’Έχει ο Θεός!!!

‘’Έχει ο Θεός!!!
Εκεί, που απελπίζεσαι,
σου στέλνει κάτι, που δεν το περιμένεις .
Αρκεί να Τον πιστεύεις και να Τον αγαπάς.’’ 

ΑΓΙΟΣ    ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ  Καυσοκαλυβίτης

8.10 ΑΓΙΑ ΤΑΪΣΙΑ .

                                                            8.10   ΑΓΙΑ   ΤΑΪΣΙΑ .

          Πεντάμορφη   κόρη   εξωτερικά η Ταϊσία, δεν διαθέτει  τον ανάλογο ψυχικό διάκοσμο. Ασταθής και άφοβη, χωρίς επικοινωνιακή  σχέση  με  τον Θεό, δίχως φρόνημα ταπεινό, γίνεται έρμαιο των  κατώτερων  ενστίκτων.  Με  την   προτροπή της μητέρας της  εκδίδει το σώμα της, το Ναό του Θεού.

          Η  ζωή της την κρατά μακρυά από τον Θεό.  Εκείνος  όμως,  την  έχει   στην σκέψη  Του. Είναι το  απολωλός και την αναζητεί. Επιθυμεί και επιδιώκει την σωτηρία  της.

          Ο  Παφνούτιος, Ασκητής   αυστηρός, γίνεται  το  όργανο  του Θεού για την σωτηρία  της.  Προσεύχεται, όταν  πληροφορείται  την  αθλία  κατάστασή  της καί τήν  επισκέπτεται. Το  θαύμα επιτελείται. Η μεταστροφή  της  επιτυγχάνεται. Η μετάνοια  μεγαλουργεί. Απορρίπτει  τα  πάντα και  βρίσκει  το παν.

           Ζεί την υπόλοιπη  ζωή της  με  μετάνοια  και  προσευχή, νηστεία   και   σωφροσύνη,  με  εγκράτεια  και  υπακοή,  με ταπείνωση  και  αγάπη.

 ΄Ετσι  κερδίζει το εισιτήριο, για τον Παράδεισο.-

                                           Ελ. Α. Κλ.

 

Υπάρχουν τρεις τρόποι για να κερδίσουμε την σωτηρία μας.

 Υπάρχουν τρεις τρόποι για να κερδίσουμε την σωτηρία μας.

 

Ο πρώτος να μην αμαρτάνουμε.

Ο δεύτερος να δείχνουμε  ειλικρινά μετάνοια.

Ο τρίτος, αν δεν μετανοήσουμε πραγματικά,

να υπομείνουμε τις συμφορές, που θα μας βρουν».

 

ΑΓΙΟΣ  ΙΩΑΝΝΗΣ  Ο  ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ.

 

6.10 ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΘΩΜΑΣ .

6.10  ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ    ΘΩΜΑΣ .

          Θωμάς ! Παιδί  αλιέων.  Ο  ίδιος αλιέας  ψυχών. ΄Ενας  από  τους   δώδεκα στενούς  συνεργάτες  και   Μαθητές   του επιτελείου  του  Ιησού. Είναι  εκείνος, που απουσιάζει κατά την πρώτη εμφάνιση του Αναστάντα  Κυρίου  στους  μαθητές  Του και  επιδεικνύει  δυσπιστία  στους λόγους Του.
           Και ο Ιησούς διαγράφει  τις  αμφιβολίες του με την πρόσκληση, για  ψηλάφηση. Με  την αναβόηση: «Ο  Κύριός  μου καί ο Θεός μου !» και  την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος αναδεικνύεται  πυρφόρος Απόστολος  του  Ευαγγελίου  στους Πέρσες, Μήδους και Ινδούς.
           Εκεί  στην Ινδία μαρτυρεί  και εκδημεί,  διά  λόγχης. Επισφραγίζει  την  ζωή του, με την προσφορά της ζωής του χάρι της ΖΩΗΣ.-

                                      Ελ. Α. Κλ.

 

ΚΥΡ. Γ΄ ΛΟΥΚΑ ( Λουκ. ζ΄, 11 – 16 ) ΕΓΕΡΘΗΤΙ !

ΚΥΡ. Γ΄ ΛΟΥΚΑ   ( Λουκ.  ζ΄, 11 – 16 )  ΕΓΕΡΘΗΤΙ !

«Μη κλαίε…Νεανίσκε, σοι λέγω, εγέρθητι.» (Λουκ. ζ΄, 14 ).
          Ο Ιησούς, Θεός αγάπης, ζώντας την καθημερινότητα, βρίσκεται κάποια στιγμή μπροστά σ’ έναν κοπετό θρήνων. Ένας νέος, μονάκριβο παιδί χήρας, στη Ναϊν, είναι νεκρός. Ο Θεάνθρωπος, Κύριος της ζωής και του θανάτου συγχρόνως, προστάζει διττά: Η μια προσταγή : «Μη κλαίε», απευθύνεται στη μητέρα και είναι μια έκρηξη ευσπλαχνίας.
Η δεύτερη προσταγή : «Νεανίσκε, σοι λέγω, εγέρθητι», απευθύνεται στον νέο.
Ο Κύριος προστάζει την άμεση διακοπή των θρηνητικών κραυγών και την ενστέρνιση της αδιάψευστης ελπίδας στον Θεό.
Ταυτόχρονα απευθύνεται προς τον νέο και επικοινωνεί επιτακτικά μαζί του.
Ο Κύριος, ο Αιώνιος Νέος, κοινωνεί με τον νέο, αν και νεκρός, αφού ο κάθε νέος είναι το μέλλον του ανθρωπίνου γένους πάνω στη γη.
Τον νεκρό σωματικά, λοιπόν, προστάζει : «Εγέρθητι! », σήκω, αμέσως. Πάραυτα ο νέος υπακούει, ορθώνεται, γεμάτος σφρίγος και ζωή.
 Ο νεκρός καθίσταται και πάλι ζωντανός. Η Ζωή νικάει τον θάνατο.
Ο Κύριος, «η Ζωή» ζωοποιεί τους ζωντανούς. Εκείνος είναι και «η Ανάστασις» και ζωοδοτεί τους νεκρούς.
Πόσοι νεκροί, πνευματικά κυκλοφορούν ανάμεσά μας! Δούλοι των παθών,υπόδουλοι της αμαρτίας,πτωτικοί άνθρωποι
νεκροί  νέοι. Σ’ όλους,που βρίσκονται στον σκοτασμό του νού, στην ζοφώδη πτώση, απευθύνει το: « Εγέρθητι ! ».             
Η παραμονή στην πτώση  εγκυμονεί κινδύνους απωλείας.
Η έγερση είναι νίκη και απαρχή μιάς νέας αγωνιστικής προσπάθειας.
Ο Κύριος είναι «η  Ζωή» και μας προσφέρει ζωή.
Ο Κύριος είναι «το Φως» και μας φωτοδοτεί.
Ο Κύριος είναι «η Αγάπη» και διαγράφει τις πτωτικές μας κινήσεις.
Ο Κύριος είναι «η Οδός» και μας καλεί να Τον ακολουθήσουμε.
« Εγέρθητι! » Ένας πνευματικός δυναμίτης. Ένα σύνθημα επαναστατικό. Ένα μήνυμα ελπιδοφόρο. Ένα φως στο τούνελ.
Κάθε φορά, που βρισκόμαστε ναρκωμένοι ή νεκρωμένοι, η προσταγή του Κυρίου, το κάλεσμα, για έγερση, ας αντηχεί αφυπνιστικά, διεγερτικά, ζωοποιά, ώστε να δρα και σωστικά.-
 

Από το βιβλίο’’ΖΩΗΦΟΡΑ  ΡΗΜΑΤΑ’’ Ελ. Α. Κλ.

Οπως η μνήμη της φωτιάς...

 

‘’’Οπως η μνήμη της φωτιάς δεν ζεσταίνει το σώμα,
έτσι πίστη χωρίς έργα δεν φέρνει στην ψυχή
τον φωτισμό της γνώσεως .’’
 

ΑΓΙΟΣ   ΜΑΞΙΜΟΣ  Ομολογητής

1.10 ΟΣΙΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ, ο μελωδός.

1.10   ΟΣΙΟΣ    ΡΩΜΑΝΟΣ, ο  μελωδός. 

          Ρωμανός ο μελωδός ! Η  ασυναγώνιστη  ποιητική  γραφίδα.  Η θεοκίνητη  σκέψη. Η Χριστοκεντρική  φαντασία.  Το  καύχημα  της  Εκκλησίας. Το εγκαλλώπισμα της υμνογραφίας.

       Διάκονος στην Εκκλησία της Βηρυττού αρχικά, προσφέρει με αυταπάρνηση  τις  υπηρεσίες  του. ΄Ερχεται  κατόπιν στην  Κωνσταντινούπολη  και διαμένει σε κελλιά του Ναού της Παναγίας  των  Βλαχερνών.

               Το ποιητικό του τάλαντο αγνοεί. Οι γνώσεις του ανεπαρκείς. Η ψυχή του φιλακόλουθη παρακολουθεί ανελλιπώς, με συντριβή καρδιάς τις ολονύκτιες αγρυπνίες.

        Μία χριστουγεννιάτικη νύχτα, όταν συγκλονισμένος πέφτει να κοιμηθεί, εμφαίνεται  η Κυρία Θεοτόκος και του παραδίδει  έναν τόμο χαρτί για να τον φάει. Ο  Ρωμανός  ξυπνάει  πλήρης  θείων  εμπνεύσεων. Τότε συνθέτει την πρώτη  θαυμάσια  ωδή  στη  Γέννηση  του  Κυρίου : «Η Παρθένος σήμερον…»

            ΄Εκτοτε είναι αστείρευτη πηγή εμπνεύσεων, σε μία ατελείωτη σειρά ύμνων.

           Ο Ρωμανός αναδεικνύεται ο πλέον έξοχος μελωδός της Εκκλησίας μας.-

                                       Ελ. Α. Κλ.

 

ΚΥΡ. Α΄ ΛΟΥΚΑ. ( Λουκ. ε΄, 1 – 11 Η ΥΠΑΚΟΗ.

ΚΥΡ. Α΄ ΛΟΥΚΑ. ( Λουκ. ε΄, 1 – 11    Η   ΥΠΑΚΟΗ.

          «Επί  δε  τω  ρήματί σου χαλάσω το δίκτυον.»( Λουκ. ε΄, 5 ).

       Ο εγωισμός, το υπ’ αρ. 1 αίτιο κάθε πτωτικής ενέργειας. Το «εγώ», με όλες τις επιθυμητικές απαιτήσεις και τις  ποικιλόμορφες αντιδραστικές κινήσεις, ευθύνεται για αποτυχίες και καταστροφές. Η τιθάσευση του αχαλίνωτου εγωϊσμού και η μεταστροφή του σε ταπείνωση, εχέγγυο κάθε επιτυχίας.

Ο Σίμωνας Πέτρος, ένα  ηλιόλουστο πρωινό, κατάκοπος, μετά από ένα ολονύκτιο άκαρπο ψάρεμα, ακούει τον Ιησού να τον προτρέπει: «Επανάγαγε εις το βάθος…». «επί τω ρήματί σου χαλάσω το δίκτυον…», ήταν η άμεση απάντηση του Πέτρου. Η καταφατική αυτή απάντηση είναι κίνηση υπακοής και προϋποθέτει ταπείνωση.

          Ο Πέτρος διαγράφει την εμπειρία του και υποτάσσεται στον λόγο του Ιησού. Μηδενίζει τη λογική του και υπολογίζει την προτροπή του Χριστού. Απαρνείται το θέλημά του και ταυτοποιείται με το θέλημα του Διδασκάλου.

Η υπακοή σε όλο της το μεγαλείο. Η ταπείνωση στην πρακτική της μορφή.

Η ευλογία καρπός της εμφανής. Αυτή τη φορά ο Πέτρος επιτυγχάνει ό,τι δεν κατώρθωσε ολόκληρη τη νύκτα. «Πλήθος ιχθύων» συγκεντρώνεται.

Τώρα θα δείξει  την αγαπητική διάθεση. Θα καλέσει και «κοινωνούς» στην επιτυχία του. Ο ατομισμός στην μηδενική του μορφή. Η φιλαυτία ανύπαρκτη. Η απληστία αντικαθίσταται από την αυτάρκεια. Η φιλαδελφία πρακτικοποιείται.

Και η ευλογία κορυφώνεται. «αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ.» Πλήρης αφιέρωση, ολοκληρωτικό δόσιμο σ’ Εκείνον, που είναι το παν.

Η υπακοή επιβραβεύεται. Η ταπείνωση επαυξάνεται, για  να  εκδηλωθεί αργότερα, ως πράξη μετάνοιας, ως ανοχή και μακροθυμία, ως αγάπη και συγχωρητικότητα, ως αοργησία και υποχωρητικότητα.

          Η συμπεριφορά του Πέτρου, ας γίνει τρόπος ζωής, για μας, για να ευαρεστούμε τον Κύριο και να λαμβάνουμε τις αφειδώλευτες ευλογίες Του.-

Από το βιβλίο ‘’ΖΩΗΦΟΡΑ  ΡΗΜΑΤΑ’’ Ελ. Α. Κλ.

Μακάριοι είναι όσοι έχουν στην καρδιά τους...

 

‘’Μακάριοι είναι όσοι έχουν στην καρδιά τους άξονα τον Χριστό και περιστρέφονται χαρούμενοι γύρω από το άγιο ‘Ονομά Του νοερώς και αδιαλείπτως.’’

ΑΓΙΟΣ  ΠΑ’ Ι’ΣΙΟΣ  Αγιορείτης

22.9 ΑΓΙΟΣ ΦΩΚΑΣ, ο κηπουρός.

22.9  ΑΓΙΟΣ   ΦΩΚΑΣ, ο  κηπουρός.

        Σινώπη του Πόντου ο τόπος, που ζει  ο Φωκάς. Ευσεβής  και ενάρετος, πράος  και    ταπεινός,  ενασχολείται   με έναν κήπο. 'Η καλλιέργειά του  τον  ευχαριστεί, αλλά και του υπενθυμίζει τον κήπο της  ψυχής  του. Ενσκύπτει  με  επιμέλεια τις ελεύθερες ώρες και τροφοδοτείται με τη μελέτη και την προσευχή.

          Η  ολιγάρκεια  και  η   φιλαδελφία του  δίνουν τη  δυνατότητα να ελεεί τους πτωχούς  από  την κηπευτική του σοδειά. Παράλληλα επωφελείται  κάθε  ευκαιρίας και  διδάσκει  και ενισχύει και κερδίζει ψυχες για τον Χριστό.

   Η δράση του  αθόρυβη, αλλά  ενοχλητική. Καταγγέλλεται, συλλαμβάνεται, βασανίζεται  και  αποκεφαλίζεται.

          ‘Ενας  κηπουρός   Μάρτυρας   Χριστού. 'Ο ‘Αγιος  Φωκάς .-

                                                   Ελ. Α. Κλ.

Δεν μπορούν να μας συμφιλιώσουν με τον Θεό...

 

‘’Δεν μπορούν να μας συμφιλιώσουν με τον Θεό

τόσο οι σωματικοί αγώνες και οι κόποι,

όσο η συμπάθεια της ψυχής και

η φιλανθρωπία και

η προς το πλησίον αγάπη.’’

 

                                              ΑΓΙΟΣ     ΠΑ’ Ι’ΣΙΟΣ  Αγιορείτης

21.9 ΑΓΙΟΣ ΚΟΔΡΑΤΟΣ, ο Απόστολος.

21.9  ΑΓΙΟΣ   ΚΟΔΡΑΤΟΣ, ο Απόστολος.

          Κοδράτος!  Ευσεβής,  ταπεινός,  ζηλωτής, δούλος  Χριστού, Απόστολος φλογερός. Η διαλεκτική και ρητορική του δεινότητα, η ευστροφία και ετοιμότητα, η πίστη και  η  πραότητα  άριστοι  συντελεστές επιτυχίας στο έργο του.

   Ως Επίσκοπος Αθηνών σημειώνει μεταστροφικές νίκες στον ειδωλολατρικό κόσμο. Οι απολογητικοί  του  λόγοι  κατατροπώνουν τους φιλοσόφους και δημιουργούν τάσεις  ανησυχίας  στους  κυβερνώντες.

           Η εκδίωξή  του  είναι  βίαιη. Παραμένει εδραίος στην πίστη, άκαμπτος  στο φρόνημα.

           Συνεχίζει το  κηρυκτικό  έργο στη Μαγνησία  της  Μ. Ασίας. Από  εκεί έγραψε και απολογία για τον   Χριστιανισμό στον  Ανδριανό. Εκείνος  εξοργίζεται και διατάζει τη δολοφονία του.

          Μάρτυρας  και  απολογητής ο ῞Αγιος  Κοδράτος .-

                                                      Ελ. Α. Κλ.

 

Στον ουρανό δεν ανεβαίνει κανείς...

 ''Στον ουρανό δεν ανεβαίνει κανείς με τον κοσμικό ανέβασμα,

 αλλά με το πνευματικό κατέβασμα. 

Μόνο έτσι βαδίζοντας χαμηλά 

χωράει από τη στενή πύλη του Παραδείσου.''

  ΑΓΙΟΣ   ΠΑ'Ι'ΣΙΟΣ  Αγιορείτης

20.9 Α Γ Ι Ο Ι: ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ και ΘΕΟΠΙΣΤΗ, ΘΕΟΠΙΣΤΟΣ και ΑΓΑΠΙΟΣ, τα τέκνα.

20.9  Α Γ Ι Ο Ι:
ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ και ΘΕΟΠΙΣΤΗ,
ΘΕΟΠΙΣΤΟΣ και ΑΓΑΠΙΟΣ, τα τέκνα.

          Ευστάθιος! Ο περίφημος ένδοξος στρατηγός του  Ρωμαϊκού  στρατού,  ο  Πλακίδας.  Ανίκητος  στις  μάχες, αήττητος στην ψυχή.

       Η χριστιανική του ταυτότητα γνωστοποιείται  και  ο Αυτοκράτορας  Τραϊανός τον καθαιρεί απερίστροφα και τον εξορίζει. Στην πορεία τον αποχωρίζουν από  την  σύζυγό του  Θεοπίστη και τα παιδιά του  Θεόπιστο και Αγάπιο.

          Μόνος με Μόνο Θεό ζει, ως  άλλος Ιώβ, στην   εξορία  και δοξολογεί τον Θεό. Ο Αυτοκράτορας, που γνωρίζει  και  αναγνωρίζει τις ικανότητές του, τον προσκαλεί για μία διέξοδο στο αδιέξοδο, που βρίσκεται. Και  όντως  οδηγεί τον στρατό στην νίκη. Καθ' οδόν επανευρίσκει και την οικογένειά του.΄Επαθλο υπομονής από τον Θεό της αγάπης.

          Ο διάδοχος του Τραϊανού Ανδριανός, απαιτεί  τώρα  από  τον  Ευστάθιο την θυσία στα  είδωλα. Αρνείται  επίμονα  και δέχεται οικογενειακούς  σκληρούς βασανισμούς. Υπομένουν δοξολογικά, ομαδικά, σύμψυχα και ομόφρονα. Μέσα σ'ένα χάλκινο πυρακτωμένο βόδι αφήνουν την τελευταία ευχαριστήρια κραυγή τους.

           Μία ανθοδέσμη Μαρτύρων  στον Χορό  των  Μαρτύρων.-

                             Ελ. Α. Κλ.

 

Όσο ζει ο άνθρωπος έχει δικαίωμα...

 

΄΄Όσο ζει ο άνθρωπος έχει δικαίωμα να δίνει πνευματικές εξετάσεις. Μετεξεταστέος δεν υπάρχει. Ας αγωνιστούμε, να πιάσουμε έστω την πνευματική βάση, για να περάσουμε στον Παράδεισο.΄΄

 Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης