ΜΑΡΙΑ...Η ΜΗΤΕΡΑ του ΘΕΟΥ και ΠΑΝΤΩΝ των ΑΝΘΡΩΠΩΝ...

ΜΑΡΙΑ...Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ...

(Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου)

«Αν τα εννέα τάγματα των αγγέλων ήθελαν κρημνισθή από τους ουρανούς, και να γένουν δαίμονες.

Αν όλοι οι άνθρωποι εγένοντο κακοί.

Αν όλα τα κτίσματα, ουρανός, φωστήρες, ιερείς, ζώα, ήθελον αποστατήσει κατά του Θεού.

Όλαι αυταί αι κακίαι των κτισμάτων συγκρινόμεναι με το πλήρωμα της Αγιότητος της Θεοτόκου δεν εδύναντο να λυπήσουν τον Θεόν.

Διότι μόνη η Κυρία Θεοτόκος ήτο ικανή να τον ευχαριστήσει κατά πάντα. Αυτή μοναχή σταθείσα αναμέσον Θεού και ανθρώπων, τον μεν Θεόν υιόν ανθρώπου εποίησε, τους δε ανθρώπους υιούς Θεού.

Χωρίς την μεσιτείαν αυτής κανένας, ούτε άγγελος, ούτε άνθρωπος, δύναται να πλησιάση εις τον Θεόν, επειδή και αυτή ευρίσκεται μόνον μεθόριον αναμεταξύ της ακτίστου και κτιστής φύσεως.

Αυτή μόνη είναι Θεός άμεσος μετά τον Θεόν και έχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος, ως ούσα μήτηρ αληθώς του Θεού.

Και αυτή μοναχή είναι, όχι μόνον ο θησαυροφύλαξ όλου του πλούτου της Θεότητος, αλλά και ο διαμοιραστής εις όλους και αγγέλους και ανθρώπους, όλων των από Θεού δεδομένων εις την κτίσιν υπερφυσικών ελλάμψεων και θείων και πνευματικών χαρισμάτων.

Και δεν είναι τίνας που να την επικαλέσθη με πίστιν και να μην τον υπήκουσε με ευσπλαχνίαν.

Αυτός ο Υιός του Θεού και αγαπητός υιός της Παρθένου έδωκε τη μητέρα Του δια μητέρα μας και συνήγορον να μας βοηθή προς σωτηρίαν μας.»

ΥΠΕΡΑΓΙΑ   ΘΕΟΤΟΚΕ   ΣΩΣΟΝ   ΗΜΑΣ !!!

Ο. Π. ΙΟΥΛ.- ΑΥΓ. 2016 Αρ. Φ. 74

 

                                              ΟΡΘΟΔΟΞΗ    ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                

ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΑΡ.Φ.74 ΙΟΥΛ.–ΑΥΓ. 2016 /Διανέμεται δωρεάν. 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ  ΠΥΡΣΟΣ. Γράφει και επιμελείται(Δυνάμει Θεού)ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α. ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ Εκπ/κός 

ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549  Κ.Τ. 6936773200 

e-mail:  eklidoniari@gmail. com    καί    elk2015@hotmail.com

H  iστοσελίδα μου: www.antilaloiorthodoxias.blogspot.com καιΒίντεο:YoutubeEleftheria Kleidoniari

*********************************************************************

Ζ Ω Η Φ Ο Ρ Α   Ρ Η Μ Α Τ Α

    ΤΕΚΝΑ  ΘΕΟΥ ( Ιωαν.  α΄ , 1 – 17)

<<Όσοι  δε  έλαβον αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι, τοις  πιστεύουσιν  εις  το  όνομα  αυτού».( Ιωαν.  α΄ ,12 ).

            Ο άνθρωπος, αποτελεί το τελειότερο δημιούργημα το Τριαδικού Θεού, πλασμένος «κατ’ εικόνα» του Αρχέτυπου Λόγου, αλλά και προορισμένος για το «καθ’ ομοίωσιν».

            Ο δρόμος προς τη Θέωση ανοίγεται προϋποθετικά. Η παραδοχή του Χριστού, ως ενανθρωπήσαντα, Σταυρωθέντα και Αναστηθέντα και η αποδοχή Του ως Σωτήρα πανανθρώπινο, αλλά και προσωπικό, όρος απαρέγκλιτος.

            Ο άνθρωπος με το Άγιο Βάπτισμα συντάσσεται με τον Χριστό και εντάσσεται στο εθελοντικό στράτευμά Του. Η Θεία Χάρη επενεργεί και απαλλάσσει τον άνθρωπο από την αμαρτία, αποκαθιστώντας τον στο αρχικό κάλλος.

 Η πορεία προς την αγιότητα διαγράφεται κάτω από τη Θεία Χάρη, η οποία είναι το άκτιστο Φως του Κυρίου, το ανέσπερο Φως της Μεταμορφώσεως, η άκτιστη δόξα της Αναστάσεως, η πνοή της Πεντηκοστής.

Η Θεία Χάρη είναι η άκτιστη ενέργεια του Χριστού, ο Ίδιος ο Χριστός, που πρωτοστατεί στο θέμα της σωτηρίας μας. 

Η Θεία Χάρη συνεργάζεται με τον άνθρωπο στην υπόθεση της Θέωσης και ενοικεί  ο Κύριος εντός μας.

Η Θεία Χάρη κατακαίει τα πάθη στον αδυσώπητο αγώνα της κάθαρσης της καρδιάς.

Η Θεία Χάρη οδηγεί στη μετάνοια, φωτοδοτεί το νου, πυρπολεί την καρδιά, πυροδοτεί το είναι μας.

Η αναγνώριση του Κυρίου ως Λυτρωτή  διασφαλίζει τη γήϊνη πορεία μας και εξασφαλίζει την πατρική υιοθεσία.

Ο άνθρωπος ζώντας την ασκητική ζωή της  Εκκλησίας και τη μετοχή στη Λατρευτική και Μυστηριακή ζωή της, βιώνει την παρουσία του Χριστού και γεύεται τη ζεστασιά, την παρηγοριά, την παράκληση και την πρόγευση της ευφροσύνης του Παραδείσου.

Ο Αναστημένος Κύριος, συνανασταίνει και μας και ζούμε την αναφαίρετη ειρήνη, την αδιάψευστη ελπίδα, την άληκτη χαρά της Βασιλείας του Θεού.

Η κοινωνία με τον Χριστό σηματοδοτεί και την συγκληρονομία της Βασιλείας Του. Κοινωνοί Χριστού, λοιπόν και τέκνα Θεού πάραυτα.-

ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ὁ Ἁγιορείτης.

12/7. ΟΣΙΟΣ  ΠΑΪΣΙΟΣ  ὁ  Ἁγιορείτης.

Στον οσιακό  Χορό  της  επουράνιας  Βασιλείας   συναριθμείται και   ο  Αθλητής   της άσκησης, ο πύκτης στη γήϊνη αρένα, ο νικηφόρος Αθλητής, ο Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης.

        Γόνος της Καππαδοκίας της Μ. Ασίας ο κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης. Γεννιέται στα Φάρασα στις 25Ιουλίου1924 από τους πανευλαβείς πολύτεκνους γονείς του: Πρόδρομο και  Ευλαμπία.Δέχεται από μικράς ηλικίας τα νάματα της πίστεως και της  αγάπης στο Θεό. Είχε την ευλογία να δεχθεί τό  Βάπτισμα από τον σεβάσμιο Άγιο ΑρσένιοΧατζηεφεντή τον Καππα- δόκη δίδοντάς του το όνομά του Αρσένιος.

        Ο Αρσένιος και μετέπειτα Παΐσιος   υπήρξε " εκ κοιλίας μητρός "  σκεύος  εκλογής του  Παναγίου  Πνεύματος. Η  αγάπη του   προς  το Χριστό  και  την Παναγία  μας πλημμύριζε το είναι του.Ο πόθος του για  τη  Μοναχική  ισάγγελη  πολιτεία  διακαής. Η προσευχή  διαρκής ενασχόλησή του.

         Βρίσκεται  με την οικογένειά  του  στην Κόνιτσα,τελειώνει το  Δημοτικό  Σχολείο   και εργάζεται, ως ξυλουργός, έντιμα και φιλάνθρωπα.

         Το 1945 κατάσσεται στο  στρατό ως ασυρματιστής  και διακρίνεται  για τη φιλοπατρία, τη  γενναιότητα, αλλά  και  το  ήθος του. Η εκούσια αναπλήρωση συστρατιωτών του με οικο-γενειακές υποχρεώσεις πρόθυμη και  υποδειγματική, ριψοκίνδυνη και θυσιαστική εκδήλωση αγάπης.

ΠΑΥΛΟΣ ο Απόστολος των εθνών.

29/6 ΠΑΥΛΟΣ ο Απόστολος των Εθνών.

Δρομέας  στο  στίβο  της  ζωής, διαβάτης  στον  πλανήτη  μας   και  ο  Σαούλ, άνδρας   Ιουδαίος         « γεγεννημένος εν Ταρσώ της Κιλικίας», μεγαλώνει και μορφώνεται στον ελεύθερο αέρα της Ταρσού ο μελλοντικός κήρυκας της Χριστιανικής ελευθερίας.
Μαθητεύει «παρά τους πόδας» Γαμαλιήλ, του νομοδιδασκάλου και εξέρχεται φλογερός και φανατικός, σκληρός και δυναμικός διώκτης των Χριστιανών.
Μετά από τον λιθοβολισμό του Πρωτομάρτυρα Στεφάνου, ο Σαούλ γίνεται πιο ορμητικός.
Στόχος του, τώρα, η Δαμασκός. Έφιππος ξεκινάει να φθάσει γρηγορώτερά και να εκπληρώσει το σχέδιό του. Μοιάζει με κυνηγό, που τον έχει κυριεύσει μία αχαλίνωτη μανία για κυνήγι. Αλλ’ αυτές τις μέρες δεν ήταν ο μόνος κυνηγός. Κάποιος άλλος, Ιησούς ο Ναζωραίος, ακολουθεί τα ίχνη του. Ο Σαούλ νομίζει πως καταδιώκει, ενώ καταδιώκεται. Η αγάπη του Χριστού αυτή τη φορά τρέχει πίσω από το πολύτιμο θήραμα κι ο Σαούλ σ’ αυτό το ταξίδι είναι αδύνατο πια να ξεφύγει. Καθώς πλησιάζει προς τον τόπο της καινούργιας του ανομίας, βαδίζει προς τη μεγάλη του στιγμή. Και να, τώρα, πάνω απ’ τον ουρανό καίει μία εκτυφλωτική φλόγα. Τα άλογα στήνονται όρθια, ενώ ο Σαούλ βρίσκεται ξαπλωμένος κάτω. Μέσα στο φλογισμένο όραμα ένα πρόσωπο ξεχωρίζει, με δυό μάτια, που τον κοιτάζουν σοβαρά και λυπημένα, υπέροχα και ήρεμα. Και τότε μια φωνή ακούεται απαλή σαν χάδι, σαν γλυκό παράπονο, που τον καλεί με το όνομά του: -«Σαούλ, Σαούλ, τι με διώκεις;

Πάραυτα, σαν αστραπή περνάει από το μυαλό του η σκέψη : -« Έχασα. Ο Ιησούς ζει.» Μια ερώτηση, που δε δείχνει αμφιβολία, αλλά κατάπληξη, βγαίνει από τα χείλη του: -« Τις ει, Κύριε;»
-« Εγώ ειμι Ι Η Σ Ο Υ Σ, ον συ διώκεις ». Τότε ένα υπερκόσμιο φως πλημμυρίζει το είναι του. Το φως της πίστεως έχει ανατείλει μέσα του ! Ο Ουράνιος Κυνηγός έχει συλλάβει το ατίθασο αγρίμι,το αιχμαλώτισε, το εδάμασε και όταν σηκώθηκε ο Σαούλ ήταν για πάντα ένας πιστός ακόλουθος του Ιησού, για όλους τους αιώνες.
Ο Παύλος, η γιγαντιαία προσωπικότητα. Ο Παύλος, με το άφθαστο ηθικό μεγαλείο. Ο άνθρωπος, που μπόρεσε να είπει: «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός.»(Γαλ.β. ,20).
Όλος Χριστός ο Παύλος.Τα πόδια του ήταν πόδια Χριστού. Τα χέρια του χέρια Χριστού. Το στόμα του στόμα Χριστού. Άφησε τη φωνή του ν’ αντηχήσει τους πιο υπέροχους τόνους, να ψάλλει τους πιο ωραίους ύμνους γι’ αυτό, που επυρπολείτο ακατάπαυστα η καρδιά του, την αγάπη.
Κι έγινε ο ακούραστος αυτός εργάτης της αγάπης, ο κατ’ εξοχήν Απόστολος της αγάπης, ο «πρώτος μετά τον Έναν»,ο ένθερμος κήρυκας Ιησού του Ναζωραίου.
Ας ακούσουμε όλοι μας την πρόσκλησή του «μιμηταί μου γίνεσθε.» (Α΄,Κορ.,ια. ,1). Ας αφήσουμε την καρδιά μας να την πυρπολήσει ο θησαυρός της αγάπης του Παύλου, να την ηλεκτρίσει η ακλόνητη πίστη του και τα χείλη μας, ας ψιθυρίσουν θερμές ικεσίες.-

Πηγή ΖΩΗΣ.

ΚΥΡ. ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ( Ιωαν. ζ΄ , 37 – 52, η΄ , 12 ).ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ.
΄΄Εάν τις διψά, ερχέσθω προς με και πινέτω΄΄. ( Ιωαν. ζ΄ , 37) .Η προτροπή του Χριστού προς τον άνθρωπο είναι σαφής : Εάν κάποιος διψάει, ας έρχεται προς εμένα και ας πίνει».
Ο Κύριος είναι η Πέτρα της Ζωής, απ’ όπου αναβλύζει το «ύδωρ το ζων», που είναι το Άγιο Πνεύμα.
Ο Χριστός προσφέρει στον άνθρωπο «ύδωρ» αείζωο. Είναι ο Ζωοδότης Κύριος.Ο Χριστός ικανοποιεί τη μεταφυσική δίψα του ανθρώπου αναλογικά της προσωπικής εκζήτησης.
Ο Χριστός εξασφαλίζει την καταλλαγή του ανθρώπου με τον Θεό.
Ο Χριστός ανακαινίζει και μεταμορφώνει τον άνθρωπο σε πρόσωπο, με επιλογές ελευθερίας.
Το Άγιο Πνεύμα, ως «ύδωρ ζωής», επιτελεί την κάθαρση της καρδιάς, παρέχει τον φωτισμό του νου και οδηγεί τον άνθρωπο στη Θέωση.
Το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα και αναπαύεται στον Υιό.
Και ο Λόγος και ο Παράκλητος δρουν σωστικά και απεργάζονται τη Θέωση του ανθρώπου.Τοιουτοτρόπως συντελούν στη μεταμόρφωση του κόσμου.
Το Άγιο Πνεύμα αρδεύει την καρδιά του ανθρώπου, ζωοποιεί την ύπαρξή του και τον καθιστά μέτοχο της Θεοποιού ενέργειάς Του.Η διασύνδεση του ανθρώπου με την πηγή της Ζωής, τον Χριστό και η αποδοχή του «ύδατος του Παναγίου Πνεύματος», προκαλούν την εσωτερική αλλοίωση του ανθρώπου, η οποία αντικατοπτρίζεται εξωτερικά.
Ο κορεσμός της δίψας του ανθρώπου για ζωή, ειρήνη, χαρά, Αιωνιότητα, επιτυγχάνεται με την καταφυγή στην Τριαδική Θεότητα.
Η Χριστοποίηση και Αγιοπνευματική Ναοποίηση του ανθρώπου, συνεπάγονται και την Αγιοποίησή του.Αυτήν, ας ποθούμε και ας αγωνιζόμαστε να πετύχουμε.-

ΥΔΩΡ Ζ Ω Η Σ !

                                                        ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ.
                                                                         ΥΔΩΡ ΖΩΗΣ.

     ΄΄Ος δ’ αν πίη εκ του ύδατος ού εγώ δώσω αυτώ, ου μη διψήση εις τον αιώνα, αλλά το ύδωρ ό εγώ δώσω αυτώ, γενήσεται εν αυτώ πηγή ύδατος αλλομένου εις ζωήν αιώνιον΄΄(Ιωαν.δ΄,14 ).Ο άνθρωπος είναι πλασμένος για τη ζωή και αυτή αναζητεί. Διψάει να πιεί νερό αθανασίας. Οι πηγές όμως στις οποίες ανατρέχει για κατάσβεση της δίψας, είναι οικτρά απατηλές. Η προσφορά τους είναι φαινομενική. Τα αποτελέσματα απελπιστικά. Η προσπάθεια άκαρπη. Η αποτυχία εμφανής.
       Το «ύδωρ το ζων» το παρέχει Εκείνος, που είναι η ΖΩΗ. «Εγώ ειμι η ΟΔΟΣ και η ΑΛΗΘΕΙΑ και η ΖΩΗ» ( Ιωαν. ιδ΄,6 ).Η Συνάντηση με τον Χριστό, λοιπόν, προσφέρει και την παροχή «ύδατος». Το νερό, που ο Χριστός δίνει εξασφαλίζει αιώνια κάλυψη. Η δίψα παύει να είναι σημείο αναφοράς του ανθρώπου.
      Η κοινωνία με τον Χριστό, επιλύει τις μεταφυσικές αναζητήσεις. Ο Θεός, που είναι το ζητούμενο, ενοικεί στον άνθρωπο, που Του προσφέρεται και κάνει θρόνο την καρδιά του.Τοιουτοτρόπως ο άνθρωπος ειρηνεύει και ειρηνοποιεί.

     Η Γνωριμία με τον Χριστό απαντά θετικά και στις λυτρωτικές αναζητήσεις. Η δίψα για λύτρωση από τα δεινά δεσμά της αμαρτίας κατασβήνει οριστικά.

    Ο Χριστός παρέχει το «ύδωρ», που αστείρευτα παρέχει πληρότητα, συγχωρητικότητα, ευφροσύνη.

    Το «ύδωρ», που ο Ιησούς δίνει είναι ζωηφόρο, φέρει ζωή αιώνια.
    Το «ύδωρ το ζων» είναι ο Ίδιος ο Χριστός, ο Θεός και είναι ό,τι πολυτιμότερο για την ανθρώπινη ύπαρξη.
    Αυτό το «ύδωρ» πρόσφερε και στη Σαμαρείτιδα και άρδευσε το είναι της και πυροδότησε ο λόγος του Λόγου την καρδιά της και αναδείχθηκε πυρφόρος Ιεραπόστολος, η Ισαπόστολος Αγία Φωτεινή.
Αυτό το «ύδωρ» διαθέτει και επιδίδει αφειδώλευτα και παντοτινά ο Χριστός. Όποιος δεχθεί την προσφορά ζωοποιείται και αθανατοποιείται, εφ’ όσον το «ύδωρ το ζων» είναι ο Χριστός και ο Χριστός είναι η Ζωή η αιώνια.-

Ο.Π. Αρ.Φ. 73 Μάιος - Ιούνιος 2016

                                ΟΡΘΟΔΟΞΗ   ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ                                                                                        

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         *****************************************************************************

ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ  ΑΡ.Φ.  73 ΜΑΊΟΣ- ΙΟΥΝ.  2016 / Διανέμεται  δωρεάν. 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ  ΠΥΡΣΟΣ. Γράφει καί ἐπιμελεῖται(Δυνάμει Θεοῦ)ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α.ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ Εκπ/κός 

ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549  Κ.Τ. 6936773200 

e-mail:  eklidoniari@gmail. com    καί    elkl2015@hotmail. com

Ἡ ἱστοσελίδα μου: www.antilaloiorthodoxias. blogspot. .com και Βίντεο:Youtube Eleftheria Kleidoniari

******************************************************************************

Ζ Ω Η Φ Ο Ρ Α   Ρ Η Μ Α Τ Α

ΛΑΟΣ  και  ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ( Ιωαν.  ιβ , 1 – 18 )

           <<Οχλος  πολύς…έλαβαν τα βαϊα των φοινίκων και εξήλθον εις υπάντησιν αυτώ.»( Ιωαν. ιβ΄ , 12 – 13 ). Ιεροσόλυμα! Ο Κύριος εισέρχεται, « επί πώλου όνου» καθισμένος, στην πόλη.Προηγήθηκε η ανάσταση του φίλου Του Λαζάρου. Ο λαός το γνωρίζει, το αναγνωρίζει και του ετοιμάζει μεγαλειώδη υποδοχή. Τον δέχεται ως Νικητή του θανάτου και Τον επευφημεί ζωηρά : «ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο Βασιλεύς του Ισραήλ»( Ιωαν.  ιβ , 13 ).

Είναι   μια  θριαμβευτική   είσοδος του Ιησού στα Ιεροσόλυμα.

Είναι μία αληθινή, ειλικρινής και αυθόρμητη εκδήλωση λατρείας και αγάπης του λαού προς τον Ευργέτη του.

Αυτός ο λαός τώρα επευφημεί.

Αυτός ο λαός αύριο θα εκφραστεί καταδικαστικά. Είναι ο όχλος, που ενεργεί μαζικά, κατευθυντικά. Είναι το σύνολο των ανθρώπων, που επηρεάζεται καθολικά από τους άρχοντες.Είναι η μάζα των ανθρώπων,που δέχεται συνθήματα και οδηγείται στην παραπλάνηση.

Ο άνθρωπος, που βρίσκεται μακριά από τον Θεό κινείται στην πλάνη, υπολογίζεται ως νούμερο μιας άμορφης και απρόσωπης μάζας.

Η ασύνδετη σχέση του με τον Θεό αλλοτριώνει την υπόστασή του, αλλοιώνει το ήθος του.

Η κοινωνία με τον Χριστό αναδεικνύει τον άνθρωπο σε πρόσωπο, οπότε βιώνει την ελευθερία του προσώπου.

Ο άνθρωπος – πρόσωπο - αποτελεί γνήσια εικόνα του Αρχέτυπου, με προοπτική Αιωνιότητας, με επιλογές σωστικές.

Είναι το χαρισματούχο μέλος της Εκκλησίας του Χριστού.

Είναι το ενεργό, δυναμικό στοιχείο του λαού του Θεού, που έχει αναφορά ζωής και ελπίδας στον Ουρανό.

Ο Ιησούς, με τη Σταυρική Θυσία και Ανάστασή Του ελευθεροποίησε και προσωποποίησε τον άνθρωπο.

Ο ακόλουθος του Ιησού διευθύνεται αλάθητα από Εκείνον.

Ο απεξαρτημένος από τον Χριστό είναι δέσμιος ατόμων, που κατευθύνουν παραπλανητικά, ιδιοτελικά. Ο όχλος απαρτίζεται από άβουλα άτομα, που καταπατούν το δίκαιο, στο όνομα της δικαιοσύνης.

Ο όχλος υφίσταται την τυραννία. Ο άνθρωπος – πρόσωπο – βιώνει την ελευθερία, που χαρίζει μοναδικά ο Χριστός. Η επιλογή, τώρα, δική μας.-

Οι τολμηροί !

ΟΙ   ΤΟΛΜΗΡΟΙ

Πολλὰ πρόσωπα πλησίασαν τὸν Κύριο στὴν ἐπὶ γῆς πορεία καὶ ζωή Του. Εἶδαν, ἐθαύμασαν τὶς εὐεργεσιές Του καὶ δέχτηκαν τὴ ζωογόνο ἐπιρροή Του. Τὸ στενὸ προσωπικό Του ἐπιτελεῖο, ἡ ὁμάδα τῶν Δώδεκα Μαθητῶν Του, δέχτηκε πλούσια τὴ Θεία Χάρη καὶ ἀνταπεδωκε τά μυροβόλα ἄνθη τῆς ὑπακοῆς καὶ τῆς ἄγαπης. Οἱ ἀντιδρασεις ὅμως μερικῶν προσώπων μπροστὰ στὸ Θεῖο Δρᾶμα στάθηκαν ἀπαράμιλλες καὶ θαυμαστές.

Καὶ πρώτη προβάλλει ἡ μορφὴ τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ ἀπό Ἀριμαθαίας. Ὁ ἄνδρας αὐτός πλούσιος, μὲ ὑψηλό κοινωνικὸ ἀξιωμα, βουλευτής, θερμὸς ὅμως ἀκόλουθος τοῦ Χριστοῦ, ἔλαβε τὸ θάρρος, τόλμησε νὰ παρουσιασθεῖ μπροστὰ στὸν Πιλᾶτο καὶ νὰ ὑποβάλλει τὴ θαρραλέα παράκλησή του. Ζήτησε νὰ τοῦ δοθεῖ τὸ Σῶμα τοῦ Ἰησοῦ, τοῦ Ἀθώου κατάδικου, τοῦ Μεγάλου Νεκροῦ, νά τὸ ἐνταφιάσει. Μιὰ πράξη ἀγάπης καὶ τιμῆς. Μιὰ ἐνέργεια, πού ἔθετε σὲ κίνδυνο τή θέση καὶ τὴν ὑπόληψη τοῦ εὐσχήμονα βουλευτῆ. Πάνω ἀπ’ ὅλα ὅμως ἔθεσε τὴν ἀγάπη στὸν Κύριο, τὴ βαθειὰ ἀναγνώριση τῆς τέλειας ἀθωότητας τοῦ Μεγάλου Διδασκάλου.«Τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ἠτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ» (Μάρκ. ιε'43).

Τὸ τολμηρὸ αὐτὀ βῆμα ἀπέδωσε τό Σὼμα τοῦ Χριστοΰ στὰ χέρια του. «Ὁ δὲ Πιλᾶτος ...ἐδωρήσατο τό σῶμα τῶ Ἰωσήφ» (Μάρκ. ιε'45). Ἔλαβε σινδόνι καθαρό, προσέφερε ἀρώματα καὶ ὁ Νικόδημος καὶ ἀποκαθήλωσαν κι ἐνταφίασαν τὸ Θεῖο Νεκρὀ.

Τότε, ἐνῶ ὁ Κύριος ἦταν στὸν Τάφο τρεϊς γυναικεῖες καρδιὲς ἀγωνιοῦσαν. Τρεῖς γυναῖκες: Μαρία ἡ Μαγδαληνή, Μαρία τοῦ Ἰακώβου καὶ Σαλώμη, ἀγόρασαν ἀρώματα, γιὰ νὰ ἔλθουν καὶ ν’ ἀλείψουν το Σῶμα τοῦ Ἰησοῦ.

Τρεῖς γυναῖκες ξεκίνησαν «λίαν πρωΐ», ὁπλίστηκαν μὲ πολὺ θάρρος, θαυμαστὴ τόλμη, γιὰ ν’ ἀποδώσουν τά μύρα τῆς λατρείας  τους στὸ Λατρευτὸ Διδάσκαλο.

Ἤθελε τόλμη γιὰ νὰ σύρουν τὰ βήματά τους μέσα στὴ νύχτα τρεῖς γυναῖκες.

Χρειαζόταν τόλμη γιὰ νὰ παρουσιαστοὺν μπροστὰ στοὺς ὁπλισμένους στρατιῶτες, ἄγρυπνους φρουροὺς τοῦ Τάφου.

Ἐπιβαλόταν τόλμη γιὰ ν’ ἀποκυλίσουν τὴν πέτρα τοῦ Τάφου τ’ ἀδύνατα γυναικεῖα χέρια. Καὶ διέθεσαν αὐτή τὴν τόλμη, δυναμικὴ κι ἀνυποχώρητη. Μιὰ τόλμη, πού πήγαζε ἀπ’ τὴν ἀγάπη σ’ Ἐκεῖνον. Μιὰ τόλμη, πού ἤξερε νὰ ὑπερβαίνει δυσκολίες, νὰ ὑπερπηδᾶ ἐμπόδια, νὰ ὀρθώνει τὸ ἀνάστημα καὶ νὰ ἐπιτελεῖ τὸ καθῆκον, τὸ ὕψιστο χρέος.

Πέρασαν 2.000 καί πλέον χρόνια ἀπὀ τὶς ἡρωϊκές ἐκεῖνες πράξεις, κι ὅλοι μέχρι σήμερα καὶ πάντοτε θὰ σκύβουν μὲ θαυμασμὸ μπροστὰ στὴν τόλμη τοῦ Ἰωσὴφ καὶ τοῦ Νικοδήμου, στὸ μεγαλεῖο των Μυροφόρων.

Θαυμάζοντας τὴν τόλμη τους, Ἄς ταπεινωνόμαστε μπροστὰ στὴ δική μας δειλία.

Θαυμάζοντας τὸ θάρρος τους, ἄς μιμούμαστε τὴ χειρονομία τους. Ἄς βαδίσουμε στὰ ἴχνη τους.

Τόλμη χρειάζεται καὶ σήμερα γιὰ νὰ ὁμολογήσεις τὸ πιστεύω σου.

Τόλμη ἀπαιτεῖται γιὰ νὰ ζήσεις μὲ συνέπεια τὴν πίστη σου.

Τόλμη πρέπει νὰ ἔχεις γιὰ ν’ ἀντιπαρὲλθεις νικηφόρα τὶς εἰρωνεῖες καὶ τοὺς χλευασμοὺς τῆς κοινωνίας.

Τόλμη θέλει νὰ ἔχεις γιὰ νὰ καταφύγεις στὴ Θεϊκὴ βοήθεια περιφρονώντας τὸν ἀνθρώπινο παράγοντα.

Τόλμη πρέπει νὰ διαθέτεις γιὰ νὰ λατρεύεις καὶ νὰ ὑπηρετεῖς τὸν Κύριο.

Ἡ τόλμη ἦταν καὶ θὰ εἶναι κύριο, ἀντιπροσωπευτικὸ στοιχεῖο τῶν γενναίων ψυχῶν. Χαρακτηριστικὸ γνώρισμα κάθε ἡρωϊκῆς καρδιᾶς. Ἀπαραίτητος παράγοντας κάθε θυσίας, κάθε ὑψηλοῦ ἔργου. Κι ὁ ἄνθρωπος εἶναι πλασμένος γιὰ τὶς κορφὲς τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς ἁγιότητας.

Ἐμπρὸς λοιπόν! Οἱ πρωτοπόροι ὑπάρχουν. Συνεχιστὲς ἄς γίνουμε. Στὰ ἴχνη τους ἄβαδίσουμε. 'Ἡ νίκη θα εἶναι δική μας.

Μιὰ τολμηρὴ ὁμολογία τοῦ Κυρίου μας, Τὸν καθιστὰ ὑπόχρεο νὰ μᾶς ὁμολογήσει κι ἐνώπιον τοΰ Πατέρα Του. «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοί ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγώ  ἐν αὐτῶ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ  ἐν Οὐρανοῖς»(Ματθ. ι΄ ,32).-

ΚΥΡ. ΘΩΜΑ. Ομολογία Πίστεως.

ΚΥΡΙΑΚΗ   ΘΩΜΑ. ( Ιωαν.  κ΄ , 19 – 31 )

ΟΜΟΛΟΓΙΑ   ΠΙΣΤΕΩΣ.

«Ο Κύριός  μου και ο Θεός  μου!»( Ιωαν. κ. , 28 ), είναι η ομολογία πίστεως του Θωμά. Ύστερα από μια εσωτερική πάλη, για την αληθινότητα της Αναστάσεως του Κυρίου, αναφωνεί «εκ βαθέων».

Ο Απόστολος Θωμάς απών, κατά την εμφάνιση του Αναστημένου Νικητή του θανάτου και ελλιπής της Αγιοπνευματικής Χάριτος,δυσπιστεί.Βρίσκεται  στην τροχιά της απιστίας. Η αγάπη όμως του Διδασκάλου και πάλι έκδηλη. Αυτοπροσφέρεται για ψηλάφηση και τοιουτοτρόπως προλαμβάνεται η οικτρά πτώση της απιστίας. Η καλοπροαίρεση του Θωμά τροχοπέδη στον κατήφορο της απώλειας.

Η πάλη με τον Θεό συνεχίζεται στο  χώρο  της  ανθρωπότητας, είτε  με τη μορφή της αμφισβήτησης της ύπαρξής Του, είτε με τη δίψα της συνάντησης μαζί Του. Είναι οι πολέμιοι και διώκτες Του αφ’ ενός, οι «εραστές» του Θεού, ως εκλεκτοί  αφ’  ετέρου. Όλοι και οι μεν και οι δε  επιζητούν  τη  συνάντηση με τον Θεό, αφού έμμεσα ή άμεσα αναγνωρίζουν την ύπαρξή Του.

Η συνάντηση επιζητείται, αλλ’ η οδός, που ακολουθείται είναι ακατάλληλη. Τόσο η λογική, όσο και οι αισθήσεις αποπλανούν.

Η Συνάντηση με τον Κύριο προδιαγράφεται από τον Ίδιο τον Κύριο : «Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται.»( Ματθ.  ε΄ , 8 ).

Ο δρόμος της Θεογνωσίας προτείνεται και από τους Αγίους Πατέρες. Είναι ο δρόμος της μετάνοιας και της άσκησης, της ταπείνωσης και της αγάπης. Η γνώση του Θεανθρώπου είναι η σωτηρία του ανθρώπου. Όποιος κοινωνεί με τον Θεό, γνωρίζει τον Θεό και θα δέχεται τις ακτίνες της αγάπης Του ως Φως, που θα τον ευφραίνει αιώνια. Όποιος όμως απομακρύνεται από Εκείνον, Τον αγνοεί και οι ακτίνες της αγάπης Του, ως φωτιά, θα τον κατακαίουν αιώνια.

Η κάθαρση της καρδιάς επιφέρει τον φωτισμό του νου και καταλήγει στην Θέωση. Όσο δεν  έχομε προσωπική εμπειρία Θέωσης, βρισκόμαστε στη φυλακή της αθεϊας. Η έξοδος απ’ αυτήν σηματοδοτεί την ομολογία : « Ο Κύριός μου και ο Θεός μου ! » Αὐτή την ηρωϊκή κίνηση ας διαγράφουμε όλοι μας κι αυτή την αναφώνηση ας επιγράψουμε υπαρξιακά.-