ΟΣΙΑ Μ Α Κ Ρ Ι Ν Α, ἡ καλλιπάρθενος.

ΟΣΙΑ   Μ Α Κ Ρ Ι Ν Α, ἡ καλλιπάρθενος.

«Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου... ἀγαπή­σεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν» (Μαρκ. ιβ΄, 30-31) εἶναι οἱ προτρεπτικοὶ  λόγοι τοῦ Κυρίου μας. Σ' αὐτὸ τὸ διπολικὸ ἄξονα περιστρέφεται ὁ ἀγώ­νας τῶν γνησίων ὀπαδῶν τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸ τὸ μήνυμα ἐγκολπώνονται καὶ ὑλοποιοῦν οἱ Ἀγωνιστὲς τῆς πί­στεως,  οἱ σημερινοὶ Οἰκήτορες τοῦ Παραδείσου.

Αὐτὴ τὴν Κυριακὴ ἐντολὴ βιώνει ἰσόβια καὶ τέ­λεια καὶ ἡ Ὁσία ΜΑΚΡΙΝΑ. Ἄς γνωρίσουμε, λοιπόν, τὶς ἐπιδόσεις της, ὅπως τὶς ἀποδίδει ἡ αὐθεντικὴ σκιαγράφηση τοῦ ἀδελφοῦ της, Γρηγορίου τοῦ Νύσσης.

Πρωτότοκη κόρη τοῦ Βασιλείου καὶ τῆς Ἐμμελείας ἡ Μακρίνα, ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ 10 θεοχαρίτωτα παιδιά τους. Γεννιέται προικισμένη μὲ σωματικὴ ὀμορφιά, εὔστροφο νοῦ, ἐπιδεκτικὴ ψυχή. Δέχεται παι­δεία καὶ νουθεσία Κυρίου καὶ ἀναδεικνύεται ψυχὴ χα­ριτωμένη, ἐξαίσια. Ἡ προσωπική της συμβολὴ εἶναι καθοριστική. Ἡ ἐντρύφησή της στὴ σοφία Σολομώντα καὶ τὸ Ψαλτήρι καθημερινή της ἐνασχόληση. Ἡ  μύη­ση   στὸ  Ἁγιογραφικὸ  πνεῦμα ἑδραιωτική γιὰ τὴν πί­στη της. Ἡ φιλακολουθητικὴ της διάθεση, μὲ τὴ ζων­τανή ἐπικοινωνία της μὲ τὸ Θεὸ καλλιεργοῦν τέλεια τὸ περιβόλι τῆς ψυχῆς της.

ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ

17/7   ΑΓ.   Μ Α Ρ Ι Ν Α

Ἀνάμεσα στὴν ἀναρίθμητη στρατιὰ τῶν ἐνδόξων Μαρ­τύρων τῆς Ὀρθοδόξου πίστεώς μας διακριτικὴ θέση κατέχει ἡ  Ἁγία ΜΑΡΙΝΑ.     Ὁ νεανικός της παλμός, ὁ φλογερός της πόθος, ἡ ἀδια­σάλευτη πίστη της, ἡ θαυμαστή παρρησία της, τὴν ἀναδει­κνύουν θαρραλέα Ὁμολογήτρια, ἐνθουσιώδη κήρυκα, καλλί­νικο Μάρτυρα τοῦ Χριστοῦ.

Πατρίδα της ἡ Ἀντιόχεια τῆς Πισιδίας. Πατέρας της ὁ εἰδωλολάτρης ἱερέας Αἰδέσιος. Ἡ μητέρα της πεθαίνει νωρίς. Ὁ Αἰδέσιος ἐμπιστεύεται τὴ μονάκριβη κόρη του, Μαρίνα, βρέφος ἀκόμη, σὲ κάποια γυναίκα. Ἀπ' αὐτὴν ἀνα­τρέφεται καὶ διαποτίζεται μὲ τὰ νάματα τῆς πίστεως. Ἡ εὔπλαστη καὶ καλοπροαίρετη παιδική της ψυχὴ γίνεται ἀνθόσπαρτο περιβόλι ἀρετῶν, ἑστία Θεϊκῆς ἀγάπης. Τροφή της, ἡ προσευχὴ καὶ  ἡ μελέτη. Ἔργο της, ἡ διακήρυξη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁμολογία τῆς πίστεώς της. Ὁ πατέρας της τὸ πληροφορεῖται καὶ τὴν ἀποκληρώνει. Ἀλλ' ὁ Οὐράνιος Πατέρας τὴν υἱοθετεῖ.

ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ο Αγιορείτης.

14/7 ΟΣ. Ν Ι Κ Ο Δ Η Μ Ο Σ,ὁ Ἁγιορείτης.

-Ὁ θεόσοφος ρήτορας.-

Στὸ Χορὸ τῶν Ὁσίων ὁ Ὅσιος ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ὁ Ἁγιορείτης προβάλλει διακριτικά.Ἡ μορφὴ του στύλος φωτοειδὴς καταυγάζει. Ἡ διδασκαλὶα του ἀκριβὴς κατευθύνει. Οἱ ἀσκητικοί του ἀγῶνες ἀνένδοτοι ἐνθαρρύνουν. Ἕνας φωστήρας λαμπρὸς τῆς Ἐκκλησίας.Ἕνας μύστης ἄριστος θεογνωσίας. Ἕνας ὁδηγὸς τῶν πιστῶν θεοφόρος.

Ἄς μελετήσουμε,λοιπόν, τὴν πολυδιάστατη φυσιογνωμία του. 1749 μ.Χ. Σ’ ἕνα Κυκλαδονήσι, τὴ Νάξο, γεννιέται ὁ αἰεθαλὴς βλαστὸς τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ Νικόδημος. Γονεῖς του οἱ φιλόθεοι Ἀντώνιος καὶ Ἀναστασία. Τὸν βαπτίζουν μὲ τὸ ὄνομα Νικόλαος καὶ φροντίζουν γιὰ τὴν πνευματική του μόρφωση, ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχική του κατάρτιση. Τὸν γαλουχοῦν μὲ τῆς πίστεως τὰ νάματα. Τὸν διδάσκουν μὲ τὴν ὑποδειγματικὴ ζωή τους. Καὶ ὁ Νικόλαος ἀκούει ἐνδιάθετα τὰ λόγια τῆς Ἀλήθειας. Ἡ παρουσία του στὸ Ναὸ εἶναι ἀνελλιπής. Ἡ προσοχὴ του ἄγρυπνη. Ἡ φοίτησή του στὸ σχολεῖο ἄριστη, προδιαγράφει τὸ περίλαμπρο μέλλον του. 16χρονο παλικάρι ἔρχεται στὴ Σμύρνη, γιὰ τετραετή ἀνώτερη σπουδή. Διακρίνεται γιὰ τὴν ἐπιμέλεια καὶ τὴν ἐπιμονή, τὴν ὀξυδέρκεια καὶ τὴ μνήμη, τὴν εὐστροφία καὶ τὴν εὐφυϊα. Σ’ ὅλα ἄριστος, σ’ ὅλους βοηθὸς καὶ ἀπ’ ὅλους ἀγαπητός. Τὸ 1770 μ.Χ. ἡ ἐπιβουλὴ τῶν Τούρκων κατὰ τῶν Χριστιανῶν τὸν ἐξαναγκάζει νὰ ἐπιστρέψει στὴν πατρίδα του. Οἱ ἐπιδόσεις του γνωστοποιοῦνται. Ἡ ἀρετὴ του διαλάμπει. Καὶ ὁ Μητροπολίτης Παροναξίας τὸν παραλαμβάνει στὴ συνοδεία του. Οἱ εὐκαιρίες τώρα γιὰ ἐμβαθυντικὲς πτήσεις πολλές. Οἱ γνωριμίες μὲ πολυσέβαστους Ἁγιορεῖτες Πατέρες πολύτιμες. Ἡ μύηση στὴ νοερὴ προσευχὴ καὶ στὰ θέλγητρα τῆς ἰσάγγελης πολιτείας καθοριστική. Ὁ πόθος του, γιὰ τὸ δρόμο αὐτὸ πρὸς τὴ θέωση, φλογερός. Καὶ τὸ 1775 μ.Χ. ἀποφασίζει νὰ πάει στὸ Ἅγιον Ὄρος. Ἕνα καϊκι κατευθύνεται πρὸς τὰ ἐκεῖ καὶ τὸν μεταφέρει στὴ Μονὴ Ἁγ. Διονυσίου. Ἡ παραμονὴ του κοντὰ στοὺς ἐνάρετους Ἀγωνιστὲς Πατέρες ἐνισχύουν τὸ φρόνημα, αὐξάνουν τὴν ἀγάπη στὸ Θεό. Μὲ ἱερὸ δέος καὶ ἐμφανή λαχτάρα δέχεται τὸ μοναχικὸ Σχῆμα καὶ μετονομάζεται ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ. Ἐπιδίδεται μὲ ἔνθεο ζῆλο στὴ μοναχικὴ ἀρένα καὶ σημειώνει ἁλματώδη πρόοδο. Ἀναλαμβάνει τὴ γραμματεία τῆς Μονῆς καὶ ἐντρυφεῖ στὰ συγγράμματα τῶν Πατέρων.

ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ὁ Ἁγιορείτης.

ΟΣΙΟΣ  ΠΑΪΣΙΟΣ  ὁ  Ἁγιορείτης.

                               

Στὸν ὁσιακὸ  Χορὸ  τῆς  ἐπουράνιας  Βασιλείας συναριθμεῖται καὶ ὁ Ἀθλητὴς τῆς ἄσκησης, ὁ πύκτης στὴ γήϊνη ἀρένα,ὁ νικηφόρος Ἀθλητής, ὁ Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης.

        Γόνος τῆς Καππαδοκίας τῆς Μ. Ἀσίας ὁ κατὰ κόσμον Ἀρσένιος  Ἐζνεπίδης. Γεννιέται  στὰ Φάρασα στὶς 25 Ἰουλίου 1924 ἀπὸ τοὺς πανευλαβεῖς  πολύτεκνους γονεῖς  του: Πρόδρομο καὶ Εὐλαμπία. Δέχεται ἀπὸ μικρᾶς ἡλικίας  τὰ νάματα τῆς πίστεως και της  ἀγάπης στὸ Θεό. Εἶχε τὴν εὐλογία νὰ δεχθεῖ τὸΒάπτισμα ἀπὸ τὸν σεβάσμιο Ἅγιο Ἀρσένιο Χατζηεφεντὴ τὸν Καππαδόκη δίδοντάς του τὸ ὄνομά του Ἀρσένιος.

        Ὁ Ἀρσένιοςκαὶ μετέπειτα Παΐσιος ὑπῆρξε "ἐκ κοιλίας μητρὸς"σκεῦος  ἐκλογῆς τοῦ  Παναγίου Πνεύματος.Ἡ ἀγάπη του πρὸς τὸ Χριστὸ καὶ τὴν Παναγία  μας  πλημμύριζε τὸ εἶναι του. Κι ὁ πόθος του  γιὰ  τὴ Μοναχικὴ  ἰσάγγελη  πολιτεία  διακαής.Ἡ προσευχὴ διαρκής ἐνασχόλησή του.