ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ
ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΑΡ.Φ. 133 ΜΑΊΟΣ- ΙΟΥΝ. 2026 / Διανέμεται δωρεάν. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΥΡΣΟΣ.
Γράφει καί ἐπιμελεῖται(Δυνάμει Θεοῦ)ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α.ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ Εκπ/κός
ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549 Κ.Τ. 6936773200
e-mail: eklidoniari@gmail. com καί elklidon@otenet.gr
Ἡ ἱστοσελίδα μου: www.antilaloiorthodoxias. blogspot. .com και Βίντεο: Youtube Eleftheria Kleidoniari
******************************************************************************
ΖΩΗΦΟΡΑ ΡΗΜΑΤΑ
ΚΥΡ. ΘΩΜΑ ( Ἰωαν.
κ΄, 19 – 31 ) ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ.
«Ο
Κύριός μου και ο Θεός μου!» (Ιωαν. κ΄,28) είναι η ομολογία
πίστεως του Θωμά. Ύστερα από μια εσωτερική πάλη, για την αληθινότητα της
Αναστάσεως του Κυρίου, αναφωνεί «εκ
βαθέων».
Ο Απόστολος Θωμάς απών, κατά την
εμφάνιση του Αναστη-μένου Νικητή του θανάτου και ελλιπής της Αγιοπνευματικής
Χάρι-τος, δυσπιστεί. Βρίσκεται στην τροχιά της απιστίας. Η αγάπη όμως του Διδασκάλου
και πάλι έκδηλη. Αυτοπροσφέρεται, για
ψηλάφηση και τοιουτοτρόπως προλαμβάνεται η οικτρά πτώση της απιστίας. Η καλοπροαίρεση του Θωμά τροχοπέδη στον
κατήφορο της απώλειας.
Η
πάλη με τον Θεό συνεχίζεται στον
χώρο της ανθρωπότη-τας, είτε με την
μορφή της αμφισβήτησης της ύπαρξής Του, είτε με την δίψα της συνάντησης μαζί
Του. Είναι οι πολέμιοι και διώκτες
Του αφ’ ενός, οι «εραστές» του Θεού,
ως εκλεκτοί αφ’ ετέρου. Όλοι και οι μεν και οι δε επιζητούν την
συνάντηση με τον Θεό, αφού έμμεσα ή άμεσα αναγνωρίζουν την ύπαρξή Του.
Η συνάντηση επιζητείται, αλλ’ η
οδός, που ακολουθείται είναι ακατάλληλη. Τόσο
η λογική, όσο και οι αισθήσεις αποπλανούν. Η Συνάντηση με τον Κύριο προδιαγράφεται
από τον Ίδιο τον Κύριο:«Μακάριοι οι
καθαροί τη καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται». (Ματθ.ε΄,8).
Ο
δρόμος της Θεογνωσίας προτείνεται και από τους Αγίους Πατέρες. Είναι ο δρόμος της μετάνοιας και της
άσκησης, της ταπείνω-σης και της αγάπης. Η γνώση του Θεανθρώπου είναι η σωτηρία του ανθρώπου. Όποιος κοινωνεί με
τον Θεό, γνωρίζει τον Θεό και θα δέχεται τις ακτίνες της αγάπης Του ως Φως, που
θα τον ευφραίνει αιώνια. Όποιος όμως απομακρύνεται από Εκείνον, Τον αγνοεί και
οι ακτίνες της αγάπης Του ως φωτιά θα τον κατακαίουν αιώνια.
Η
κάθαρση της καρδιάς επιφέρει τον φωτισμό του νού και κατα-λήγει στην Θέωση.
Όσο δεν έχομε προσωπική εμπειρία Θέωσης,
βρι-σκόμαστε στην φυλακή της αθεϊας. Η έξοδος απ’ αυτήν σηματοδοτεί την
ομολογία : « Ο Κύριός μου και ο Θεός μου
! »
Αυτή
την ηρωϊκή κίνηση ας διαγράφουμε όλοι μας κι αυτή την αναφώνηση ας επιγράψουμε
υπαρξιακά.-
ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ
23.5 ΌΣΙΟΣ ΕΥΜΕΝΙΟΣ ο νέος ο Θεοφόρος (Σαριδάκης)
Ο
Όσιος Ευμένιος
ήταν γόνος μιας πολυμελούς και πάμπτω-χης οικογενείας. Γεννήθηκε την 1η
Ιανουαρίου του 1931 μ.Χ. Οι γονείς του,
Γεώργιος και Σοφία Σαριδάκη, ήταν άνθρωποι ευσεβείς και ενάρετοι. Είχαν
οκτώ παιδιά. Το όγδοο και τελευταίο τους παιδί ήταν ο Όσιος Ευμένιος, που στην βάπτιση του πήρε το όνομα Κωνσταντίνος. Ο μικρός Κωνσταντίνος ορφάνεψε από πατέρα σε ηλικία μόλις δύο ετών.
Η χήρα μάνα του ξενοδούλευε και με πολλές στερήσεις μεγάλωσε ο Όσιος. Παρ’ όλες
τις στερήσεις, την πείνα και την ανέχεια, το ήθος και το φρόνημα του μικρού
αυτού παιδιού δεν αλλοιώθηκαν. Από την
νηπιακή του ηλικία, έδειχνε, ότι ήταν σκεύος εκλεκτόν του Κυρίου μας. Από
δε την βρεφική του ηλικία, προσπα-θούσε να ευχαριστεί τον Κύριό μας, και δεν θήλαζε Τετάρτη και Παρασκευή. Ήταν
ένα χαριτωμένο και χαρισματικό παιδί, ενώ δεν
είχε μάθει σχεδόν καθόλου γράμματα, έκανε πράξεις μαθηματικές, λογαριασμούς
δύσκολους και όλα από μνήμης.
Ο
Όσιος Ευμένιος ήταν θεόκλητος στον Μοναχισμό. Τα βήματά του τον οδήγησαν
στην Ιερά Μονή Αγίου Νικήτα. Εκεί ως
νέος, δόκιμος Μοναχός, έκανε σχεδόν όλα τα διακονήματα της Μονής, ήταν πρόθυμος
και φιλότιμος. Μετά την τριετή του δοκιμασία, το 1951 μ.Χ., εκάρη Μοναχός,
μετονομασθείς Σωφρόνιος. Ως Μοναχός,
ο Σωφρόνιος έβαλε θεμέλιο της μοναχικής του ζωής την ταπεινο-φροσύνη,
την υπακοή και την εργατικότητα. Επιδόθηκε σε νέους αγώνες. Τις ημέρες κοπίαζε σωματικά και τις νύκτες
παρέμενε άϋπνος και προσευχόμενος. Αυτά έβλεπε ο διάβολος και εμηχανεύε-το
τρόπους, για να ρίξει τον αγωνιστή, αλλά αντιστεκόταν δυναμικά και με την
ενίσχυση της Παναγίας.
Ο πατήρ Σωφρόνιος, 23 ετών, υπηρέτησε
την πατρίδα ως στρατιώτης και ήταν υπόδειγμα υπακοής, εργατικότητας, γι’ αυτό
τον αγαπούσαν όλοι. Στον στρατό ο πατήρ Σωφρόνιος αρρώστησε βαριά από την νόσο της λέπρας, και μεταφέρθηκε στον
Αντιλε-πρικό Σταθμό Αθηνών. Όταν έμαθε, ότι έπασχε από λέπρα, έλεγε: «Χάρηκα πάρα πολύ. Όσο πιο μεγάλη ασθένεια,
τόσο πιο μεγάλος σταυρός,τόσο πιο μεγάλη Ανάσταση.Μεγάλο δώρο μου έδωσες,Θεέ
μου. Σ’ ευχαριστώ, Χριστέ μου, που μου έδωσες μεγάλο σταυρό. Θα έχω μαζί Σου
μεγαλύτερη συμμετοχή στα πάθη Σου, αλλά και μεγαλύτερη συμμετοχή στην Ανάσταση
Σου".
Ο Όσιος νοσηλεύτηκε επιτυχώς και
θεραπεύτηκε τελείως. Μετά την θεραπεία του από αυτή τη σοβαρή ασθένεια,
παρέμεινε μέσα στον Αντιλεπρικό Σταθμό, από αγάπη για τους πάσχοντας αδελφούς
του. Σε ατομικό κελλάκι, δίπλα στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων, ο Όσιος
πέρασε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Εκεί ξανάρ-χισε τους πνευματικούς αγώνες, και
την φροντίδα, της ευπρέπειας του Ναού,
και της περιποίησης ασθενών, που ήταν παράλυτοι και δεν είχαν κανένα να τους
φροντίσει..
Όταν έκλεισε το Λωβοκομείο της Χίου,
του έστειλε ο Άγιος Άνθιμος τον Οσιώτατο Μοναχό Νικηφόρο, τυφλό και παράλυτο. Ο
πατήρ Σωφρόνιος τον υπηρέτησε με όλη του την ψυχή και καρδιά και τον είχε
πνευματικό πατέρα και οδηγό.Το 1975 μ.Χ., σε ηλικία 44ετών, ο Μοναχός Σωφρόνιος
χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και πήρε το όνομα Ευμένιος.
Ο Όσιος Ευμένιος συνέχισε τη ζωή του στο
Λοιμωδών, ως Ιερέας και ως άριστος πνευματικός.
Πήγε Προσκυνηματικό ταξίδι στην Μόσχα,
στην Πετρούπολη και στο Κίεβο. Με την επιστροφή από εκεί, άρχισαν άλλα μεγάλα
προβλήματα υγείας. Παρ’ όλα αυτά, όμως συνέχιζε τα ιερατικά του καθήκοντα επί
8-10 χρόνια.
Τον Όσιο Ευμένιο, κάλεσε ο Κύριός μας
κοντά του στις 23 Μαϊου του έτους 1999
μ.Χ., ημέρα Κυριακή, στην μνήμη των Αγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων, της εν Νικαία
Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, ενώ βρισκόταν στο
θεραπευτήριο Ευαγγελισμός, σε ηλικία 68 ετών. Ο ενταφιασμός του
έγινε στο χωριό Εθιά, του νομού Ηρακλείου.
Μετά την κοίμησή του επιτελεί πολλά και
μεγάλα θαύματα. Αγιοκατατάχθηκε από το Οικουμενικό Πατριατρχείο στις 14
Απριλίου 2022. Τιμάται η μνήμη του στις 23 Μαϊου.-
ΧΡΙΣΤΟΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΑΦΟΡΜΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΩΣΤΙΚΕΣ
ΑΦΟΡΜΗΣΕΙΣ
v Η αγάπη προς
τον Θεό εκφράζεται με την αγάπη
προς
τον άνθρωπο.
v Η πληρότητα του εαυτού
μου προϋποθέτει άδειασμα του
εαυτού μου. Ταπείνωση !
v Καταθέτοντας τις ελευθερίες μου, κερδίζω την ελευθερία μου.
Και είναι η
του Χριστού.-
v Αγαπώ, γιατί υπάρχω. 'Υπάρχω,
γιατί αγαπώ !
ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΕΣ ΡΗΣΕΙΣ
Γέροντος Παϊσίου
v
Συνετός
και μυαλωμένος άνθρωπος είναι εκείνος, που αντε-
λήφθη
καλώς, ότι υπάρχει τέρμα της παρούσης ζωής καί σπεύδει και αυτός να θέσει τέρμα
εις τα σφάλματα και ελαττώματά του.-
v
Ηεμπιστοσύνη
στον Θεό είναι μια συνεχής μυστική προσευχή,
πού
φέρνει αθόρυβα τις δυνάμεις του Θεού εκεί, που χρειάζονται και την ώρα, που
χρειάζονται.-
v
Να
αναθέτουμε το μέλλον στον Θεό. Η απόλυτη
εμπιστοσύνη
στον
Θεό, έχει μητέρα την πίστη, με την οποία προσευχόμαστε και απολαμβάνουμε τους καρπούς
της ελπίδας.-
v
Η
πλήρης ανάθεση της ζωής μας στον Θεό, είναι μια λύτρωση
από
την ανασφάλεια, που φέρνει η πίστη στο εγώ, και μας κάνει να χαρούμε τον Παράδεισο
από αυτή τη ζωή.-
v
Οταν,
από φιλότιμο, κάνουμε τον Θεό να χαίρεται με την ζωή
μας,
τότε Εκείνος δίνει άφθονες τις ευλογίες του στα φιλότιμα παι-διά του.-
v
Οταν
αγωνίζεται με ελπίδα ο άνθρωπος, έρχεται η Θεία παρη-
γοριά
και νιώθει έντονα η ψυχή τα χάδια της
αγάπης του Θεού.-
v
Η
ανώτερη χαρά βγαίνει από την θυσία. Μόνον όταν θυσιάζε-
ται
κανείς συγγενεύει με τον Χριστό, γιατί ο Χριστός είναι θυσία.-
v
Ο
Θεός από εμάς θέλει μόνο την προαίρεση και την αγαθή
διάθεση,
που θα την εκδηλώνουμε με το λίγο φιλότιμο αγώνα μας καί την συναίσθηση της
αμαρτωλότητάς μας.Όλα τα άλλα μας δίνει Εκείνος.-
v
Οποιος
κουράζεται. για τον πλησίον του από καθαρή αγάπη,
ξεκουράζεται
με την κούραση! Αυτός, που αγαπάει τον εαυτό του και τεμπελιάζει, κουράζεται με
το να κάθεται.-
