ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ ΑΡ. Φ. 99 ΣΕΠΤ.-ΟΚΤ. 2020

  

 

 

       

                                                                                                                                                    

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 

                                                   ΟΡΘΟΔΟΞΗ  ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ

***********************************************************************************

  ΔΙΜΗΝΙΑΊΑ ΈΚΔΟΣΗ  ΑΡ.Φ. 99  ΣΕΠΤ. – ΟΚΤ..  2020 / Διανέμεται  δωρεάν.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΥΡΣΟΣ.Γράφει και επιμελείται (Δυνάμει Θεού) ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α.ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ Εκπ/κος 

ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549  Κ.Τ. 6936773200      e-mail:  eklidoniari@gmail. com   

Ἡ ἱστοσελίδα μου: www.antilaloiorthodoxias. blogspot. .com και Βίντεο: Youtube Eleftheria Kleidoniari

******************************************************************************

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ   ΕΝΑΥΣΜΑΤΑ

                                  ΚΥΡ. Α΄ ΛΟΥΚΑ  (Β΄ Κορ. 9, 6 –11)  ΙΛΑΡΟΣ   ΔΟΤΗΣ

« Εκαστος καθώς προαιρεῖται τῇ καρδίᾳ, μή  ἐκ λύπης  ἤ ἐξ ἀνάγκης ` ἱλαρόν   γάρ  δότην ἀγαπᾶ  ὁ  Θεός. » ( Β΄Κορ. θ΄7 ).Ἡ ἀγάπη ἐντολή τοῦ Θεοῦ και ἡ  ἐφαρμογή της ὑποχρέωση τοῦ κάθε ἀνθρώπου. Ἀνταύγεια τῆς ἀγάπης  πρός τόν  Θεόν  ἡ  ἀγάπη  πρός τόν «πλησίον.» Μιά ἀγάπη , πού ἐκφράζεται ποικιλόμορφα. Ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι μιά ἔκφρασή της πολυειδής. Ἐλεοῦμε ὑλικά, ἠθικά, πνευματικά. Ἐλεοῦμε μέ χρήματα, ἀλλά καί μέ λόγο, μέ συμβου-λή, ἀλλά καί μέ προσευχή.

            Τό μέτρο ὅμως τῆς ἀξιολόγησης τῆς ἐλεημοσύνης δέν εἶναι ἡ ποσότητα, ἀλλά ἡ ποιότητα τῆς προαίρεσης. Ἄν ἐλεῶ ἀπό λύπη καί οἶκτο, ἀπό συμπόνια καί περιφρόνηση, ἡ ἐλεημοσύνη  εἶναι  ἀπορριπτέα. Ἄν  προσφέρω   ἐλεημοσύνη  γιά λόγους ἐπιδεικτικούς, ἡ κίνηση αὐτή ἐμπερικλείει ὑπερηφάνεια καί δέν εἶναι εὐπρόσδεκτη ἀπό τόν Θεό.Ἄν ἐφαρμόζω τήν ἐντολή τῆς ἐλεημοσύνης καί ἀποβλέπω σέ ἀνταπόδοση  μελλοντική, ἀστοχῶ.

            Ὁ Θεός,ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Ἴδιος Ἀγάπη ζητεῖ ἀπό ἐμᾶς νά ἀγαπᾶμε ἔμπρακτα  καί  ἔνθερμα , ὅπως  Ἐκεῖνος. Ἐπιζητεῖ ἡ ἐλεημοσύνη, πού προσφέρομε στούς, σέ ἀνάγκη εὑρισκο-μένους, συνανθρώπους μας, νά εἶναι θερμή καί ἀδελφική, εἰλικρινής καί ἀνιδιοτελής, ἀνε-πίδεικτη καί ἀφανής. Αὐτή ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι στ’ ἀχνάρια τῆς προσφορᾶς τοῦ Θεοῦ πρός ἐμᾶς καί συνεπῶς  εὐάρεστη  στόν  Θεό.

            Ἡ ἐλεημοσύνη, πού ἐμπεριέχει ὑπερηφάνεια, ταπεινώνει ἐξευτελιστικά τό πρόσωπο τοῦ συνανθρώπου καί  τόν  ὁδηγεῖ σέ ἀντιδραστικές κινήσεις ἀγνωμοσύνης. Ἡ ἀγάπη, μέσῳ τῆς ἐλεημοσύνης, νά ἐπιδίδεται  μέ φρόνημα ταπεινό, ὥστε νά χαριτώνεται ὁ δότης, ἀλλά καί ὁ ἀποδέκτης. Τοιουτοτρόπως ἀναπτύσσονται εὐγνώμονα αἰσθήματα καί στόν δότη, γιά τήν εὐκαιρία ἀγάπης καί στόν ἀποδέκτη, γιά τό δῶρο τῆς ἀγάπης.

            Ἡ ἀφανής ἐλεημοσύνη ἰσχυρό ἀντίδοτο κατά τῆς ὑπερηφανείας, γιά τόν δότη.Ἡ ἐλεημοσύνη μέ ὑλικούς πόρους ἀντίδοτο καί κατά τῆς  φιλαργυρίας. Γενικά ἡ ἐλεημοσύνη ρίχνει τά κάστρα τῆς φιλαυτίας καί ἐπαυξάνει τήν φιλαλληλία.Ἡ ἀνθρωπαρέσκεια μεταστρέφεται σέ Θεαρέσκεια. Ὁ ἐλεῶν ἐπενδύει στήν Τράπεζα τ’ οὐρανοῦ, ἐφ’ ὅσον τό δῶρο τῆς ἀγάπης του ἐπιφέρει τό ἀντίδωρο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. «Ὁ ἐλεῶν πτωχόν δανείζει Θεόν.»Ἡ ἀνταπόδοση ἀπό τόν Θεό εἶναι πολλαπλάσια καί  βέβαιη.

            Ἄς ἀγαπᾶμε ἀληθινά, ὥστε νά μᾶς ἀγαπᾶ καί ὁ Κύριος πολλαπλᾶ.-

 

ΑΣΤΕΡΕΣ   ΝΕΟΦΑΝΕΙΣ

                                                  29/11 ΑΓΙΟΣ   ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ                                         

Ὁ Θεὸς Λόγος μὲ τὴν  ἐνανθρώπησή Του, τὴ Σταυρική Του Θυσία καὶ τὴν ἔνδοξη   Ἀνά-    στασή  Του ἔδωκε  τὴ  δυνατότητα στὸν ἄνθρωπο  νὰ  ἀναδεικνύεται " κατὰ  χάριν  Θεός". Μέ-σα  ἀπὸ τὴν ἀσκητικὴ  βιοτή, τὴ μαρτυρία καὶ τό μαρτύριο, τὴν ὁμολογία  καὶ  τὴν ἱεραποστο-λὴ  νὰ  ἐπιτυγχάνει  τὸν στόχο του. Τοιουτοτρόπως  ὁ Χορὸς τῶν Ἁγίων αὐξάνεται διαχρονικά.

Ἀνάμεσα στοὺς σύγχρονους Ἁγίους προβάλλει καὶ ὁ Ἅγιος  Φιλούμενος.Ἦταν 15Ὀκτω-  βρίου 1913, ὅταν στὴν ἐνορία τοῦ Ἁγίου Σάββα Λευκωσίας δύο ἐπισκέπτες τ' Οὐρανοῦ, ὁ Σοφο-κλῆς καὶ ὁ Ἀλέξανδρος, ἔφθαναν  στὴ γῆ, δῶρα πολύτιμα στοὺς  πολύτεκνους γονεῖς τους,Γεώρ-γιο καὶ Μαγδαληνὴ Ὀρουντιώτη ,ἀπὸ τὴν Ὁρούντα.ΕὐσεβεῖςΧριστιανοὶ διατηροῦσαν ἕνα παν-δοχεῖο και ἕναν φούρνο γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῆς οἰκογένειας. Φροντίδα τους,καθὼς καὶ τῆς γιαγιᾶς τους Λωξανδροῦς, νὰ ἐνσταλλάξουν στὶς ἄδολες  καρδιὲς τους τὸ σπὸρο τῆς Ἀλήθειας  καὶ τῆς πίστης  στὸν  ἀληθινὸ Τριαδικὸ  Θεό,μέσα ἀπὸ τὰ συναξάρια τῶν Ἁγίων. Ἡ φλόγα  ἄναψε καὶ  τὰ  δύο  δίδυμα  ἀδέλφια,  μετὰ  τὴ μελέτη,  ἐπικοινωνοῦσαν  προσευχητικὰ  μὲ τὸν λατρευτό    τῆς  καρδιᾶς  τους τό Χριστό. Ὧρες ἀλησμόνητες, ἐμπειρικές, ἐξαίσιες  ἔζησαν  μὲ  τὸν Θεό τους. Ἡ  νύκτα  τοὺς ἔβρισκε  γονατιστοὺς  μπροστὰ  στὸ  προσευχητάρι  μὲ  τὴν  εἰκόνα  καὶ  τὸ  κα-ντῆλι. Ἀλλὰ  καὶ  στὸ  Ναὸ  ἔδιναν  πρῶτοι  τό "παρών". Κατω ἀπὸ  τὴν ἄγρυπνη  φροντίδα  καὶ  καθοδήγηση  τοῦ  πνευματικοῦ τους π .Νεοφύτου  καὶ  τὸν  Ὅσιο  Ἰωάννη Καλυβίτη πρότυπό  τους, σημείωναν ἁλματώδη πρόοδο  καὶ  ἐνδόμυχο πλέον τὸν πόθο τῆς  ἀφιέρωσης. Τελειώνο-    ντας  τὸ Δημοτικό, 14χρονοι, καταστρώνουν σχέδιο  ἀπόδρασης  γιὰ  τὸ Σταυροβούνι καὶ τὸ θέ-τουν  σὲ ἐφαρμογὴ  μὲ τὴν εὐχὴ τοῦ Πνευματικοῦ τους.Ἕναςἁμαξὰς τους μεταφέρει στὸν προο-ρισμό τους, ἀλλὰ τὸ ἀποκαλύπτει  στὸν πατέρα τους, ὁπὸτε γονεῖς καὶ ἡ μικρότερη ἀδελφή τους Γαλάτεια  τοὺς  ἀναζητοῦν  καὶ  τοὺς ἀνευρίσκουν στὸ Μοναστήρι.Συζητοῦν μὲ  τὸν Ἡγούμενο  καὶ  ζητοῦν  τὴν ἐπιστροφή τους στὸ  πατρικό  τους.Τὰ  παιδιὰ ἀνένδοτα δηλώνουν,ὅτι θὰ ἐπα-νέλθουν καὶ ἐὰν φύγουν, ὁπότε  οἱ γονεῖς ὑποχωροῦν.

            1934 καὶ  οἱ δύο αὐτάδελφοι  ἀναχωροῦν γιὰ τὰ Ἱεροσόλυμα.Ὁ Πατριὰρχης  Ἱεροσολύ-μων  Τιμόθεος τοὺς  δέχθηκε  ἐγκάρδια καὶ τοὺς ζήτησε  νὰ φοιτήσουν στὸ Γυμνάσιο. Ὁ Σοφο-  κλῆς  ἦταν καλοκάγαθος, χαρούμενος πρᾶος καὶ ταπεινός. Ὁ Ἀλέξανδρος ἦταν  ἡγετικὴ  μορφή.

          1937 ὁ Σοφοκλῆς καὶ ὁ Ἀλέξανδρος κείρονται Μοναχοὶ  ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Τιμόθεο καὶ μετονομάζονται ἀντίστοιχα  Φιλούμενος καὶ  Ἐλπίδιος. Τὸ  ἴδιο ἔτος  χειροτονοῦνται Διάκονοι. Τὸ 1939 ἀποφοιτοῦν καὶ  ἀπὸ  τὸ Γυμνάσιο καὶ  τὸ  1940 ὁ Ἐλπίδιος χειροτονεῖταιΠρεσβύτεροςκαὶ τὸ 1947 ἀναχωρεῖ ἀπὸ τὰ  Ἱεροσόλυμα γιὰ τὸ  Πατριαρχεῖο  Ἀλεξανδρείας.     

Ὁ Φιλούμενος  παραμένει στὴν Ἁγία Γῆ. Τὸ 1940 διορίζεται ἐργοδηγὸς στὸ Πατριαρχεῖο,μετέπειτα Διάκονος στὴν Ἱερὰ Μονὴ ἉγίουΣάββα, ἀναλαμβὰνοντας  καὶ  καθήκοντα ἐπιμελη-  τὴ  τῶν  γραφείων τοῦ Πατριαρχείου. Στὴ συνέχεια  χειροτονεῖται Πρεσβύτερος, ἀλλὰ ὑπηρετεῖ καὶ ὡς βοηθὸς  φροντιστὴς στό κεντρικὸ  μαγειρεῖο.Τὸ 1946 διορίζεται Ἡγούμενος  στὴν Τιβε-  ριάδα  καὶ προχειρίζεται Ἀρχιμανδρίτης.Στὴν Ἰόππη ὑπηρετεῖ γιὰ  ἕξι  χρόνια. Ἀπὸ τὸ  1959    ἕως το 1961 εἶναι Διευθυντὴς  τοῦ  Οἰκοτροφείου  τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς, ἐνῷ τὸν Μάϊο διο- ρίζεται  στὴν  Ι. Μονὴ Ἀρχαγγέλου. Τὸν  Φεβρουάριο 1962 ἀποστὲλλεται  στὸ  Ναὸ  τῶν Ἁγίων  Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης. Ἀκολουθεῖ ἡ  Ραμάλα 1965- 1967, καθὼς καὶ 1976-1979.Ὑπηρετεῖ    πρόθυμα  καὶ  στὸν Ἅγιο Θεοδόσιο καὶ στὸν ΠροφήτηἨλία.Εἶναι ἐξαίρετος πνευματικός, μὲ     πολυπληθὲς ποίμνιο.Ἀγωνιστής  τοῦ πνεύματος  ἀνυποχώρητος  ζεῖ καὶ συνιστᾷ: ταπείνωση,    μετὰνοια, προσευχὴ καὶ ἀγάπη  ἔμπρακτη. Ὅλοι  τὸν  ἀγαποῦν καὶ τὸν  σέβονται. Ἡ μοναχική  του  βιοτή, διὰ τῆς  ἄσκησης, τῆς  προσευχῆς, τῆς  νηστείας, τῆς  μελέτης, τῆς ἐγρήγορσης, ἀκτινοβολεῖ, ἐμπνέει καὶ προσελκύει  ψυχὲς στὸ Χριστό.

        Τὸν Μάϊο 1979 μετακινεῖται  στὸ  Φρέαρ  τοῦ Ἰακὼβ ὡς Ἡγούμενος.Ἐκεῖ γίνεται  στόχος   τῶν Σιωνιστῶν  Ἑβραίων, οἱ  ὁποῖοι  θέλουν  τὴν ἐξόντωση  του καί  τὸν  ἀπειλοῦν καθημερινά.  Διεκδικοῦν  τὸ  Ναό. Ὁ  Φιλούμενος  στέκεται ἀπτόητος, ἑδραῖος  ἄγρυπνος  στὶς ἐπάλξεις      ἀποδεχόμενος ἀκόμη  καὶ  τὸ μαρτύριο. Ὄντως, στὶς  29  Νοεμβρίου  1979, μιὰ  μέρα  βροχερή,  ἑορτὴ  τοῦ Ἁγίου Μάρτυρα  Φιλουμένου καὶ ὁ ἴδιος ἑόρταζε, στὶς 5μ.μ. καὶ  ἐνῷ ἔκανε  μόνος τόν Ἑσπερινό, δέχθηκε  ἐπίθεση  μὲ  τσεκούρι: 36 τσεκουριὲς σταυροειδῶς  στὸ κρανίο.  Ξερίζωσαν  μάτια. Ἔκοψαν  χέρια.Ξερίζωσαν δόντια.Ἔκοψαν πόδια.Τὸν κατακρεούργησαν  κυριολεκτι-κά. Ὁ δίδυμος Ἐλπίδιος ἐνημερώνεται  θαυματουργικά:"Ἀδελφὲ  μὲ  σκοτώνουν. Ὁ Ναὸς βεβη- λώνεται".Τὴν ἑπομένη τὸν  βρήκαν νεκρό. Εἰδοποιοῦνται  Πατριαρχεῖο  καὶ  Ἀστυνομία. Μετὰ    πέντε ἡμέρες παραλαμβάνουν  τὸ  σκήνωμα, ποὺ βρίσκεται σὲ  εὐκαμψία.Στὶς 4 Δεκεμβρίου      1979 τελεῖται ἡ  κηδεία του στὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Θέκλας καὶ ἡ ταφή του στὸΚοιμητὴριο τῆς Ἁγιο-ταφικῆς Ἀδελφότητας στὴν Ἁγία Σιών. Στὴν ἀνακομιδὴ  τῶν λειψάνων του εὐωδία  ἁπλώνεται,  ἐνῷ  σημειώνονται  καὶ  θαύματα.

Ἕνας  νέος  Μάρτυρας Χριστοῦ ὁ Φιλούμενος! Στὶς 29 Νοεμβρίου 2009 κατατάσσεται στὸ Ὀρ-θόδοξο Ἁγιολόγιο τῆς  Ἐκκλησίας.Τὸν τιμοῦν οἱ πιστοὶ στὶς 29  Νοεμβρίου καὶ ἐπικαλοῦνται  τὶς πρεσβεῖες  του.-

Μεγαλυνάριον

Νόμοις παραμένοντες ἱεροῖς,Φιλούμενε μάκαρ καί πολύαθλε Ἀθλητά. Φίλε τοῦ Σωτῆρος, ἐδείχθης ἐν τοῖς ἄθλοις, ἀχλὺν παρανομίας διασκέδασας.-

                                                              

Από την ποιητική Συλλογή

<<ΨΗΦΙΔΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΩΝ>>   Ελ.Α.Κλ. 

Το λιμάνι σου ; 

Σούρουπο…

Η νύχτα πανέτοιμη ν’απλώσει

          το σκοτεινό πέπλο της.

Μεσοπέλαγα  μια  βάρκα

   λικνίζεται  στα  μανιασμένα

                                   κύματα.

Αναζητεί επειγόντως λιμάνι.

Επιζητεί  τη  διάσωσή της.

Αλήθεια, εσύ στο φουρτουνιασμένο

                            πέλαγος της ζωής

αναζητείς την ασφάλεια του λιμανιού;

Ποιο  είναι το λιμάνι,

                          που θα σε διασώσει;

Το ασφαλές λιμάνι, αναμφίβολα,

                    είναι  το  του  Χριστού.

Ρίξε την άγκυρά σου εκεί  και

           η  σωτηρία  σου  είναι βέβαιη.-                  

ΕΝΑΥΣΜΑΤΑ

v  Με  την  ε π α γ ρ ύ π ν η σ η   αποφεύγεις  την  εκτέλεση   των    κ α κ ώ ν.

Με  τον  ζ ή λ ο   εξασφαλίζεις   την πραγματοποίηση των κ α λ ώ ν.

v  Εχομε    κ ο ι ν ω ν ί α    α φ θ ο ν ί α ς.

Χρειαζόμαστε   α  φ θ ο ν ί α    κ ο ι ν ω ν ί α ς.

v  Η β ί ω σ η   της  μ η δ ε ν ι κ ή ς   α υ τ ο σ υ ν ε ι δ η σ ί α ς    οδηγεί  στην   

΄΄εν    ε π ι γ ν ώ σ ε ι΄΄  επανάληψη  της ΄΄ε υχ ή ς΄΄.

                               

                      ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΑ   ΡΗΜΑΤΑ  ΑΓ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ

Ø  Όπου ευρίσκεται ο Θεός, εκεί δεν υπάρχει κακό. Όλα όσα απορρέουν από τον

Θεόν, έχουν μέσα τους την ειρήνη και οδηγούν τον άνθρωπο προς την αυτοκατάκριση και ταπείνωση.

Ø  Η πίστις χωρίς των έργων νεκρά εστί» (Ιακώ­βου 6, 26). Η πραγματική πίστις

δεν είναι δυνατόν να υπάρξει χωρίς τα έργα. Όποιος πραγματικά πι­στεύει, εκείνος οπωσδήποτε θα πράττει και καλά έργα.

Ø  Εάν ο άνθρωπος από αγάπη προς τον Θεόν και χάριν της ενάρετου ζωής δεν

έχει περιττή μέριμνα για τον εαυτό του, πιστεύοντας, ότι γι’ αυτόν φροντί­ζει ο Θεός, αυτή του η εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού είναι και πραγματική και συνετή.

Ø  Όποιος πραγματικά αγαπά τον Θεόν, θεωρεί τον εαυτό του ταξιδιώτη και ξένο

στη γη αυτή. Στην επι­δίωξή του να ενωθεί με τον Θεόν, με το νου και την καρδιά του διαρκώς ατενίζει μόνον Αυτόν.

Ø                Ο άνθρωπος που θα αποφασίσει να ζήσει την εσω­τερική ζωή, πρώτα απ’ όλα

πρέπει να έχει τον φόβο του Θεού που είναι και η αρχή της σοφίας.

                                     

 *************************************************************************************************************

 

       

                                                                                                                                                    

"Ου ζητώ το θέλημα το εμόν, αλλά το θέλημα του πέμψαντός με Πατρός."

 

"Ου ζητώ το θέλημα το εμόν, αλλά το θέλημα

του πέμψαντός με Πατρός."  ( Ιωαν. ε΄30 )

 

          Η επιθυμία του Υιού ταυτόσημη με το θέλημα του Πατρός.

          Οι εκζητήσεις του Ιησού εναρμονισμένες με τα σχέδια του Θεού.

 

          Η υπακοή στην ιδανική μορφή της.

Πρότυπη και σωστική, προκλητική και προσκλητική.

          Η αγνόησή της θα 'ναι λάθος μου.-

 

                Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

8.10 ΑΓΙΑ ΤΑΪΣΙΑ .

 

8.10   ΑΓΙΑ  ΤΑΪΣΙΑ .

          Πεντάμορφη   κόρη εξωτερικά η Ταϊσία, δεν διαθέτει τον ανάλογο ψυχικό διάκοσμο. Ασταθής και άφοβη, χωρίς επικοινωνιακή  σχέση  με  τον Θεό, δίχως φρόνημα ταπεινό, γίνεται έρμαιο των  κατώτερων  ενστίκτων.  Με  την   προτροπή της μητέρας της  εκδίδει  το σώμα της, το Ναό του Θεού.

          Η  ζωή της την κρατά μακρυά από τον Θεό.  Εκείνος  όμως  την  έχει   στην σκέψη  Του. Είναι το  απολωλός και την αναζητεί. Επιθυμεί και επιδιώκει τη σωτηρία  της.

          Ο  Παφνούτιος, Ασκητής  αυστηρός, γίνεται  το  όργανο  του Θεού για τη σωτηρία  της.  Προσεύχεται, όταν  πληροφορείται  την  αθλία  κατάστασή της και τήν επισκέπτεται. Το θαύμα επιτελείται. Η μεταστροφή  της  επιτυγχάνεται. Η μετάνοια  μεγαλουργεί. Απορρίπτει  τα  πάντα και  βρίσκει  το παν.

           Ζεί την υπόλοιπη  ζωή της  με  μετάνοια  και  προσευχή, νηστεία   και   σωφροσύνη,  με  εγκράτεια  και  υπακοή,  με ταπείνωση  και  αγάπη. ΄Ετσι  κερδίζει το εισιτήριο για τον Παράδεισο.-

                                               Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ                         

 

"Οστις δε υψώσει εαυτόν ταπεινωθήσεται, και όστις ταπεινώσει εαυτόν υψωθήσεται."

 

"Οστις δε υψώσει εαυτόν ταπεινωθήσεται,

και όστις ταπεινώσει εαυτόν υψωθήσεται."

( Ματθ. κγ΄12 )

 

          Η αυτοπροβολή επιφέρει την αυτοκαταστροφή.

Η επιδιωκόμενη εξύψωση προκαλεί την αδόκητη κατάπτωση.

Η εξουθένωση προξενεί την ανύψωση.

Η αυτομεμψία οδηγεί στην χαρίτωση.

 

Η  υπερηφάνεια  δημιουργεί  ανθρώπινη  αντιπάθεια, Θεϊκή

                                                                                        αποστροφή.

          Η ταπείνωση προσελκύει τους ανθρώπους και το έλεος του Θεού.

         

Η επιλογή μου, ρυθμιστής των ενεργειών μου.-

         Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

7.10 ΑΓΙΟΙ : ΣΕΡΓΙΟΣ και ΒΑΚΧΟΣ.

 

7.10  ΑΓΙΟΙ :  ΣΕΡΓΙΟΣ  και  ΒΑΚΧΟΣ.

          Σέργιος και Βάκχος ! Δύο επίλεκτοι αξιωματικοί του  Ρωμαϊκού στρατού, αλλά  και δύο εκλεκτοί στρατιώτες Χριστού. Η ανδρεία  τους  παρασημοφορείται, αλλά και η σωφροσύνη τους ευλογείται. Πριμικήριος   και   Σεκουνδουκήριος αντίστοιχα  γίνονται. Αξιώματα  επίζηλα.

Η χριστιανική τους όμως ιδιότητα γνωστοποιείται,  πιστοποιείται  ομολογικά 

και παρασημοφορούνται  από  τον Αυτοκράτορα Μαξιμινιανό.

        Την ίδια στιγμή λαμβάνουν τα εύσημα τ᾿ Ουρανού.

        Διαπομπεύονται, μαστιγώνονται  και  ο  Βάκχος εκδημεί νικηφόρα.

       Ο δούκας Αντίοχος φέρεται ηπιότερα στον Σέργιο, εξ αιτίας  πρότερων ευεργεσιών και προσπαθεί  να τον  κερδίσει.

       Η  αποφασιστικότητά  του  όμως  τον  εξοργίζει  και  τον  αποκεφαλίζει.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ

"Γρηγορείτε ούν ουκ οίδατε ποία ώρα ο Κύριος υμών έρχεται."

 

"Γρηγορείτε ούν ουκ οίδατε ποία ώρα ο Κύριος υμών έρχεται."

( Ματθ. κδ΄42 )

 

          Σάλπισμα εγρήγορσης, σύνθημα νήψης απευθύνει ο Κύριος.

          Σε επιφυλακή να είμαστε.

Σε επαγρύπνηση να βρισκόμαστε.

Σε κατάσταση διαρκούς συναγερμού οι πνευματικές μας δυνάμεις.

 

          Η βέβαιη, αλλά άδηλη ώρα της Παρουσίας του Κυρίου μας επιβάλλει συνεχή επαγρύπνηση, έντονη πανετοιμότητα.

          Εγρήγορση, λοιπόν, στα πάντα και πάντα.-

 

          Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

6.10 ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΘΩΜΑΣ .

 

6.10   ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ   ΘΩΜΑΣ .

          Θωμάς !  Παιδί  αλιέων.  Ο  ίδιος αλιέας  ψυχών. ΄Ενας  από  τους   δώδεκα  στενούς  συνεργάτες  και   Μαθητές   του επιτελείου  του  Ιησού. Είναι  εκείνος, που απουσιάζει κατά την πρώτη εμφάνιση του Αναστάντα  Κυρίου  στους  Μαθητές  Του και  επιδεικνύει  δυσπιστία  στους λόγους Του.

           Και ο Ιησούς διαγράφει  τις  αμφιβολίες του με την πρόσκληση  για  ψηλάφηση. Με  την αναβόηση: «Ο  Κύριός  μου καί ο Θεός μου !» και  την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος αναδεικνύεται  πυρφόρος Απόστολος  του  Ευαγγελίου  στους Πέρσες, Μήδους και Ινδούς.

           Εκεί  στην Ινδία μαρτυρεί  και εκδημεί  διά  λόγχης. Επισφραγίζει  τη  ζωή του, με την προσφορά της ζωής του χάρη  της ΖΩΗΣ.-

                               Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ                            

"Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν."

 

"Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν."

( Ματθ. κβ΄39 )

 

Αγαπώ τον πλησίον μου και τον υπολογίζω, όπως τον εαυτό μου.

Τον φροντίζω σαν τον εαυτό μου.

         

Εκπληρώνοντας την οριζόντια αγάπη προς τον πλησίον,

αποδεικνύω την κάθετη αγάπη προς τον Θεό.-

 

             Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

5.10 ΑΓΙΑ ΧΑΡΙΤΙΝΗ

 

5.10   ΑΓΙΑ   ΧΑΡΙΤΙΝΗ

       Χαριτίνη! Από δούλους γονείς, δούλη στον Κλαύδιο, αλλά και δούλη Χριστού αδούλωτη. Με αδούλωτο το φρόνημα ζει την πίστη της.

           ΄Οταν ανακρίνεται από τον  βασιλιά  Δομέτιο  δε  διστάζει  να  διακηρύξει τήν πίστη της.

  Βασανίζεται σκληρά, αλλά διασώζεται θαυματουργικά.

         Με  ακέραιο  το σώμα και αλώβητη την ψυχή  η δούλη του Θεού προσέρχεται στον Κύριο, για  πανευφρόσυνες  ατελεύτητες αιωνιότητες.-

 

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ

4.10 ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΘΕΟΣ Επίσκοπος Αθηνών.

 

4.10  ΑΓΙΟΣ    ΙΕΡΟΘΕΟΣ  Επίσκοπος Αθηνών.

                                                                

          Ιερόθεος! Ανδρας  με  ευρύ πνεύμα  και  πολλή σοφία.

Αναδεικνύεται πρώτος Επίσκοπος Αθηνών.

Διαποιμαίνει με ενεργό πίστη, πολύ ζήλο  και  περισσή αγάπη  το ποίμνιο, που ο Κύριος  του  εμπιστεύεται.

          Με  τον  ΄Αγιο   Διονύσιο  έχουν  δεσμούς  ακατάλυτους

          Μεταδίδει με φλόγα και ζέση τα δόγματα  της  πίστεως και αναδεικνύεται υπόδειγμα Επισκόπου.

          Η  παράδοση  της Εκκλησίας  τον  θέλει  παρόντα  και κατά την Κοίμηση της Θεοτόκου στα Ιεροσόλυμα.

          Το  τέλος  του   ειρηνικό.

          Είναι  η αρχή  μιάς  ατέρμονης  ευφροσύνης.-

                              Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ

Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου, εν όλη τη καρδία σου και εν όλη τη ψυχή σου και εν όλη τη διανοία σου

 

" Αγαπήσεις  Κύριον τον Θεόν σου, εν όλη τη καρδία σου

και εν όλη τη ψυχή σου και εν όλη τη διανοία σου."

( Ματθ. κβ΄27 )

          Αγαπώ τον Θεό μου καθολικά.

Παραδίδομαι σ' Εκείνον ολοκληρωτικά.

          Σκέπτομαι Εκείνον παντοτινά.

          Να το πρώτιστο, καθημερινό μου καθήκον.-

                Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

3.10 ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Χοζεβίτης.

 

3.10   ΟΣΙΟΣ    ΙΩΑΝΝΗΣ ο Χοζεβίτης.

          Θήβα της Αιγύπτου η πατρίδα  του Ιωάννη.

Χριστιανική  παιδεία δέχεται από τους ευσεβείς  γονείς  του.

Επιδεκτικός στον χαρακτήρα, αν και αρχικά πλανάται στην αίρεση 

των Μονοφυσιτών και αμφιταλαντεύεται, η Θεία Χάρη  τον  επισκιάζει.

          Κατά την επίσκεψή του  στα  Ιεροσόλυμα και καθ᾿ ύπνους, πληροφορείται τήν αναξιότητα των αιρετικών για συμμετοχή στη Θεία Κοινωνία. Τότε πλέον πείθεται, μετανοεί, για το ολέθριο λάθος του και γίνεται  σύναιμος  και  σύσσωμος Χριστού.

           Επιστρέφοντας στην Αίγυπτο μονάζει στον  τόπο Χοζεβά.

 Εκεί  φθάνει  σε  ύψη  αγιότητας  και  αξιώνεται  της  ιαματικής Χάρης κατά των δαιμονίων.

Γίνεται Επίσκοπος  Καισαρείας, αλλά επιστρέφει στη Σκήτη του και πεθαίνει ειρηνικά.

          Η παρουσία του  κατευθύνει  πολλές ψυχές στο δρόμο της σωτηρίας.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ

Τι γαρ ωφελείται άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδήση την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή;"

 

             ΄Τι γαρ ωφελείται άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδήση 

                         την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή;"  ( Ματθ. ιστ΄26 )

          Αγωνίζομαι για την απόκτηση υλικών αγαθών, φθαρτών 

και  παροδικών και  δεν αγωνιώ για την ψυχήν μου, που είναι  άφθαρτη  και  αθάνατη.

Πόσο ανόητη είμαι !-

                          Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

2.10 ΑΓΙΟΙ: ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ και ΙΟΥΣΤΙΝΗ.

 

2.10   ΑΓΙΟΙ:  ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ  και  ΙΟΥΣΤΙΝΗ.

          Κυπριανός! Ο πλούσιος, φιλόσοφος της Καρχηδόνας Λιβύης.

Μάγος άριστος και ξακουστός.

Ο ειδωλολάτρης Αγλαϊδας τον χρησιμοποιεί για να  μεταπείσει  την  Χριστιανή  κόρη  Ιούστα,  που ερωτεύτηκε  παράφωρα 

Η μαγικήτου όμως τέχνη αποτυγχάνει οικτρά και τότε συντελείται  ένας εσωτερικός  σεισμός, που συγκλονίζει το είναι του Κυπριανού. Από εκείνη την  ώρα  ζει  τη  μεταστροφή  του.

Μπροστά  στον  Επίσκοπο ΄Ανθιμο καίει τα μαγικά βιβλία  και  βαπτίζεται Χριστιανός ένθερμος. Σύντομα χειροτονείται Ιερέας και αργότερα Επίσκοπος Καρχηδόνας.Την Ιούστα την χειροτονεί Διακόνισσα  Ιουστίνη  και  εργάζονται για τη δόξα του Θεού.

          Ο ζήλος του προκαλεί  τον  Αυτοκράτορα Δέκιο και  τους  εξορίζει  στη Νικομήδεια. Εκεί  αποκεφαλίζονται από τον ηγεμόνα Κλαύδιο.

         Κυπριανός και Ιουστίνη! Δύο ΄Αγιοι της Εκκλησίας μας.-

 

                          Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

1.10 ΟΣΙΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ, ο μελωδός.

 

1.10   ΟΣΙΟΣ    ΡΩΜΑΝΟΣ, ο  μελωδός. 

                                               

           Ρωμανός   ο   μελωδός !

Η  ασυναγώνιστη  ποιητική  γραφίδα.  

Η θεοκίνητη  σκέψη.

Η Χριστοκεντρική  φαντασία. 

Το  καύχημα  της  Εκκλησίας.

Το εγκαλλώπισμα της υμνογραφίας.

          Διάκονος στην Εκκλησία της Βηρυττού αρχικά, προσφέρει με αυταπάρνηση  τις  υπηρεσίες  του.

΄Ερχεται  κατόπιν στην  Κωνσταντινούπολη  και διαμένει σε κελλιά του Ναού της Παναγίας  των  Βλαχερνών.

           Το ποιητικό του τάλαντο αγνοεί.

Οι γνώσεις του ανεπαρκείς.

Η ψυχή του φιλακόλουθη παρακολουθεί ανελλιπώς, με συντριβή καρδιάς τις ολονύκτιες αγρυπνίες.

          Μία χριστουγεννιάτικη νύχτα, όταν συγκλονισμένος πέφτει να κοιμηθεί, εμφαίνεται  η Κυρία Θεοτόκος και του παραδίδει  έναν τόμο χαρτί για να τον φάει.

Ο  Ρωμανός  ξυπνάει  πλήρης  θείων  εμπνεύσεων. Τότε συνθέτει την πρώτη  θαυμάσια  ωδή  στη  Γέννηση  του  Κυρίου : «Η Παρθένος σήμερον…»

          ΄Εκτοτε είναι αστείρευτη πηγή εμπνεύσεων, σε μία ατελείωτη σειρά ύμνων.

Ο Ρωμανός αναδεικνύεται ο πλέον έξοχος μελωδός της Εκκλησίας μας.-

                      Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.