Όποιος φυτεύει δένδρο...

 

΄΄Όποιος φυτεύει δένδρο
φυτεύει ελπίδα,
φυτεύει ειρήνη,
φυτεύει αγάπη και
έχει τις ευλογίες του Θεού΄΄.

Αγιος Αμφιλόχιος Μακρής

20.2 ΑΓΙΟΣ ΛΕΩΝ Επίσκοπος Κατάνης.

                                     20.2  ΑΓΙΟΣ  ΛΕΩΝ   Επίσκοπος Κατάνης.

          Γόνος της  Ραβένας της Ιταλίας ο Λέων, γαλουχείται με τις αρχές της ευγένειας, αλλά  και με  τα νάματα της ευσέβειας.

         Διατηρεί την καθαρότητα και αξιώνεται ιερατικά. Επισκοπεί επάξια την Κατάνη και διδάσκει έμπρακτα. Αγρυπνεί για τις  ψυχές του ποιμνίου του  και  καλύπτει τις υλικές ανάγκες τους.

Ομιλεί απολογητικά και διαλύει πλάνες.

Επεμβαίνει θαυματουργικά και συντρίβει μάγους.

Δοξάζει τον Θεό και αντιδοξάζεται αιώνια.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

ΚΥΡ. ΑΠΟΚΡΕΩ. ( Ματθ. κε΄, 31 – 46 )Η ΑΙΩΝΙΟΣ ΖΩΗ.

                  ΚΥΡ. ΑΠΟΚΡΕΩ. ( Ματθ.  κε΄, 31 – 46 )Η  ΑΙΩΝΙΟΣ  ΖΩΗ.

<<Δεύτε οι ευλογημένοι του πατρός μου, κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν   Βασιλείαν…» Η  Ευαγγελική περικοπή της Κρίσεως τρομοκρατεί τους αμετανόητους αμαρτωλούς και χαροποιεί τους μετανοούντες δικαίους. Οι μεν πορεύονται εις Κόλαση αιώνιο, οι δε εισέρχονται εις τον Παράδεισο, εις ζωή αιώνιο. Και οι δυό κατηγορίες ανθρώπων ζούν ό,τι επέλεξαν από την παρούσα ζωή, καθ’ ότι η  αιώνιος ζωή δεν είναι έξοδος από χρονικά όρια, δεν είναι μελλοντική κατάσταση, αλλά παρούσα πραγματικότητα η «εν Χριστώ» ζωή.

Ο Κύριος  καθορίζει  εμφαντικά την αιώνιο ζωή : «Αύτή δε  εστιν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσί  σε  τον μόνον αληθινόν Θεόν και  ον  απέστειλας   Ιησούν   Χριστόν. »( Ιωαν. ιζ΄, 3 ). Η γνώση, λοιπόν, του Θεού συνίσταται στην προσωπική σχέση μαζί Του και προϋποθέτει τη βίωση της αγάπης και στους εχθρούς, κατά τον ΄Αγιο Σιλουανό. Η γνώση του Θεού είναι μία «πρόσωπο προς πρόσωπο» συνάντηση με τον Θεό, κατά τον Άγιο  Σωφρόνιο του Έσσεξ.Η γνώση του Θεού ένωση του ανθρώπου με τον Χριστό, Θέωση, αιώνιος ζωή.

         Η ενανθρώπηση του Χριστού σηματοδότησε αιωνοποιητικά την ιστορία, ανακαινιστικά την ανθρωπότητα και κατέστησε  τη γη Παράδεισο, πάραυτα.

        Αιωνιότητα είναι η ζωή του Χριστού, είναι το Σώμα Του, η Εκκλησία και συνεπώς κάθε μέλος της Εκκλησίας και μέσα στην Εκκλησία, βιώνει το αιώνιο.Οι πιστοί δέχονται κύματα της Χάριτος του Χριστού και απολαμβάνουν εμπειρίες αιωνιότητας, κατά το Άγιο Βάπτισμα, κατά τη μετοχή στην Θεία Ευχαριστία, κατά την προσευχητική επικοινωνία.

   Η μέθεξη των πιστών στην αφθαρσία και άκτιστη Θεία Χάρη προανάκρουσμα της άληκτης, αιώνιας απόλαυσης της παρουσίας και αγάπης του Θεού, ως άκτιστου Φωτός. Η αιώνιος ζωή βιώνεται από την παρούσα ζωή. Η βίωση του αιωνίου συνεπάγεται την ορθή επίλυοη του παρόντος. Η απόλαυση της αγάπης του Θεού ως Φωτός, που ευφραίνει, ή ως Φωτός, που κατακαίει ατελεύτητα, αμφότερα, είναι επιλογή προσωπική με συνέργεια Θεϊκή.-

Από το βιβλίο ΖΩΗΦΟΡΑ ΡΗΜΑΤΑ  Ελ.  Α. Κλ.

Τίποτε δεν συμβάλλει τόσο...

΄΄Τίποτε δεν συμβάλλει τόσο
στην απόκτηση της εσωτερικής ειρήνης,
όσο η σιωπή και
η συζήτησις με τον εαυτόν μας μάλλον,
παρά με τους άλλους.΄΄

Αγιος  Σεραφείμ  του  Σαρώφ

19.2 ΟΣΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ η Αθηναία

                                            19.2 ΟΣΙΑ   ΦΙΛΟΘΕΗ η Αθηναία.

Μονάκριβο  παιδί  η Ρεγούλα, καρπός  προσευχής της Συρίγης και του Αγγέλου Μπενιζέλου.
          12χρονη η αρχοντοπούλα γίνεται σύζυγος πλουσίου άνδρα. Η ζωή της γίνεται  μαρτυρική  από τη βάναυση συμπεριφορά του. Η 3χρονη δοκιμασία τερματίζεται με τον θάνατό του.
          Απελεύθερη πλέον ποθεί την ολοκληρωτική αφιέρωση στον Θεό.         Η  καρδιά της  χτυπά  μόνο  για  Εκείνον.
         Αποφασιστικά και αμετάκλητα εισέρχεται στη μοναχική  αρένα η Φιλοθέη . Κτίζει Μονή  και  γίνεται  φάρος  στα  χρόνια  της Τουρκοκρατίας.
         Η διδαχή της φωτίζει. Η αγάπη  της θερμαίνει. Η πίστη της στηρίζει. Η προσφορά της τεράστια.
         Και  η  γήϊνη πορεία της σφραγίζεται μαρτυρικά. Μία ακόμη Οσιομάρτυρας :Φιλοθέη  η Αθηναία ! –

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

 

Ας αγαπήσουμε την ταπεινοφροσύνη,...

 

΄΄Ας αγαπήσουμε την ταπεινοφροσύνη,
για να δού­με την δόξα του Θεού,
διότι όπου στάζει η ταπεινο­φροσύνη
εκεί αναβλύζει η δόξα του Θεού.΄΄

Αγιος Σεραφείμ του Σαρώφ

 

18.2 ΑΓΙΟΙ: ΠΑΡΗΓΟΡΙΟΣ και ΛΕΩΝ

                                         18.2  ΑΓΙΟΙ: ΠΑΡΗΓΟΡΙΟΣ και  ΛΕΩΝ

          Φίλοι Χριστού, αλλά και φίλοι φίλτατοι.
               Ο Παρηγόριος πρώτος δίνει τη  μαρτυρία, δέχεται  το  μαρτύριο  και  παίρνει το στέφος του μαρτυρίου.  
              Ο Λέων, συνοδοιπόρος  με τον Παρηγόριο  στη γη, ποθεί τη συνευφροσύνη και στον Ουρανό μαζί με τον Νυμφίο τους  Χριστό.                               
              Αυτόκλητος Ομολογητής, αναδεικνύεται και καρτερικός   Μάρτυρας.  Ο Λέων ως λέων αντιμετωπίζει δυναμικά το θέμα της σωτηρίας του και όντως συναριθμήθηκε στον Χορό των Μαρτύρων.-   

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

Όποιος υποφέρει την ασθένεια του....

 

΄΄Όποιος υποφέρει την ασθένεια του
με υπομονή και ευγνωμοσύνη προς τον Θεό,
στεφανώνεται σαν μάρτυς και αγωνιστής.΄΄-

Αγιος  Σεραφείμ   του  Σαρώφ

17.2 ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ο Τήρων

                                             17.2  ΑΓΙΟΣ   ΘΕΟΔΩΡΟΣ ο Τήρων

      Αμάσεια της Μαύρης θάλασσας η γενέτειρα του Θεοδώρου.                                    Νεοσύλλεκτος του  στρατού, αλλά και στρατιώτης Χριστού. Ποθεί τον Χριστό, αλλά αγνοεί  το θέλημά Του για μαρτυρική πορεία.
               Αποσύρεται του στρατεύματος και αυτοδοκιμάζει. Με  την  τόλμη  και τη δύναμη του Θεού και την προσωπική του, απαλλάσσει τον τόπο από το δράκοντα φόβητρο.                  
              Με το θάρρος, που διαθέτει επανέρχεται στο στράτευμα, εμψυχώνει τους ολιγόψυχους, καίει είδωλα και ενθαρρύνει τούς  στρατιώτες. Ομολογεί  τοιουτοτρόπως εμφαντικά και δέχεται  καρτερικά βασανιστήρια φρικτά.
             Αναδεικνύεται Μεγαλομάρτυρας Χριστού.-   

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

Κυρ. Ασώτου. (Λουκ. ιε. ́,11–32) 27. ΝΕΚΡΩΣΗ καί ΖΩΗ.

 Κυρ. Ασώτου. (Λουκ. ιε. ́,11–32) 27. ΝΕΚΡΩΣΗ καί ΖΩΗ.

<<Οὗτος ὁ υἱός μου νεκρός ἦν καί ἀνέζησε.»( Λουκ. ιε. ́, 24 ).

Στήν παραβολή τοῦ « ἀσώτου υἱοῦ » ὑπάρχουν δύο κύρια σημεῖα

ἀναφορᾶς : Ἡ ἀσωτία καί ἡ ἐπιστροφή.

Ἡ ἀπομάκρυνση ἀπό τήν πατρική θαλπωρή συνεπάγεται τήν ἀσωτία, τή νέκρωση.

Ἡ ἐπιστροφή στήν πατρική οὐσία σηματοδοτεῖ τή ζωή.

Ἡ ζωή ἔξω ἀπό τή Ζωή, πού εἶναι ὁ Θεός, ἀποτελεῖ νέκρωση.

Ὁ Θεός εἶναι ἡ ἐνυπόστατη Ζωή.

«Ἐγώ εἰμι ἡ Ὁδός καί ἡ Ἀλήθεια καί ἡ Ζωή.»( Ἰωαν. ιδ. ́,6 ), δηλώνει ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ.

Τό σῶμα χωρίς τή ψυχή εἶναι νεκρό. Ἡ ψυχή χωρίς τό Πανάγιο Πνεύμα εἶναι νεκρή.

Ἡ ἁμαρτία συνεπάγεται τόν θάνατο τῆς ψυχῆς.

Ἡ μετάνοια καί ἐπιστροφή στόν Θεό Πατέρα δίνει τό ἔναυσμα γιά μιά πανευτυχή βιοτή.

Ἡ ἁμαρτία ἀπομάκρυνε τούς Πρωτόπλαστους ἀπό τόν Παράδεισο

ἀπό τόν Θεό, ἀφοῦ ἀπέβαλλαν τόν χιτώνα τῆς Θείας Χάριτος καί φόρεσαν

τό δερμάτινο χιτώνα τῆς φθαρτότητας καί θνητότητας.

Ἡ ἀπώλεια τῆς κοινωνίας μέ τόν Θεό σηματοδότησε καί τήν ἀπώλεια τῆς δυνατότητας τῆς Θέωσης.

Ἡ ἐνανθρώπηση ὅμως τοῦ Χριστοῦ ἐπαναδίδει στόν μετανοοῦντα ἄσωτο τή δυνατότητα τῆς μέθεξης τοῦ Θεοῦ.

Πραγματοποιεῖται ἡ ἐπιστροφή στήν οἰκία καί ἡ ἀγαπητική ὑποδοχή τοῦ Πατέρα.

Ἐκεῖ, στήν οἰκία, στήν Ἐκκλησία, δίδεται τό δακτυλίδι, τό ἐχέγγυο τῆς υἱοθεσίας, ἐνδύεται τή στολή τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διά τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος, τρέφεται μέ τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, κατά τήν Θεία Εὐχαριστία καί πανηγυρίζει πανευφρόσυνα.

Ὁ ἄσωτος υἱός δέχεται τήν Ἁγιοτριαδική πρόσκληση ἐπιστροφῆς καί ζωοποιεῖται καί ἀπολαύει τῆς διάπυρης ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.

Τοιουτοτρόπως ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἀπαρτίζεται ἀπό ἁμαρτωλούς,

πού μετανοοῦν καί βιώνουν πλησμονή ζωῆς καί ἀγάπης.

Ἡ ἀσωτία πραγματοποιεῖται μέ τήν ἔξοδο τοῦ νοῦ ἀπό τήν καρδιά καί τή μνήμη τοῦ Θεοῦ καί τήν στροφή σέ ἐπιθυμίες ἐμπαθεῖς.

Τότε ὁ νοῦς ἀποχαριτώνεται.

Ἡ ἐπάνοδος τοῦ νοῦ στήν καρδιά καί ἡ ἐπαναπόκτηση τῆς μνήμης τοῦ Θεοῦ ζωοποιεῖ τόν νοῦ καί βιώνει ὁ ἄνθρωπος τήν ἄκτιστη Χάρη τοῦ Θεοῦ.

Μιμητές, λοιπόν, τοῦ ἀσώτου υἱοῦ, ἄς γίνουμε, ὄχι μόνο στήν ἀσωτία,

τήν ἁμαρτία, ἀλλά καί στήν ἐπιστροφή, στή μετάνοια.-

Ελ. Α. Κλ.

Όλες οι αντιδράσεις:

4Maria Doulou, Sofia Tsipa και 2 ακόμη

Μου αρέσει!

Σχόλιο

Κοινοποίηση

Εκείνος που αγαπά τον Θεό και ...

 ´ ´Εκείνος που αγαπά τον Θεό και

ενώνεται μαζί Του,

κατά φυσική συνέπεια αγαπά και

τον πλησίον και ενώνεται μαζί του.

Γιατί ο πλησίον είναι εικόνα του Θεού.´ ´

Αγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

12.2 ΟΣΙΑ ΜΑΡΙΑ

 12.2 ΟΣΙΑ ΜΑΡΙΑ

Ο ἔνθεος πόθος τῆς μοναχικῆς πολιτείας καί

τοῦ διαρκοῦς μαρτυρίου ὁδήγησαν τή Μαρία σέ ἀνδρῶα Μονή,ὅπου καί μετονομάστηκε Μαρίνος.

Ασκεῖται αὐστηρά καί ἐπαγρυπνεῖ ἀκατάπαυστα.

Συκοφαντεῖται ἠθικά, ἀποδέχεται καί ὁμολογεῖ ἄπρακτη πράξη. Διώκεται ἀπό τή Μονή καί ἀνατρέφει τό ὑποτιθέμενο παιδί της μέ πολύ κόπο.

̔Ο Κύριος ἀμείβει τή δούλη Του γιά τήν οἰκειοποίηση τῆς συκοφαντίας.

Τελευτᾶ στή Μονή καί ἀποκαλύπτεται τό γυναικεῖο φῦλο της.

̔Η συκοφάντης δαιμονίζεται.

Η Οσία τιμᾶται ἀπότούς ἀδελφούς τῆς Μονῆς.

̔Η ἀλήθεια διαλάμπει. ̔Η ἁγνότητα ἀμείβεται ἀπό τόν στεφοδότη Κύριο.--

Ελ. Α. Κλ.

Όλες οι αντιδράσεις:

3Maria Doulou, Anastasios Rempelos και 1 ακόμη

Η αμέλεια στο να κάνομε...

 

΄΄Η αμέλεια στο να κάνομε

όλα τα κατά τη δύναμή μας καλά,

δύσκολα συγχωρείται.

Η ελεημοσύνη όμως και η προσευχή

επανορθώνουν όσους αμέλησαν να κάνουν το καλό.-΄΄

΄Αγιος Μάρκος ο Ασκητής

11.2 ΑΓΙΟΣ ΒΛΑΣΙΟΣ

                                                 11.2  ΑΓΙΟΣ  ΒΛΑΣΙΟΣ

Άριστος  γιατρός, αλλά  και  ενσυνείδητος   Χριστιανός  ο  Βλάσιος.
         Η επιστήμη εδραιώνει  τη  πίστη και  διαγράφει  πορεία Θεάρεστη. Με  τις γνώσεις αγαθοεργεί. Αυτοαναλίσκεται στην αγάπη των αδελφών ασθενών. Θεραπεύει σώματα, αλλά  διασώζει  και ψυχές. Προσφέρει  ίαση, αλλά  και  διδαχή.
       Ανάργυρα και αφειδώλευτα αυτοπροσφέρεται στο βωμό της αγάπης του Χριστού.
     Και ο Κύριος τον επιλέγει στο Λειτουργικό του επιτελείο. Χειροτονείται Ιερέας και  Επίσκοπος  Σεβαστείας με θαυμαστές επιδόσεις.
      Τη ζωή του σφραγίζουν το μαρτύριο και  ο αποκεφαλισμός. Η  αυλαία  της Αιωνιότητας  διανοίγεται  για  μία θριαμβευτική  είσοδο.-
 

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

10.2 ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ

                                                 10.2 ΑΓΙΟΣ  ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ

          Βλάστημα της Μ. Ασίας ο Χαράλαμπος   αναδεικνύεται  Λειτουργός του  Υψίστου, αλλά και αγωγός της αγάπης. Λατρεύει τον Θεό ένθερμα και υπηρετεί τον άνθρωπο πρόθυμα.

          Στόχος του διωκτικού μένους του Σεπτίμιου  Σεβήρου  συλλαμβάνεται πάραυτα και ομολογεί απερίφραστα. Η παρρησία  του  προβληματίζει  τους εχθρούς, προσελκύει  τους  απίστους  και  τονώνει τους πιστούς.

Βασανίζεται  σκληρά, αλλά υπομένει. Αντί να μεμψιμοιρεί δοξολογεί. Η  αντοχή  του θαυμάζεται και  οι δήμιοι προσηλυτίζονται.

Ελευθερώνεται, αλλά επανασυλλαμβάνεται και αποκεφαλίζεται.

          113  χρονών  εισέρχεται  τροπαιούχος στη Βασιλεία του Θεού.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.