ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ Αρ.Φ.112 ΔΕΚ. 2022

                                       ΚΑΛΑ  ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ     

                               

                                                                            

ΟΡΘΟΔΟΞΗ   ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ

***************************************************************                            ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ   ΕΚΔΟΣΗ   ΑΡ.Φ.112 ΝΟΕΜ. –ΔΕΚ.  2022  Διανέμεται  δωρεάν.                                              

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΥΡΣΟΣ.Γράφει και  επιμελείται (Δυνάμει Θεού)ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α. ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ   Εκπ/κος        

ΤΗΛ-FAX:22210-29549 Κ.Τ.6936773200 e-mail: eklidoniari@gmail. com  και elkl2015@hotmail.com                                 

Η  ιστοσελίδα μου: www.antilaloiorthodoxias.blogspot.com

***************************************************************

 

ΚΥΡ.  Μετά ΓΕΝΝ.  ΧΡΙΣΤΟΥ. ( Ματθ. β΄ 13 – 23 ).

       ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ  στάσεις  πρός τό ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ.

«Εγερθείς παράλαβε το παιδίον και την μητέρα αυτού και φεύγε εις Αιί-γυπτον…μέλλει γάρΗρωδης ζητείν το παιδίον του απολέσαι αυτό»(Ματθ.β΄13).

Στο μυστήριο της ενανθρώπησης του Χριστού μία θέση έχει και ο Ιωσήφ.Η ενημέρωσή του για κάθε ενέργειά του πραγματοποιείται με Αγγελική Παρουσία.

Η υπακοή του είναι αδιάκριτη. Η κινητοποίησή του άμεση. Η σιωπή του χαρακτηριστική. Η προσφορά του στην Παναγία και το Παιδίον σημαντική. Η ησυχία προσφέρεται στον Λόγο και αξιοποιείται σωστικά. Η ησυχία οδηγεί στον Λόγο και ο Λόγος ακούεται στην ησυχία. Η ανυπαρξία της εσωτερικής ησυχίας αλλοτριώνει τον άνθρωπο και τον απομακρύνει από τον Θεό. Η ησυχία ενοποιεί τον άνθρωπο και εξασφαλίζει την κοινωνία του με τον Θεό.

Κυρίαρχη θέση στο γεγονός της ενανθρώπησης έχει η Παναγία. Με την αυτοπροσφορά της υπηρετεί τον Χριστό. Η Παναγία δοξάζεται με τον καρπό της κοιλίας της , τον  Ιησού και ο Ιησούς   ενανθρωπίζει διά της Παναγίας.

Παναγία  και  Ιησούς πάντα ενωμένοι. Η Παναγία τύπος κάθε χριστιανού, μέλους του Σώματος της Εκκλησίας. Η Παναγία  εσωτερικά ζωοποιείται και ενδυνα-μώνεται από την παρουσία του Χριστού.

Ο πιστός, μέσα στην Εκκλησία, βιώνοντας τη Μυστηριακή και Ασκητική ζωή της, συναντά τον Χριστό, αναγεννάται.

Προβάλλει και ένα τρίτο πρόσωπο στο προσκήνιο` είναι ο Ηρώδης.

Διακρίνεται για την φιλαρχία και φιλοδοξία, αλλά και για την μωρία.

Επιζητεί ασφάλεια, για να ασφαλίσει την ανασφάλειά του και προβαίνει σε φρικώδεις σφαγές.                 

Ο Ηρώδης, τύπος των διωκτών του Χριστού. Μισούν και επιζητούν  τον θάνατο του Ιησού. Και η ιστορία επαναλαμβάνεται ανά τους αιώνες. Ο Νικητής όμως πάντα είναι ο  Ιησούς.

Τρεις στάσεις των ανθρώπων απέναντι στον Χριστό :

            Ο Ιωσήφ υπηρετεί  με την ησυχία και την υπακοή. Η Παναγία Τον  γεννά. Ο Ηρώδης επιζητεί τον θάνατό Του.

            Τις δύο πρώτες στάσεις, ας εγκολπωθούμε. Τον Χριστό, ας υπηρετήσουμε υπαρξιακά, για να αναγεννηθούμε και θεωθούμε.-                           

                        ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ  ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ

5/11    ΟΙ ΑΓΙΟΙ: ΓΑΛΑΚΤΙΩΝ καὶ  ΕΠΙΣΤΗΜΗ.

- Ἕνα ἐξαίσιο ὅραμα – 

Το λαμπροφόρο Χορό των Μαρτύρων απαρτίζουν μεμονωμένα άτομα, αλλά και ομόζυγα. Ανδρόγυνα ομόφρονα, συντεταγμένα στο ζυγό του Χριστού, δίδουν τη μαρτυρία Του στον κοινωνικό στίβο, ομολογούν σύμψυχα, συμπορεύονται στο μαρτύριο κι απέρχονται νικητές.

Τέτοιο διαλεκτό ζευγάρι  είναι  και οι Άγιοι : Γαλακτίων και  Επιστήμη. Ο Γα-λακτίων κατάγεται από την Έμεσα της Φοινίκης. Γονείς του είναι ο Κλειτοφών και η Λευκίππη. Πλούσιοι, ευγενείς, σώφρονες, αλλά ειδωλολάτρες. Βασικό τους πρόβλημα η ατεκνία. Αίτημά τους καυτό στους θεούς, αλλ' αναπάντητο. Ο αληθινός όμως Θεός ενεδρεύει. Ο Μοναχός Ονούφριος διάκονος της σωτηρίας ψυχών. Η επίσκεψή του στο σπίτι της Λευκίππης δίδει την ευκαιρία της γνωριμίας της με τον Κύριο. Καλό-προαίρετη ψυχή, πιστεύει, βαπτίζεται και σ' ελάχιστο χρονικό διάστημα εγκυμονεί. Ο Κλειτοφών μαθαίνει το χαρμόσυνο γεγονός, πληροφορείται το θαυμαστό τρόπο της συλλήψεως, θαυμάζει τα θαυμάσια του Παντοδυνάμου Θεού, πιστεύει και βαπτίζεται από τον Ονούφριο.

Η Λευκίππη γεννά ένα χαριτωμένο πανέξυπνο αγόρι τον Γαλακτίωνα. Σε ηλικία 24 ετών ο Γαλακτίων μένει ορφανός από μητέρα. Ο πατέρας φροντίζει και τον νυμφεύει με ωραία κι ευγενή κόρη την Επιστήμη.

Ο Γαλακτίων κρατά ανέγγιχτη την ειδωλολάτρισσα σύζυγο και επιτυγχάνει τη μεταστροφή της και τη βάπτισή της. Η Επιστήμη, οκτώ ημερών χριστιανή, βλέπει στον ύπνο της ένα πανέμορφο παλάτι και τρεις χορούς: Ανδρών, γυναικών και παρθένων. Ο Χορός των παρθένων είναι περίλαμπρος. Ρωτάει για την ταυτότητά τους και πληροφορείται, ότι οι δύο πρώτοι Χοροί είναι Μοναχοί κι ο τρίτος όσοι διατηρούν την αγνότητά τους. Αναφέρει στον άνδρα της το εξαίσιο όραμα κι αποφασίζουν να  παραμείνουν  αγνοί.

Διαμοιράζουν τον πλούτο τους στους πτωχούς και αναχωρούν για την έρημο. Φθάνουν στο Πούπλιο του Όρους Σινά και συναντούν δώδεκα ερημίτες. Τον μεν Γαλακτίωνα κρατούν στη συνοδεία τους, τη δε Επιστήμη στέλνουν σε Ασκητήριο τεσσάρων Μοναχών. Ο Γαλακτίων αγωνίζεται για την επίτευξη της θεώσεως. Νηστεύει αυστηρά. Προσεύχεται αδιάλειπτα. Αγρυπνεί ολονύχτια. Επαγρυπνεί στις αισθήσεις. Εγκρατεύεται τέλεια. Ταπεινώνεται υποδειγματικά. Θανατώνεται καθημερινά, για την αγάπη του Νυμφίου Του. Και η ώρα του μαρτυρίου δεν αργεί. Ο βασιλιάς αποστέλλει στρατιώτες και τον συλλαμβάνουν. Η Επιστήμη το πληροφορείται, ζητεί άδεια και προστρέχει στον ποθητό της δέσμιο, για να συναθλήσει. Οι στρατιώτες τη δένουν και συμπορεύονται, για την παρρησιακή ομολογία.

Διακηρύττουν ομόφωνα την αδιασάλευτη πίστη τους στον Ιησού και δέχονται βάναυσα κτυπήματα. Πληγώνονται, αλλ' αγάλλονται. Οι δήμιοι τυφλώνονται σωματικά, αλλά θεραπεύονται ψυχικά και πιστεύουν στο Χριστό. Καρφώνουν στα νύχια τους μυτερά καλάμια, αλλ' υπομένουν καρτερικά και δοξολογούν το Θεό. Κόβουν χέρια, πόδια και γλώσσες, αλλά υποφέρουν γενναία. Στις 5 Νοεμβρίου 250 μ.Χ. αποκεφαλίζουν τον 30χρονο Γαλακτίωνα και τη 16χρονη Επιστήμη. Οι ψυχές τους πάλλευκες, άρρηκτα δεμένες, προσέρχονται στον Πλάστη, για να λάβουν το στέφανο της νίκης και να εισέλθουν στο Βασίλειο της Δόξας Του.-        

ΝΥΞΕΙΣ 

«Η αγάπη  ου  παροξύνεται.(Α΄Κορ. ιγ΄,5 )

Η επικοινωνία των ανθρώπων είναι απαραίτητη για την εξασφάλιση της ισορροπίας της κοινωνίας. Αν μπορείς να συνυπάρχεις, τότε μπορείς και να διαφωνείς, όχι όμως και να παραφωνείς.

            Η ανυποχώρητη εναντίωση στο θέλημα του «άλλου» έκφραση εγωϊστική. Η υποχωρητική στάση στη θέση του «άλλου» εκδήλωση ταπεινή.

            Και η αγάπη ρυθμιστικός παράγοντας πορείας. Καταπραΰνει και δεν ερεθίζει. Καταστέλλει και δεν εξάπτει. Υπομένει και δεν εξοργίζει. Συνέχει και δεν διαλύει. Ευφημολογεί και δεν αισχρολογεί. Επαιτεί και δεν απαιτεί. Ομονοεί και δεν διχονοεί. Προσφέρει και δεν επιζητεί. Ρυθμίζει και δεν απορυθμίζει. Ενώνει και δεν χωρίζει. Ηρεμεί και δεν διαταράσσει. Προσκαλεί και δεν προκαλεί. Προωθεί συναινέσεις και δεν δημιουργεί διενέξεις.

            Η αγάπη είναι το κατασταλτικό των εξεγέρσεων, το τονωτικό των διαπρο-σωπικών σχέσεων. -

           ΕΝΑΥΣΜΑΤΑ 

v  Η ανθρώπινη   παρηγοριά   εκδιώκει  τη  Θεία  παρηγορία.-

v  Η εμπιστοσύνη  στην  αγάπη   του  Θεού  μοναδικό   αγχολυτικό  αντίδοτο.-

v  Στους  φίλους  σου  τηλεφωνείς   συχνά.                                                   

            Στο Θεό  τηλεφωνείς   καθημερινά ;-

v  Παίρνοντας  παίρνεις χαρά ανθρώπινη.                                              

Δίνοντας δέχεσαι  χαρά θεϊκή.-                         

Από  την ποιητικὴ Συλλογὴ ΄΄ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ΄΄ Ελ.Α.Κλ.

ΚΑΤΑΔΥΣΕΙΣ

Η  θάλασσα  πλανεύτρα.

Την  προσεγγίζεις και σε θέλγει.

Την  απολαμβάνεις  και  σε  ηρεμεί.

Το  βάθος  της άδυτο.

Πρόσκληση  για  κατάδυση.

Το  άγνωστο  προκαλεί.

Ανακαλύπτεις τον πανέμορφο

                              κόσμο   της.

Και  οι  καταδύσεις  στο  βάθος 

                                                                                                   του είναι  μας 

                                                                                        αποκαλυπτικές  είναι.

Γνωρίζεις  τον  άγνωστο  εαυτό  σου.

                                                                        « Επανάγαγε  εις το βάθος »  , λοιπόν.-

ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΕΣ  ΡΗΣΕΙΣ

Οσίου Μαξίμου του Ομολογητού: 

Όπως η μνήμη της φωτιάς δεν ζεσταίνει το σώμα, έτσι και η πίστη χωρίς αγάπη δεν φωτίζει την ψυχή με τη γνώση του Θεού.

Αγάπη είναι μια αγαθή διάθεση της ψυχής, που κάνει τον άνθρωπο να μην προτιμάει τίποτ’ άλλο περισσότερο από το να γνωρίσει το Θεό. Είναι αδύνατον όμως ν’ αποκτήσει σταθερά μέσα του αυτή την αγάπη, όποιος έχει εμπαθή προσκόλληση σε κάτι από τα γήινα.

Εκείνος που φοβάται το Θεό, έχει πάντοτε σύντροφό του την ταπεινοφροσύνη. Και η ταπεινοφροσύνη τον οδηγεί στην αγάπη και την ευχαριστία του Θεού. Σκέφτεται δηλαδή την προηγούμενη ζωή του, τα διάφορα αμαρτήματα και τους πειρασμούς τους, και πως απ’ όλα αυτά τον γλύτωσε ο Κύριος και τον μετέφερε από τη ζωή των παθών στον κατά Θεόν βίο. Με τέτοιες σκέψεις λοιπόν αποκτάει και την αγάπη προς το Θεό, τον ευεργέτη και κυβερνήτη της ζωής του, τον οποίο αδιάλειπτα ευχαριστεί με πολλή ταπεινοφροσύνη.

Εκείνος που αγαπάει το Θεό, ζει αγγελικό βίο πάνω στη γη. Νηστεύει και αγρυπνεί, ψάλλει και προσεύχεται, και για κάθε άνθρωπο σκέφτεται πάντοτε το καλό.

Η ανέκφραστη ειρήνη, που έχουν οι άγιοι άγγελοι, οφείλεται σ’ αυτά τα δύο: στην αγάπη προς το Θεό και στην αγάπη αναμεταξύ τους. Το ίδιο συμβαίνει και με τους αγίους όλων των αιώνων. Πολύ καλά λοιπόν έχει λεχθεί από το Σωτήρα μας, ότι σ’ αυτές τις δύο εντολές συνοψίζονται όλος ο νόμος και η διδασκαλία των προφητών. (Ματθ. 22, 40).

Όποιος αγαπάει το Θεό, δεν είναι δυνατό να μην αγαπήσει και κάθε άνθρωπο σαν τον εαυτό του. Και όσους ακόμα είναι υπόδουλοι στα πάθη τους, κι αυτούς τους αγαπάει σαν τον εαυτό του, και χαίρεται με αμέτρητη και ανείπωτη χαρά, όταν τους βλέπει να διορθώνονται.

«Όποιος με αγαπάει», λέει ο Κύριος, «θα τηρήσει τις εντολές μου» (Ιω. 14, 23). «Και η δική μου εντολή είναι να αγαπάτε ο ένας τον άλλο» (Ιω. 15,12). Εκείνος λοιπόν που δεν αγαπάει τον πλησίον του, αθετεί την εντολή του Κυρίου. Και όποιος αθετεί την εντολή του Κυρίου, ούτε τον Κύριο είναι δυνατό ν’ αγαπήσει.

Σε όλες μας τις πράξεις ο Θεός εξετάζει το σκοπό για τον οποίο τις εκτελούμε, αν δηλαδή τις κάνουμε γι’ Αυτόν η για κάτι άλλο. Όταν λοιπόν θέλουμε να κάνουμε ένα καλό, ας μην έχουμε σκοπό ν’ αρέσουμε στους ανθρώπους, αλλά μόνο στο Θεό. Σ’ Αυτόν ν’ αποβλέπουμε και όλα να τα κάνουμε για τη δική του δόξα. Διαφορετικά, θα κουραζόμαστε χωρίς να κερδίζουμε τίποτα.

Έργο αγάπης είναι η ολόψυχη ευεργεσία προς τον πλησίον μας, η μακροθυμία και η υπομονή που δείχνουμε απέναντί του, καθώς επίσης και η φρόνιμη και συνετή χρησιμοποίηση των πραγμάτων.

Η διάθεση της αγάπης δεν φανερώνεται μόνο με την παροχή χρημάτων, αλλά πολύ περισσότερο με τη μετάδοση πνευματικού λόγου και με τη σωματική διακονία.

Εκείνος που αγαπάει το Χριστό, Τον μιμείται όσο μπορεί. Ο Χριστός, για παράδειγμα,

-δεν έπαψε να ευεργετεί τους ανθρώπους

-έδειχνε μακροθυμία, όταν του συμπεριφέρονταν με αχαριστία και Τον βλαστημούσαν

-υπέμεινε, όταν Τον χτυπούσαν και Τον θανάτωναν, χωρίς καθόλου να σκέφτεται για κανέναν το κακό που Του έκανε.

Αυτά τα τρία έργα είναι εκφραστικά της αγάπης προς τον πλησίον. Χωρίς αυτά, απατάται εκείνος που λέει ότι αγαπάει το Χριστό ή ότι θα κερδίσει τη βασιλεία Του. Γιατί ο Κύριος μας βεβαιώνει: «Δεν θα μπει στη βασιλεία των ουρανών εκείνος που μου λέει «Κύριε, Κύριε», αλλά εκείνος που κάνει το θέλημα του Πατέρα μου» (Ματθ. 7,21). Και πάλι: «Όποιος με αγαπάει, θα τηρήσει τις εντολές μου» (Ιω. 14,15).

«Εγώ σας λέω», είπε ο Κύριος, «αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευεργετείτε όσους σας μισούν, προσεύχεστε για όσους σας βλάπτουν» (Ματθ. 5,44). Γιατί έδωσε αυτές τις εντολές; Για να ελευθερώσει από το μίσος, τη λύπη, την οργή και τη μνησικακία και να σε αξιώσει ν’ αποκτήσεις την τέλεια αγάπη. Αυτή είναι αδύνατο να την έχει όποιος δεν αγαπάει εξίσου όλους τους ανθρώπους, όπως και ο Θεός τους αγαπάει όλους εξίσου.-

 

                             

Το κάθε πάθημά μας, ακόμη και το άδικο,...

΄΄Το κάθε πάθημά μας, ακόμη και το άδικο,
το γνωρίζει ο Θεός.
Γνωρίζει και συμπάσχει μαζί μας.
Είναι απαραίτητο να δημιουργήσουμε
“προσωπικές” σχέσεις μαζί Του,
σχεδόν “ανθρώπινες”.
Με τον όρο αυτό εννοώ τον εσωτερικό,
ενδόμυχο  σύνδεσμο  με  τον  Θεό.΄΄ 

Ἅγιος   Σωφρόνιος  Σαχάρωφ

 

16.11 ΑΓΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ

                               16.11   ΑΓΙΟΣ   ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ   ΜΑΤΘΑΙΟΣ

           Λευϊς ο τελώνης, ο  γυιός  του Αλφαίου από  τη  Γαλιλαία,  ο μετέπειτα  Ματθαίος.
          «Ακολούθει μοι», η πρόσκληση του Ιησού  προς τον  αμαρτωλό  τελώνη της Καπερναούμ. Και εγκαταλείπει τα πάντα  και  γίνεται  πιστός  ακόλουθός Του. Είναι ο  Ματθαίος, ο    πρώτος κατά σειρά Ευαγγελιστής, που  το 64  μ.Χ. έγραψε   το   αντίστοιχο   Ευαγγέλιο.    

          Είναι   ο   φλογερός   κήρυκας   της  Ευαγγελικής   Αλήθειας   στην   Αιθιοπία. Εκεί  σφράγισε  μαρτυρικά  τη  γήϊνη  πορεία του. Από  εκεί  αρχίζει  η  άφατη, αέναη  αγαλλίαση.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                             17

 

       Α Γ.  Γ Ρ Η Γ Ο Ρ Ι Ο Σ  'Επίσκοπος Νεοκαισαρείας.

 

                Γόνος ειδωλολατρικής οικογένειας ο Γ Ρ Η Γ Ο Ρ Ι Ο Σ, ζει στην Νεοκαισάρεια  του  Πόντου. Με συνοδοιπόρο τον αδελφό   του  'Αθηνόδωρο  φθάνουν  στη Βηρυτό  για  νομικές  σπουδές. 

                Οι ζωές όμως κατευθύνονται σωστικά από το χέρι του Θεού. 'Ο Γρηγόριος περνώντας από την Καισάρεια γνωρίζει τον 'Ωριγένη και  μαθητεύει   παρά  τους πόδας  του  επί πολλά χρόνια.

                'Αλεξάνδρεια ο επόμενος σταθμός του. 'Επιστρέφοντας στη Νεοκαισά-ρεια είναι πλήρης ζήλου και φλόγας και γνώσης Θεολογικής.

                'Ο 'Επίσκοπος 'Αμασείας  επισημαίνει  τα προσόντα  του και τον χειρο-τονεί 'Επίσκοπο Νεοκαισαρείας. 'Εκεί  ο  Γρηγόριος  διεξάγει  τιτάνιο  αγώνα μετάδοσης της   Ευαγγελικής  'Αλήθειας.  'Η  ζωή του και ο λόγος του απηχούν τεράστια. Παραλαμβάνει  στο ποίμνιό του 17 Χριστιανούς. Διαθέτει  τελικά μόνο 17ειδωλολάτρες. 'Η καρποφορία συντριπτική. Το ποίμνιο σημειώνει καταπληκτική   αύξηση, προς δόξα Θεού.-

 

 

18

 

ΑΓ.  Π Λ Α Τ Ω Ν

 

                ῎Αγκυρα η πατρίδα του Π Λ Α Τ Ω Ν Α. Πλούσιος σε υλικά αγαθά, αλλά πάμπλουτος  σε  αρετές.

                 ῎Αριστος διαχειριστής της περιουσίας αγαθοεργεί  πλατιά.  Παράλληλα μεταδίδει  με  ζέση  τον Ευαγγελικό λόγο και  στηρίζει  και  κερδίζει  ψυχές  για τον Χριστό.

                'Η δράση του προκαλεί. Καταγγέλλεται  στον  έπαρχο  'Αγριππίνο  και συλλαμβάνεται. Προσκαλείται δελεαστικά σε απάρνηση του πιστεύω του.

                'Ακλόνητος και φλογερός  διαδηλώνει την πίστη του. Βασανίζεται σκλη-ρα και αποκεφαλίζεται.

                Π Λ Α Τ Ω Ν   ο  Μ α ρ τ υ ρ α ς  Χριστού.-

19

 

ΑΓ.  Β Α Ρ Λ Α Α Μ .

 

                Β Α Ρ Λ Α Α Μ ! Μία  ψυχή γηραιού άνδρα, αλλά  με  σφρίγος  νεανικό. Πάλλευκου γέροντα, αλλά με ζήλο θαυμαστό. Μπροστά στον έπαρχο 'Αντιο-χείας στέκεται αγέρωχος. 'Εδραίος στην πίστη, πυρίφλεκτος στην αγάπη,ομολο-

γεί  παρρησιακά και υπομένει καρτερικά.

                'Αποκεφαλίζεται  αναπέμποντας δοξολογικούς ύμνους.

                'Ο Μαρτυρικός Χορός διευρύνεται.-

 

 

 

                                               

20

 

Ο Σ .    Γ Ρ Η Γ Ο Ρ Ι Ο Σ   ο Δεκαπολίτης.

 

                9ος αιώνας μ.Χ. και  στην Ειρηνούπολη της Δεκαπόλεως γεννιέται ο      Γ Ρ Η Γ Ο Ρ Ι Ο Σ. 'Ανατρέφεται  με το ροδόσταγμα της  πίστεως στον Χριστό από τη μητέρα του Μαρία.

                Ποθεί  την  ισάγγελη  πολιτεία καίκείρεται Μοναχός. 'Επιδίδεται  στον  αγώνα για τη μεταμόρφωση  των παθών. Βιώνει την Ορθόδοξη Ασκητική  και σημειώνει νίκες.

                Αυστηρός ασκητής, αλλά και φλογερός Μαχητής  κατά  των  εικονομά-χων. Συγγραφέας  απαράμιλλος  ενημερώνει και ενισχύει.

          Στη  Μονή 'Αγ. Μηνά της Θεσσαλονίκης  παραμένει για  αρκετό  χρόνο.          Τερματίζει  τη  γήινη ζωή του στην Κωνσταντινούπολη, περνώντας, το  δίαυλο  της  ασθενείας, νικηφόρα.-

 

21

 

Ε Ι Σ Ο Δ Ι Α   της  Θ Ε Ο Τ Ο Κ Ο Υ.

 

                Ι Ω Α Κ Ε Ι Μ    και Α Ν Ν Α ! Ένα ευάρμοστο  και  θεοσεβές   ζευγάρι.  Δύο άνθρωποι με θεική πορεία και αφανή θεική ευλογία.

                Άνθρωποι  προσευχής έχουν καυτό  το αίτημα  της τεκνογονίας. 'Η πολυετής ένθερμη και επίμονη παράκλησή τους βρίσκει θετική ανταπόκριση από τον Θεό.  ῞Ενα  χαριτωμένο κοριτσάκι ο καρπός  της  προσευχητικής  τους  πάλης με τον Θεό.

                 ῞Ενα παιδί προορισμένο αφιερωτικά από τους  γονείς του, αλλά και σκεύος εκλογής από τον Θεό.

                Τριών χρονών η  Μ Α Ρ Ι Α Μ  εισάγεται στο Ναό και παραδίδεται στα χέρια του   Αρχιερέα  Ζαχαρία. 'Εκεί, στα  Άγιτών  Αγίων, θα  παραμείνει   επί   δώδεκα χρόνια. Τροφή  ουράνια  θα  διατρέφει τόσώμα. 'Ο  λόγος του Θεού και η προσευχή θα τροφοδοτεί την ψυχή.

                Μ Α Ρ Ι Α Μ ! 'Η «εκλελεγμένη   πασών των γενεών». 'Εκείνη, που  με την ταπείνωση και την υπακοή, που διαθέτει δίνει τη συγκατάθεσή  της  για  την  επίτευξη του λυτρωτικού  θεικού  σχεδίου. Δέχεται  να γίνει Μητέρα του Θεού και δική μας Μητέρα. Είναι η Π Α Ν Α Γ Ι Α, η  καταφυγή  και προστασία και Μεσίτρια του κόσμου.- 

 

Όταν αντιμετωπίζουμε πειρασμούς και δυσκολίες, ...

 ´´Όταν αντιμετωπίζουμε πειρασμούς και δυσκολίες, δεν επεμβαίνει αμέσως ο Θεός για να μας βοηθήσει, αλλά πρώτα μας αφήνει να ταλαιπωρηθούμε κάμποσο καιρό κι ύστερα κάνει το θαύμα Του.

Γιατί το κάνει αυτό; Για να μας προφυλάξει από την αγνωμοσύνη και την αχαριστία.´´

Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

15.11 Αγιοι ΕΛΠΙΔΙΟΣ, ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ, Ε Υ Σ Τ Ο Χ Ι Ο Σ.

 15.11

Αγιοι  ΕΛΠΙΔΙΟΣ, ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ, Ε Υ Σ Τ Ο Χ Ι Ο Σ.

 ̓Ιουλιανός ο Παραβάτης είναι ο Αυτοκράτορας, όταν συλλαμβάνονται και καλούνται να επιλέξουν μεταξύ προδοσίας του Χριστού και μαρτυρίου για τον Χριστό.  ̔Η απόφαση είναι ομόφωνη και αμετάκλητη. «Μαζί με τον Χριστό για πάντα.»

 ̔Υφίστανται σκληρά βασανιστήρια και προσφέρονται τα σώματά τους ολοκαύτωμα στο βωμό της Μοναδικής  ̓Αγάπης. Οι ψυχές για πάντα μαζί και μαζί με τον Χριστό ευφραίνονται ατελεύτητα τη δόξα Του.-

                           Ελ. Α. Κλ.

ΚΥΡ. Η΄ ΛΟΥΚΑ. ( Λουκ. ι΄, 25 – 37 ) Η ΑΓΑΠΗ προς τον ΠΛΗΣΙΟΝ.

ΚΥΡ.  Η΄ ΛΟΥΚΑ. ( Λουκ.  ι΄, 25 – 37 )
Η  ΑΓΑΠΗ  προς  τον  ΠΛΗΣΙΟΝ.

          «Πορεύου  και  συ  ποίει  ομοίως.»( Λουκ. ι΄, 37 ), είναι το επισφράγισμα του Κυρίου στην παραβολή του Καλού Σαμαρείτη. Είναι η επιταγή του Κυρίου προς τον νομικό, να μιμηθεί τον Σαμαρείτη, για να κληρονομήσει την αιώνια ζωή.
       Η μιμητική κίνησή του προϋπόθεση για τη μετοχή στη Βασιλεία των Ουρανών, αλλά και απαντητική λύση στον όρο «πλησίον».
       «Πορεύου και συ ποίει  ομοίως».Προσκλητήρια εντολή για κάθε άνθρωπο. Η αγάπη προς τον «πλησίον» χρέος  κάθε  ανθρώπου. Μια αγάπη των έργων και όχι των λόγων, της πράξης και όχι της θεωρίας. Μια αγάπη έμπρακτη, στον πτωχό, στον πεινασμένο, στον διψασμένο,στον γυμνό, στον φυλακισμένο, στον άρρωστο, στον ξένο. «Τεκνία, μη αγαπώμεν λόγω, μηδέ γλώσση, αλλ’ εν έργω και αληθεία», προτρέπει ο Ευαγγελιστής της αγάπης, Ιωάννης.
     Οφείλομε στον «πλησίον»μια αγάπη,που εκδηλώνεται άμεσα,που αναζητεί τον αναξιοπαθούντα, που ανακαλύπτει τον πληγωμένο. Χρεωστούμε μια αγάπη αποτελεσματική, καθολική, ολοκληρωτική, μια αγάπη, που εξαντλεί τις δυνατότητές μας.
    Η αγαπητική μας δραστηριοποίηση απαιτεί την αφοβία. Θαρραλέα, ανυπολόγιστα να κινούμαστε.Τις ειρωνείες  να  προσπερνούμέ.Στις επικρίσεις να κωφεύουμε. Τη δήλωση του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου: «…η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβον.»( Α.΄ Ιωαν. δ΄, 18 ), να ενθυμούμαστε.
         Η αγάπη μας να είναι ειλικρινής, ανιδιοτελής, αφανής, απηλλαγμένη από τη φιλαυτία και τη ματαιοδοξία.
        Η αγάπη μας προς τον «πλησίον»,ως ανταύγεια της αγάπης προς τον Θεό, απαιτείται να είναι  ιχνηλατημένη  Θεανθρωπικά.
       Η αυτοθυσιαστική αγάπη του Ιησού, να είναι πρότυπο στις αγαπητικές μας εκδηλώσεις.
       Η σωτηρία μας περνάει αναπόφευκτα από το κατώφλι  του « πλησίον ». Ας μην το ξεχνούμε.-

                                                              Ελ. Α. Κλ.

Μην ανησυχείς για την ανικανότητά σου...

 

”Μην ανησυχείς για την ανικανότητά σου
να συγκεντρωθείς, όταν στέκεσαι στη προσευχή.
Κράτησε πριν απ’ όλα τη μνήμη του Θεού
και την ειρήνη της καρδιάς.
Για να βρεις τον σωστό δρόμο,
είναι καλύτερο απ’ όλα να το ζητήσεις
από τον ίδιο τον Θεό στην προσευχή…”

Ἅγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ

 

13.11 ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Χρυσόστομος.

                                   13.11   ΑΓΙΟΣ  ΙΩΑΝΝΗΣ  ο Χρυσόστομος.

           347 μ.Χ.  και  στην Αντιόχεια γενιέται από  τον στρατηγό
Σεκούνδο  και την Ανθούσα  ο Ιωάννης. Ο πατέρας του εκδημεί.
    Η μητέρα του θέτει τον ακρογωνιαίο λίθο στο πνευματικό του οικοδόμημα. Μορφώνεται πολύπλευρα στην Αντιόχεια και στην Αθήνα.
         Η έρημος όμως τον προσκαλεί και εκεί  συγκροτείται  η πνευματική  του  υπόσταση. Με τη προσευχή, τη  μελέτη  και  την άσκηση επιτυγχάνει τη κάθαρση της καρδιάς και το φωτισμό του νού για να καταλήξει στη θέωση.
         Στην  Αντιόχεια χειροτονείται Διάκονος και Πρεσβύτερος.  Το 397 μ.Χ. αναδεικνύεται Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Από τη θέση αυτή αποκαλύπτεται ο πολύφωτος αστέρας. Πολυταλαντούχος, ρήτορας δεινός, χρυσορρήμων, σαγηνεύει τα πλήθη. Άριστος ερμηνευτής της Αγίας Γραφής καθοδηγεί  αλάθητα.
      Αδυσώπητος ελεγκτής της παρανομίας φθάνει και στην αυτοκράτειρα Ευδοξία. Εξορίζεται τρεις φορές, αλλά παραμένει αλύγιστος.
        Βρίσκεται στην Κουκουσό της Αρμενίας, όταν οι ταλαιπωρίες κάμπτουν το σώμα. 407μ.Χ. Ο Αγωνιστής εκδημεί.
     Ιωάννης! Στύλος Ορθοδοξίας, σάλπιγγα η πολύφθογγη, καύχημα  των Πατέρων, αγλάϊσμα των πιστών.-

                                                                                                        Ελ. Α. Κλ.

Όλα νικιούνται.

 

΄΄Όλα νικιούνται.
Τίποτα να μην σας απελπίζει.΄΄

Αγιος Νεκτάριος  ο  Πενταπόλεως

 

8.11 ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ο Πενταπόλεως.

                                                8.11  ΑΓΙΟΣ  ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ  ο  Πενταπόλεως.

 Νεκτάριος!  Ο τύπος των Ιεραρχών! Η σκέπη των πιστών.  Ο αρωγός των τεθλιμμένων. Ο ιατρός των ασθενούντων.   Ο κρατήρας της σοφίας. Ο φωστήρας της Εκκλησίας. Το υπόδειγμα της ευσεβείας. Το θησαύρισμα της αγάπης.

Το  1846  γεννιέται στη Σηλυβρία της Θράκης  ο Αναστάσιος. Στη Χίο εισέρχεται στη Μοναχική αρένα ως Λάζαρος. Αργότερα χειροτονείται Διάκονος Νεκτάριος. Το1881 σπουδάζει Θεολογία στην Αθήνα. Πτυχιούχος έρχεται στην Αλεξάνδρεια.  Ο Πατριάρχης Σωφρόνιος  τον  χειροτονεί  Πρεσβύτερο και αμέσως Μητροπολίτη Πενταπόλεως. 

Η ποιμαντική του δράση αξιόλογη. Η υποψηφιότητά του για τον Πατριαρχικό Θρόνο Αλεξανδρείας αδιαμφισβήτητη. Η μετριοπάθειά του όμως, αλλά και οι συκοφαντικές επιθέσεις τον εξαναγκάζουν να επιστρέψει στην Ελλάδα  και  να υπηρετεί  ως  ιεροκήρυκας  Χαλκίδας, Καρυστίας  και Λαμίας.

Επιδέξιος Σπορέας του λόγου του Θεού πυροδοτεί τις καρδιές των πιστών. Αργότερα αναλαμβάνει  τη Διεύθυνση της  Ριζαρείου  Σχολής και μορφώνει  ορθόδοξα τους  μελλοντικούς Λειτουργούς του Υψίστου. Το 1904 ιδρύει στην Αίγινα  Γυναικεία  Μονή.

 Ο ίδιος πρότυπο  ασκητικής  κατευθύνει σωστικά  ψυχές και συγγράφει πλατιά. 

9 Νοεμβρίου 1920! Η πολυκύμαντη επίγεια ζωή του τελειώνει, ύστερα από οδυνηρή ασθένεια. Αρχίζει η ατέρμονη, αιώνια, ουράνια ζωή του στη χώρα την αείφωτη.                

Ο Πενταπόλεως Νεκτάριος συναριθμείται στον πανίερο Χορό των 'Οσίων, για να ευφραίνεται ανεκλάλητη χαρά και να  συνεχίσει  την  αγαπητική  του σχέση με τους ανθρώπους, μέσα από πυκνές θαυματουργικές  παρεμβάσεις.-

                                                                               Ελ. Α. Κλ.

Έχουν οι μεγάλοι τα σχέδιά τους....

 

΄΄Έχουν οι μεγάλοι τα σχέδιά τους.
Έχει και ο Θεός τα δικά Του.΄΄

Αγιος  Παϊσιος  ο Αγιορείτης

8.11 ΣΥΝΑΞΗ ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ: ΜΙΧΑΗΛ και ΓΑΒΡΙΗΛ

  8.11   ΣΥΝΑΞΗ    ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ:
ΜΙΧΑΗΛ  και  ΓΑΒΡΙΗΛ

 

          Αγγελοι ! Οι μόνιμοι  κάτοικοι  του Παραδείσου. Οι διαρκείς Διάκονοι της σωτηρίας του ανθρώπου. Οι άγρυπνοι φύλακες της σωματικής  ακεραιότητας   του κάθε  ανθρώπου.
      Οι  απεσταλμένοι της βουλής του Θεού. Οι φορείς χαρμοσύνων μηνυμάτων, αλλά και προειδοποιητικών αφυπνίσεων.Οι αέναοι ψαλμωδοί οι δορυφορού-ντες  τον Θρόνο  του  Τριαδικού  Θεού.

     Μιχαήλ   και    Γαβριήλ   οι Αρχάγγελοι. Εννέα  τάγματα   Αγγελικά δίνουν δυναμικό παρόν στα Ουράνια Σκηνώματα : Αρχαγγελοι,  Αγγελοι, Αρχαί,   Εξουσίαι, Θρόνοι, Κυριότητες,  Σεραφείμ, Χερουβείμ, Δυνάμεις.
    Το δέκατο τάγμα πρόκειται να συμπληρωθεί  από  τους  Μοναχούς, που θα βιώσουν Θεάρεστα την ισάγγελη  πολιτεία.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

 

 

 

Ο νυμφώνας της αγάπης κερδίζεται..

 

΄΄Ο νυμφώνας της αγάπης κερδίζεται
μόνο με την αγάπη και τη θυσία.
Γι’ αυτό θα πρέπει,
με την αγάπη και τη ταπείνωση,
να περάσουμε στη Βασιλεία των Ουρανών.΄΄

π. Εφραίμ Φιλοθεΐτης