<<Και ω μεν έδωκε πέντε τάλαντα, ω δε δύο, ω δε εν, εκάστω κατά την ιδίαν δύναμιν.»

                                      ΚΥΡ.  ΙΣΤ ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ.( Ματθ. κε΄, 14 – 30 )

                                                         Τα  ΤΑΛΑΝΤΑ.

  <<Και  ω  μεν έδωκε  πέντε τάλαντα, ω δε  δύο, ω δε  εν, εκάστω κατά την ιδίαν δύναμιν.»                                                                ( Ματθ. κε.΄, 15 ).

Οι άνθρωποι, εικόνες Θεού, πλασμένοι ένσοφα, διακοσμημένοι ένστοργα, με ποικιλία χαρισμάτων, απαρτίζουν το κοινωνικό σύνολο.

            Όλοι οι άνθρωποι, ανεξαίρετα, παραλήπτες ταλάντων.

Ένσοφος καταμερισμός των ταλάντων, με δυναμική προοπτική της αξιοποίησής τους.

       Τα τάλαντα δόθηκαν ως μέσα σωστικά, με σκοπό την αξιοποίησή τους και στόχο τη σωτηρία του ανθρώπου.

            Η απόκρυψη των ταλάντων αποτελεί πράξη καταδικαστέα.

Η κακή χρήση τους κίνηση κατακριτέα.

Η ορθή χρήση τους πράξη  επιδοκιμαστέα.

          Κάθε άνθρωπος οφείλει το τάλαντο, που του δόθηκε, ως δώρο από τον Θεό Πατέρα, να το αξιοποιήσει δεόντως. Έχει χρέος το τάλαντο να το θέσει στη διάθεση της αγάπης των συνανθρώπων, να το προσφέρει αντίδωρο στην αγάπη του Θεού.

          Κάθε άνθρωπος, στα όρια των δυνατοτήτων του, μπορεί να πολλαπλασιάσει το τάλαντο, που του δόθηκε.

          Κάθε άνθρωπος έχει υποχρέωση με τα τάλαντα, που του δόθηκαν να εργασθεί για τη δόξα του Θεού.

            Αλλίμονο! Υπάρχουν άνθρωποι, επιλήσμονες του προορισμού τους, που κατεργάζονται την απώλειά τους. Δυστυχώς χρησιμοποιούν τα τάλαντά τους, ως βέλη εχθρικά κατά του Θεού, ως όπλα φονικά, κατά του «πλησίον». Αυτή  η τακτική αποβαίνει ολέθρια και για τις ψυχές, που σκανδαλίζονται ή παραπλανώνται, αλλά και για τον ταλαντούχο άνθρωπο, που παρεκτρέπεται πρακτικά.

Αδελφοί μου ! Τα τάλαντα, που όλοι έχομε είναι όργανα σωστικά. Ας τα αξιοποιήσουμε, για τη δόξα του Θεού, για τη σωτηρία των συνανθρώπων μας, αλλά και τη δική μας.-

                          Από το βιβλίο ΄΄ΖΩΗΦΟΡΑ  ΡΗΜΑΤΑ΄΄ Ελ.Α.Κλ.

7.2 ΑΓΙΟΣ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ.

                                                   
                                                          7.2  ΑΓΙΟΣ  ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ.

 

              Βλαστός  της  Βιθυνίας , γόνος ιερατείας  ο  Παρθένιος, ψαράς  ικανός, αλλά  και  ψαράς  ψυχών  άριστος αναδεικνύεται.

        Πολιτεύεται ισάγγελα, μοναχικά, ιερατεύει Θεάρεστα, αρχιερατεύει θαυματουργικά. Το κήρυγμά του σαγηνεύει. Ο λόγος του ενισχύει. Το παράδειγμά  του ακτινοβολεί. Η αγιότητά του  θαυματουργεί.

               Είναι ο ΄Αγιος της αφειδώλευτης προσφοράς, της έμπρακτης άγάπης.-

Απολυτίκιον. Ήχος α΄. Της ερήμου πολίτης

Ελλησπόντου το κλέος και Λαμψάκου το καύχημα, Παρθένιον τον μέγαν Ιεράρχην τιμήσωμεν· θαυμάτων γάρ πηγάζει δωρεάς και παύει ασθενείας χαλεπάς και καρκίνου απαλλάττει της συνοχής, τους ευλαβώς κραυγάζοντας· δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι διά σου, πάσιν ιάματα.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ

                       

 

Ου δε το Πνεύμα Κυρίου, εκεί ελευθερία.

"Ου δε το Πνεύμα Κυρίου, εκεί ελευθερία.΄΄ ( Β΄Κορ. γ΄17 )

Η αποστασία του ανθρώπου από τον Θεό δουλοποίησε τον άνθρωπο. 

Η Θεανθρώπηση του Χριστού  ελευθεροποίησε τον άνθρωπο.   

Η ελευθερία δώρο Θεόσδοτο. Η Τριαδοποίηση του ανθρώπου παρέχει και την ελευθεροποίηση.

Το ΄Αγιο Πνεύμα με την ενοίκησή Του στον άνθρωπο φωτοδοτεί, ανακαινοποιεί, μεταμορφώνει και ελευθερώνει το είναι του.

          Ελεύθερος από τα πάθη, απελεύθερος από την αμαρτία, ζει την "εν Χριστώ" δουλεία, που συνιστά την αληθινή ελευθερία και βιώνει την καθολικοποίηση των όντων, την πανενότητα των κτισμάτων.

Ο  μεταπτωτικός άνθρωπος επανέρχεται στην προπτωτική, αρμονική του ύπαρξη. Ζεί την ελευθερία, κινείται με ελευθερία και αποδίδει ελευθερία στους αδελφούς του.

Βιώνει την ελευθερία στην Παρουσία του Θεού και απολαμβάνει ελεύθερα την ελευθερία του Χριστού.-

Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

6.2 ΑΓΙΑ ΦΑΥΣΤΑ.

                                                   6.2   ΑΓΙΑ  ΦΑΥΣΤΑ.

                                                          

            Από την Κύζικο η 13χρονη κόρη Φαύστα,ορφανεύει από τους  φυσικούς  γονείς, αλλά κηδεμονεύεται άγρυπνα από το Θεό Πατέρα.

Τρέφεται με το λόγο Του, ζωογονείται με την προσευχή, πιστεύει  βαθιά,  αγαπά  αληθινά  και πρακτικά, ομολογεί  σθεναρά, μεταστρέφει  τους δημίους της, Ευϊλάσιο Συγκλητικό  και  Μάξιμο τον ΄Επαρχο και  ενδημεί  στο  χώρο του Παραδείσου για πάντα.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

        

Ος αν εσθίη τον άρτον τούτον ή πίνη το ποτήριον του Κυρίου αναξίως, ένοχος έσται του σώματος & αίματος του Κυρίου.

            "Ος αν εσθίη τον άρτον τούτον ή πίνη το ποτήριον του Κυρίου αναξίως, 

                  ένοχος έσται του σώματος & αίματος του Κυρίου." (Α΄Κορ.ια΄27)

     Ο Θεός είναι Αγάπη. Η ενσαρκωμένη Αγάπη, ο Χριστός, προσφέρεται καθημερινά στην αγάπη του ανθρώπου. Με το Μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας διατίθεται ολοκληρωτικά, ενσωματώνεται αληθινά  με τον άνθρωπο. Σύσσωμος και  σύναιμος  Χριστού  έχει τη δυνατότητα να γίνει ο άνθρωπος. Συνδαιτυμόνας στο Μεγάλο Δείπνο μπορεί να παρακαθήσει ο κάθε άνθρωπος.                 Προϋπόθεση της συμμετοχικότητας η πίστη και η αγάπη, η ταπείνωση και η μετάνοια. ΄Ολα αποτελούν την σφραγίδα γνησιότητας, την απόδειξη αξιότητας, την ένδειξη φερεγγυότητας.   

    Η ανάξια προσέγγιση του Ποτηρίου της Ζωής ενοχοποιεί τον άνθρωπο. Η άξια συμμετοχή αιωνοποιεί, Θεοποιεί "κατά Χάρη", Χριστοποιεί.

     ΄Αξιοι συμμέτοχοι, λοιπόν.-              

Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

5.2 ΑΓΙΑ ΑΓΑΘΗ.

                                                                       5.2  ΑΓΙΑ   ΑΓΑΘΗ.

            Βλαστός του Παλέρμου της Σικελίας  η  Αγαθή διαθέτει  πλούτη, αλλά και ομορφιά. Ωραία στο σώμα, αλλά πανέμορφη στην ψυχή.

          15χρονη ορφανή αντιμετωπίζει το προκλητικό δίλλημα: Χριστός ή κόσμος. Και  ο  Χριστός, που πυρπολεί την καρδιά της  διαφεντεύει  πλέον και  τη ζωή της. Απορρίπτει τα πάντα και κερδίζει τό παν.  

Η φιλανθρωπική της δράση έμπρακτη απόδειξη της αγάπης της στο Θεό  και  τον άνθρωπο. Για  το  Θεό  της  Αγάπης προσφέρει μαρτυρικά και τη ζωή της, αφού σκυβαλοποιεί κάθε ανθρώπινη πρόσκληση.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ

                 "Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστού." (Α΄Κορ.ια΄1)  

           Προορισμός του ανθρώπου ο Ουρανός. Επιδίωξή του η σωτηρία. Στόχος του η αιώνια ζωή.

Η πορεία προς την Αιωνιότητα είναι αλάθητη, αν είναι ιχνηλάτηση ορθή. Ιχνηλατείς σωστά, αν έχεις πρότυπα αληθινά. Ο Θεάνθρωπος Ιησούς Αρχέτυπο και μοναδικό πρότυπο για μίμηση. Ο Θεός έγινε άνθρωπος για να προτυπήσει για τον άνθρωπο. 

Και οι ΄Αγιοι ιχνηλάτησαν  με ακρίβεια, μιμήθηκαν με συνέπεια τον Κύριο, εβίωσαν τη βιοτή Του και προβάλλουν πρότυπα  ιδανικά  για  μίμηση.

      Οι Άγιοι και μόνο δικαιούνται να προτυπούν, γιατί είναι οι μοναδικοί απαράμιλλοι εγκολπωτές του Ευαγγελικού μηνύματος, απαρέγκλιτοι τηρητές των Θεϊκών εντολών, τέλειοι εκφραστές της Αλήθειας, γνήσιοι μιμητές Χριστού.

          Μιμητές, λοιπόν, των Αγίων και κατά συνέπεια του Χριστού, είναι ο μονόδρομος για τη Βασιλεία του Θεού.-  

Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

4.1 ΟΣΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ Πηλουσιώτης.

                                  
                                             4.1   ΟΣΙΟΣ   ΙΣΙΔΩΡΟΣ  Πηλουσιώτης.

Γόνος  της Αυγύπτου  ο  Ισίδωρος.

Θεολογεί και φιλοσοφεί, ασκείται και διδάσκει, προσεύχεται και γράφει.

Μοναχός υπογραμμός και ιερέας άμεμπτος.

Αυθεντία  στη  Θεολογία  και  υπόδειγμα στην  Ηγουμενία.

Κατευθύνει συνετά και χειραγωγεί  άριστα.

Πρόμαχος της Ορθοδοξίας και υπέρμαχος του Μοναχισμού.

Απολογητής θερμός και ασκητής αυστηρός.

Κοσμεί το χορό των Οσίων.-

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ  Ήχος πλ. δ΄ 

Εν σοι Πάτερ ακριβώς διεσώθη το κατ᾽ εικόνα· λαβών γαρ τον σταυρόν, ηκολούθησας τω Χριστώ, και πράττων εδίδασκες, υπεροράν μεν σαρκός, παρέρχεται γαρ· επιμελείσθαι δε ψυχής, πράγματος αθανάτoυ· διό και μετά Αγγέλων συναγάλλεται, Όσιε Ισίδωρε το πνεύμά σου.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ

                         

                                                      ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2021                       

ΟΡΘΟΔΟΞΗ   ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ

***********************************************************************************

ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ  Αρ.Φ. 101 ΙΑΝ. – ΦΕΒΡ.. 2021 / Διανέμεται δωρεάν.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΥΡΣΟΣ.Γράφει και επιμελείται (Δυνάμει Θεού) ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α.ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ Εκπ/κός

ΣΗΛ.-FAX: 22210-29549 Κ.Σ. 6936773200 e-mail: eklidoniari@gmail. com

Ἡ ἱστοσελίδα μου: www.antilaloiorthodoxias. blogspot. com και Βίντεο: Youtube Eleftheria Kleidoniari

***********************************************************************************

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΕΝΑΥΣΜΑΤΑ

ΚΥΡ. Β΄ ΛΟΥΚΑ( Β΄ Κορ΄,16 – ζ΄1 )

ΚΑΤΟΙΚΗΤΗΡΙΟ ΘΕΟΥ

<<Υμεῖς …ναός Θεοῦ ἐστε ζῶντος. » ( Β΄Κορ. 6, 16 ) εἶναι ἡ ὑπόσχεση, πού διατυπώθηκε ἀπό τό ἀδιάψευστο στόμα τοῦ Θεοῦ, σέ μιά σειρά καί ἄλλων ἐπαγγελιῶν διαχρονικῶν.

Κατοικητήριο Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος ἔχει τή δυνατότητα νά γίνει. Τό σῶμα τοῦ ἀνθρώπου ναός Θεοῦ ζῶντος εἶναι, ἀφοῦ «εἰκόνα Θεοῦ » εἶναι, τήν πνοή τοῦ Θεοῦ δέχθηκε καί «σάρκα ἔλαβε»κατά τήν ἐνανθρώπησή Σου ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἀνθρώπινη σάρκα καθαγιάστηκε καί ἔχει τή δυνατότητα τῆς Θέωσης. Ἀποδεικτικά στοιχεῖα τά ἄφθαρτα σώματα Ἁγίων, καθώς καί τά λείψανά τους.

Καί ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου «ναός Θεοῦ » δύναται νά γίνει. Πότε; 

Ἄν ὁ ἄνθρωπος ἀγαπᾶ φλογερά τόν Θεό καί Τοῦ διαθέτει τά πρωτεῖα. 

Ἄν Ἐκεῖνος ἀποτελεῖ τήν πρώτη προτεραιότητά του. 

Ἄν πιστεύει ἀκράδαντα τήν Σριαδική Θεότητα καί τόν Σταυρωθέντα και Ἀναστάντα Θεάνθρωπο Λόγο. Ἄν ἐναρμονίζει τή ζωή του, τίς ἐνέργειές του ἀπόλυτα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί ἐκτελεῖ ἀπαρέγκλιτα τίς ἐντολές Του.

 Ἄν ζεῖ θυσιαστικά καί μέ αὐταπάρνηση, ἀγαπᾶ ἀνιδιοτελικά καί εἰλικρινά τόν ἀδελφό του. 

Ἄν λατρεύει καί συμμετοχικά τόν Θεό καί γίνεται «σύσσωμος καί σύναιμος» Χριστοῦ πυκνά. 

Ἄν διέρχεται τή ζωή του ἀσκητικά, ἀγωνιστικά καί μάχεται στόν «ἀόρατο πόλεμο», στόν πόλεμο κατά τῶν παθῶν, γιά τήν κάθαρση τῆς καρδιᾶς, τόν φωτισμό τοῦ νοῦ, τή θέωση. 

Ἄν ζεῖ προσευχητικά καί εἶναι κοινωνός Θεοῦ.

Ἄν νιώθει τόν Θεό Πατέρα του καί συμπεριφέρεται υἱικά. 

Ἄν αἰσθάνεται τήν ἀδιάλειπτη πρόνοιά Του.

Ἄν συμβαίνουν ὅλα τά παραπάνω, τότε ὁ ἄνθρωπος – πρόσωπο - ὑποστατικά εἶναι ναός, κατοικητήριο

Θεοῦ. Τότε νιώθει ἔντονα τήν παρουσία Του, κινεῖται στήν παρουσία Του, γεύεται τήν εὐφροσύνη τῆς παρουσίας Του καί ποθεῖ τήν αἰώνια ἀπόλαυσή της.

Μιά καθαρή καρδιά εἶναι ἔμψυχος ναός Θεοῦ. Ἐκεῖ θέλει νά ἔχει τόν θρόνο Του. 

Μέ ἀπόλυτο Μονάρχη τόν Κύριο ἡ ζωή μας εἶναι πανευτυχής. 

Μέ Κυβερνήτη στή ζωή μας τόν Ἰησοῦ ἡ πορεία μας εἶναι ἀλάθητα ἀσφαλής.

Μέ τόν Θεό διαρκῆ ἔνοικό μας ἡ εἰρήνη ἐπικρατεῖ στό εἶναι μας. 

Μέ τόν Χριστό συνοδοιπόρο μας κατεργαζόμαστε ὀρθά τή σωτηρία μας, ζοῦμε μεταστροφικά,

ἀναγεννητικά, ἀγαπητικά.

Ἄς πορευόμαστε εὐάρεστα στόν Θεό, γιά νά εἴμαστε «ναοί

Θεοῦ» ὄντως.-                                                                            Ελ. Α. Κλ.

                   "Μηδείς τα εαυτού ζητείτω, αλλά το του ετέρου έκαστος."(Α΄Κορ.ι΄24)

         Η αγάπη ως έκφραση κάθετη προς τον Θεόν και οριζόντια προς τον πλησίον, επιτυγχάνεται διά της αυτοπροσφοράς.

Η αγάπη γνησιοποιείται με θυσιαστικές εκδηλώσεις και κιβδηλοποιείται με ιδιοτελείς πράξεις.

Το συμφέρον καταλύτης της κοινωνίας αγάπης.

΄Οσο θα προπορεύεται η ιδιοτέλεια, οι διαπροσωπικές σχέσεις θα διέρχονται κρίση και η ανιδιοτέλεια θα κονιορτοποιείται.

            Η φιλαυτία κύριος μοχλός κάθε ιδιοτελικής διεκδίκησης.

Η προώθηση της φιλαλληλίας εκμηδενίζει συμφεροντολογικές τάσεις και αναπτύσσει αγαπητικά τις ανθρώπινες σχέσεις.

      Η απάρνηση του προσωπικού συμφέροντος και η επιζήτηση του συμφέροντος του άλλου, εξασφαλίζει και το ίδιον συμφέρον.

Είναι αυτό, που προτρέπει για τον καθένα μας ο Απ. Παύλος.-

Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

 

                                                 3.1   ΑΓΙΟΣ   ΒΛΑΣΙΟΣ.

                                                         

Πλουσιόπαιδο, αλλά και τσοπανόπουλο ο Βλάσιος.

Εργάζεται και ελεεί, πιστεύει και  αγαπά. Αγαπά  πολύ  το Θεό και τον άνθρωπο.

Αυτόκλητος  Μάρτυρας  Χριστού, φιλοξενεί τους διώκτες του, ομολογεί την πίστη του, μαστιγώνεται βάναυσα, βασανίζεται  σκληρά, ενισχύεται  από  Αγγέλους, συμψάλλει  μαζί τους και προσηλυτίζει τοιουτοτρόπως τους στρατιώτες.

Ο  Ηγεμόνας δυσπιστεί και αυτοτιμωρείται. 

Ο ΄Αγιος απέρχεται στους συγγενείς του και εκδημεί  ειρηνικά.-

Μεγαλυνάριον Χαίροις των Οσίων κλέος σεπτόν, χαίροις ιερέων και Μαρτύρων ο κοινωνός, χαίροις των Σκλαβαίνων, ο θείος πολιούχος, Ιερομάρτυς χαίρε, Κυρίου Βλάσιε.- Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ

Μη παιδία γίνεσθε ταίς φρεσίν, αλλά τη κακία νηπιάζετε, ταίς δε φρεσί τέλειοι γίνεσθε.

"Μη παιδία γίνεσθε ταίς φρεσίν, αλλά τη κακία νηπιάζετε,

ταίς δε φρεσί τέλειοι γίνεσθε.΄΄( Α΄Κορ. ιδ΄20 )

       Ο μεταπτωτικός άνθρωπος είναι επιρρεπής προς την κακία και τον δόλο. Εμφορείται από εμπάθεια και διακρίνεται για τον σκοτασμό του νου.          

         Στοχεύοντας την Θέωση  απαιτείται φωτισμός του νου και προηγείται κάθαρση της καρδιάς. Με την Χάρη του Αγίου Πνεύματος και τον προσωπικό ανένδοτο αγώνα, επιτυγχάνεται η τελείωση.

       Τότε ο άνθρωπος, αν και ώριμος, διαθέτει παιδική ακακία με αντίστοιχη όμως ανδροπρεπή σύνεση και φρόνηση.

    Η Παύλεια προτροπή για μίμηση της παιδικής αθωότητας και της ώριμης νοητικής τελειότητας, βρίσκει την πραγμάτωσή της. 

       Είναι ό,τι ποθεί η αγωνιστική ψυχή. 

       Είναι ό,τι επιζητεί ο Θεός για τους κληρονόμους της Βασιλείας Του.-

Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

2.2 ΥΠΑΠΑΝΤΗ του ΚΥΡΙΟΥ.

                                             2.2   ΥΠΑΠΑΝΤΗ  του  ΚΥΡΙΟΥ.

Ακριβής  τηρητής του Νόμου ο Ιησούς, 40ήμερο  Βρέφος, εισέρχεται  στο Ναό. Προσφέρεται ως  άνθρωπος αφιερωτικά στο Θεό και ταυτόχρονα εκπληρώνει τό  διακαή  πόθο  του γέροντα Συμεών να δεχθεί αγαπητικά τον Θεάνθρωπο.

Ο Χριστός παντοτινός επιζητητής της καρδιάς μας.

Του  ανοίγομε  τη  θύρα εγκάρδια ; Τον αναμένομε εναγώνια ; 

Αν Τόν ποθήσομε, αναμφίβολα θα γευθούμε τήν άρρητη χαρά 

της Υψηλής επίσκεψης.

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟΝ

Σήμερον η Πάναγνος Μαριάμ, τω Ναώ προσάγει, ώσπερ βρέφος τον Ποιητήν, ον εν ταίς αγκάλαις, ο Πρέσβυς δεδεγμένος, Θεόν αυτόν κηρύττει, καν σάρκα είληφε.-

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

Διώκετε την αγάπην.

"Διώκετε την αγάπην."(Α΄Κορ.ιδ΄1) 

            Η αγάπη εντολή πρωταρχική του Κυρίου, όρος απαράβατος για την εισοδική  πορεία  προς  τον Παράδεισο.

          Η αγάπη προσφέρεται στον Θεό ως "απαθές πάθος" και διαπορθμεύεται στους ανθρώπους ως απαύγασμα Θεϊκής αγάπης. 

          Διάπυρη και διάπλατη προσφέρεται χωρίς όρους και όρια. Προσφέρει αφειδώλευτα, χωρίς την αναμονή της αντιπροσφοράς. 

          Αναζητεί ευκαιρίες, επιζητεί αφορμές, εφευρίσκει τρόπους θυσιαστικής προσφοράς. 

         Επιδιώκει την εφαρμογή της και αποδιώκει την προβολή 

       Ανιδιοτελής, αλλά Θεοφιλής, κινείται αθόρυβα. Το κανάλι της  αγάπης  διασχίζει την υφήλιο και  διαποτίζει  την ανθρωπότητα.

        Η παρουσία της γκρεμίζει τα κάστρα του ατομισμού και υψώνει τους πύργους του αλτρουισμού.

     Αυτήν την αγάπη προτείνει ο Πυρφόρος Παύλος να "διώκομε." Αυτήν, λοιπόν, ας επιδιώκομε.-

Από  το  βιβλίο΄΄ΝΥΞΕΙΣ  ΒΙΒΛΙΚΟΠΑΤΕΡΙΚΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.

1.2 ΑΓΙΟΣ ΤΡΥΦΩΝΑΣ.

                                             1.2   ΑΓΙΟΣ  ΤΡΥΦΩΝΑΣ.

 

Απλό  και  ταπεινό το παλληκάρι της Λαμψάκου ο Τρύφωνας.

Βόσκει χήνες, αλλά και μελετά την Αγία Γραφή.

Βιοπαλαιστής, αλλά και δάσκαλος της πίστης, αφού τη βιώνει δυναμικά και χαριτώνεται πλούσια.

Ακτινοβολεί η απλότητα, προσελκύει η ταπείνωση, αφοπλίζει η αγάπη και θαυματουργεί πλατιά.

Ομολογεί θαρρετά, μαρτυρεί φρικτά  και  επισφραγίζει  με  το αίμα του τη χριστιανική βιοτή του.-

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟΝ

Ίχνεσιν επόμενος ακλινώς, Τρύφων αθλοφόρε, του φανέντος επί της γης, των αυτού χαρίτων δοχείον ανεδείχθης, και ιεροίς αγώσι Μάρτυς διέπρεψας.-

 

Από  το  βιβλίο ΄΄ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ΄΄ Ελ. Α. Κλ.