16.10 ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΓΙ ΝΟΣ ο εκατόνταρχος.

                                       16.10 ΑΓΙΟΣ  ΛΟΓΓΙ ΝΟΣ  ο εκατόνταρχος.

        Λογγίνος! Αυτόπτης  και  αυτήκοος  μάρτυρας  της σταυρικής καταδίκης του Χριστού. ΄Αγρυπνος παρατηρητής των όσων συμβαίνουν. Παρακολουθεί, ως επικεφαλής των Ρωμαίων αξιωματικών  και προβληματίζεται. Η  περίπτωση του  Ιησού είναι ιδιάζουσα. Η γαλήνη Του αντικατοπτρίζει  την αθωότητά Του. Η αγαθότητά Του ακτινοβολεί. Η σεμνότητά Του αφοπλίζει.

     Και έρχονται τα υπερφυσικά σημεία: Το σχίσιμο του καταπετάσματος του Ναού, το ράγισμα των λίθων, το άνοιγμα  των μνημείων, ο ισχυρός σεισμός, να συγκλονίσουν  το  είναι  του. Είναι  πλέον βέβαιος  για  τη Θεϊκή αληθινότητα  του Ιησού. Το διαπιστώνει  και  το  διακηρύσσει : «Αληθώς ο άνθρωπος ούτος Υιός ην Θεού.» (Μαρκ. ιε΄39 ) Η αυθόρμητη  ομολογία  του  εξεγείρει την  ιουδαϊκή  μανία. Η ρωμαϊκή   εξουσία   ενημερώνεται άμεσα για τη χριστιανική ιδιότητα του Λογγίνου. Ο ίδιος εγκαταλείπει το στράτευμα των  Ρωμαίων  και  κατατάσσεται  εθελοντής στο στρατό του Ιησού. Φθάνει  στη πατρίδα  του  και γίνεται  διαπρύσιος  κήρυκας  Ιησού  του Εσταυρωμένου και Αναστημένου. Τη πίστη του επισφραγίζει με τον αποκεφαλισμό. Είναι Μάρτυρας του Χριστού.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

 

Ένας αδελφός ρώτησε τον αββά Σισώη:...

 

΄΄Ένας αδελφός ρώτησε τον αββά Σισώη:
Τι να κάνω αββά μου, έπεσα!
Του λέει ο γέροντας: Να σηκωθείς.
Σηκώθηκα και ξανάπεσα.
Να σηκωθείς πάλι και  πάλι.
Μέχρι πότε;
Μέχρι που να σε βρεί ο θάνατος,
είτε στο καλό είτε στη πτώση.
Γιατί σ’ όποια κατάσταση βρεθεί τότε ο άνθρωπος
σ’ αυτή και φεύγει...΄΄

15.10 ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ Πρεσβύτερος Αντιοχείας.

                            15.10  ΑΓΙΟΣ  ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ  Πρεσβύτερος Αντιοχείας.

  Σαμόσατα της Συρίας η  γενέτειρα του Λουκιανού.  Εκεί  δέχεται  χριστιανική  ανατροφή. ΄Οταν παραμένει μόνος διαμοιράζει τη περιουσία του και αφοσιώνεται στο έργο του  Θεού. Μελετά και  διδάσκει, ενισχύει   και ενημερώνει, διορθώνει  και  παιδαγωγεί.

     Στην Αντιόχεια χειροτονείται Πρεσβύτερος. Εκεί ιδρύει σχολή Κατηχητική.

    Αλλ' όταν στη Νικομήδεια γίνονται συλλήψεις Χριστιανών,  προστρέχει και ενθαρρύνει τους Μάρτυρες. Εκεί συλλαμβάνεται από τον Διοκλητιανό, φυλακίζεται και αποθνήσκει  από  πείνα. Η ψυχή του όμως ανεβαίνει στον Ουρανό και παίρνει το στεφάνι της νίκης.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

Αν θέλει ο Θεός να δείξει το έλεός Του σε μια ψυχή...

 

«Αν  θέλει ο  Θεός να δείξει το  έλεός Του  σε  μια ψυχή
κι αυτή ξεφεύγει από τη κανονική πορεία
και δεν δέχεται, αλλά κάνει το θέλημά της,
επιτρέπει ο Θεός να πάθει εκείνα ,που δεν θέλει,
ώστε μ' αυτόν τον τρόπο να Τον επιζητήσει»

Αββάς  Ησαίας

14.10 ΟΣΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ, ο μελωδός.

                                                14.10  ΟΣΙΟΣ  ΚΟΣΜΑΣ, ο μελωδός.

          Κοσμάς ! Ποιητής  της Εκκλησίας μας κορυφαίος.
Νέος μένει ορφανός. Θετός γυιός πλέον του Σεργίου και θετός αυτάδελφος του Αγίου  Ιωάννη  του  Δαμασκηνού.  Μαζί σπουδάζουν πολύπλευρα και μαθαίνουν συγχρόνως τη μουσική τέχνη από τον Ιερομόναχο  Κοσμά. Το  μουσικό και ποιητικό τους τάλαντο το αξιοποιούν θετικά και άριστα. Και οι δύο  συμβαδίζουν το δρόμο του Θεού και διακατέχονται από Μοναχικό ζήλο.
          Πηγαίνουν στα Ιεροσόλυμα και μονάζουν στην Ιερά Μονή Αγίου Σάββα. Εκεί ο Ιωάννης γίνεται Πρεσβύτερος και ο Κοσμάς Επίσκοπος Μαουμά της Παλαιστίνης.
          Ο Κοσμάς ασκεί άριστα  τα ποιμαντορικά  του  καθήκοντα, αλλά   και  συγγράφει ποιητικά. ῎Εργα του απολαμβάνομε τις γιορτές των  Χριστουγέννων, Φώτων, Βαϊων, Πεντηκοστής και Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
        Μία  ζωή  θεάρεστη   τερματίζεται ειρηνικά και σε βαθιά γεράματα. Στην  Εκκλησία  τον  γνωρίζομε  ως  Άγιο  μελωδό.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

 

Μην απαιτείς αγάπη από τον πλησίον,

«Μην  απαιτείς  αγάπη   από  τον πλησίον,
γιατί εκείνος, που αγαπά κάποιον
και δεν βρίσκει ανταπόκριση ταράζεται.
Καλύτερα, εσύ δείξε την αγάπη στον πλησίον.
έτσι κι εσύ θα νιώσεις ανάπαυση,
αλλά με τον τρόπο αυτό
οδηγείς σε αγάπη και τον πλησίον».

 

              Αββάς   Αγάθων

13.10 ΑΓΙΟΣ ΦΛΩΡΕΝΤΙΟΣ.

                                                     13.10  ΑΓΙΟΣ  ΦΛΩΡΕΝΤΙΟΣ.

   

          Γόνος της Θεσσαλονίκης ο Φλωρέντιος διακρίνεται για  την ακράδαντη πίστη στον Θεό και την ένθερμη αγάπη του. Ψύχραιμος και θαρραλέος διδάσκει έμπρακτα. Ποθεί τη σωτηρία του, αλλά και των αδελφών του. Αγωνίζεται  για την εξάπλωση  της Βασιλείας του Θεού στη γη. Αγωνιά για την επίτευξη  του σκοπού του.

     Η δράση του καταγγέλλεται στον ηγεμόνα και συλλαμβάνεται. Ομολογεί θαρραλέα  και  προσκαλεί στη πίστη και τον ηγεμόνα. Εκείνος  εξοργίζεται  και  τον βασανίζει  ανήλεα. Μέσα στη φωτιά παραδίδει τη ψυχή  του, μετά από μία  αγωνιστική,  μαρτυρική   πορεία. ῎Ηδη  είναι  ο ΄Αγιος   Φλωρέντιος.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

 

Η ζωή και ο θάνατος της ψυχής...

 

«Η ζωή και ο θάνατος της ψυχής
εξαρτάται από τον πλησίον.
Αν κερδίσουμε τον αδερφό,
τον Θεό κερδίζουμε.
ενώ αν σκανδαλίσουμε τον αδελφό,
στον Χριστό αμαρτάνουμε».- 

Αββάς Αντώνιος

12.10 ΑΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ.

                                                        12.10  ΑΓΙΑ  ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ 

          Αναστασία! Μία ψυχή αγνή. Μία καρδιά έμφλογη.Ταπεινή και γαλήνια η  Νύμφη Χριστού, στη Ρώμη δίνει το μαρτυρικό ΄΄παρών΄΄.

        Αλυσοδένεται, ραβδίζεται, κατακαίεται, κρεμάται, αποκόπτονται τα άκρα, ξεριζώνονται τα δόντια, υφίσταται τα πάνδεινα, αλλά τα δέχεται αγόγγυστα.

     Γαλήνια, με το βλέμμα στραμμένο στον Αγωνοθέτη Κύριο, αντλεί δύναμη. Το ξίφος αποκόπτει τη κεφαλή της και η ψυχή  της πάλλευκη φθάνει στον Ουρανό και  παίρνει  τον  άφθαρτο  στέφανο, από τον στεφοδότη Κύριο.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

Όταν επαινείται κανείς,...

 

΄΄Όταν  επαινείται  κανείς,
πρέπει να σκέφτεται  τις αμαρτίες του
και να αισθάνεται,
ότι δεν αξίζει γι' αυτά, που λέγονται΄΄.-
 

Αββάς  Ιάκωβος

11.10 ΑΓΙΕΣ : ΖΗΝΑΪΔΑ και ΦΙΛΟΝΙΛΛΗ.

                                      11.10  ΑΓΙΕΣ : ΖΗΝΑΪΔΑ  και ΦΙΛΟΝΙΛΛΗ.

                                              

          Ζηναϊδα και Φιλονίλλη! Δύο  αδελφές  ομόφρονες, ομόψυχες,  ιατροί. Με τη καρδιά φλογισμένη από αγάπη  για τον Χριστό και τον άνθρωπο, έθεσαν  την επιστήμη τους  στην  υπηρεσία των συνανθρώπων τους.

       Στη Ταρσό της Κιλικίας  ασκούσαν έμπρακτα τη πίστη, χωρίς φειδώ και αφιλόκερδα. Παράλληλα  σκόρπιζαν  βάλσαμο παρηγοριάς στις ψυχές, που ζούσαν τη δοκιμασία. Οι πιστοί  έπαιρναν ενίσχυση. Οι άπιστοι βίωναν τη μεταστροφή τους. Η αγάπη σ' όλο της το μεγαλείο.

            Οι δύο αδελφές ευαρέστησαν τον Κύριο κατ' αυτόν τον τρόπο και  εισήλθαν στο Χορό των Αγίων.-

Από το βιβλίο ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ Ελ. Α. Κλ.

 

 

 

 

 

  

  

Σοφία δεν είναι το να μιλήσεις.

  «Σοφία δεν  είναι  το  να μιλήσεις.
Σοφία  είναι  το  να ξέρεις
πότε είναι η κατάλληλη ώρα να μιλήσεις.
Να γνωρίζεις, γιατί σιωπάς,
να γνωρίζεις, γιατί μιλάς,
να σκέφτεσαι προτού μιλήσεις
και να λες τα πρέποντα.
Και η αποκορύφωση όλων:
το να μέμφεσαι τον εαυτό σου
και το να είσαι χαμηλότερα από τον πλησίον,
σε ενώνει με την Θεότητα».- 

Αββάς   Ησαίας

10.10 ΑΓΙΟΙ : ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ και ΕΥΛΑΜΠΙΑ.

                                     10.10  ΑΓΙΟΙ :   ΕΥΛΑΜΠΙΟΣ και  ΕΥΛΑΜΠΙΑ.

          Ευλάμπιος και Ευλαμπία ! Δύο ομόφρονα και  ομόδοξα αδέλφια  ζουν στο βουνό  με  τον Χριστό και για τον Χριστό. Μελετούν και προσεύχονται, ενισχύονται  και  θερμαίνονται  οι  καρδιές.
        Στη Νικομήδεια κάποια  μέρα κατέρχεται  ο Ευλάμπιος και αναγνωρίζεται. Ομολογεί με θάρρος και διαδηλώνει την αγάπη και την πίστη στον  Χριστό. Βιάζεται   να  θυσιάσει  στα  είδωλα.  Αρνείται επίμονα και διά  της  προσευχής  του συντρίβεται είδωλο του Θεού ΄Αρη. Η μαστίγωση επακόλουθο.
          Η Ευλαμπία παρούσα και αυτόκλητη ομολογεί τον Χριστό και ρίχνονται και οι  δύο  σε  καζάνι  με νερό, που κοχλάζει. Παραμένουν αβλαβείς και 200  ειδωλολάτρες, που   παρακολουθούν   το  μαρτύριο και  βλέπουν  το  θαύμα  πιστεύουν  στον Χριστό και  όλοι  αποκεφαλίζονται. Εισέρχονται τροπαιοφόροι στον Μαρτυρικό Χορό.-

                                   Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

ΚΥΡ. Γ.΄ ΛΟΥΚΑ. ( Λουκ. ζ.΄, 11 – 16 ) ΕΓΕΡΘΗΤΙ !

                                      ΚΥΡ. Γ.΄ ΛΟΥΚΑ. ( Λουκ. ζ.΄, 11 – 16 ) ΕΓΕΡΘΗΤΙ !

           «Μη κλαίε…Νεανίσκε, σοι λέγω, εγέρθητι.» (Λουκ. ζ.΄,14 ).
         Ο Ιησούς, Θεός αγάπης, ζώντας τη καθημερινότητα, βρίσκεται κάποια στιγμή μπροστά σ’ έναν κοπετό θρήνων. Ένας νέος, μονάκριβο παιδί χήρας, στη Ναϊν, είναι νεκρός. Ο Θεάνθρωπος, Κύριος της ζωής και του θανάτου συγχρόνως, προστάζει διττά:
        Η μία προσταγή : «Μη κλαίε», απευθύνεται στη μητέρα και είναι μια έκρηξη ευσπλαχνίας.Η δεύτερη προσταγή:«Νεανίσκε, σοι λέγω,εγέρθητι», απευθύνεται στον νέο. 

         Ο Κύριος προστάζει την άμεση διακοπή των θρηνητικών κραυγών και την ενστέρνιση τηςαδιάψευστης ελπίδας στον Θεό.Ταυτόχρονα απευθύνεται προς τον νέο και επικοινωνεί επιτακτικά μαζί του.
         Ο Κύριος, ο Αιώνιος Νέος, κοινωνεί με τον νέο, αν και νεκρός, αφού ο κάθε νέος είναι το μέλλον του ανθρωπίνου γένους πάνω στη γη. Τον νεκρό σωματικά, λοιπόν, προστάζει : «Εγέρθητι!», σήκω, αμέσως. Πάραυτα ο νέος υπακούει, ορθώνεται, γεμάτος σφρίγος και ζωή. Ο νεκρός καθίσταται και πάλι ζωντανός. Η Ζωή νικάει τον θάνατο.Ο Κύριος, «η Ζωή» ζωοποιεί τους ζωντανούς. Εκείνος είναι και η «Ανάστασις» και ζωοδοτεί τους νεκρούς.
      Πόσοι νεκροί, πνευματικά κυκλοφορούν ανάμεσά μας! Δούλοι των παθών, υπόδουλοι της  αμαρτίας, πτωτικοί άνθρωποι, νεκροί  νέοι. Σ’ όλους, που βρίσκονται στον σκοτασμό του νού, στη ζοφώδη πτώση, απευθύνει το: « Εγέρθητι ! ».             
         Η παραμονή στη πτώση  εγκυμονεί κινδύνους απωλείας.Η έγερση είναι νίκη και απαρχή μιάς νέας αγωνιστικής προσπάθειας.
          Ο Κύριος είναι «η  Ζωή» και μας προσφέρει ζωή.
          Ο Κύριος είναι «το Φως»και μας φωτοδοτεί.
      Ο Κύριος είναι «η Αγάπη» και διαγράφει τις πτωτικές μας κινήσεις.Ο Κύριος είναι «η Οδός» και μας καλεί να Τον ακολουθήσουμε.
     «Εγέρθητι!»Ένας πνευματικός δυναμίτης.Ένα σύνθημα επαναστατικό. Ένα μήνυμα ελπιδοφόρο. Ένα φως στο τούνελ.
         Κάθε φορά, που βρισκόμαστε ναρκωμένοι ή νεκρωμένοι, η προσταγή του Κυρίου, το κάλεσμα για έγερση, ας αντηχεί αφυπνιστικά, διεγερτικά, ζωοποιά, ώστε να δρα και σωστικά.-

Από το βιβλίο ΄΄ΖΩΗΦΟΡΑ  ΡΗΜΑΤΑ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

Οποιαδήποτε ταλαιπωρία...

«Οποιαδήποτε ταλαιπωρία
κι  αν πέσει πάνω σου,
θα  τη  νικήσεις  με τη σιωπή».- 

Αββάς  Ποιμήν