ΠΙΣΤΗ.

ΑΓ. ΑΠ. ΠΕΤΡΟΥ – ΠΑΥΛΟΥ.( Εβρ. ια΄ , 33 – ιβ΄ , 2 )

- Π Ι Σ Τ Η -

<>(Εβρ. ια΄, 33 ). Η δημιουργία και η αναδημιουργία του ανθρώπου είναι ενέργεια του Τριαδικού Θεού.
Τριαδικός Θεός ! Ο Πατέρας γεννά προαιωνίως τον Υιό και εκπορεύει το Άγιο Πνεύμα.«Ο Πατήρ δι’ Υιού εν Πνεύματι Αγίω ποιεί τα πάντα.», δηλώνουν οι Άγιοι Πατέρες.
Ο Χριστός ενανθρώπησε «ευδοκία του Πατρός και συνεργία του Αγίου Πνεύματος.»Η Γέννηση του Χριστού « εν χρόνω » έγινε « υπό Παρθένου Μητρός άνευ Πατρός » και ταυτόχρονα αποκάλυψε την προαιώνια Γέννησή Του « υπό Παρθένου Πατρός άνευ Μητρός»,δηλαδή φανέρωσε την Τριαδικότητα του Θεού.
Το μυστήριο της Αγίας Τριάδας δεν είναι θέμα ανακαλύψεως του ανθρώπου, αλλά αποκαλύψεως του Ίδιου του Θεού. Ο Υιός, ο Λόγος, άσαρκος εμφανίζεται στην Π. Διαθήκη και ένσαρκος στην Κ. Διαθήκη. Η κατανόηση , βέβαια, του μυστηρίου της Αγίας Τριάδας και η προσπέλαση σ’ αυτό, δε γίνεται από αλλοτριωμένους, εγωκεντρικούς ανθρώπους, αλλά από αυτούς, που αγωνίζονται κατά των παθών και αναδεικνύονται Αγιοτριαδικά Κατοικητήρια.
Οι Άγιοι βίωσαν την πίστη, η οποία είναι « ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων

έλεγχος ου βλεπομένων. »(Εβρ. ια. , 1), κατά τον Απ. Παύλο. Δηλ. πίστεψαν στον Χριστό, στον Ενανθρωπήσαντα, Σταυρωθέντα, Αναστάντα και Αναληφθέντα. Ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, είναι μια ζωντανή, καθημερινή παρουσία ανάμεσά μας, καθώς και στη Μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας. Η πίστη στον Χριστό αποκτάται με την επίτευξη της κοινωνίας με τον Χριστό, της προσευχής και της μετάνοιας, της αγάπης και της ταπείνωσης, της άσκησης και της μετοχής στα Μυστήρια της Εκκλησίας.
Αυτή την πίστη διέθεταν όλοι οι Άγιοι, οι Μάρτυρες, οι Ομολογητές και τερμάτισαν νικηφόρα τη γήϊνη πορεία τους και εισήλθαν τροπαιούχοι στη Βασιλεία του Θεού.Τα πρότυπα υπάρχουν. Η μίμησή τους δική μας επιλογή.-

Ο ΘΕΟΣ φροντίζει για μένα.

Ο Μ Ο Λ Ο Γ Ι Α.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ.
Ο Μ Ο Λ Ο Γ Ι Α.

Πας ουν όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ εν αυτώ έμπροσθεν του πατρός μου του εν ουρανοίς.(Ματθ.ι΄ ,32).
Όλοι οι Άγιοι έχουν κοινό σημείο αναφοράς τον Χριστό και Εκείνον βιώνουν «εν Αγίω Πνεύματι».Η βίωση αυτή συνεπάγεται την ομολογία.
Ομολογία «δια Χριστού»και «εν Χριστώ».
Ομολογία ύστερα από την κοινωνία με τον Χριστό και με τη δύναμή Του.
Η ομολογία των Αγίων απαύγασμα της Χριστοποίησή τους. Δέκτες οι ίδιοι του Θεού Λόγου, αναδεικνύονται και προβολείς του Θείου Φωτός.
Οι Άγιοι ομολόγησαν Χριστόν και τούτον Εσταυρωμένον και Αναστημένον.
Με την πίστη εδραία, με την καρδιά πυρακτωμένη έδιναν τη μαρτυρία του Χριστού ακατάπαυστα.
Οι Μάρτυρες με την παρρησιακή ομολογία τους, προκαλούσαν τα ανήλεα μαρτύρια και σφράγιζαν με το αίμα τους την αγωνιστική τους πορεία.
Η ομολογία τους θα εξασφαλίσει και την ομολογία του Χριστού. Η ενοίκηση του Χριστού εντός τους θα δώσει τη μαρτυρία της γνησιότητας στον Πατέρα.
Ο Θεός Πατέρας, που αγαπά τον Υιό θα επιδείξει αγάπη και στον άνθρωπο, που συνδέεται με τον Χριστό. Δηλ. η ένωσή μας με τον Χριστό εχέγγυο και της απόδοσης της πατρικής αγάπης, ένεκεν του Υιού.
Συνεπώς κατά τη Δευτέρα Παρουσία ο Λόγος θα μαρτυρήσει για τους Αγίους.
Η ομολογία μας στη γήϊνη ζωή θα διασφαλίσει την ομολογία του Κυρίου, για την κληρονομία της αιώνιας ζωής.
Ανένδοτος αγώνας, λοιπόν, για Χριστοποίηση και ομολογία.-

Π Η Γ Η Ζ Ω Η Σ.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ.

ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ.

Εάν τις διψά, ερχέσθω προς με και πινέτω. ( Ιωαν. ζ΄ , 37 ). Η προτροπή του Χριστού προς τον άνθρωπο είναι σαφής : Εάν κάποιος διψάει, ας έρχεται προς εμένα και ας πίνει».
Ο Κύριος είναι η Πέτρα της Ζωής, απ’ όπου αναβλύζει το «ύδωρ το ζων», που είναι το Άγιο Πνεύμα.
Ο Χριστός προσφέρει στον άνθρωπο «ύδωρ» αείζωο. Είναι ο Ζωοδότης Κύριος.
Ο Χριστός ικανοποιεί τη μεταφυσική δίψα του ανθρώπου αναλογικά της προσωπικής εκζήτησης.
Ο Χριστός εξασφαλίζει την καταλλαγή του ανθρώπου με τον Θεό.
Ο Χριστός ανακαινίζει και μεταμορφώνει τον άνθρωπο σε πρόσωπο, με επιλογές ελευθερίας.
Το Άγιο Πνεύμα,ως «ύδωρ ζωής», επιτελεί την κάθαρση της καρδιάς, παρέχει τον φωτισμό του νου και οδηγεί τον άνθρωπο στη Θέωση.
Το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα και αναπαύεται στον Υιό.
Και ο Λόγος και ο Παράκλητος δρουν σωστικά και απεργάζονται τη Θέωση του ανθρώπου.
Τοιουτοτρόπως συντελούν στη μεταμόρφωση του κόσμου.
Το Άγιο Πνεύμα αρδεύει την καρδιά του ανθρώπου, ζωοποιεί την ύπαρξή του και τον καθιστά μέτοχο της Θεοποιού ενέργειάς Του.
Η διασύνδεση του ανθρώπου με την πηγή της Ζωής, τον Χριστό και η αποδοχή του «ύδατος του Παναγίου Πνεύματος», προκαλούν την εσωτερική αλλοίωση του ανθρώπου, η οποία αντικατοπτρίζεται εξωτερικά.
Ο κορεσμός της δίψας του ανθρώπου για ζωή, ειρήνη, χαρά, Αιωνιότητα, επιτυγχάνεται με την καταφυγή στην Τριαδική Θεότητα.
Η Χριστοποίηση και Αγιοπνευματική Ναοποίηση του ανθρώπου, συνεπάγονται και την Αγιοποίησή του.
Αυτήν, ας ποθούμε και ας αγωνιζόμαστε να πετύχουμε.-

ΑΦΙΕΡΩΜΑ στον ΟΣΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΡΩΣΟ.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΠΡΑΞΗ.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΥΦΛΟΥ.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΠΡΑΞΗ.

΄΄Επτυσε χαμαί και εποίησε πηλόν εκ του πτύσματος και επέχρισε τον πηλόν επί τους οφθαλμούς του τυφλού΄΄( Ιωαν. θ΄,6 ). Ο άνθρωπος, το τελειότερο δημιούργημα του Τριαδικού Θεού, πλάστηκε από χώμα και δέχτηκε με εμφύσηση την πνοή της ζωής.
Η δημιουργική ενέργεια του Θεού συνεχίζεται επεκτατικά και καθημερινά, με τη γέννηση ανθρώπων πάνω στον πλανήτη, τη γη.
Η ενέργεια της δημιουργίας και της προσθήκης της οπτικής αίσθησης, συναντάται και στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή. Ο «εκ γενετής» τυφλός δεν έφερε μάτια, ούτε είχε όραση. Ζούσε στο βαθύ σκοτάδι. Η επέμβαση του Θεού Λόγου, έκφραση δημιουργική, συμπλήρωσε το αρχικό δημιούργημα και ως προς το όργανο της οράσεως και ως προς την αίσθηση. Τοιουτοτρόπως ο Κύριος, ως Θεός και δημιουργός του κόσμου αποφάνθηκε.
Η παρουσία του Χριστού στον κόσμο πρόσφερε την αναδημιουργία και ανάπλαση του ανθρώπινου γένους. Με το Άγιο Βάπτισμα Χριστοποιούνται οι αισθήσεις του ανθρώπου, εφ’ όσον ο άνθρωπος ενώνεται με τον Χριστό και νοηματοδοτείται η όλη ζωή του.
Ο Χριστός, λοιπόν, είναι η Ζωή και μας δίνει τη ζωή και μας συντηρεί προνοιακά στη ζωή και μας προσφέρει εμπειρίες αιώνιας ζωής, με τη μέθεξή μας στα Μυστήρια της Εκκλησίας.
ΦΩΣ ο Ίδιος φωτοδοτεί και μας, όταν διατηρούμε επικοινωνιακή σχέση, με την προσευχή και τα Μυστήρια της Εκκλησίας.
Η άσκηση και η συμμετοχή στη λατρευτική και Μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας,μας καθιστά κοινωνούς Χριστού, πρόσωπα Χριστοποιημένα, σε μια ζωή λουσμένη στο φως Του.-

ΑΓΙΑ Ε Ι Ρ Η Ν Η η Μεγαλομάρτυς.

5 /5 Η ΑΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΕΙΡΗΝΗ .

Μυριάδες είναι οι εκλεκτές ψυχές, που μαγνητίζονται από το Χριστό, Τον πιστεύουν, Τον αγαπούν, Τον ακολουθούν και θυσιάζουν τα πάντα για τη δόξα Του.
Χιλιάδες είναι οι διαλεχτές καρδιές, που αγνοούν δόξες, περιφρονούν πλούτη, αφήνουν αξιώματα και ακολουθούν τον Ιησού πιστά.
Μία τέτοια ηρωίδα, που εγκαταλείπει πλούτη και θέτει τον εαυτό της στην υπηρεσία του Χριστού, είναι η Α Γ Ι Α Ε Ι Ρ Η Ν Η.
Μονάκριβη κόρη μιας πλούσιας ειδωλολατρικής οικογένειας της Περσίας, είναι η Πηνελόπη, μετέπειτα Ειρήνη. Προικισμένη με ξεχωριστή ομορφιά, ζει μέσα σ' ένα πύργο πολυτελέστατο και παιδαγωγεΐται από το σοφό γέροντα Απελλιανό. Εκεί απομονωμένη ζει στο σκοτάδι της ειδωλολατρίας.
Ο Χριστός όμως, που γνωρίζει τις εκλεκτές καρδιές, την επισημαίνει και μία μέρα οραματίζεται. Βλέπει ένα περιστέρι να μπαίνει στον πύργο και ν' αφήνει ένα κλαδί ελιάς πάνω σε χρυσό τραπέζι. Μετά έναν αετό και ν' αφήνει στο ίδιο τραπέζι ένα στεφάνι με λουλούδια. Και τέλος, ένα κόρακα να μπαίνει και ν' αφήνει στο ίδιο τραπέζι ένα φίδι.
Η Πηνελόπη παρακολουθεί έντρομη. Ο σοφός Απελλιανός, χριστιανός, εξηγεί το όραμα σαν κάλεσμα του Θεού. Το περιστέρι σημαίνει την αγνότητά της. Η ελιά το χριστιανικό βάπτισμα. Ο αετός τη νίκη και το στεφάνι, τη δόξα. Ο δε κόρακας με το φίδι τις θλίψεις.
Η Πηνελόπη συγκλονισμένη δέχεται τη Θεία φώτιση. Βρίσκει τον πολύτιμο Μαργαρίτη, το Χριστό, και βαφτίζεται κρυφά, με το όνομα Ειρήνη.
Άλλ' ο πατέρας της δεν αργεί να μάθει το μυστικό. Εξοργισμένος, προστάζει δεμένη να την πατήσουν άλογα. Η Αγία διασώζεται, αλλά ο ίδιος θανατώνεται από ένα άλογο. Προσεύχεται όμως και ανασταίνεται ο πατέρας της. Πιστεύει, μαζί με τη γυναίκα του και τρεις χιλιάδες ανθρώπους και βαφτίζονται. Οι γονείς ζουν το υπόλοιπό της ζωής τους με μετάνοια, η δε Αγία αρχίζει το δρόμο του μαρτυρίου και της δράσεως.
Ρίχνεται σε λάκκο με δηλητηριώδη φίδια, επί δεκατέσσερις συνεχείς μέρες και εξέρχεται άβλαβης.
Πριονίζονται τα πόδια της και Άγγελος τη γιατρεύει.
Διέρχεται πόλεις και κηρύττει και κάνει θαύματα, ενώ χιλιάδες άνθρωποι πιστεύουν στο Χριστό.
Συλλαμβάνεται και ρίχνεται πάνω σε φωτιά, αλλά Άγγελος Κυρίου σβήνει τις φλόγες και τη διαφυλάττει αβλαβή.
Αποκεφαλίζεται, τίθεται σε τάφο, αλλά Άγγελος Κυρίου την ανασταίνει. Συνεχίζει την ιεραποστολική της δράση σε διάφορες πόλεις, όπου βασιλείς και πλήθος ανθρώπων πιστεύουν.
Τέλος φθάνει στην Έφεσο, συναντά το Δάσκαλό της, Απελλιανό, ο οποίος ζητεί να μπει σε τάφο και να σκεπασθεί με πέτρα επί τέσσερις μέρες. Τη δεύτερη μέρα, πηγαίνει στον τάφο ο Απελλιανός και βλέπει μετακινημένη την πέτρα και άφαντο το σώμα της Μάρτυρος.
«Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού.» Η Αγία Ειρήνη, με την ιεραποστολική και μαρτυρική ζωή της, γίνεται διαπρύσιος κήρυκας Ιησού του Ναζωραίου. Απόστολος, με πλούσια συγκομιδή ψυχών, και στεφανώνεται σαν Μεγαλομάρτυς. Οι πιστοί Χριστιανοί, θαυμαστές της ζωής της και ικέτες της χάριτός της, την τιμούν στις 5 Μαΐου.-

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΗΓΕΡΘΗ ΟΝΤΩΣ !

ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ.

ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ
**********************************************************

Άπειρα μηνύματα εκπέμπονται ανά τους αιώνες. Αρχηγοί κρατών και θρησκειών, άνθρωποι του πνεύματος, ηγετικά στελέχη, στέλνουν μηνύματα με καθοδηγητικό χαρακτήρα και ενθαρρυντικό περιεχόμενο. Προσπαθούν ν' αναμεταδώσουν το πιστεύω τους, να εμφυσήσουν τις ιδέες του, να μεταλαμπαδεύσουν τον παλμό τους.

Όλα συνθήματα με κύριο γνώρισμα την προσωρινότητα, την παροδικότητα.
Όλα υφίστανται τη φθορά του χρόνου, εξατμίζονται, χάνουν την επικαιρότητά τους.
Όλα ανθρώπινα, αδύναμα να χαρίσουν μία μόνιμη χαρά, μία διαρκή ελπίδα, ένα ακατανίκητο θάρρος.
Όλα φέρνουν τη σφραγίδα της ατέλειας.
Ένα όμως μήνυμα, που πηγάζει από το κενό μνημείο του Αναστάντα Κυρίου στέκεται άτρωτο στα βέλη του πανδαμάτορα χρόνου.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ! ο Κύριος.

Είναι ο αναστάσιμος παιάνας.Ο Χριστός με την Ενανθρώπηση, τα Πάθη, τον Σταυρό και την Ανάσταση επέδειξε την άμετρη αγάπη και την άφατη ευσπλαχνία του Θεού προς τον άνθρωπο.
Έγινε ο Θεός άνθρωπος για να γίνει ο άνθρωπος "κατά χάριν" Θεός. Έλαβε την ανθρώπινη σάρκα για να αποθανατίσει τη σάρκα.
Δέχτηκε εκούσια τον θάνατο για να νικήσει τον θάνατο. Με την σταυρική θυσία κατετρόπωσε τον Διάβολο και τον θάνατο, που ήταν συνέπεια της αμαρτίας.

Ο άνθρωπος, η εικόνα του Αρχέτυπου Υιού, με την πτώση του Αδάμ αμαυρώθηκε, αλλά με την Ανάσταση του Κυρίου ζωοποιήθηκε.
Με την Ανάσταση του Θεανθρώπου δόθηκε η δυνατότητα στον άνθρωπο να φθάσει στην Θέωση, στη λύτρωση, στη σωτηρία. Με στόχο τη μέθεξη της Θεοποιού ενέργειας του Θεού, πορεύεται από την κάθαρση της καρδιάς στον φωτισμό του νου και εξασφαλίζει την ειρήνη.
"Ε ι ρ ή ν η υμίν!΄΄ Ήταν ο πασχάλιος χαιρετισμός του Αναστάντα Κυρίου κατά τις εμφανίσεις Του στους Μαθητές. Μία ειρήνη εσωτερική, η οποία αντανακλάται εξωτερικά και συμβάλλει στην ευρύτερη ειρήνη.

Στον πνευματικό αγώνα κατά των παθών και στην προσπάθεια της μεταμόρφωσης του ανθρώπου σε πρόσωπο διάχυτη είναι η χ α ρ ά.
Δώρο αναφαίρετο της Αναστάσεως του Κυρίου η χ α ρ ά , εφ’ όσον "Χαίρετε!" απηύθυνε προς τις Μυροφόρες και καρπός αγώνα.
Η Ανάσταση του Χριστού πρόσφερε, αλλά και εξασφάλισε εις το διηνεκές τη χαρά, η οποία αρχίζει από τη γήϊνη αγωνιστική πορεία και προεκτείνεται στην ανεκλάλητη ευφροσύνη της θέας της δόξας του Θεού ατελεύτητα.
Χαιρόμαστε την Θεανθρώπινη παρουσία του Θεού στη γη.
Χαιρόμαστε και αναμένουμε τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας.
Χαιρόμαστε για τη δυνατότητα της αιώνιας απόλαυσης της βασιλείας Του.
Χωρίς το "Βατερλώ"του Γολγοθά και τον Θρίαμβο της Αναστάσεως ο άνθρωπος θα παρέμεινε στην πτωτική στάση.
Και ένα ακόμη αναστάσιμο μήνυμά Του ελπιδοφόρο:«Ιδού εγώ μεθ' υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος»(Ματθ. κη΄ , 20).
Τα λόγια αυτά, που πρόφεραν τα πανάχραντα χείλη του Αναστημένου Ιησού, χάρισαν ελπίδα αναφαίρετη στις ψυχές των πιστών.
Είναι μια εγγύηση για αιώνια εξασφάλιση.
Είναι μια συμβολαιογραφική πράξη, που υπογράφει ο ίδιος ο Χορηγός της ζωής.
Είναι το εχέγγυο για μία αέναη συμπαράσταση,για μία ακατάπαυστη συμπόρευση στο δρόμο της ζωής.
Είναι το ελπιδοφόρο μήνυμα, που γεμίζει αγαλλίαση τις καρδιές των πιστών.
Είναι η σαφής υπόσχεση μιας συνεχούς συντροφιάς, μιας μόνιμης βοήθειας, που χαρίζει το αίσθημα της σιγουριάς, της ασφάλειας στα παιδιά του Θεού.
Ποιός μπορεί να το αμφισβητήσει; Ποιός μπορεί να δώσει μεγαλύτερη υπόσχεση; Ποιός είναι πιο συνεπής από τον Κύριο; Ουδείς στη γη άνθρωπος. Όλοι είμαστε άστατοι, υστερόβουλοι, ιδιοτελείς. Και μόνο ο Κύριος, που για μας τους εχθρούς Του θυσίασε επώδυνα τη ζωή Του, μόνο Εκείνος μπορεί να υπόσχεται με συνέπεια αμέριστη συμπαράσταση, με ενδιαφέρον αδιάπτωτο.
Γιατί έδειξε έμπρακτα το ανεξάντλητο πέλαγος της αγάπης Του.

Γιατί τήρησε, όσα μας υποσχέθηκε.

Γιατί φέρνει το παράσημο της νίκης κατά του θανάτου.

Γιατί είναι ο στοργικός Αδελφός και Φίλος.

Γιατί είμαστε δικοί Του.

Γιατί είναι ο Κύριος και Θεός μας.
«Ιδού εγώ μεθ' υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθ. κη΄ ,20).
Πόσο θάρρος δε δίνουν τα λόγια αυτά ; Ποιός τ' ακούει και δεν πλημμυρίζουν τα στήθη του από ευγνωμοσύνη;
Από τη στιγμή, που ο Ιησούς εξήλθε από τον Τάφο Θριαμβευτής, από τότε δεν υπάρχει τίποτε, που να μας φοβίζει. Κι αυτή η αμαρτία είναι αδύναμη να μας καταδικάσει σε θάνατο, γιατί ο Χριστός μας χάρισε την αθανασία, τη λύτρωση, την προσωπική σωτηρία.
Το ανέσπερο Φως της Αναστάσεως του Κυρίου σηματοδότησε την πορεία μας και μας πρόσφερε την αληθινή χ α ρ ά, την πραγματική ε ι ρ ή ν η.
Και το πλέον ελπιδοφόρο αναστάσιμο δώρο Του η αδιάψευστη, ειλικρινής και διαχρονική υπόσχεσή Του: «Ιδού εγώ μεθ' υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος».
Εμπρός, λοιπόν, αδελφοί μου. Ας προχωρούμε με θάρρος στη ζωή. Ας αντιμετωπίζομε ατρόμητα τις δοκιμασίες. Η νίκη είναι δική μας. Ο Θεός, ο Αναστημένος Κύριος, είναι μαζί μας.-

ΧΡΟΝΙΚΟ Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ.

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ στη Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑ: Απο το ΠΑΘΟΣ στην ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ στη Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑ
Από το ΠΑΘΟΣ στην ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Κ Υ Ρ Ι Α Κ Η Β Α Ϊ Ω Ν : " Ω Σ Α Ν Ν Α ! "

"Τη αυτή ημέρα ΚΥΡΙΑΚΗ των ΒΑΪΩΝ την λαμπροφόρον και ένδοξον πανήγυριν της εις Ιερουσαλήμ εισόδου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εορτάζομεν."

Θριαμβευτική η είσοδος του Ιησού στα Ιεροσόλυμα. Μετά Βαϊων και κλάδων η υποδοχή. Ενθέρμως και ενθουσιωδώς Τον υποδέχεται ο λαός. Διθύραμβος νίκης οι ζητωκραυγές. Όντως προανάκρουσμα της νίκης κατά του Διαβόλου, του θανάτου και της φθοράς.
Η σταυρική Θυσία τουΧριστού επέφερε τη λύτρωση και χάρισε την αθανασία.
" Ωσαννά ! " Ο χαιρετιστήριος παιάνας στον αναμενόμενο Μεσσία, στον προσωπικό Σωτήρα. Η ανεπάρκειά μας Τον επιζητεί. Η ανελεύθερη ελευθερία μας Τον χρειάζεται.
" Ωσαννά! " με εύκολη μετατροπή σε " άρον, άρον, σταύρωσον! ". Και όμως υπάρχει η δυνατότητα της μη αναστροφής. Βρίσκεται στην αληθινή κοινωνία με τον προσωπικό Τριαδικό Θεό, στη διάβαση "διά της στενής πύλης", στη διακονία και όχι στην εξουσία, στην αγάπη και όχι στην εκμετάλλευση, στην ταπείνωση και όχι στην εγωπάθεια, στην υπεύθυνη διαχείριση της ελευθερίας και όχι στη βίωση της ασυδοσίας, στην σταυρική πορεία, που καταλήγει στη Ζωηφόρο Ανάσταση.

Μ . Δ Ε Υ Τ Ε Ρ Α: " Ε Σ Ω Τ Ε Ρ Ι Κ Η Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α "

"Τη Αγία και Μ. ΔΕΥΤΕΡΑ.......μνείαν ποιούμεθα του μακαρίου ΙΩΣΗΦ τουΠΑΓΚΑΛΟΥκαι της υπό τουΚυρίου καταρασθείσης και ξηρανθείση ΣΥΚΗΣ."
"Τον δουλωθέντα μεν τω σώματι, την ψυχήν δε αδούλωτον συντηρούντα."(Οίκος από Συναξάρι ημέρας).

Ο Ιωσήφ πρότυπο ελεύθερου προσώπου. Δούλος εξωτερικά, ελεύθερος εσωτερικά. Η ψυχή του έμεινε ελεύθερη. Η σκέψη του εκινείτο ελεύθερα. Η καρδιά του παρέμεινε ελεύθερο πεδίο, ελεύθερη από πάθη και παντοειδείς αμαρτίες. Με το βλέμμα εστραμμένο στον Θεό έδωσε τη μάχη της αγνότητας και εξήλθε νικητής και τροπαιούχος. Αντιστάθηκε στις ηδονικές προκλήσεις,στην εφήμερη χαρά και κέρδισε "στέφος άφθαρτον."

Ο Ιωσήφ υπόδειγμα εκκλησιαστικού ήθους. Κατακτητής της εσωτερικής ελευθερίας.
Κι εμείς καλούμαστε να βαδίσουμε στα ίχνη του. Η βίωση της ασκητικής ορθόδοξης προοπτικής, σε συνδυασμό με την Μυστηριακή συμμετοχικότητα, σηματοδοτεί την απαλλαγή από την φιλαυτία και τις πολύμορφες εγωκεντρικές τάσεις και την εμπέδωση της προσφοράς και της θυσίας, της ισορροπίας και της υπαρξιακής ελευθερίας.

"....μνείαν ποιούμεθα και της υπό του Κυρίου καταρασθείσης και ξηρανθείσης συκής."

Η άκαρπη συκή προκαλεί την κατάρα του Κυρίου. Η δική μας πνευματική ένδεια θα διαφύγει της οργής Του ; Ας το προσέξουμε.-

Μ . Τ Ρ Ι Τ Η : "ΤΑ Τ Α Λ Α Ν Τ Α."

"Τη Αγία και Μ. ΤΡΙΤΗ της των ΔΕΚΑ ΠΑΡΘΕΝΩΝ παραβολής , της εκ του ιερού Ευαγγελίου, μνείαν ποιούμεθα."
Το δοθέν σοι τάλαντον φιλοπόνως έργασαι." (Οίκος από Συναξάρι ημέρας.)

Όλοι μας αποδέκτες ταλάντων. Ο Θεός Πατέρας επιδίδει αφειδώλευτα χαρίσματα σ'όλα τα παιδιά Του. Απαίτησή Του η ολοπρόθυμη αξιοποίησή τους. Η πολύτιμη δωρεά να προσφέρεται αγαπητικά στην αδελφότητα, στην κοινότητα, περιθωριοποιώντας την εγωϊστική διάθεση για μονομέρεια και αυτάρκεια. Ο απεγκλωβισμός από κενοδοξική χρήση των χαρισμάτων, από την αίσθηση της κτητικότητας, από φιλοδοξικές εκφράσεις και από ατομιστικές τάσεις, ανοίγει το δρόμο για κοινωνική συνείδηση και προσφορά, για απελευθέρωση και ορθή χρήση, για κοινωνία αγάπης με τον Θεο και τον άνθρωπο.
Η αξιοποίηση των ταλάντων, σε συνυφασμό με την καθολική εγρήγορση για κάθαρση καρδιάς, φωτισμό νου και θέωση, με τη μνήμη του θανάτου και την ετοιμότητα, εξασφαλίζουν στον άνθρωπο την πληρότητα των "Δέκα παρθένων" και την Θεϊκή αποδοχή για εισαγωγή στον Ουράνιο Νυμφώνα.
Η αποβολή της ραθυμίας και η επαγρύπνηση, η αγωνιστικότητα και η ειλικρίνεια, αποτρεπτικοί παράγοντες των "ουαί " από το στόμα του Κυρίου. Προσοχή ! ! !

Μ . Τ Ε Τ Α Ρ Τ Η : "Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ."

"Τη Αγία και Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ της αλειψάσης τον Κυριο μύρω ΠΟΡΝΗΣ γυναικός μνείαν ποιείσθαι οι Θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν..."
΄΄Η απεγνωσμένη διά τον βίον και επεγνωσμένη διά τον τρόπον το μύρο βαστάζουσα προσήλθε σοι."( Απόστιχο όρθρου ημέρας).

Μια αμαρτωλή γυναίκα προβάλλει στο επίκεντρο και προσφέρει τα δάκρυά της και το μύρο στον Χριστό. Απεγνωσμένη, απελπισμένη για τη ζωή της, αφού κολύμπησε στα θολά νερά της αμαρτίας.
Κι εμείς βιώνουμε την αμαρτία ποικιλότροπα , είτε πράττοντας το ίδιον θέλημα και δρώντας εγωκεντρικά, είτε παραδίδοντας τον εαυτό μας στις ηδονικές απολαύσεις, είτε περιθωριοποιώντας τον Ιησού από τη ζωή μας και περιφρονώντας Τον κατάφωρα.
Επεγνωσμένη του τρόπου και του δρόμου της σωτηρίας, η πόρνη.
Η αγάπη της προς τον Χριστό πυροδοτεί το είναι της και δείχνει την πορεία της αληθινής ελευθερίας.
Η αγάπη τροφοδοτεί την ταπείνωση, επιδεικνύει την κατανόηση, προξενεί τη μετάνοια, μηδενίζει την αυτάρκεια, προκαλεί την τόλμη, χορηγεί την συγχώρεση και εξασφαλίζει την άφεση.

Η αγάπη την οδηγεί προσπίπτουσα στον Λυτρωτή και αναζητούσα ένα νέο ξεκίνημα. Η κίνησή της είναι σωστική, εφ' όσον με τη βίωση της αγάπης, την κοινωνία με τον Χριστό, γεύεται την αληθινή ελευθερία και αναδεικνύεται πρότυπο ζωής.-

Μ. Π Ε Μ Π Τ Η : "Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ."

" Τη Αγία και Μ. ΠΕΜΠΤΗ..............εορτάζομεν τον ΙΕΡΟΝ ΝΙΠΤΗΡΑ, τον ΜΥΣΤΙΚΟΝ ΔΕΙΠΝΟΝ.., την υπερφυά ΠΡΟΣΕΥΧΗΝ και την ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ...."

΄΄Ο λίμνας και πηγάς και θαλάσσας ποιήσας ταπείνωσιν εκπαιδεύων αρίστην, λεντίω ζωννύμενος μαθητών πόδας ένιψε, ταπεινούμενος υπερβολή ευσπλαχνίας." (Καθισμα Όρθρου).

Ο Δημιουργός του κόσμου ταπεινώνεται καθ' υπερβολή ευσπλαχνίας και προτυπεί την οδό της ταπείνωσης.
Η ταπείνωση συνεπάγεται την υπακοή στο θέλημα του Θεού, την επίγνωση της αμαρτωλότητας, τη βίωση της μηδενικής αυτοσυνειδησίας, την ανοχή, την προσφορά, την θυσία τη διακονία, τη συγχώρεση και των εχθρών.
Η ταπείνωση, ως τρόπος έκφρασης της χωρίς όρια αγάπης, οδηγεί στην αληθινή ελευθερία.
Η κοινωνία με τον Χριστό και η ενεργός συμμετοχή στο δείπνο της αγάπης, που ο Κύριος παραθέτει, μας αναδεικνύει σύσσωμους και σύναιμους Χριστού, εκφραστές της αγάπης, κατά το πρότυπο.
Η εκτενής προσευχή, η επικοινωνιακή σχέση του Υιού με τον Θεό Πατέρα, αλλά και η υπακοή σ' Εκείνον εμπεριέχει αγάπη, ταπείνωση, ελευθερία.
Η διακοπή λειτουργίας του δίαυλου, επιφέρει την αποκοπή από τον Θεό, την ανακοπή της αγαπητικής σχέσης, την προδοσία.
"Ταπείνωση, αγάπη, ελευθερία, προσευχητική κοινωνία." : Τα μηνύματα της Αγίας και Μ. Πέμπτης.-

Μ. Π Α Ρ Α Σ Κ Ε Υ Η: "Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ"

"Τη Αγία και Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ τα ΑΓΙΑ και σωτήρια και φρικτά Παθη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού επιτελούμεν · τούς εμπτυσμούς, τα ραπίσματα, τα κολαφίσματα, τας ύβρεις, τούς γέλωτας, την πορφυράν χλαίναν, τον τον κάλαμον, τον σπόγγον, το όξος, τούς ήλους, την λόγχην και προ πάντων τον Σταυρόν και τον θάνατον, α δι' ημάς εκών κατεδέξατο · έτι δε και την του ευγνώμονος ληστού, του συσταυρωθέντος αυτώ, σωτήριον εν τω σταυρώ ομολογίαν."

΄΄Εσταυρώθης δι' εμέ, ίνα εμοί πηγάσης την άφεσιν· εκεντήθης την πλευράν, ίνα κρουνούς ζωής αναβλύσης μοι."(Μακαρισμοί μετά έξοδον Εσταυρωμένου.)

Ο Κύριος προσφέρεται, μαστιγώνεται, καθυβρίζεται, σταυρώνεται, για να προσφέρει σε μας τη λύτρωση. Επάνω στο λόφο του Γολγοθά απλώνεται και ενώνει στον εαυτό του τα διεστώτα, τον άνθρωπο με τον Θεό. Η Θυσία Του αναδεικνύεται πρότυπο ζωής. Η αγάπη στο επίκεντρο γίνεται ο κινητήριος μοχλός.
Η επιβίωση, ως σημείο αναφοράς των πολλών, μετατρέπεται σε ζωή νοηματοδοτημένη. Η θυσία προϋποθέτει υπέρβαση του εαυτού, κατάργηση της αυτάρκειας, άρνηση της επιβίωσης, βίωση της κοινωνικότητας, αιωνοποίηση των πράξεων και συνεπάγεται την αληθινή ελευθερία.
Η θυσία βιώνεται μέσα στον Ορθόδοξο χώρο της Εκκλησίας, περνάει από την Σταύρωση των παθών και καταλήγει στην Ανάσταση των αρετών.
Η μέθεξη στο μυστήριο του Σταυρού βιώνεται με τη Μυστηριακή και Ασκητική ζωή.Η θυσία κίνηση ελεύθερη, στάση ζωής, εξασφαλίζει την πραγματική ελευθερία.-

Μ . Σ Α Β Β Α Τ Ο : "Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ Θ Α Ν Α Τ Ο."

"Τω Αγίω και Μ. ΣΑΒΒΑΤΩ, την Θεόσωμον ΤΑΦΗΝ και την εις ΑΔΟΥ ΚΑΘΟΔΟΝ του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εορτάζομεν, δι ων της φθοράς το ημέτερον γένος ανακληθέν, προς αιώνιαν ζωήν μεταβέβηκε."

Το Μ. Σάββατο βιώνομε την προσδοκία της Ανάστασης. Ο Χριστός εντός του Τάφου σωματικώς, αλλά αφθόρως και η ψυχή Του στον Άδη για κήρυγμα μετανοίας.
Ο θάνατος του Χριστού σηματοδοτεί την νίκη κατά του θανάτου.
Η κοινωνία με τον Χριστό, ο αγώνας για την κάθαρση της καρδιάς, η υπακοή στο θέλημά Του, η βαθιά ταπείνωση, η αδέκαστη αυτομεμψία, η ασύνορη αγάπη και η πλήρης ανεξικακία σηματοδοτούν την υπέρβαση του θανάτου, την ανεκλάλητη ελευθερία σε μια ατελεύτητη αιώνια ζωη, τη βίωση της όγδοης ημέρας.
Τα δεσμά του θανάτου κατέλυσε ο θάνατος του Χριστού.Οι πιστοί ακόλουθοί Του ζουν την υπέρβαση του θανάτου και χαίρονται τη χαρά της ελευθερίας, μιας ατέρμονης ελευθερίας στη χώρα του Φωτός.-

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ : "Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ΄΄

"Τη Αγία και Μεγάλη ΚΥΡΙΑΚΗ του ΠΑΣΧΑ αυτήν την Ζωηφόρον ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ εορτάζομεν του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού."
΄΄Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανόςτε και γη και τα καταχθόνια.΄΄(Αναστάσιμος Κανών ημέρας.)

Η Ανάσταση του Χριστού επέφερε το τελικό χτύπημα στον θάνατο, τη συντριβή του Διαβόλου, την σωτηρία του ανθρώπου.
Ο Χριστός είναι ο Θεός και με την Θυσία και Ανάστασή Του έδωσε τη δυνατότητα στον άνθρωπο να γίνει "κατά χάριν " Θεός.
Η Ανάσταση του Χριστού σηματοδότησε την ανακαίνιση όλης της δημιουργίας.

Η Ανάσταση του Ιησού σκόρπισε ελπίδα και ζωή. Ο Αναστημένος Χριστός προσωπικός μας Σωτήρας. Η προσωπική σχέση μαζί Του θα εξασφαλίσει τη δωρεά της γνήσιας ελευθερίας.
Το ανέσπερο Φως, που ανέτειλε από τον Πανάγιο Ταφο, αν επιτρέψουμε να καταυγάσει τις καρδιές μας, να πλημμυρίσει το είναι μας, θα έχουμε άγκυρα ελπίδας στη ζωή μας.
Αν είμαστε μετανοημένοι, σταυρωμένοι, ως προς τα πάθη μας, θα πανηγυρίζουμε και την ελευθερία της Ανάστασης, και θα αναφωνούμε την χαρμόσυνη ιαχή :

- " Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ Α Ν Ε Σ Τ Η ! "

- "Α Λ Η Θ Ω Σ Α Ν Ε Σ Τ Η ! " -

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΣΩΣΤΙΚΑ:΄΄Περί ΑΓΑΠΗΣ΄΄

ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ο συγγραφέας της ''ΚΛΙΜΑΚΑΣ''.

ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ,

ο συγγραφέας της Κλίμακας.

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟΝ
Χαίροις των Οσίων ο φωταυγής, ΙΩΑΝΝΗ μάκαρ, μοναζόντων καταφυγή. Λόγιος εδείχθης, παιδαγωγός ειδήμων, κλίμακα αρετών τε, σοφώς υπέδειξας.

«ός δ' αν ποιήση και διδάξη, ούτος μέγας κληθήσεται εν τη Βασιλεία των Ουρανών» (Ματθ. ε' 19) δηλώνει κατηγορηματικά ο Κύριος.Η βιωματική διδασκαλία όρος απαρέγκλιτος της συμμετοχής στή Βασιλεία των Ουρανών.Η βίωση των Θεϊκών ενταλμάτων στόχος των Χριστιανών αγωνιστών, επίτευγμα των Αγίων του Θεού.
Κι ο Όσιος ΙΩΑΝΝΗΣ, ο της κλίμακας συγγραφέας, τρανό υπόδειγμα έμπρακτης διδαχής, φωτοειδής οδοδείχτης τ’ ουρανού, τηλαυγής φάρος στό δρόμο προς τή θέωση.
ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ! Ο θεοφώτιστος συγγραφέας της «Κλίμακος»,ο αλάθητος χειραγωγός των Αθλητών του Πνεύματος,ο καθοδηγητής των πιστών απ' τίς βαθμίδες της «Κλίμακος», τις αρετές, στη Βασιλεία του Θεού.
ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ! Η αυθεντία των Πατερικών Δασκάλων, το καύχημα των Ασκητών, ο ασφαλής δρομοδείχτης των Μοναχών.
ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ! Ο θεοφόρος Πατέρας,ο υφηγητής της ερήμου, ο έμπειρος σύντροφος των οδοιπόρων Χριστού, ο απελευθερωτής απ' την αιχμαλωσία των παθών.
ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ! Ο πολύφωτος αστέρας στο χώρο των Οσίων, ο ταχύς Ουρανοδρόμος στην τάξη των Αθλητών, ο διαπρύσιος κήρυκας της αγάπης στο Θεό της αγάπης.
Η μαθητεία μας κοντά του εχέγγυο για μία ασφαλή διάβαση από την κοιλάδα του κλαυθμώνα στο λιμάνι της αιώνιας μακαριότητας, εγγύηση για μία μεθοδική μετάβαση από την τυραννική εμπάθεια στην ελεύθερη απάθεια.Η εντρύφησή μας στη θεόφθογγη διδασκαλία του, στην άμεμπτη πολιτεία του πολύτιμο εφόδιο στή δύσβατη πορεία μας προς τον Ουρανό. Ας το επιδιώξουμε, λοιπόν.
525 μ.Χ. Ακόμη μία ύπαρξη εμφανίζεται στον πλανήτη μας. Ένας υποψήφιος Άγιος γεννιέται. Τ’ όνομά του Ι Ω Α Ν Ν Η Σ. Οι γονείς του διαθέτουν πλούτη και του παρέχουν τη δυνατότητα για μία πλατιά, ανώτερη μόρφωση. Ο φιλόστοργος Θεός Πατέρας τον προικίζει με ευφυΐα περισσή, με φρόνηση θαυμαστή, με σοφία πολλή. Ο ίδιος διαθέτει έφεση για μάθηση, τάση για υψηλές πνευματικές κατακτήσεις, πόθο για ηθική τελείωση. Η γνωριμία του με τη Βίβλο ανοίγει καινούργιους φωτεινούς ορίζοντες. Η αγάπη του Θεού πυροδοτεί την καρδιά του, συνέχει το είναι του, σηματοδοτεί τη ζωή του. Κι η θερμουργός φλόγα της αγάπης στο Θεό γίνεται ακατάσχετη κατευθυντήρια δύναμη.
Δεκαέξι χρονών παίρνει την ηρωική απόφαση, πραγματοποιεί τη σωτήρια έξοδο από τη ματαιότητα του κόσμου προς την τερπνότητα της ερήμου.Το όρος Σινά ο τόπος επιλογής του. Η θέωση ο στόχος του. Το ζυγό της Μοναχικής πολιτείας επωμίζεται. Στη σοφή πνευματική καθοδήγηση του αββά Μαρτυρίου παραδίδεται. Το δρόμο της ξενιτείας ακολουθεί. Χωρίζεται από τα πάντα και μένει αχώριστος από το Θεό.Ενστερνίζεται την ταπείνωση και ασκεί την υπακοή. Απαρνείται το δικό του θέλημα και αποδιώκει την αυταρέσκεια. Καταπολεμεί τη φιλαυτία κι αποφεύγει την κενοδοξία. Στο στόχαστρό του τα πάθη. Επιδίωξή του η απάθεια. Δεκαεννιά χρόνια πολιτεύεται στη μακάρια υποταγή ανεπιφύλακτα, στην πάλη με τόν εαυτό του αδυσώπητα, στον αγώνα κατά του Σατανά ακατάσχετα, Δίνει συνεχείς μάχες και σημειώνει αλλεπάλληλες νίκες.
Κι όταν ο Άγιος Γέροντάς του μετατίθεται στη μακαριότητα τ’ Ουρανού συνεχίζει τις θερμές πρεσβείες του προς τον Κύριο για τον ταπεινό υποτακτικό του. Ο Ιωάννης, με τις ευχές του, εκλέγει την παλαίστρα της ερήμου για εντατικότερη άσκηση. Στο σπήλαιο της περιοχής Θολάς, 8 χλμ. από τη Μονή, ασκείται σαράντα χρόνια. Ζει τη συνεχή μέθεξη του Θεού, φθάνει στην καθολική απάθεια, επιτυγχάνει τή θέωση.
Αγωνίζεται μεθοδικά, ασκεί την αυτοκριτική, ριζοτέμνει τα πάθη, προχωρεί από την αυτογνωσία στη Θεογνωσία. Θέτει την ευφυΐα του, τη σοφία του, στην υπηρεσία της κάθαρσης. Επιστρατεύει τη θεϊκή Χάρη για συμπαράσταση.
Με τη λίγη, αλλά ποικίλη τροφή συνθλίβει τη λαιμαργία, υποδουλώνει την κενοδοξία.
Με την απόλυτη μοναξιά κατασβήνει τα σαρκικά σκιρτήματα
Με την εκούσια υλική ένδεια αποφεύγει τη φιλαργυρία, αποκολλάται από τα γήινα.
Με τη διαρκή μνήμη του θανάτου υπερπηδά την ακηδία, την αδράνεια.
Με την κοινοβιακή υπακοή ήδη εξάλειψε την οργή.
Με την προσμονή της απόλαυσης των Ουρανίων αναφαίρετων αγαθών αποδιώκει τη λύπη.
Με τη σιωπή καταλύει την κενοδοξία.
Με την ταπείνωση κατατροπώνει την υπερηφάνεια.
Με την αδιάλειπτη προσευχή, τα δάκρυα, τους στεναγμούς, τον ελάχιστο ύπνο επιτυγχάνει την απονέκρωση.
Ζει στην αγάπη του Θεού ελεύθερος από τα δεσμά των παθών κι απολαμβάνει ανέκφραστες, υπερφυείς θεωρίες. Οι εμπειρίες του πλούσιες συγγράφονται στην «ΚΛΙΜΑΚΑ» εφόδιο πολύτιμο, οδηγός απλανής για μία ασφαλή πορεία, για μία σωτήρια διάβαση στην Αιωνιότητα.
Η θαυματουργική του Χάρη γνωστοποιείται. Η αγιότητά του ακτινοβολεί. Υποτακτικός του γίνεται ο φιλόθεος Μοναχός Μωυσής. Οι κοσμικοί τον επισκέπτονται και διδάσκονται με τη σιωπή του, αλλά και με τις νουθεσίες του. Οι Μοναχοί τον πλησιάζουν και παίρνουν πολύτιμες κατευθύνσεις στον πολύμοχθο αγώνα τους.Οι εμπαθείς επικαλούνται τις δεήσεις του κι ελευθερώνονται. Η παιδαγωγία του άριστη, καθολική. Η θεοφώτιστη διδασκαλία του αυθεντική. Κι η ανάληψη Ηγουμενικού θρόνου αναπόφευκτη. Η ανάδειξή του σε νέο Μωυσή καθοριστική.
30 Μαρτίου, 600 μ.Χ. Το τέλος της επίγειας αγωνιστικής του πορείας. Η αρχή της επουράνιας, αιώνιας ζωής. Η απόλαυση της άρρητης δόξας του Θεού τώρα αρχίζει.Η χορεία των Οσίων υποδέχεται το έγκαλλώπισμα. Ο Ιησούς στεφανώνει τον πρωταθλητή του Πνεύματος.Κι εμείς εξασφαλίσαμε ένα θερμό πρεσβευτή στον Ουρανό, έναν αλάθητο οδηγό στη γη, στην ανάβαση της νοητής κλίμακας των αρετών.
Η Εκκλησία μας τον τιμά στις 30 Μαρτίου και την Δ' Κυριακή της Μ. Τεσσαρακοστής. -

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ
Θεία κλίμακα, υποστηρίξας, την των λόγων σου, μέθοδον πάσι, Μοναστών υφηγητής αναδέδειξαι, εκ πρακτικής ΙΩΑΝΝΗ καθάρσεως, προς θεωρίας ανάγων την έλλαμψιν. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

25η ΜΑΡΤΙΟΥ:Ορόσημο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ και ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ.

25η Μ α ρ τ ί ο υ: Ορόσημο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ και ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ.

25η Μαρτίου!ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ της ΘΕΟΤΟΚΟΥ! Το προαιώνιο Θεϊκό σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπου αρχίζει να εφαρμόζεται. Η ευαγγελία ανακοινώνεται σ΄Εκείνη, που είχε την θεοποιό Χάρη κατά μετοχή, την Παναγία.
Και η καταφατική της απάντηση στο άγγελμα του Αρχαγγέλου αποκαλύπτει την υπακοή της στον Θεό, μέσα από μία ελεύθερη επιλογή, την απάρνηση του ιδίου θελήματος και την αποδοχή του θελήματος του Θεού. Περνάει από την κάθαρση και τον φωτισμό, με την ησυχαστική Θεοκοινωνία και φθάνει στην θέωση, κατά τον Ευαγγελισμό.
Τοιουτοτρόπως, με την επίτευξη της Ενανθρώπησης του Λόγου, εξασφαλίζεται η δυνατότητα της θέωσης κάθε ανθρώπου και πραγματοποιείται ο σκοπός της δημιουργίας.
25η Μαρτίου! ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ! Μαζί με το ανεκλάλητο άγγελμα της Ενσάρκωσης του Κυρίου, το ελληνικό Έθνος πανηγυρίζει και την ανάσταση του Γένους, τη χαρά της ελευθερίας.
Γιορτάζουμε το μεγάλο, το αθάνατο ΄21, τη θύμιση ενός υπέροχου μεγαλείου, μιας υπέρλογης τόλμης, ενός υποδειγματικού θάρρους.
Γιορτάζομε ένα θαύμα, ένα μεγαλούργημα, γιατί το ’21 είναι πάνω από τη λογική, είναι ενθουσιασμός, είναι φωτιά και καταιγίδα. Είναι η επανάσταση ενός λαού, που γέννησε και έθρεψε την ελευθερία, ενός λαού, που ξέρει να ζει περήφανα, χωρίς τυράννους, εξευτελισμούς και ταπεινώσεις, αλλά και που ξέρει να πεθαίνει, για να υπερασπίζει αξίες και ιδανικά.
΄΄Και ακαρτέρει και ακαρτέρει
φιλελεύθερη λαλιά
ένα κτύπαε το άλλο χέρι
από την απελπισιά.΄΄
Η αδούλωτη ελληνική ψυχή παρέμεινε ευλαβικά προσηλωμένη στην Πίστη του Χριστού και στην Ιδέα της Πατρίδας.Ο πόθος και η ελπίδα της ελευθερίας άναψε και θέριεψε κι έγινε φωτιά κι αστροπελέκι.
΄΄Καλύτερα μιας ώρας
ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνια
σκλαβιά και φυλακή΄΄
τραγουδούν μαζί με τον Ρήγα Φεραίο οι Έλληνες.
Το εγερτήριο σάλπισμα ΄΄ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ΄΄ αντιλάλησε στις βουνοκορφές και στ’ακρογιάλια κι έδωσε το σύνθημα του ξεσηκωμού κι έγιναν μάχες φοβερές και γράφτηκαν σελίδες αθάνατες, σελίδες δόξας, ηρωϊσμού και μεγαλείου.
Κι έγιναν σύμβολα πανανθρώπινα οι υπεράνθρωποι του Μεσολογγίου.
Κι έγραψε η φουστανέλλα σελίδες ένδοξες, στη Ρούμελη και στο Μωρηά, στα Δερβενάκια και στην Αλαμάνα, στο Μανιάκι και στο Χάνι της Γραβιάς.
Παπαφλέσσας, Κανάρης, Κολοκοτρώνης, Καραϊσκάκης, Αθανάσιος Διάκος, Μπουμπουλίνα και μία ατέλειωτη φάλαγγα επωνύμων και ανωνύμων ηρώων, πρόσφεραν τη ζωή τους για να μας χαρίσουν το πολύτιμο αγαθό της ελευθερίας.
Γιορτάζοντες σήμερα τα ΄΄ελευθέρια΄΄ ενθυμούμαστε τους αγωνιστές της εθνεγερσίας, αναβαπτιζόμαστε στη θύμιση της προσφοράς τους και εκφράζομε τον θαυμασμό μας στους γιγαντομάχους του 1821.
25η Μαρτίου! Ορόσημο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ και ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ!

ΣΤΑΥΡΟΣ ο σωτηριώδης.

Σ Τ Α Υ Ρ Ο Σ ο σ ω τ η ρ ι ώ δ η ς.

ΣΤΑΥΡΟΣ ! Το τρόπαιο του Χριστού.
ΣΤΑΥΡΟΣ ! Το καύχημα του Χριστιανού.
ΣΤΑΥΡΟΣ ! Η καθέδρα των Ορθοδόξων.
ΣΤΑΥΡΟΣ ! Η κορυφαία εκδήλωση αγάπης του Θεού. Η εκούσια σταυρική αυτοθυσία του Χριστού εξασφάλισε την καταλλαγή του ανθρώπου με τον Θεό, πρόσφερε στον άνθρωπο τη λύτρωση από τη φθορά και το θάνατο και χάρισε την αθανασία στο ανθρώπινο γένος, με τη δυνατότητα της Θέωσης.
Ο Σταυρός και η Ανάσταση του Κυρίου σηματοδότησε το δικαίωμα συμμετοχής του ανθρώπου στην ατέρμονη χαρά του Παραδείσου.
Η Θυσία του Ιησού καθαγίασε τον Σταυρό και τον ανέδειξε σύμβολο θυσίας και αγάπης.
Ο Σταυρός, το εύσημο του Πρώτου Σταυροφόρου, του Θεανθρώπου, αλλά και το ευδιάκριτο γνώρισμα του Χριστιανού. Όπως Χριστός χωρίς Σ τ α υ ρ ό δε νοείται, ομοίως και Χριστιανός χωρίς σταυρό δεν υπάρχει.
Η αγάπη του Τριαδικού Θεού για τον άνθρωπο, στα πλαίσια της σωστικής ενέργειάς Του, προβαίνει σε διακριτική, αναλογική και προσωπική επιλογή του σταυρού του κάθε ανθρώπου. Είναι σ τ α υ ρ ό ς στα μέτρα και στην αντοχή του καθένα μας.
Ο σ τ α υ ρ ό ς δηλαδή είναι αναπόφευκτος, γιατί μόνο με επάξια άρση του σταυρού θα σωθούμε. Συνεπώς ο Θεός δίνει το σ τ α υ ρ ό για να σωθούμε, αλλά από εμάς εξαρτάται, αν θα αξιοποιήσουμε σωστικά την ευκαιρία. Αν δηλαδή επιδείξουμε υπομονή στην ασθένεια, καρτερία στη θλίψη, μακροθυμία στη συκοφαντία, ανοχή στην αδικία, γενναιότητα στο θάνατο, μέσα από την υπέρβασή του, επιμονή στην ακριβή τήρηση των εντολών Του, συνέπεια στην σταυρική πορεία, ανυποχωρητικότητα στην πάλη κατά των παθών μας και των δολοπλοκιών του Διαβόλου.
Ανένδοτοι σ τ α υ ρ ό φ ο ρ ο ι ισόβια, λοιπόν, ας είμαστε, ώστε να αναδειχθούμε αναμφίβολα και ν ι κ η φ ό ρ ο ι και ν’ απολαμβάνουμε ατελεύτητα το άρρητο κάλλος της Παρουσίας του Τριαδικού Θεού.-