοινωνούμε.΄΄

Γεώργιος Σεφέρης.

20.12 ΑΓΙΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ο θεοφόρος.

                                          20.12   ΑΓΙΟΣ    ΙΓΝΑΤΙΟΣ   ο θεοφόρος

         Ιγνάτιος !  Επίσκοπος Αντιοχείας. Φλογερός κήρυκας  του  Ευαγγελικού  λόγου, φρουρεί  άγρυπνα  το  λογικό ποίμνιο, που  ο  Κύριος  του  εμπιστεύεται. Υπερασπίζεται  την  Εκκλησία  ατρόμητα και ενώπιον του βασιλιά.
    Συλλαμβάνεται  πάραυτα  και  οδηγείται  στη Ρώμη. Οι Χριστιανοί πληροφορούνται την άφιξή του και φροντίζουν για τη μαρτυρική  απαλλαγή του.
    Ο ίδιος διακατέχεται από μαρτυρικό πόθο και  όταν  εισέρχεται  στο αμφιθέατρο, 107  μ.Χ. ,  προκαλεί  τα  θηρία  να τον κατασπαράξουν. Το σώμα του γίνεται βορά των θηρίων και η ψυχή του χαρμονή των Αγγέλων,  καύχημα  των  Μαρτύρων, αγλάϊσμα  των Επισκόπων, δόξα  της  Εκκλησίας.
       ΄Αγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος  προσονομάζεται και τιμάται.-

 

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

΄Κύριε! Το Όνομά Σου είναι Αγάπη!

                                                    

΄΄Κύριε! Το Όνομά Σου είναι Αγάπη!
Μη με αποδοκιμάσεις, για τις αμαρτίες μου.

Το Όνομά  Σου είναι Δύναμη!
Ενίσχυσέ με, για να μη πέφτω στο κακό.

Το Όνομά Σου είναι Ειρήνη!
Πράϋνε  την  ταραγμένη  μου  ψυχή.
 
Το Όνομά Σου είναι Έλεος!
Μην παύσεις να με συγχωρείς.΄΄-

                                         Αγιος  Ιωάννης  της  Κροστάνδης

19.12 ΑΓΙΟΣ ΒΟΝΙΦΑΤΙΟΣ.

                                                      19.12  ΑΓΙΟΣ  ΒΟΝΙΦΑΤΙΟΣ.

      

          Βονιφάτιος!΄Ενας δούλος της Συγκλητικής Αγλαϊδας,  κόρης του Ρωμαίου ανθύπατου.
        ΄Ερμαιος του  πάθους  της  μέθης. Μία ψυχή όμως, που  πρέπει να σωθεί. Και ο Κύριος αγρυπνεί γι' αυτό. Και ο Βονιφάτιος βρίσκεται στη Θεϊκή  προτεραιότητα. Η καλοπροαίρεση  και η ευαισθησία είναι τα  καίρια  σημεία του. Αυτά χρησιμοποιεί ο Θεός για τη σωτηρία του.
       Ο διωγμός του Διοκλητιανού βρίσκεται στον κολοφώνα του. Η αποστολή του  στην  Κιλικία για μεταφορά Αγίων Λειψάνων τον φέρνει  αντιμέτωπο  με  το μεγαλείο των Μαρτύρων.
    Κατάπληκτος θαυμάζει, πιστεύει, ομολογεί και μαρτυρεί. Κερδίζει μία θέση ευδιάκριτη στη χώρα του Φωτός.-
 

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

 

ΚΥΡ. προ ΓΕΝΝ. ΧΡΙΣΤΟΥ.(Ματθ. α΄,1 – 25) Η ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΗ του ΛΟΓΟΥ.

ΚΥΡ.  προ ΓΕΝΝ. ΧΡΙΣΤΟΥ.(Ματθ.  α΄,1 – 25)

Η   ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΗ   του  ΛΟΓΟΥ.

 

          «Βίβλος  γενέσεως Ιησού Χριστού, Υιού Αβραάμ…»(Ματθ. α΄,1 ).
          Η αναφορά στο γενεαλογικό δένδρο του Χριστού, από τον Ευαγγελιστή Ματθαίο, είναι μια ιστορία της αγάπης του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου και στοχεύει τη κατάληξή του, που είναι η Μαρία, η «εκλελεγμένη  πασών των γενεών». Εκείνη, που με τον ελεύθερο αγώνα της, την ενέργεια του Παναγίου Πνεύματος και τη διαδοχική, εξαγνιστική διεργασία των Θεοπατόρων, έφθασε στη Θέωση.
        Η Γέννηση του Χριστού ήταν συνάρτηση της πίστεως και της θελήσεως της Παναγίας, καθώς και της μετοχής της Αγίας Τριάδος.
       Ο Υιός ενανθρωπίζει, δηαδή ενώνει στο  Πρόσωπό Του υποστατικά την ανθρώπινη και τη Θεία φύση, οπότε ενώνεται ο άνθρωπος με την Αγιοτριαδική Θεότητα.
      Ο Πατέρας ευδοκεί, στην ενανθρώπηση του Υιού και το Άγιο Πνεύμα συνευδοκεί, συνεργεί.
     Συνεπώς, η ενανθρώπηση του Χριστού δεν είναι μόνο λυτρωτική έκφραση ευσπλαχνίας, αλλά και ενωτική κίνηση. Η κένωση του Θεού σηματοδότησε την ανακαίνιση του ανθρώπου και το δικαίωμα της συγκληρονόμησης της Βασιλείας Του.
   Με την ενανθρώπηση αποκτήσαμε τη δυνατότητα να γίνουμε σύσσωμοι Χριστού, Αγιοτριαδικά Κατοικητήρια. Ο άνθρωπος δηλαδή γίνεται μέλος του Σώματος του Χριστού.
Ο Ιησούς, με την ενανθρώπησή Του οριοθέτησε την ιστορία. Είναι ο Σωτήρας του κόσμου. Ο Λυτρωτής της ανθρωπότητας.
    Το όνομα  Ιησούς έγινε: Η χαρά των πονεμένων, η ελπίδα των θλιμμένων, το καταφύγιο των διωγμένων, το φως των πλανεμένων, η ειρήνη των ανειρήνευτων, η αγάπη όλων των ανθρώπων.

     Ο   Ιησούς  είναι ο Σωτήρας και Λυτρωτής μας, ο Ελευθερωτής και η Ελπίδα μας.
   Δυστυχώς, πολλάκις, ο Ιησούς είναι ο Μεγάλος Απών. Άγνωστος και Λησμονημένος. Γιορτάζουμε Χριστούγεννα χωρίς Χριστό. 
    Αν θέλουμε να νοηματοδοτήσουμε τα Χριστούγεννα, απαιτείται να Του παραδώσουμε ανεπιφύλακτα τη καρδιά μας, πυρίφλεκτη από αγάπη για Εκείνον.
Να προφέρομε υμνολογικά και δοξολογικά, ικετευτικά και ομολογιακά το Όνομά Του.
Να σκέπτεται ο νούς μας πρωταρχικά Εκείνον.
Να αποτελεί ο  Ιησούς   τον Μοναδικό Οδηγό και Κυβερνήτη της ζωής μας, τον Εμπνευστή των πράξεών μας, το Μοναδικό Πρόσωπο άξιο άπειρης αγάπης και λατρείας.-                  

                                                                       Ελ. Α. Κλ.
 

Βάλε αρχή να κάνεις ό,τι είναι άριστο.

 

''Βάλε αρχή να κάνεις ό,τι είναι άριστο.
Κανένας δε θα ολοκληρώσει τη πορεία προς τον ουρανό,
εκτός από κείνον, που ξεκινάει την ημέρα του καλά. ‘’ 

Στάρετς    Αντώνιος  της Όπτινα

18.12 ΑΓΙΟΣ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ

                                                   18.12  ΑΓΙΟΣ   ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ

     Στα Μεδιόλανα της Ιταλίας γεννιέται ο Σεβαστιανός.Ανατρέφεται Χριστιανικά.
       Ανέρχεται στη  στρατιωτική ιεραρχία υψηλά, συνταγματάρχης των πραιτωριανών.
           Ασκεί φιλανθρωπία  πλατιά. Εμψυχώνει τους Μάρτυρες παρρησιακά.
       Δηλώνει  τη χριστιανική  του ταυτότητα  και  μαστιγώνεται.Χτυπάται   με βέλος  και  μένει  ημιθανής.
    Θεραπεύεται, ελέγχει τον Διοκλητιανό σκληρά και μαστιγώνεται ανελέητα μέχρι τέλους.
          Τροπαιούχος  συναριθμείται  στον Μαρτυρικό Χορό.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

Παιδί μου, πολύς κόσμος θα σωθεί...

΄΄Παιδί μου, πολύς κόσμος θα σωθεί
από το έλεος του Θεού.
Το ζητούμενο  όμως είναι
ποιος θα Τον αγαπήσει περισσότερο.΄΄ 

Αγιος Ιάκωβος Τσαλίκης

 

17.12 ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ο Ζακύνθιος.

                                          17.12  ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ  ο Ζακύνθιος.

          Τέκνον  ευλαβεστάτων  γονέων  ο Διονύσιος  διδάσκεται την ένθερμη πίστη, την έμφλογη αγάπη στον Χριστό.
        ΄Εμπρακτα εφαρμόζει τον Ευαγγελικό  Νόμο  και  τον  διδάσκει  ένζηλα. Με την  ενέργεια  του Θεού και τη συνέργεια τη προσωπική του, σημειώνει αλματώδη πρόοδο.
     Κείρεται Μοναχός στη Μονή Στροφάδων και βιώνει  την Ορθόδοξη  ασκητική. Η αγιότητά του γνωστοποιείται και επιλέγεται Επίσκοπος Αιγίνης.
     Ποιμενάρχης αληθινός, αγρυπνεί για τη σωτηρία του  ποιμνίου του. Σκορπίζει αφειδώλευτα αγάπη και ενισχύει τη πίστη. Δρα ταπεινά και αθόρυβα. Ο πολύς κόπος  τον καταβάλλει. Ασθενεί  και  παραιτείται.
     Επιστρέφει στη Ζάκυνθο, ως προσωρινός Επίσκοπος και αποσύρεται, αργότερα στη Μονή της Παναγίας Αναφωνήτριας. Από εκεί συνεχίζει  την  αγαπητική του προσφορά. Και ο φονιάς του αδελφού του δέχεται τη προστατευτική του κάλυψη.
          Πλήρης  ημερών  εκδημεί, ενώ   το λείψανό του αλώβητο ευωδιάζει  και  θαυματουργεί.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

16.12 ΑΓΙΟΣ ΜΟΔΕΣΤΟΣ

                                                   16.12   ΑΓΙΟΣ  ΜΟΔΕΣΤΟΣ

          Μόδεστος ! Παιδί ευσεβών Χριστιανών και θαρραλέων  Ομολογητών της πίστεως.
          Βρέφος ακόμη αντί για  τη  στοργική ειρηνοφόρα αγκαλιά της Μάνας, βρίσκεται  μπροστά  σε δημίους  και  ανακριτές, ανάμεσα  στους  νεκρούς  Μάρτυρες γονείς του. Η ομολογία και η θυσιαστική μαρτυρία τους καταγράφονται ανεξίτηλα μέσα  του. ῎Εχει λάβει το αρτιότερο μάθημα πίστεως.
          Τσοπανόπουλο  αργότερα  καλλιεργεί τη πίστη, αυξάνει τις  αρετές. προσελκύει τη  θεϊκή  Χάρη  και  θαυματουργεί. Η αγιότητά του ακτινοβολεί. Ο Θεός τον επιλέγει για τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο Ιεροσολύμων. Οι ικεσίες  των Μαρτύρων γονέων του,  ο  προσωπικός του  αγώνας και πρώτιστα η ΘεΪκή βοήθεια, δίνουν καρπό :΄Εναν΄Αγιο.-

                                                                     Ελ. Α. Κλ.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΙΛΛΥΡΙΚΟΥ και ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ του ΧΡΙΣΤΟΥ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΝ.

                                                   ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ

Ήχος πλ. α΄  Τον συνάναρχον Λόγον. 

Ιερέων ποδήρει κατακοσμούμενος, και αιμάτων τοις ρείθροις επισταζόμενος, τω Δεσπότη σου Χριστώ μάκαρ ανέδραμες, Ελευθέριε σοφέ, καθαιρέτα του Σατάν. Διό μη παύση πρεσβεύων, υπέρ των πίστει τιμώντων, την μακαρίαν  σου άθλησιν.-

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟΝ.

Της  ελευθερίας της  εν Χριστώ,
τοις δεδουλωμένοις, χρηματίσας μυσταγωγός,
κληρονόμος ώφθης, Σιών της  ελευθέρας,
αθλήσας, Ελευθέριε, ως ασώματος.-
 

Χαίροις Επισκόπων ο φαεινός,
λύχνος και Μαρτύρων εγκαλλώπισμα
ιερόν. Χαίροις ιερέων αγλάισμα και
δόξα, τρισμάκαρ Ελευθέριε,
πάντων μνημόνευε.-

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ

Αρχιερέων το κλέος, και των
Μαρτύρων καλλονή.
Χειμαζομένων ο ρύστης,
Ελευθέριε μάκαρ.
Αντιλαβού μου και δούναι,
Ελευθερίαν Κυρίου.- 

ΣΤΙΧΟΣ

-Ελευθέριε σοφέ,
καθαιρέτα του Σατάν. Σπεύσον τάχει
στήριξον, καταφεύγοντας εις Σε.- 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

Χαίρε Επισκόπων ωράϊσμα.
Χαίρε εγκρατείας υπόδειγμα.
Χαίρε ευσεβείας παράδειγμα. 
Χαίρε Αθλοφόρων αγλάϊσμα.

                                             Χαίρε του Διαβόλου πολέμιε.
                                             Χαίρε του Κυρίου ακόλουθε.
                                             Χαίρε ελευθερίας ο μύστης.
                                             Χαίρε ασθενείας ο ρύστης.

 

                                             Χαίροις Ελευθέριε όλβιε!!!

 

ΠΡΟΣΟΜΟΙΟΝ

-Των 'Επισκόπων το κλέος,
Και των Μαρτύρων χαρά,
των δουλωμένων ρύστης,
καταφυγή  νοσούντων.
Καθαίρεσιν σχεδίων του Σατανά,
Ελευθέριε επέτυχας,
και δραμών προς Σκηνώματα  ιερά,
ελευθέρως  επαγάλλεσαι.- 

  Ελ. Α. Κλ.

Να αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις,...

 

‘’Να αγωνιζόμαστε  με όλες μας τις δυνάμεις,
 για να κερδίσουμε τον Παράδεισο.- ‘’

Αγιος Παϊσιος Αγιορείτης

15.12 ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Επίσκοπος Ιλλυρικού.

                                15.12  ΑΓΙΟΣ   ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Επίσκοπος Ιλλυρικού.

          Μία από τις εξέχουσες μορφές, μέσα στη Χορεία των Ιερομαρτύρων, που κοσμούν τη Θριαμβεύουσα Εκκλησία, είναι και ο Άγιος Ιερομάρτυρας Ελευθέριος. Μία μορφή, που από μικρή ηλικία δίνεται στην υπηρεσία του Θεού. Μία προσωπικότητα ολοκληρωμένη, δυναμική, γεμάτη αρετή και  σοφία, πίστη και  αγάπη στον Θεό. Ένας ένθερμος και φλογερός ακόλουθος του Ιησού. Μία καρδιά φλεγόμενη από αγάπη για  Εκείνον.
            Γεννιέται στην κοσμοκράτειρα Ρώμη, στα μέσα του 2ου μ.Χ. αιώνα. Οι γονείς του είναι ευγενείς και πλούσιοι, αλλά και βαθιά ευσεβείς. Η μητέρα του  Ανθία, αφού διδάσκεται τη χριστιανική πίστη από τους ζηλωτές μαθητές του Αποστόλου Παύλου, φροντίζει να ενσταλλάξει το μύρο της πίστεως στη γόνιμη παιδική ψυχή του Ελευθερίου. Παλικάρι πιά, είναι στολισμένος με τα διαμάντια της αρετής. Γι’ αυτό κι αξιώνεται στα 15 χρόνια του να γίνει Διάκονος, στα 17 Ιερέας και  στα 20 Επίσκοπος.
          Γεμάτος φλόγα και ζήλο, με τη διδασκαλία του συναρπάζει το λαό και οδηγεί πολλές ψυχές κοντά στον Θεό. Οι επιτυχίες του προκαλούν το φθόνο του σφοδρού πολέμιου του Χριστιανισμού, του βασιλιά Αντωνίνου. Στέλνει το στρατηλάτη Φήλικα, με μία ομάδα στρατιωτών, να συλλάβει τον Ελευθέριο μέσα στο Ναό. Το κήρυγμα όμως, του πορθητή των ψυχών Ελευθερίου, σαγηνεύει τη καρδιά του Φήλικα, τη μεταστρέφει και από διώκτης γίνεται μαθητής.
          Ο Άγιος τον κατηχεί στη πίστη, τον βαπτίζει και μαζί κατευθύνονται στο βασιλιά. Εκεί ο Ελευθέριος δέχεται προκλητικές υποσχέσεις, για να θυσιάσει στα είδωλα. Η ομολογία του όμως είναι κατηγορηματική και συντριπτική, θαρραλέα και αμετάκλητη. Τα βασανιστήρια αρχίζουν. Βαδίζει το δρόμο του μαρτυρίου. Η ψυχή του όμως, ατρόμητη, αντιμετωπίζει κάθε είδος βασανιστηρίου. Τον ξαπλώνουν  σε πυρωμένο χάλκινο κρεββάτι,αλλά σηκώνεται όρθιος και αβλαβής. Τον επανατοποθετούν στη σχάρα, χύνοντας πάνω του λάδι, αλλά η φωτιά σβήνει. Τον βάζουν σε καζάνι με λίπος, κερί και πίσσα, για να βράσει, αλλά, με Θεϊκή επέμβαση, η φωτιά γίνεται δροσιά και ο Μάρτυρας μένει ανέγγιχτος.
         Ο τύραννος εξοργίζεται και, κατά συμβουλή του πολυμήχανου έπαρχου Κορέμωνα, τον ρίχνουν σε χάλκινο κλίβανο, με καρφωμένα σίδερα στο εσωτερικό του. Ο Άγιος παραμένει ψύχραιμος. Έχει διαρκή επαφή με τον Ουρανό και παρακαλεί, για τη σωτηρία και των διωκτών του. Τότε ο Κύριος αρπάζει τον Κορέμωνα και τον κάνει Χριστιανό και Μάρτυρα. Αντλεί δύναμη ο Ελευθέριος από Εκείνον, που για την αγάπη Του υποφέρει. Γι' αυτό, και όταν μπαίνει στον κλίβανο, η φωτιά σβήνει και τα σίδερα στρέφουν προς τα πίσω το οξύ μέρος τους. Όλοι βλέπουν και θαυμάζουν το γεγονός. Τον ρίχνουν στη φυλακή, αλλά και εκεί ο Θεός φροντίζει να τον τρέφει με δικό του απεσταλμένο, το περιστέρι.
          Ο τύραννος καταντροπιασμένος δίνει διαταγή και δένουν τον Άγιο πίσω από δύο άγρια άλογα. Αλλ' ο Θεός ημερεύει τα άλογα, βάζει στην άμαξα τον Άγιο και τον πηγαίνει σ' ένα βουνό, όπου Τον υμνολογεί. Τα θηρία τον κυκλώνουν και μένουν άγρυπνοι φύλακες κοντά του. Και όταν πηγαίνουν στρατιώτες να τον συλλάβουν, ορμούν να τους κατασπαράξουν. Αλλ' ο Άγιος τους γλυτώνει, τους νουθετεί και πολλοί πιστεύουν στο Χριστό. Επιστρέφοντας στη Ρώμη ο βασιλιάς διατάζει να τον ρίξουν σε άγρια πεινασμένα θηρία. Αλλά και πάλι τα θηρία δεν τον αγγίζουν. Έτσι, αποκαμωμένος πλέον, τον αποκεφαλίζει. Η γενναία ψυχή του αφήνει το μαρτυρικό σώμα και φτερουγίζει στις Ουράνιες Σκηνές.
            Η μητέρα του Ανθία, που παρακολουθεί το μαρτύριο του παιδιού της, ηρωϊδα στη ψυχή, δέχεται και αυτή τον αποκεφαλισμό. Οι πιστοί θάβουν τα άγια λείψανα του Αγίου Ιερομάρτυρα Ελευθερίου στην έδρα της επισκοπής, τηνΑυλώνα. Η Εκκλησία μας τιμά τον Πρωταθλητή της στις 15 Δεκεμβρίου.-

                                                                          Ελ. Α. Κλ.

6.12 Αγιος Νικόλαος- Ικετευτική κραυγή!!!

                                                          6.12 Αγιος Νικόλαος.

                                                         

3ος μ.Χ. αιώνας και στα Πάταρα της Λυκίας γεννιέται ο Νικόλαος. Οι γονείς του θεοσεβείς μεταλαμπαδεύουν τη πίστη στον Χριστό. Η πρόωρη όμως εκδημία τους τον αφήνουν κάτοχο μιάς τεράστιας περιουσίας. Αναδεικνύεται άριστος διαχειριστής της, αφού καλύπτει φιλεύσπλαχνα τις ανάγκες των πτωχών και ορφανών. Χαρακτηριστική η αγαπητική του κίνηση προς τρεις πτωχές κοπέλλες και η προσφορά 300 χρυσών φλουριών, ως προικοδότηση.
         Η αρετή του διαλάμπει. Η χειροτονία του σε Ιερέα των Πατάρων επιβράβευση. Και η εκδημία του Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας τον φέρει στο θρόνο αυτόν, κατόπιν θεϊκής παρέμβασης.
        Η ποιμαντική του διακονία αποφαίνεται άριστη. Η πατρική του στοργή καλύπτει τα πάντα. Η θαυματουργική του επέμβαση εμφανής.
        Η συμμετοχή του στην Α ́Οικουμενική Σύνοδο αξιόλογη.
       Η γήϊνη πορεία λήγει ειρηνικά το 330 μ.Χ. αφήνοντας παρακαταθήκη ένα αληθινό ορθόδοξο πρότυπο ζωής. Είναι ο κανόνας της πίστεως, της αγάπης, της πραότητας, της ταπεινοφροσύνης.-

                                                                         Ελ. Α. Κλ. 

 Ι Κ Ε Τ Ε Υ Τ Ι Κ Η     Κ Ρ Α Υ Γ Η

Α Γ Ι Ε   Ν Ι Κ Ο Λ Α Ε !

Ίασε τους ασθενείς, που υποφέρουν.

Παρηγόρησε τους θλιμμένους, που λυγίζουν.

Ελευθέρωσε τους αιχμαλώτους, που βασανίζονται.

 

Φ Ι Λ Α Ν Θ Ρ Ω Π Ε   Α Γ Ι Ε !

Θυμήσου τους πεινασμένους, που λιμοκτονούν.

Ενίσχυσε τους πτωχούς, που βρίσκονται σε απόγνωση.

Διάσωσε τους κινδυνεύοντας, πανταχόθεν.

 

Α Γ Ι Ε του λαού του Θ Ε Ο Υ!

Ενθάρρυνε τους απελπισμένους, που κάμπτονται.

Στήριξε τις οικογένειες, που διαβρώνονται.

Δυνάμωσε τη νεολαία, που αμφιταλαντεύεται.

 

Κ Υ Μ Α Τ Ο Β Ρ Ε Χ Τ Ε   Α Γ Ι Ε !

Μην ξεχνάς :

Τους ναυτικούς, που θαλασσοδέρνονται.

Τους ψαράδες, που μοχθούν.

Τους νησιώτες, που ζουν σε μόνωση.

 

Α Γ Ι Ε    Π Ρ Ο Σ Φ Ι Λ Ε Σ Τ Α Τ Ε !

Πρέσβευε αδιάλειπτα προς τον Κ Υ Ρ Ι Ο:

Για την Ε Κ Κ Λ Η Σ Ι Α.

Για την Ε Λ Λ Α Δ Α.

Για το Π ε ρ ι β α λ λ ο ν,

που αλόγιστα καταστρέφουμε.

Ι λ ε ω ς γενού Α Γ Ι Ε μας!

                                                     

                                                          Ελ. Α. Κλ.