21.3 ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΠΙΩΝ

                                                       21.3  ΑΓΙΟΣ   ΣΕΡΑΠΙΩΝ                  

          Ασκητής της Αιγύπτου ο Σεραπίων, ανένδοτος αγωνιστής, ανυποχώρητος βιαστής της Βασιλείας του Θεού, υπακούει στο θέλημά Του,τηρεί απαρέγκλιτα τις εντολές Του και είναι όντως ελεύθερος.

Η διάπυρη αγάπη του στον Θεό εκφράζεται  με  έμπρακτη  αγάπη  στον άνθρωπο. Πουλιέται, ως δούλος και εξαγοράζει αιχμαλώτους  και  ελευθερώνει  υπάρξεις  και  κερδίζει  ψυχές  για  τον Χριστό.

Βοηθάει  φτωχούς, τροφοδοτεί πεινασμένους, ενδυματοδοτεί γυμνούς.

Δίνει τα  πάντα  για τους άλλους.  Για την αγάπη του Χριστού  γυμνητεύει, πωλεί  κυριολεκτικά  τα  πάντα, απαρνιέται  τον  εαυτό του, ζει για τον Χριστό και με τον Χριστό, μέσα από την υπηρεσία της καθολικής προσφοράς.- 

Ελ. Α. Κλ.

Δίνει ο Θεός τα χαρίσματά Του στον άνθρωπο,...

 ‘’Δίνει  ο  Θεός  τα  χαρίσματά  Του στον άνθρωπο,
 για να παράγει τους καρπούς της αρετής.’’

 ΑΓΙΟΣ     ΙΩΑΝΝΗΣ    Κροστάνδης

19.3 ΑΓΙΟΙ : ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ και ΔΑΡΕΙΑ.

                                      19.3  ΑΓΙΟΙ : ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ  και  ΔΑΡΕΙΑ.

   Αρχοντόπουλο  ο   Χρύσανθος, επισημαίνεται  από το μάτι του Θεού και κατηχείται κρυφά από Επίσκοπο. Βαπτίζεται, χαριτώνεται και κηρύττει Χριστόν τον Εσταυρωμένον.
      Ο πατέρας εξαγριώνεται., τον φυλακίζει και τον νυμφεύει με την φιλόσοφο  Δαρεία.
           Η μεταστροφή της σημειώνεται σύντομα και η βάπτισή της ακολουθεί. Με την αμοιβαία υπόσχεση της εγκράτειας  αφιερώνονται  στον Θεό  και εργάζονται,  για  την  εξάπλωση  της  Βασιλείας Του.
           Η δράση τους προκαλεί. Διαβάλλονται, συλλαμβάνονται,  βασανίζονται  και  μαρτυρικά εκδημούν  από την γη,  για  να ενδημήσουν  στην  χώρα την  αείφωτη της Βασιλείας του Θεού.-

                                                     Ελ. Α. Κλ.

 

Να θυμάσαι πάντα, ότι η ζωή σου...

 ‘’Να θυμάσαι πάντα, ότι η ζωή σου και η ευτυχία
 είναι δώρα του Θεού, δώρα που δε σου αξίζουν.
Αμαρτία είναι, όταν δεν απολαμβάνουμε σωστά
αυτά τα δώρα.’’

                                ΑΓΙΟΣ   ΙΩΑΝΝΗΣ  Κροστάνδης

17.3 ΟΣΙΟΣ ΑΛΕΞΙΟΣ.

                                                        17.3   ΟΣΙΟΣ   ΑΛΕΞΙΟΣ. 

          Η φιλοθεϊα οδηγεί στην φιλανθρωπία. Και ο  Αλέξιος αναπτύσσεται με αναπτύγματα φιλανθρωπίας.
        Ποθεί  την  Ουράνια  παστάδα  και εγκαταλείπει  τον γήϊνο νυμφικό  θάλαμο. 
             Αναχωρεί  από  την  πατρίδα  του  Ρώμη γιά την ΄Εδεσσα της Συρίας.
        17 χρόνια ασκείται  και επιστρέφει στήν πατρίδα του διατηρώντας την ανωνυμία του.
          Με  την εκδημία του  αποκαλύπτεται  και  η  ταυτότητά του, με  έγγραφη  προσωπική του παρέμβαση.
          Συναριθμείται στην Οσιακή  Χορεία.-

                                                                                            Ελ. Α. Κλ.

 

 

16.3 ΟΣΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ.

                                               16.3  ΟΣΙΟΣ   ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ.

          Γόνος της Νίκαιας της Βιθυνίας ο Χριστόδουλος  γνωρίζει τον Ιησού  και  τον  αναγνωρίζει  κυρίαρχο της ζωής  του. Η  καρδιά  του  παραχωρείται ολοκληρωτικά  σ' Εκείνον. Το  είναι  του δονείται  από  αγάπη  για  τον Χριστό.  Η  ύπαρξή του προσφέρεται στην υπηρεσία Του.
                 ΄Εξυπνος  και  δυναμικός, δραστήριος και τολμηρός κτίζει  Μονή  στην Πάτμο.
               Η διαμονή του στην Εύβοια ολιγόχρονη, αλλά σηματοδοτεί  και  το  τέρμα της επίγειας πορείας του.
                   Η Αιωνιότητα  είναι το σημαντικότερο κέρδος του.-

                                                       Ελ. Α. Κλ.

Β΄ΚΥΡ. ΝΗΣΤΕΙΩΝ, ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ.

                            Β΄ΚΥΡ. ΝΗΣΤΕΙΩΝ, ΑΓΙΟΥ  ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ  ΠΑΛΑΜΑ.

Τη Β΄ Κυριακή των Νηστειών <<μνήμην επιτελούμεν>> του  εν Αγίοις Πατρός ημών  ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του  Παλαμά.

    Ο Άγιος ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ  ο Παλαμάς, υπήρξε μία ηρωϊκή μορφή της Εκκλησίας. Τον 14ο αιώνα μ.Χ. έζησε στην αυτοκρατορική αυλή της Κωνσταντινουπόλεως,  αρχικά. Μετέπειτα  έφθασε  στο  Άγιον  Όρος  και  εκεί ρούφηξε  το  νέκταρ  της  ησυχίας. Βίωσε  Θεϊκές μεθεκτικές στιγμές. Αδολέσχησε  σε θέματα  πίστεως  και  εγκολπώθηκε  τις Πατερικές  εμπειρίες.
          Η διένεξη του Μοναχού Βαρλαάμ με τους Αγιορείτες Ησυχαστές για ΄΄μεθεκτόν ή μη της ουσίας  του Θεού΄΄, τον  ανάγκασε να κατέβει στον στίβο. Ήλθε στη Θεσσαλονίκη  και εκεί έδωσε μάχες, για  την ορθόδοξη  Αλήθεια.  Πιστός   και  απαρέγκλιτος  στο πνεύμα των Πατέρων διατύπωσε τη διακριτή διαφορά ΄΄αμέθεκτης ουσίας  του Θεού  και  μεθεκτής ενέργειάς Του΄΄. Οικουμενικές Σύνοδοι τέσσερις επικύρωσαν  αυτή την Αλήθεια. Στην τελευταία Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη  το 1351 μ.Χ.  παρών και ο Γρηγόριος.
          Πολυγραφώτατος ο Γρηγόριος αφήνει πολλά θεολογικά έργα. Από τον Πατριάρχη Ισίδωρο εκλέγεται Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης.
1360 και ο παλαίμαχος Αγωνιστής, ο Ορθόδοξος  ηγέτης αναχώρησε, για την χώρα του Φωτός. Ήδη είναι Άγιος !
           Ταίς αυτού  πρεσβείαις, ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς.- 

                                                                                 ΕΛ. Α. Κλ.

ΚΥΡ.  Β.΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ ( Μαρκ. β΄, 1 – 12 )
ΠΑΡΑΛΥΣΙΑ  και  ΥΓΕΙΑ.

       «Και  έρχονται προς αυτόν παραλυτικόν φέροντες, αιρόμενον υπό τεσσάρων..»( Μαρκ. β.΄, 3 ).
      Καπερναούμ! Ο Ιησούς βρίσκεται μέσα σ’ ένα  σπίτι. Η άφιξη γνωστοποιείται αστραπιαία. Πάραυτα «συνήχθησαν πολλοί, ώστε μηκέτι χωρείν τα προς την θύραν και ελάλει αυτοίς τον λόγον.»
             Ασφυκτιούν εσωτερικά και αποδρούν εξωτερικά.
          Προστρέχουν στην «πηγή  της ζωής» να ακούσουν, να ρουφήξουν τον λόγο του Κυρίου, για να κατασβήσουν την δίψα τους.
    Πολλοί οι ακροατές. Ολίγοι οι ποιητές. Πλείστοι οι φιλήκοοι, οι φιλοθεάμονες. Ελάχιστοι οι φιλάρετοι.
     Η γνώση της αλήθειας, η ανεύρεση τρόπου σωτηρίας, απαιτούν την εφαρμογή.
      Η απαρέγκλιτη τήρηση των Θεϊκών εντολών είναι σωστική ενέργεια, αλλά συνεπάγεται ανένδοτο αγώνα, για την επίτευξή της.
         Ο άνθρωπος, που κινείται ανάμεσα στη φιλοδοξία, στη φιλαργυρία, στη φιληδονία, διαθέτει παράλυτη ψυχή. Η φιλαυτία επιφέρει την παραλυσία, την καθήλωση της ψυχής σ’ ένα σώμα, που υπηρετεί τις ηδονές, που ρέπει ακατάσχετα προς την αμαρτία.
        Η παράλυτη, αμαυρωμένη ψυχή, ποθεί κάποτε τη σωτηρία της.
«…αιρόμενος υπό τεσσάρων» φθάνει ο παραλυτικός στον χώρο, που βρίσκεται ο Κύριος. Έρχεται εκεί, και επιζητεί την θεραπεία του.
  Ο ΄Αγιος Γρηγόριος Παλαμάς τονίζει χαρακτηριστικά τις τέσσερις προϋποθετικές κινήσεις, για θεραπεία : Την αυτομεμψία, την εξομολόγηση, την υπόσχεση διόρθωσης και την προσευχή.
   Όλα  αυτά,  βέβαια,  αφού   πρωταρχικά σημειωθεί απαλλαγή του  λογισμού από γήϊνους περισπασμούς και κάθαρση της καρδιάς από τα πάθη.
          Τότε επέρχεται η υψοποιός ταπείνωση και σηματοδοτείται η προσέγγιση του Χριστού.
          Ο νούς υγιής πλέον διευθύνει το σώμα σε μεταστροφικές πράξεις και δεν διευθύνεται από αυτό καταστροφικά.

          Η ψυχή, λουσμένη στο Φως της αναστάσεώς της, κοινωνεί με τον Χριστό, ζει για τον Χριστό και πορεύεται ακάθεκτα προς την ποθητή Συνάντηση με Εκείνον, στα δώματα της Βασιλείας των ουρανών.-     

Από το βιβλίο ’’ΖΩΗΦΟΡΑ  ΡΗΜΑΤΑ’’ Ελ. Α. Κλ.

Όπου αλλού και αν στηριχτείς, ...

‘’Όπου αλλού και αν στηριχτείς, εκτός του Θεού
θα νιώσεις τον θάνατο μέσα στην καρδιά σου.
Ενώ η ολοκληρωτική προσκόλληση στον Θεό,
είναι ζωή.’’ 

                                                     ΑΓΙΟΣ   ΙΩΑΝΝΗΣ Κροστάνδης

15.3 ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΑΝΔΡΟΣ

                                                        15.3  ΑΓΙΟΣ    ΝΙΚΑΝΔΡΟΣ

      Η  αγάπη  στον Θεό μεταφράζεται σε αγάπη στον συνάνθρωπο και εκφράζεται με αγάπη, για τους οικήτορες του Παραδείσου.
               Και   ο  Νίκανδρος   διαθέτει βαθιά  πίστη , μεγάλη  ευσέβεια, πολλή  αγάπη για τους Μάρτυρες του Χριστού.  Αναζητεί τα άγια  λείψανά τους, τα  εναγκαλίζεται  στοργικά, τα  περισυλλέγει  σχολαστικά και τα ενταφιάζει τιμητικά.
             Η  πράξη  του  καταγγέλλεται. Η σύλληψή  του  πραγματώνεται. Το  σώμα του  εκδέρεται.
            Η  ψυχή  του  εισέρχεται στον Χορό των Μαρτύρων, που τόσο  αγάπησε.-

                                      Ελ. Α. Κλ.

Όπου και αν βρίσκεσαι,...

‘’Όπου και αν βρίσκεσαι, ό,τι και αν κάνης,
μένε απολύτως βέβαιος,
ότι ο Θεός σε βλέπει από έξω και από μέσα,
με όλους τους λογισμούς σου,
με όλες τις επιθυμίες σου, με όλα τα έργα,
σε όποια κατάσταση και αν είσαι,
σε κάθε στιγμή της ζωής σου.’’

ΑΓΙΟΣ  ΙΩΑΝΝΗΣ  Κροστάνδης

Χαίρε, αοράτων εχθρών αμυντήριον•...Στάσις Β΄Η2

                        «Χαίρε, αοράτων  εχθρών   αμυντήριον•
                        Χαίρε, παραδείσου  θυρών  ανοικτήριον».
                                   ( Στάσις Β΄ Η2 )           

Ο Χριστιανός, πολιτογραφείται, κατά το Βάπτισμα, στον Ουρανό. Από εκείνη την εύσημη μέρα εισέρχεται ο πιστός στην μάχη. Ο αόρατος πόλεμος τότε αρχίζει, κατά των δυνάμεων του σκότους. Μάχεται με όπλα ακαταμάχητα, τα οποία διαθέτει το οπλοστάσιο της Θεοτόκου. Αμύνεται ο Αγωνιστής με όπλο, που είναι η ίδια η Παναγία και μόνο έτσι κατατροπώνει τους δαίμονες, τους πρωταρχικούς εχθρούς.
      Η Υπέρμαχος Στρατηγός σημειώνει περιφανείς νίκες και τις παραδίδει σ’εκείνον, ο  οποίος Την εμπιστεύεται.
     Η πίστη στον Χριστό, η εμπιστοσύνη στην Μητέρα Του εξασφαλίζουν μετάλλια ανδρείας.
   Ο Μαχητής είναι και νικητής και τροπαιοφόρος και προσεγγίζει τα κράσπεδα τ’ Ουρανού.
      Το κλειδί, για την είσοδο στον Παράδεισο είναι η Παναγία. Εκείνη ανοίγει την θύρα της πανευφροσύνης του Παραδείσου.
 Η Θεοτόκος επιποθεί την σωτηρία όλων των ανθρώπων και δραστηριοποιείται έντονα προς αυτήν την κατεύθυνση. Από τον άνθρωπο εξαρτάται, εάν θα αποδεχθεί την προσφορά και θα συνεργήσει θετικά.
  Η Παναγία πονάει, για τις πτώσεις μας, τις παλινδρομήσεις και τις αποστασίες. Μας συντρέχει δυναμικά, με στόχο την νίκη. Μας βοηθάει αποτελεσματικά. Τον αμαρτωλό συμπονεί και προσπαθεί, για την επίτευξη της μετανοίας, εφ’ όσον είναι προϋπόθεση της εισόδου στην Βασιλεία του Θεού.

΄΄Χαίρε, λοιπόν, συ, που είσαι το όπλο, με το οποίο αμυνόμασθε κατά των αοράτων εχθρών, των δαιμόνων• χαίρε, συ, που είσαι το κλειδί, με το οποίο ανοίγονται οι θύρες του Παραδείσου΄΄. –

                                                                           Ελ. Α. Κλ.

14.3 ΟΣΙΟΣ ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΣ

                            14.3      ΟΣΙΟΣ    ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΣ           
     Γαλουχημένος με τα νάματα της Ορθόδοξης  πίστης, πυρπολημένος  από τη φλόγα της αγάπης στον Θεό ο Βενέδικτος εγκαταλείπει τα εγκόσμια και εγκολπώνεται τα υπερκόσμια.
        Επιλέγει  την  έρημο,  για  να εξασφαλίσει  την  ερημία των παθών. Βιώνει την αυτομεμψία και κερδίζει την ταπείνωση. Κατέχει  την  αυτογνωσία  και φθάνει στήν  Θεογνωσία. Η προσευχή και η άσκηση, η μετάνοια και η νήψη του  εξασφαλίζουν την Θέωση.
       Ο  Κύριος τον  παρασημοφορεί  με τήν θαυματουργία.    Οι άνθρωποι τον κυκλώνουν  με  θαυμασμό.
        Τάγμα 164 Μοναχών ιδρύει και επέρχεται ειρηνικά, 62
χρονών, στον προσφιλή του Κύριο.-

                                      Ελ. Α. Κλ.

 

 

 

Ας αγαπήσουμε Εκείνον, ...

‘’Ας αγαπήσουμε Εκείνον, που μόνος
μπορεί να ειρηνεύση και να χαροποιήση
αληθινά την ψυχή.’’

ΑΓΙΟΣ   ΙΩΑΝΝΗΣ    Κροστάνδης

9.3 ΑΓΙΟΙ 40 Μ Α Ρ Τ Υ Ρ Ε Σ

                                                 9.3   ΑΓΙΟΙ   40  Μ Α Ρ Τ Υ Ρ Ε Σ

    40  στρατιώτες  του επίγειου Βασιλιά  Λικινίου, αλλά και του Ουράνιου Βασιλιά Ιησού.
     Δηλώνουν  την  χριστιανική  τους ταυτότητα και προκα-λούνται δελεαστικά. Αντιστέκονται  και  αντιμετωπίζονται  απειλητικά.
        Μια παγωμένη λίμνη τους υποδέχεται σύσσωμους,αλλά και τους διατηρεί σύμψυχους. «Δριμύς ο χειμών, γλυκύς ο Παράδεισος!» αναφωνούν και ενθαρρύνονται.
         ΄Ενας λιποτακτεί  και  αναπληρώνεται από τον φρουρό.
         ΄Ολοι  μαζί  στο  μαρτύριο, μαζί   στην  ομολογία, μαζί  και  στη  σκέψη.     
Μια φάλαγγα  Αγίων νικητών, καλλινίκων Μαρτύρων.-

                                          Ελ. Α. Κλ.

 

 

 ΚΥΡ.  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.  ( Ιωαν.  α΄, 44 – 52 )
Η   ΓΝΩΡΙΜΙΑ  με τον ΧΡΙΣΤΟ.

          <<ευρήκαμεν, Ιησούν…τον από Ναζαρέτ.»(Ιωαν. α.΄, 45).
          Ο άνθρωπος πλασμένος «κατ’ εικόνα» του Αρχέτυπου Λόγου επιποθεί τον Θεό.
          Η αναζήτηση του Θεού είναι πανανθρώπινη  διαδικασία.
          Η εκζήτηση του Τριαδικού Θεού, για τον Χριστιανό, αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο στην πνευματική του πορεία.
          Η Γνωριμία μαζί Του σημείο ζωής.
          Η Συνάντηση με Εκείνον υπόθεση προσωπική και ταυτόχρονα σωστική.
          Πως θα επιτευχθούν, λοιπόν, η Υψηλή Γνωριμία και Συνάντηση με τον Ιησού ; 
          Η εκούσια κατάταξη στο στράτευμά Του και η  ένταξη  στην Εκκλησία Του, αποτελεί το πρώτο σημαντικό  βήμα. Με το Άγιο Βάπτισμα επιτελείται η πολιτογράφηση στη Βασιλεία του Θεού, απαραίτητη προϋπόθεση σωτηρίας.
          Η συμμετοχή στη Μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας εναγιοποιεί τον άνθρωπο.
          Η Αγιογραφική και Αγιοπατερική  μελέτη εξασφαλίζουν τη γνώση των εντολών του Θεού, ως θεωρία και πράξη και την αποτροπή των πτωτικών κινήσεων.
          Η έμπρακτη, θυσιαστική αγάπη προς τον αδελφό μας, ως ανταύγεια της φλογερής αγάπης προς τον Θεό, εγγύηση σωτηρίας, αλλά και γνωριμίας με τον Κύριο.
          Η βίωση της ασκητικής ζωής της Εκκλησίας, με τον ανένδοτο αγώνα της κάθαρσης της καρδιάς, συνεπάγεται τον φωτισμό του νού και κατ’ επέκταση την Θέωση.
          Θέωση σημαίνει θέα του Θεού, γνωριμία μαζί Του, κοινωνία με Εκείνον.
          Οι Άγιοι, με την απελευθέρωση από τα δεσμά των παθών και  τη  μεταμόρφωσή τους, με την μη απολυτοποίηση της λογικής και την έντονη αίσθηση της Πρόνοιας του Θεού, πέτυχαν την αληθινή γνωριμία με τον Χριστό και τη διαρκή κοινωνία μαζί Του.
          Ήταν ένα επίτευγμα ισόβιου, αδυσώπητου αγώνα.
          Αυτόν κι εμείς ας επιχειρήσουμε και θα τερματίσουμε νικηφόρα.-

       Από το βιβλίο ΄΄ΖΩΗΦΟΡΑ  ΡΗΜΑΤΑ ''Ελ. Α. Κλ.