25/11 ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

25/11  ΑΓΙΑ   ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

    «Μνήμη Ἁγίου, μίμησις Ἁγίου». Οἱ Ἅγιοι, φωτεινὰ παραδείγματα, γιὰ μίμηση. Ἡ ζωὴ τους δαπανᾶται στὴν ἄσκηση καὶ στὴ θυσία, στὴ φιλανθρωπία καὶ στὴν ἱεραπο­στολή, στὴν οἰκογένεια καὶ στὴν κοινωνία, στὸ Μοναστήρι καὶ στὴν ἔρημο. Τὰ ἔργα τους, ἀλάθητα ὁρόσημα πορείας. Τὸ φρόνημά τους, ἐγερτήριο σάλπισμα. Οἱ ἀποφάσεις τους, παντοτινὰ ἐπίκαιρες. Τιμᾶμε τὸν Ἅγιο, ὅταν εἴμαστε ἀποφασισμένοι νὰ τὸν μιμηθοῦμε, νὰ ἐγκολπωθοῦμε τὸ πιστεύω του, νὰ βιώσουμε τὴ ζωή του, νὰ ἐνστερνισθοῦμε τὶς ἀποφάσεις του. Αὐτὰ ζητᾶ ἀπ' ὅλους μας ἡ πρωταθλήτρια τοῦ στίβου Ἁγία  ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ.

    Ἡ Ἀλεξάνδρεια εἶναι ἡ πατρίδα της. Κατάγεται ἀπὸ πλούσια, περιφανή, εἰδω-λολατρικὴ οἰκογένεια. Μορφώνεται ἄριστα. Ὁ Πλάτωνας καί ὁ Ἀριστοτέλης κατα­κτοῦν τὴ σκέψη της. Εἶναι μία ἀξιοζήλευτη νέα. Πολὺ πλούσια, πολὺ ὡραία, πολὺ σοφή. Ἀσύγκριτη σ' ὅλα. Συνειδητο­ποιεῖ τὰ προσόντα της καί ἀπορρίπτει τὶς προτάσεις γάμου. Μόνο ἀνώτερό της δέχεται, γιὰ σύζυγο, δηλώνει ἐπίσημα καὶ κατηγορηματικά. Οἱ γονεῖς ματαιοπονοῦν.  Ἀπελπίζο­νται καὶ τὴ στέλνουν σὲ Ἀσκητὴ φιλόσοφο γιὰ πολύτιμες συμβουλές. Ὁ Ἀσκητὴς τῆς ὑποδεικνύει ἕνα νέο, μοναδικὸ καί ἀνεπανάληπτο, ἀνυπέρβλητο καί ἀσύγκριτο. Ἡ Αἰκατερίνη ἀδημονεῖ νὰ τὸν γνωρίσει. Ἐκτελεῖ ἀπαρέγκλιτα τὴν ὑπόδειξη τοῦ Ἀσκητῆ. Μὲ τὴν εἰκόνα τῆς Θεοτόκου στὰ χέρια ἱκετεύει νὰ τῆς φανερώσει τὸν Υἱό της. Παρουσιάζεται, λοι­πόν, στὸν ὕπνο της ἡ Παναγία Βρεφοκρατοῦσα, μὲ τὸ πρό­σωπο τοῦ Χριστοῦ ἀπεστραμμένο ἀπὸ τὴν Αἰκατερίνη. Καὶ  διευκρινίζει τὴν ἀπέχθειά του καὶ διατυπώνει τὴν προτροπή,νὰ ὑπακούσει στὶς συμβουλὲς τοῦ Ἀσκητῆ. Συγκλονισμένη ἡ Αἰκατερίνη διηγεῖται τὸ ὅραμα στὸν σεβάσμιο Γέροντα. Τὴν κατηχεῖ καὶ τὴ βαπτίζει. Τότε βλέπει πάλι τὴν Παναγία μὲ τὸ Χριστὸ νὰ τὴν ἀτενίζει γλυκύτατα καὶ νὰ τῆς δωρίζει δακτύλιο ἀρραβώνα. Ἀπό τὴν ὥρα ἐκείνη ἡ Αἰκατερίνη ἐμ­φορεῖται ἀπὸ φλογερὸ Θεῖο ἔρωτα. Ἀνήκει στὸ Χριστό. Εἶ­ναι δική Του. Διατίθεται στὴν ὑπηρεσία Ἐκείνου. Διδάσκει καὶ συμβουλεύει, διεγείρει καὶ μεταστρέφει.

ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΣΑΛΙΚΗΣ ὁ νέος ἀσκητής

ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ  ΤΣΑΛΙΚΗΣ

                     ὁ νέος  ἀσκητής                                  

                              

Στὸν πάνσεπτο Χορὸ τῶν Ὁσίων εὐδιάκριτη θέση κατέχει ὁ μιμητὴς τῶν Ἀγγέλων Ἰάκωβος.Ἀστέρας μεγίστου βεληνεκοῦς ὁ Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης. Σκεῦος ἐκλογῆς τοῦ Θεοῦ Πατέρα, ἀπεσταλμένος τοῦ Κυρίου γιὰ παραμυθία τοῦ λαοῦ  Του. Ἡ ζωὴ του ἔλαμψε μὲ ἀχτίδες ἁπλότητας, ἀστραπὲς καλοσύνης, προτυπώδη ἰσάγγελη πολιτεία, πολλαπλὲς θαυματουργικὲς ἐπεμβάσεις.

Βλαστὸς τῆς Μικρασιάτισσας μητέρας του Θεοδώρας καὶ τοῦ Ρόδιου Σταύρου πατέρα του. Οἱ γονεῖς του θεοσεβεῖς ἔφεραν στὴ γῆ, στὶς 5 Νοεμβρίου 1920 τὸν Ἰάκωβο. Συνεργάτες ἐνσυνείδητοι του Θεοῦ στὸ σωτήριο ἔργο Του ἐνσταλάζουν στὸ γεώργιο τῆς καρδιᾶς τοῦ τέκνου τους τὸν σπόρο τῆς Ἀληθείας καὶ πυροδοτοῦν τὸ εἶναι του μὲ τὴν ἀγάπη σ' Ἐκεῖνον.

Τὸ 1922 ὁ πατέρας του συλλαμβάνεται αἰχμάλωτος ἀπὸ τοὺς Τούρκους καὶ ὁδηγεῖται στὰ βάθη τῆς Ἀνατολίας. Ἔρχεται κατόπιν καὶ ἡ Μικρασιατικὴ καταστροφή, ὁπότε ἡ οἰκογένειά του βιώνει τὴν ἐπώδυνη προσφυγιὰ καὶ μεταφέρεται στὴν Ἰτέα, μὲ ἐγκατάσταση στὴν Ἄμφισσα. Ἐκεῖ τούς ἀνευρίσκει ὁ πατέρας του καὶ μετακινοῦνται στὴ Φαλάκρα τῆς Εὐβοϊκῆς γῆς.

Τὸ 1927 ὁ Ἰάκωβος φοιτᾷ στὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο, ἀφοῦ ἤδη ἔχει ἀποστηθίσει τὴ Θεία Λειτουργία, ἔκφραση ἔκδηλη τοῦ λατρευτικοῦ του ζήλου καὶ σημειώνει ἄριστες ἐπιδόσεις.

Σκεῦος ἐκλογῆς τοῦ Θεοῦ ὁ Ἰάκωβος χαριτώνεται καὶ ἡ ἐμφάνιση τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς ἀκτίνα τονωτική της πίστεώς του.

Ἡ προσευχὴ βρίσκεται στὰ χείλη του καὶ μὲ τὴ δύναμή της θεραπεύει ἀσθενεῖς. Σημεῖο ἐμφανὲς κι αὐτὸ τῆς μελλοντικῆς του εὐάρεστης στὸ Θεὸ πορείας του.

Ἡ μόρφωσή του ὅμως ἀναστέλλεται καὶ δὲν προχωρεῖ στὸ Γυμνάσιο, λόγω οἰκονομικῆς δυσχέρειας, ἀλλὰ ἐργάζεται χειρωνακτικά.

21/11 Εἰσόδια τῆς ΘΕΟΤΟΚΟΥ

21/11    Εἰσόδια τῆς  ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 ῞Ενα εὐάρμοστο καί  θεοσεβές ζευγάρι.  Δύο  ἄνθρωποι μέ Θεϊκή πορεία καί ἀφανή Θεϊκή εὐλογία. Ἄνθρωποι προσευχῆς ἔχουν καυτό τό αἴτημα τῆς τεκνογονίας. ῾Η πολυετής ἔνθερμη καί ἐπίμονη παράκλησή τους βρίσκει θετική ἀνταπόκριση ἀπό τό Θεό. ῞Ενα  χαριτωμένο κοριτσάκι, ὁ καρπός  τῆς  προσευχητικῆς τους πάλης μέ τό  Θεό. ῞Ενα παιδί προωρισμένο ἀφιερωτικά ἀπό τούς γονεῖς του, ἀλλά καί σκεῦος  ἐκλογῆς ἀπό τό Θεό. Τριῶν χρονῶν ἡ  ΜΑΡΙΑΜ  εἰσάγεται στό Ναό καί παραδίδεται στά χέρια τοῦ  Ἀρχιερέα  Ζαχαρία. ᾿Εκεῖ, στά  Ἅγια τῶν  Ἁγίων, θά  παραμείνει  ἐπί  δώδεκα χρόνια. Τροφή  οὐράνια  θά  διατρέφει τό σῶμα. ῾Ο  λόγος τοῦ Θεοῦ καί ἡ προσευχή θά τροφοδοτεῖ τήν ψυχή.

            ΜΑΡΙΑΜ ! ῾Η ΄΄ἐκλελεγμένη πασῶν τῶν γενεῶν΄΄. ᾿Εκείνη, πού  μέ τήν ταπείνωση καί ὑπακοή, πού διαθέτει δίνει τή συγκατάθεσή  της, γιά  τήν ἐπίτευξη τοῦ λυτρωτικοῦ  Θεϊκοῦ σχεδίου.Δέχεται  νά γίνει Μητέρα τοῦ Θεοῦ καί δική μας Μητέρα. Εἶναι ἡ ΠΑΝΑΓΙΑ, ἡ  Καταφυγή  καί Προστασία καί Μεσίτρια τοῦ κόσμου.- 

                                                                                                                    Ελ. Α. Κλ.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ Αρ.Φ. 94 Νοεμ.- Δεκ. 2019

                             ΟΡΘΟΔΟΞΗ   ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ

                     
ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΑΡ.Φ. 94 ΝΟΕΜ. – ΔΕΚ. 2019/ Διανέμεται δωρεάν. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΥΡΣΟΣ.
Γράφει και επιμελείται (Δυνάμει Θεοῦ) ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α.ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ Εκπ/κός
ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549 Κ.Τ. 6936773200
e-mail: eklidoniari@gmail.com
Ἡ ἱστοσελίδα μου: www.antilaloiorthodoxias. blogspot. com και
Βίντεο: Youtube Eleftheria Kleidoniari
******************************************************************************
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΕΝΑΥΣΜΑΤΑ
ΚΥΡ. Μετά Γέννηση ΧΡΙΣΤΟΥ ( Γαλ. α΄, 11 –19 )

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΥΙΟΥ.

<<΄Οτε δε ευδόκησεν ο Θεός…αποκαλύψαι τον Υιόν αυτού εν εμοί…»

( Γαλ. α΄, 15–16 ).Ο Απ. Παύλος απευθυνόμενος προς τους Γαλάτας παρουσιάζει μια προσωπική εμπειρική αναφορά στην αποκάλυψη του Υιού προς αυτόν, στο δρόμο προς τη Δαμασκό, κατά τη διωκτική του πορεία. Τότε τον περιέλαμψε το άκτιστο Φως, ενώ ακούστηκε φωνή : ( Πραξ. κστ. ,13–15 ) «Σαούλ, Σαούλ, τι με διώκεις ;» «Τις ει, Κύριε ;»αντερωτά. «’Εγω ειμι Ιησούς ον συ διώκεις.» ανταπαντά.

Αυτό το αποκαλυπτικό όραμα συγκλόνισε το είναι του Απ. Παύλου και τον μετέστρεψε ριζικά και ανεπίστροφα. Η θέα του Χριστού ήταν ένωση με τον Χριστό, γνώση Χριστού, με αναγεννητική προέκταση.Η αποκαλυπτική εμπειρία του ήταν συνέπεια της αποκάλυψης, που επιτελέστηκε κατά την ενανθρώπηση του Χριστού.

13/11 ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ὁ Χρυσόστομος.

13/11  ΑΓΙΟΣ   ΙΩΑΝΝΗΣ, ὁ  Χρυσόστομος.

            347 μ.Χ. καί στήν Ἀντιόχεια γεννιέται ἀπό τόν στρατηγό Σεκοῦνδο  καί τήν Ἀνθούσα  ὁ ΙΩΑΝΝΗΣ. ῾Ο πατέρας του ἐκδημεῖ. ῾Η μητέρα του θέτει τόν ἀκρογωνιαῖο λίθο  στό πνευματικό του οἰκοδόμημα. Μορφώνεται πολύπλευρα στήν Ἀντιόχεια καί στήν Ἀθήνα. Ἡ ἔρημος ὅμως τόν προσκαλεῖ καί ἐκεῖ  συγκροτεῖται  ἡ πνευματική  του ὑπόσταση. Μέ τήν προσευχή, τή  μελέτη  καί τήν ἄσκηση ἐπιτυγχάνει τήν κάθαρση τῆς καρδιᾶς καί τό φωτισμό τοῦ νοῦ, γιά νά καταλήξει στή θέωση.

      Στήν Ἀντιόχεια χειροτονεῖται Διάκονος καί Πρεσβύτερος. Τό 397  μ.Χ.  ἀναδεικνύεται  Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Ἀπό τή  θέση αὐτή ἀποκαλύπτεται ὁ πολύφωτος ἀστέρας. Πολυταλαντοῦχος, ρήτορας δεινός, χρυσορρήμων, σαγηνεύει τά πλήθη. Ἄριστος ἑρμηνευτής τῆς Ἁγίας Γραφῆς καθοδηγεῖ ἀλάθητα. Ἀδυσώπητος ἐλεγκτής  τῆς παρανομίας φθάνει καί στήν αὐτοκράτειρα Εὐδοξία.Ἐξορίζεται τρεῖς φορές,ἀλλά παραμένει ἀλύγιστος.

            Βρίσκεται στήν Κουκουσό τῆς Ἀρμενίας, ὅταν οἱ ταλαιπωρίες κάμπτουν τό σῶμα. 407 μ.Χ. ῾Ο Ἀγωνιστής ἐκδημεῖ.

ΙΩΑΝΝΗΣ! Στύλος Ὀρθοδοξίας, σάλπιγγα ἡ πολύφθογγη, καύχημα  Πατέρων,  ἀγλάϊσμα   πιστῶν.-

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟΝ

Χρυσορρῆμον γλῶσσα τοῦ

'Ιησοῦ, ἐπίγειε 'Αγγέλων, τῶν ἀνθρώπων

ὁ προσφιλής. Συγγραμμάτων ἔσχες,

πολύπειρον δικλεῖδα, χαίροις

ὦ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ,

                                                      Θεομακάριστε.-

                                                                        Ελ. Α. Κλ.

12/11 ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ὁ ᾿Ελεήμων.

12/11  ΑΓΙΟΣ   ΙΩΑΝΝΗΣ, ὁ ᾿Ελεήμων.

           Γόνος τῆς Κύπρου ὁ ΙΩΑΝΝΗΣ καί γυιός  τοῦ ἄρχοντα ᾿Επιφανίου. Δημιουργεῖ χριστιανική οἰκογένεια, ἀλλά  σύντομα ἐκδημοῦν   στόν Οὐρανό. 

       Μόνος, πλούσιος σέ ὑλικά ἀγαθά, ἀλλά μέ πλοῦτο ψυχικό. Ἀσκεῖ  τή φιλανθρωπία πολύπλευρα. Βιώνει ἔμπρακτα καί ἀδιάκριτα τήν ἀγάπη. ῾Η  ζωή  του πρότυπο διδάσκει.῾Η βιοτή του φάρος φωτίζει καί κατευθύνει. Ὁ πατριαρχικός  θρόνος Ἀλεξανδρείας τόν δέχεται καί ἐπί πολλά χρόνια ἀσκεῖ θεάρεστα τά ποιμαντικά του καθήκοντα. Ἀγαπᾶ χωρίς  ὅρια καί δίνει παντοιοτρόπως τή  μαρτυρία Χριστοῦ. ᾿Ελεεῖ φιλεύσπλαχνα  καί  ἐπονομάζεται  ᾿Ελεήμων.

            Τερματίζει  εἰρηνικά τή  γήϊνη πορεία του καί  συναριθμεῖται  στό Χορό τῶν  θαυματουργῶν  Ἁγίων.-

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟΝ

Χαίροις 'Εκκλησίας ὁ θησαυρός,

καί τῆς εὐποιϊας ὁ ἀέναος ποταμός.

Χαίροις Ι Ω Α Ν Ν Η, ἡ στάθμη

ἐγκρατείας, ἀνόρθωσις πιπτόντων,

πάτερ  Οὐράνιε.-

                                                                                                Ελ. Α. Κλ.

11/11 ΑΓΙΟΣ ΒΙΚΤΩΡ, ὁ Μεγαλομάρτυρας

11/11   ΑΓΙΟΣ   ΒΙΚΤΩΡ, ὁ Μεγαλομάρτυρας

            2^ος μ.Χ. αἰώνας καί στήν Ἰταλία ζεῖ ὁ Βίκτωρ.Χριστιανός ἔνθερμος, μέ ἱεραποστολικό  ζῆλο. Μεταλαμπαδεύει τή φλόγα τῆς πίστεως στό Χριστό καί πυρπολεῖ τίς καρδιές μέ ἀγάπη, γιά τόν Ἰησοῦ.Ὀργώνει κυριολεκτικά πόλεις καί χωριά, σπέρνοντας τό λόγο τοῦ Θεοῦ. Τό ἔργο του εὐλογεῖται. Ἡ καρποφορία πλούσια.

Ἡ δράση του προκαλεῖ τό μένος τῶν εἰδωλολατρῶν. Ὁ βασιλιάς Ἀντωνῖνος διατάσσει τήν σύλληψή του. Συλλαμβάνεται καί προσκαλεῖται νά θυσιάσει  στά εἴδωλα. Ἀρνεῖται κατηγορηματικά. Στίς ἀπειλές ἀπτόητος. Στήν ὁμολογία  εὐθαρσής. -΄΄ Ὁ  Χριστός εἶναι ὁ μόνος  ἀληθινός Θεός. Κρίμα, πού δέν πιστεύετε κι ἐσεῖς. Αὐτόν τό Θεό, Θεό τῆς ἀγάπης, ποτέ δέν θά ἀρνηθῶ!΄΄

Ἡ ἀντίδραση  κεραυνοβόλα. Τά μάτια ἐκβάλλονται καί κρεμᾶται ἀνάστροφα, δηλ. μέ τήν κεφαλή πρός τά κάτω. -΄΄Δόξα Σοι, Κύριε. Σ’ ευχαριστῶ, γιά τήν τιμή νά μαρτυρήσω, γιά Σένα. Σ’ ἀγαπῶ, Κύριε!΄΄, ψελλίζει.

            Τότε, μέ τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ στά χείλη, ἐκδημεῖ. Εἰσέρχεται, νικηφόρα, στή χώρα τοῦ Φωτός.-

11/1 ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ, ὁ στρατιωτικὸς.

11/1 ΑΓΙΟΣ  ΜΗΝΑΣ, ὁ στρατιωτικὸς.

 «…μὴ συσχηματίζεσθαι τῷ αἰῶνι τούτω…» (Ρωμ. ιβ΄,2) εἶναι ἡ Παύλεια προτροπὴ καὶ συμβουλὴ πρὸς Ρωμαίους καὶ κατ’ ἐπέκταση πρὸς κάθε Χριστιανό, κάθε ἐποχῆς.Ὁ συσχηματισμὸς  πρὸς τὶς  ἀντιλήψεις τοῦ κόσμου,ὁ συμβιβασμὸς πρός τὶς ἀπαιτήσεις τῶν καιρῶν εἶναι μία ὑποχώρηση, εἶναι μία ἦττα. Καί ὁ Χριστιανὸς, πρωτοπόρος μιᾶς νέας ζωῆς «ἐν Χριστῷ», δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ νὰ εἶναι οὐραγὸς μιᾶς λαθεμένης πορείας. Ζώντας στὸ ἄπλετο φῶς τοῦ  Χριστοῦ  εἶναι ἀδιανόητη ἡ συμμε-τοχὴ στὶς ἐκδηλώσεις τοῦ σκότους.

Κρατώντας τὴ διαυγή ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου εἶναι ἀπαράδεκτη ἡ παραδοχὴ τοῦ κοσμικοῦ ψεύδους.«…μὴ   συσχηματίζεσθαι  τῷ  αἰῶνι τούτω», εἶναι τὸ μήνυμα τοῦ Ἀπ. Παύλου καὶ βρίσκει τὴν ἀπόλυτη ἔκφρασή του στὴν ἀδιάβλητη ζωὴ Ἁγίων καὶ Ἀγωνιστῶν τῆς πίστεως.

Καὶ  νά,  μπροστά   μας   ἕνας   ἄτεγκτος   στρατιώτης   Χριστοῦ,  ὁ Ἅγιος Μηνᾶς, ὁ στρατιωτικός, ποὺ τιμᾶμε στὶς 11 Νοεμβρίου. Μία  μορφὴ  ἡρωϊκή.  Μία ὕπαρξη γενναία. Μία προσωπικότητα ἀγωνιστική. Μία φυσιογνωμία δυναμική. Μία παρουσία ἀνένδοτη. Μία ψυχὴ ἀσυμβί-βαστη. Μία μαρτυρία Χριστοῦ ζωντανή.Ὁ Ἅγιος Μηνᾶς ὑπέρμαχος Ἀγωνιστής τοῦ καλοῦ, ἀκαταμάχητος ὑπερασπιστής τῆς Ἀλήθειας, ἀνυποχώρητος Μαχητὴς τοῦ δικαίου, γνήσιος στρατιώτης Ἰησοῦ.

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ὁ Πενταπόλεως.

ΑΓΙΟΣ     ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

ὁ Πενταπόλεως.

           «᾿Ιησοῦς Χριστός χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας.»(Ἑβρ. ιγ΄, 8) δηλώνει ὁ θεηγόρος Παῦλος.

           Καί εἶναι ὄντως ὁ ᾿Ιησοῦς ὁ αἰώνιος πόλος ἕλξης ἀναρίθμητων ψυχῶν. Στήν προσκλητήρια φωνή Του σκιρτοῦν οἱ ψυχές,πάλλονται οἱ καρδιές καί πυκνώνει ἡ φάλαγγα τῶν ἐθελοντῶν ἀκολούθων. ῞Ολοι συναποτελοῦν τόν πάνσεπτο Χορό τῶν Ἁγίων. ῞Ολοι ἀπαρτίζουν τή Θριαμβεύουσα ᾿Εκκλησία στό χῶρο τῶν Οὐρανίων Σκηνωμάτων.

          Ἅγιοι ὅμως δέν εἶναι μόνο οἱ προγενέστεροί  μας, ἀλλά καί σύγχρονοι ἀδελφοί μας. Στόν αἰώνα μας ἔχομε νεοφανή ἀστέρα τοῦ νοητοῦ στερεώματος τόν Ἅγιο Νεκτάριο.

          ῞Εναν πανένδοξο ἀθλητή στό στίβο τῶν ἀρετῶν.῞Εναν ἀνένδοτο ἀγωνιστή τῆς πίστης. ῞Ενα διαπρύσιο κήρυκα τῆς Εὐαγγελικῆς Ἀλήθειας.῞Εναν θεοφόρο ῾Ιεράρχη τῆς ᾿Εκκλησίας μας.

            Ἅγιος Νεκτάριος!

         ᾿Ο τύπος τῶν Ἱεραρχῶν! Ἡ σκέπη τῶν πιστῶν. Ὁ ἀρωγός τῶν τεθλιμμένων. Ὁ ἰατρός τῶν ἀσθενούντων. Ὁ κρατήρας τῆς σοφίας.Ὁ φωστήρας τῆς ᾿Εκκλησίας. Τό ὑπόδειγμα τῆς εὐσεβείας. Τό θησαύρισμα τῆς ἀγάπης.

        Ἄς γίνουμε, λοιπόν, κοινωνοί τῆς θεοφιλοῦς ζωῆς του, γιά νά ἀντλήσουμε σωστικά διδάγματα.

ΣΥΝΑΞΗ ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΜΙΧΑΗΛ και ΓΑΒΡΙΗΛ

ΣΥΝΑΞΗ  ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΩΝ  ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ

ΜΙΧΑΗΛ  και  ΓΑΒΡΙΗΛ

          Άγγελοι! Οι μόνιμοι  κάτοικοι  του Παραδείσου. Οι διαρκείς Διάκονοι της σωτηρίας του ανθρώπου. Οι άγρυπνοι φύλακες της σωματικής   ακεραιότητας  του κάθε  ανθρώπου.

          Οι  απεσταλμένοι της βουλής του Θεού. Οι  φορείς χαρμοσύνων μηνυμάτων, αλλά  και προειδοποιητικών αφυπνίσεων. Οι  αέναοι  ψαλμωδοί  οι  δορυφορούντες το Θρόνο του Τριαδικού  Θεού.

          Μιχαήλ και Γαβριήλ οι  Αρχάγγελοι.  Εννέα  τάγματα Αγγελικά δίνουν δυναμικό παρόν στα Ουράνια Σκηνώματα: Αρχάγγελοι,  Άγγελοι, Αρχαί,   Εξουσίαι, Θρόνοι, Κυριότητες, Σεραφείμ, Χερουβίμ, Δυνάμεις.

          Το δέκατο τάγμα πρόκειται να συμπληρωθεί από τούς  Μοναχούς, που θα βιώσουν Θεάρεστα την ισάγγελη  πολιτεία.-

                                                                                                    Ελ. Α. Κλ.

4/11 ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ

4/11  ΑΓΙΟΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ  ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ

                                                                

         

             

              Ἡ Χώρα  τοῦ  Φωτὸς  κοσμεῖται  ἀπὸ πολυποίκιλα  εὔοσμα  ἄνθη. Ἀγωνιστὲς  ἀνένδοτοι της γῆς  εἰσῆλθαν   στὴν  ἄρρητη  ὀμορφιὰ  καὶ  ἄληκτη  εὐφροσύνη  τοῦ   Παραδείσου.

            Ἀνάμεσά  τους  καὶ  ὁ  Ἅγιος  Γεώργιος  Καρσλίδης. Ἡ  γνωριμία  μαζί  του  ψυχωφελής.

         Γεννήθηκε  τὸ  1901 στὴν  Ἀργυρούπολη  τοῦ  Πόντου  καὶ  βαπτίσθηκε  λαμβάνοντας  τὸ  ὄνομα  Ἀθανάσιος. Οἱ  γονεῖς  του  πολὺ  νωρὶς  ἐκδημοῦν  στὰ  Οὐράνια  Σκηνώματα  καὶ  τὴν  προστασία  του  ἀναλαμβάνει  ἡ  γιαγιά  του. Δυστυχῶς  ὅμως  καὶ  πάλι, ἐνῷ  εἶναι  ἑπταετής, βιώνει  τὴν  κοίμηση  καὶ  τῆς  γιαγιᾶς  του.

            Τὴν  ἀνατροφὴ  του  ἀναλαμβάνει  μία  γειτόνισσα, ἡ ὁποία  ἀρραβώνιασε  τὴ  μικρὴ  ἀδελφή  του Ἄννα  μὲ  τὸ  γυιό  της. Ἡ  Ἄννα  ὅμως  σύντομα  ἀναχωρεῖ  γιὰ  τὸν Οὐρανό.

            Ὁ  Ἀθανάσιος  τώρα   ἀκολουθεῖ  τὸν  παππού, ποὺ   εἶναι  χαλκωματὰς   καὶ  μετακομίζουν  στὸ  Ἐρζεροὺμ   καὶ  μετέπειτα  στὸν  Καύκασο. Ἀλλὰ  ἐδῶ  κοιμᾶται  καὶ  ὁ παπποὺς  ὁπότε  ὁ Ἀθανάσιος  μένει  πλέον μὲ  τὸν  ἀδελφό  του  καὶ  τὴ  νύφη  του. Ὁ  ἀδελφός  του  ὅμως τοῦ  συμπεριφέρεται  σκληρὰ  καὶ  ἄπρεπα, γι' αὐτὸ  μιὰ  χιονισμένη  νύκτα  φεύγει  γιὰ  τὴν  ἔρημο. Περιπλανώμενος  ἐνῷ  εἶναι, τὸν συναντᾷ  ἕνα καραβάνι  καμηλιέρηδων, οἱ  ὁποῖοι τὸν παίρνουν μαζί  τους καὶ  στὴν Τουρκία τὸν παραδίδουν  σ' ἕναν Τοῦρκο γιὰ  νὰ ἐργασθεῖ  ὡς  βοσκός. Ὁ  Τοῦρκος  ὅμως  ἦταν  κρυπτοχριστιανός.