Κ Υ Ρ Ι Ε    Ι Η Σ Ο Υ    Χ Ρ Ι Σ Τ Ε    Υ Ι Ε    Τ Ο Υ    Θ Ε Ο Υ    Ε Λ Ε Η Σ Ο Ν    Μ Ε.

ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ


Η έμφλογη, κάθετη αγάπη προς το Θεό εκφράζεται με μία έμπρακτη, διάπυρη, οριζόντια αγάπη προς τον "πλησίον".Προορισμός του ανθρώπου η Θ έ ω σ η . Μία προσφορά δυνατότητας Θεϊκή, με την Ενανθρώπηση, Σταυρική Θυσία και Ανάσταση του Λόγου.Η Θ έ ω σ η, ενέργεια Θεού, αλλά και συνέργεια ανθρώπου.Σ’ αυτή την ανθρώπινη προσπάθεια επιποθούμε να συμβάλλομε γνωστοποιώντας ό,τι΄΄εφώτισε ο Θεός΄΄, προς δόξα Του και σωτηρία του λαού Του.Το site αυτό είναι μία ελάχιστη προσπάθεια, ανιδιοτελής, ένας αντίλαλος Ορθοδοξίας, μία ορθόδοξη μαρτυρία στο διαδικτυακό χώρο, για προβολή προτύπων, παροχή εμπειριών και προσφορά ελπίδας στον αόρατο πόλεμο κάθε αγωνιζομένου προσώπου.-

Τρίτη 7 Ιουνίου 2011

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ ΜΑΪΟΣ -ΙΟΥΝΙΟΣ 2011.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ
**************************************
ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΑΡ.Φ. 43 ΜΑΪΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2011 / Διανέμεται δωρεάν.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΥΡΣΟΣ. Γράφει & επιμελείται (Δυνάμει Θεού)
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α. ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ Εκπ/κός
ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549 Κ.Τ. 6936773200
e-mail: eklidoniari@hotmail.com καί elklidon@otenet.gr
Η ιστοσελίδα μου : www.antilaloiorthodoxias.blogspot.com
************************************************
ΖΩΗΦΟΡΑ ΡΗΜΑΤΑ

ΚΥΡ. ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ( Ιωαν. ε΄, 1 – 15 ). ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ.
******************************************
«Θέλεις υγιής γενέσθαι;…ίδε υγιής γέγονας• μηκέτι αμάρτανε, ίνα μη χείρόν σοι τι γένηται». ( Ιωαν. ε΄ 6, 14 ).
Ο Ιησούς ένα σάββατο βρέθηκε μπροστά σ’ έναν πολυετή ασθενή. Παραλυσία τριάντα οκτώ ετών τον κρατούσε καθηλωμένον στο κρεβάτι του πόνου. Η φιλευσπλαχνία του Χριστού Τον προέτρεψε σε ιαματική κίνηση.«Θέλεις υγιής γενέσθαι;»,τον ερωτά ο Κύριος. Το έναυσμα για εκζήτηση βοήθειας, για εκούσια επιλογή θεραπείας, δίδεται.
Η θεραπεία είναι δυνατή, αλλά όχι αναγκαστική. Η έκφραση της ελευθερίας του προσώπου σ’ όλο της το μεγαλείο.
Η ενέργεια του Θεού επιζητεί τη συνέργεια του ανθρώπου, απαραιτήτως
. Ο Χριστός ποθεί τη σωτηρία μας πρωταρχικά, αλλά ουδέποτε παραβιάζει την ελευθερία μας.
Η παντοδυναμία του Θεού θεράπευσε πάραυτα τον παράλυτο, ευθύς ως έδωκε την συγκατάθεσή του, με την έκφραση της ενδόμυχης επιθυμίας του για θεραπεία.
Θεραπεύεται ο παράλυτος, αφού σηκώνει και το κρεβάτι του και φεύγει. Φεύγει, αφού εισέπραξε το δώρο της θεραπείας.
Ο Ιησούς συγχρόνως του κάνει μια υπόμνηση : «..ίδε υγιής γέγονας` μηκέτι αμάρτανε, ίνα μη χείρόν σοι τι γένηται».
Η παραλυσία, συνέπεια αμαρτίας. Η επαγρύπνηση, η άσκηση, η συμμετοχή στα Μυστήρια της Εκκλησίας, εξασφαλίζουν την ισορροπία και υγεία ψυχής και σώματος.
Η αμαρτία κατεργάζεται τον θάνατο. Η μετάνοια χορηγεί τη ζωή.
Ο αγώνας εμπεριέχει και πτώσεις, αλλά σημειώνει και αναστάσεις, περιφανείς νίκες, σωστικές φάσεις.
Η πορεία μας είναι ανοδική, αγωνιστική. Ας είναι και νικηφόρα.-
****************************************
ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ
8/5 ΑΓ. Ι Ω Α Ν Ν Η Σ, ὁ θεολόγος.
***************************************
Αναρίθμητοι ανά τους αιώνες οι αφοσιωμένοι οπαδοί του Ιησού. Μια μορφή όμως πάντα ξεχωρίζει. Είναι «ο Μαθητής της αγάπης», ο υμνητής της αγάπης, ο εκλεκτός της Αγάπης". Είναι ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ. Ο μαθητής, που δίνει αγάπη πολλή στον Διδάσκαλο και παίρνει αγάπη ξέχωρη από Εκείνον.
Το παιδί του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης, που δίνει πρόθυμη καταφατική απάντηση στο προσκλητήριο κάλεσμα του Ιησού, εκεί στο ακρογιάλι της Γαλιλαίας. «…οι δε ευθέως αφέντες το πλοίον και τον πατέρα αυτών ηκολούθησαν αυτώ» (Ματθ. δ ΄, 22).
Ο Μαθητής του θεϊκού λυχναριού, του Τιμίου Προδρόμου, εκείνος, που προσμένει εναγώνια τον Μεσσία και σκιρτάει στο αντίκρισμά Του.
«Ο γυιός Της βροντής», που συνδέεται άρρηκτα με το Χριστό και παίρνει μία διακριτική θέση δίπλα Του.
Ο Ιωάννης, που ακολουθεί πιστά τον Ιησού στη δράση, αλλά και στη σιωπή, στο μεγαλείο του Θαβώρ κατά τη Μεταμόρφωση, αλλά και στο μαρτυρικό μονοπάτι του Γολγοθά, στη Λαμπροφόρο Ανάσταση, αλλά και στην ένδοξη Ανάληψη.
Ο επιστήθιος Μαθητής «ον ηγάπα ο Ιησούς» (Ιωάν. ιγ΄ , 24), ο «επιπεσών … επί το στήθος του Ιησού…» (Ιωάν. ιγ , 25). Εκείνος στον οποίο εμπιστεύεται ο Ιησούς τη Μητέρα Του πάνω στο Σταυρό. «Ιησούς ουν ιδών την μητέρα και τον μαθητήν παρεστώτα ον ηγάπα, λέγει τη μητρί αυτού γύναι, ίδε ο υιός σου είτα λέγει τω μαθητή ίδε η μήτηρ σου…» (Ιωάν. ιθ , 26-27).
Ο εκλεκτός Μαθητής, που δέχεται την επιφοίτηση του Παρακλήτου, που διακηρύττει τη Θεότητα του Λόγου, γι’ αυτό και θεολόγος επονομάζεται. Ο εμπνευσμένος συγγραφέας του Ευαγγελίου και των τριών Καθολικών Επιστολών.
Ο θεόπτης και θεήκοος Μαθητής, ο δέκτης των αποκαλυπτικών μηνυμάτων του Θεού, εκεί στο πενιχρό «σπήλαιο της Αποκαλύψεως» στην Πάτμο, στα χρόνια της εξορίας του.
Ο φλογερός κήρυκας του Ιησού. Ο αδιαμφισβήτητος αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας της επίγειας ζωής του Κυρίου. Το γνήσιο φερέφωνο της αγάπης του Θεού.
Στην Έφεσο μαζί με τον Πρόχορο αγωνίζεται για τη μεταστροφή των ειδωλολατρών, για τη διάσωση ανθρωπίνων ψυχών. Κι οι πρώτοι καρποί δρέπονται. Η Ρωμάνα αρνείται τα είδωλα με τη θαυματουργική ανάσταση του γυιού της Δόμνου και του συζύγου της Διοσκουρίδη και όλη η οικογένεια προσέρχεται στο Χριστό.
Κηρύττει ο Ιωάννης δίπλα στο άγαλμα της θεάς Αρτέμιδος και δέχεται καταιγίδα λίθων. Παραμένει ανέγγιχτος, ενώ οι λίθοι συντρίβουν το άγαλμα, επιστρέφουν και πληγώνουν τους λιθοβόλους. Επακολουθεί σεισμός και χάνονται διακόσιοι άνθρωποι. Έντρομοι ζητούν έλεος. Η προσευχή του Θείου Αποστόλου ανασταίνει τους νεκρούς και σύσσωμοι συντάσσονται με το Χριστό.
Τα θαύματα πολλά. Οι προσχωρήσεις καθημερινές. Ο σατανάς μαίνεται και εξεγείρει το λαό εναντίον του. Παραδίδονται θεληματικά στα χέρια του. Προσέρχονται στο ναό της Αρτέμιδος, προσεύχονται κι ο ναός γκρεμίζεται αναίμακτα. Ο Άγιος Ιωάννης εξαναγκάζει το δαίμονα σε ομολογία της πολύχρονης δράσης του στον τόπο εκείνο και προστάζει στο όνομα του Χριστού την εξαφάνισή του. Η συγκομιδή πλούσια και εκείνη την ημέρα.
Ο βασιλιάς Δομιτιανός πληροφορείται την καταπληκτική δραστηριότητά τους και διατάζει βασανιστήρια. Υποχρεώνονται να πιουν δηλητήριο, αλλά μένουν αβλαβείς. Ρίχνονται σε πιθάρια με λάδι, αλλά διατηρούνται ανέγγιχτοι. Εξορίζονται στην Πάτμο. Στο ταξίδι θαυματουργεί ο Άγιος Ιωάννης και κερδίζει τους σωματοφύλακες. Η δράση συνεχίζεται και στο νησί. Η δυναμική παρουσία του Ιωάννη προκαλεί ποικίλες αντιδράσεις. Ο μάγος Κύνωπας αγωνίζεται σθεναρά εναντίον του. Οι σατανικές δυνάμεις αντιμάχονται την παντοδυναμία του Θεού, αλλά κατατροπώνονται.
Με τις προσευχές του Αγίου ο Κύνωπας εξαφανίζεται στη θάλασσα, εκεί, που κάνει τις δαιμονικές νεκραναστάσεις.
Η νίκη είναι περιφανής. Λαός και άρχοντες πιστεύουν στο Χριστό και δέχονται τα σωτήρια κηρύγματα του Ιωάννη. Τότε συγγράφει την Αποκάλυψη και ανακαλείται από την εξορία στην Έφεσο. Ζει ακόμη είκοσι έξι χρόνια και σε ηλικία 106 περίπου ετών γίνεται η μετάστασή του και η αιώνια ενδημία του στον πανευφρόσυνο χώρο του Παραδείσου. Από εκεί πρεσβεύει αδιάλειπτα για μας, που τον τιμάμε στις 26 Σεπτεμβρίου και στις 8 Μαΐου.-

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟΝ ΜΕΤΑΣΤΑΣΗΣ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Φίλτατε Ι Ω Α Ν Ν Η και Μαθητά, της Θεολογίας ανεδείχθης η κορυφή. Μαθητής αγάπης, ορθώς προσηγορεύθης,και χαίροις ευφροσύνως, εις τα Ουράνια.-
ΠΡΟΣΟΜΟΙΟΝ ( Των ουρανίων ταγμάτων…)
Τον επιστήθιον φίλον Χριστού υμνήσωμεν,και Μαθητήν αγάπης, παρθένον Θ Ε Ο Λ Ο Γ Ο Ν. Προστάτην της Μητρός τε του Ιησού, ΙΩΑΝΝΗΝ τον φίλτατον, ικετεύομεν πάντες διακαώς, του ρυσθήναι της κολάσεως.-
ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ Ήχος β΄ .
Απόστολε, Χριστώ τω Θεώ ηγαπημένε, επιτάχυνον, ρύσαι λαόν αναπολόγητον • δέχεταί σε προσπίπτοντα ο επιπεσόντα τω στήθει καταδεξάμενος• ον ικέτευε, Θεολόγε, και επίμονον νέφος εθνών διασκεδάσαι, αιτούμενος ημίν ειρήνην και το μέγα έλεος.-
************************
Ν Υ Ξ Ε Ι Σ

************************
"Πας δε ο αγωνιζόμενος πάντα εγκρατεύεται, εκείνοι μεν ουν ίνα φθαρτόν στέφανον λάβωσιν, ημείς δε άφθαρτον." (Α΄ Κορ. η΄ 25)
Ο συμμετοχικός όρος για αγωνιστικούς στίβους και επιτυχείς επιδόσεις είναι η παντελής εγκράτεια.
Η αθρόα προσέλευση αγωνιστών, διεκδικητών φθαρτών στεφάνων, εφήμερης δόξας, επικριτική για τους αγωνιστές του Πνεύματος, τους υποψήφιους στεφηφόρους, τους αναζητητές της αιώνιας δόξας της Βασιλείας του Θεού.
Αλήθεια, ποια η απολογία μας σε μια συγκριτική αντιπαράθεση θυσιαστικής προσφοράς ; -

******************************
Ε Ν Α Υ Σ Μ Α Τ Α
***************************
 Ε κ δ ί κ η σ η ! Χ α ρ ά σ τ ι γ μ ι α ί α.
Σ υ γ χ ώ ρ η σ η ! Χαρά π α ν τ ο τ ι ν ή.-
Οι ά ν θ ρ ω π ο ι μας π ρ ο δ ί δ ο υ ν σ υ χ ν ά. Ο ΘΕΟΣ π ο τ έ.-
Η α γ ά π η διαγράφει το π α ρ ό ν και προδιαγράφει το μ έ λ λ ο ν.-
Η α γ ά π η ζ ω ο δ ο τ ε ί. Το μ ί σ ο ς δ ο λ ο φ ο ν ε ί.-
Σ τ ρ ο φ ή προς τα έ σ ω. Βρίσκω τον ε α υ τ ό μου.

Ε π ι σ τ ρ ο φ ή προς τα ά ν ω. Σ υ ν α ν τ ώ το ΘΕΟ μου. Και η μ ε τ ά ν ο ι α πραγματώνεται.-
Η π ί σ τ η οριοθετεί το σ ή μ ε ρ α και σηματοδοτεί το α ύ ρ ι ο.-
Η ε π α ύ ξ η σ η της α γ ά π η ς και η ε μ β ά θ υ ν σ η της τ α π ε ί ν ω σ η ς δ ρ ο υ ν συντελεστικά προς την α π ά θ ε ι α.-
 Και οι θ λ ί ψ ε ι ς, σαν έκφραση της πρόνοιας του Θεού της αγάπης, πρέπει να με χαροποιεί, γιατί είναι όντως σ ω τ ή ρ ι ε ς.
 Η α π ο φ υ γ ή της α υ τ ο δ ι κ α ί ω σ η ς, αλλά και της α π ό γ ν ω σ η ς, προσελκύει το έ λ ε ο ς του Θ ε ο ύ.-
Ο έ π α ι ν ο ς προκαλεί την έπ α ρ σ η.

Η α δ ι α φ ο ρ ί α μου τον α κ ι ν δ υ ν ο π ο ι ε ί.-
**************************************

ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΕΣ ΡΗΣΕΙΣ
**************************************
Τρία όπλα έχουμε εμείς εναντίον του διαβόλου:
Πρώτον το Όνομα του Κυρίου (και της Κυρίας Θεοτόκου), για το οποίο λέγει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος Ότι «δεν υπάρχει στον ουρανό και στη γη άλλο ισχυρότερο όπλο, παρά μόνο το Όνομα του Θεού».
Δεύτερο όπλο κατά του νοητού εχθρού είναι ο Τίμιος Σταυρός (Α΄ Κορ.1, 18). Αυτοί, που δεν έχουν το Σταυρό, με ποιό σημείο θα προστατευθούν από το διάβολο; Δεν το έχει ματαίως το σημείο αυτό η Εκκλησία μας, η οποία ψάλλει: «Κύριε, όπλον κατά του διαβόλου, τον σταυρόν σον ημίν έδωκας».
Τρίτο όπλο προστασίας κατά του διαβόλου είναι η ταπείνωση της ψυχής. Όποτε, και την ώρα της ταραχής να λέγεις από το βάθος της καρδίας σου: «Για τις αμαρτίες μου υποφέρω αυτά, Κύριε. Λύτρωσέ με από το κακό», και να επιστρέψεις με ταπεινή καρδιά προς τον Κύριο, οποιουσδήποτε κακούς λογισμούς και να έχεις δεχθεί στο νου σου.-
(Από το Γεροντικό Ρουμάνων Πατέρων).
*************************

 Η αρρωστημένη λύπη θεραπεύεται με την προσευχή και την ελπίδα στον Θεό, με την μελέτη του Θείου λόγου και την συναναστροφή με ευλαβείς ανθρώπους.
(Όσιος Ησαΐας)

********************************

Σάββατο 4 Ιουνίου 2011

Επίθεση λύκων.

ΚΥΡ. ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ Α΄ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ. ( Πραξ. κ. , 16 – 18, 28 – 36 )
ΕΠΙΘΕΣΗ ΛΥΚΩΝ.


«Εισελεύσονται μετά την άφιξίν μου λύκοι βαρείς εις υμάς, μη φειδόμενοι του ποιμνίου.» ( Πραξ. κ΄, 29 ).
Ο Παύλος, η γιγαντιαία αυτή προσωπικότητα, ο άνθρωπος, που όργωσε την οικουμένη θέτοντάς την σε συναγερμό,ο Πρώτος μετά τον Εναν, προσκαλεί σε αποχαιρετιστήρια σύναξη τους ποιμένες της Εφέσου.
Εκεί, στην παραλία της Μιλήτου προβαίνει σε αποχαιρετιστήριες κινήσεις, με υπενθυμίσεις προσωπικών εμπειριών, με παραινέσεις και προτροπές, με προφητικές ρήσεις : «λύκοι βαρείς» θα ορμήσουν ακάθεκτοι κατά του ποιμνίου του Χριστού», δηλώνει.
Λύκοι, οι διώκτες και εχθροί της Εκκλησίας, οι πολέμιοί της.
Λύκοι
και οι ποικιλώνυμοι αιρετικοί, που παραπλανούν τα πρόβατα, καθ’ όσον οι ίδιοι στην πλάνη βρίσκονται και προσηλυτίζουν ύπουλα τους πιστούς.
Οι ποιμένες καλούνται σε συνεχή εγρήγορση για διαφύλαξη των πιστών, με δογματική ενημέρωση, με επισήμανση των κινδύνων, με στοργική νουθεσία, με έμπρακτη αγαπητική δράση, με υποδειγματική ζωή.
Και οι πιστοί οφείλουν να γνωρίζουν το πιστεύω τους, με συνεχή Αγιογραφική μέλετη, με Αγιολογική εντρύφηση, με συνεπή βίωση των Ευαγγελικών εντολών, της Ορθόδοξης Ασκητικής, Λατρευτικής και Μυστηριακής ζωής της Εκκλησίας.
Όλα τα μέλη της Εκκλησίας,
κληρικοί και λαϊκοί, ως παραλήπτες της ιερής παρακαταθήκης του Χριστού και των Αγίων Πατέρων, οφείλουν να ζουν με συνέπεια και ενσυνείδητα την πίστη τους, ώστε να πορεύονται θεάρεστα, ασκανδαλοποίητα, ειρηνικά και σωτήρια.
Όλοι οι κλητοί του Θεού να είναι και οι εκλεκτοί της Βασιλείας Του
, χωρίς ουδεμία απώλεια, από τις επιδρομές των λύκων.-

Σάββατο 28 Μαΐου 2011

Δημιουργική πράξη.

ΚΥΡ. ΤΥΦΛΟΥ. ( Ιωαν. θ΄ , 1 – 38 )
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΠΡΑΞΗ.

''Επτυσε χαμαί και εποίησε πηλόν εκ του πτύσματος και επέχρισε τον πηλόν επί τους οφθαλμούς του τυφλού΄΄( Ιωαν. θ ,6 ).
Ο άνθρωπος, το τελειότερο δημιούργημα του Τριαδικού Θεού, πλάστηκε από χώμα και δέχτηκε με εμφύσηση την πνοή της ζωής.
Η δημιουργική ενέργεια του Θεού συνεχίζεται επεκτατικά και καθημερινά, με τη γέννηση ανθρώπων πάνω στον πλανήτη, τη γη.
Η ενέργεια της δημιουργίας και της προσθήκης της οπτικής αίσθησης, συναντάται και στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή. Ο «εκ γενετής» τυφλός δεν έφερε μάτια, ούτε είχε όραση. Ζούσε στο βαθύ σκοτάδι. Η επέμβαση του Θεού Λόγου, έκφραση δημιουργική, συμπλήρωσε το αρχικό δημιούργημα και ως προς το όργανο της οράσεως και ως προς την αίσθηση. Τοιουτοτρόπως ο Κύριος, ως Θεός και δημιουργός του κόσμου αποφάνθηκε.
Η παρουσία του Χριστού στον κόσμο πρόσφερε την αναδημιουργία και ανάπλαση του ανθρώπινου γένους. Με το Άγιο Βάπτισμα Χριστοποιούνται οι αισθήσεις του ανθρώπου, εφ’ όσον ο άνθρωπος ενώνεται με τον Χριστό και νοηματοδοτείται η όλη ζωή του.
Ο Χριστός, λοιπόν, είναι η Ζωή και μας δίνει τη ζωή και μας συντηρεί προνοιακά στη ζωή και μας προσφέρει εμπειρίες αιώνιας ζωής, με τη μέθεξή μας στα Μυστήρια της Εκκλησίας.
ΦΩΣ ο Ίδιος φωτοδοτεί και μας, όταν διατηρούμε επικοινωνιακή σχέση
, με την προσευχή και τα Μυστήρια της Εκκλησίας.
Η άσκηση και η συμμετοχή στη Λατρευτική και Μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, μας καθιστά κοινωνούς Χριστού, πρόσωπα Χριστοποιημένα, σε μια ζωή λουσμένη στο φως Του.-

Κυριακή 15 Μαΐου 2011

Επιλογή θεραπείας.

ΚΥΡ. ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ. ( Ιωαν. ε΄, 1 – 15 )

ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ.

«Θέλεις υγιής γενέσθαι;…ίδε υγιής γέγονας· μηκέτι αμάρτανε, ίνα μη χείρόν σοι τι γένηται». ( Ιωαν. ε΄ , 6, 14 ).

Ο Ιησούς ένα σάββατο βρέθηκε μπροστά σ’ έναν πολυετή ασθενή. Παραλυσία τριάντα οκτώ ετών τον κρατούσε καθηλωμένον στο κρεβάτι του πόνου.

Η φιλευσπλαχνία του Χριστού Τον προέτρεψε σε ιαματική κίνηση. «Θέλεις υγιής γενέσθαι;»,τον ερωτά ο Κύριος.

Το έναυσμα για εκζήτηση βοήθειας, για εκούσια επιλογή θεραπείας, δίδεται. Η θεραπεία είναι δυνατή, αλλά όχι αναγκαστική. Η έκφραση της ελευθερίας του προσώπου σ’ όλο της το μεγαλείο.

Η ενέργεια του Θεού επιζητεί τη συνέργεια του ανθρώπου, απαραιτήτως.

Ο Χριστός ποθεί τη σωτηρία μας πρωταρχικά, αλλά ουδέποτε παραβιάζει την ελευθερία μας.

Η παντοδυναμία του Θεού θεράπευσε πάραυτα τον παράλυτο, ευθύς ως έδωκε την συγκατάθεσή του, με την έκφραση της ενδόμυχης επιθυμίας του για θεραπεία.

Θεραπεύεται ο παράλυτος, αφού σηκώνει και το κρεβάτι του και φεύγει.

Φεύγει, αφού εισέπραξε το δώρο της θεραπείας.

Ο Ιησούς συγχρόνως του κάνει μια υπόμνηση : «…ίδε υγιής γέγονας · μηκέτι αμάρτανε, ίνα μη χείρόν σοι τι γένηται».

Η παραλυσία, συνέπεια αμαρτίας.Η επαγρύπνηση, η άσκηση, η συμμετοχή στα Μυστήρια της Εκκλησίας, εξασφαλίζουν την ισορροπία και υγεία ψυχής και σώματος.

Η αμαρτία κατεργάζεται τον θάνατο.

Η μετάνοια χορηγεί τη ζωή.

Ο αγώνας εμπεριέχει και πτώσεις, αλλά σημειώνει και αναστάσεις, περιφανείς νίκες, σωστικές φάσεις.

Η πορεία μας είναι ανοδική, αγωνιστική. Ας είναι και νικηφόρα.-

Σάββατο 30 Απριλίου 2011

Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ.

ΚΥΡ. ΘΩΜΑ. ( Πραξ. ε΄ , 12 – 20 )
Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ.

«Συνήρχετο δε και το πλήθος…φέροντες ασθενείς και οχλουμένους υπό πνευμάτων ακαθάρτων, οίτινες εθεραπεύοντο άπαντες.» ( Πραξ. ε. , 16 ).
Οι Άγιοι Απόστολοι, φορείς της Θ. Χάριτος, μετά την Πεντηκοστή, πρόσφεραν αφειδώλευτα και αδιάκριτα σ’ όλους τους ασθενείς την θεραπεία. Η θεραπευτική αυτή Χάρη αποτελούσε επιβεβαιωτικό στοιχείο της εσωτερικής παρουσίας και ενέργειας του Θεού.
Η ασθένεια αποτελεί φαινόμενο μεταπτωτικό. Η πτώση των Πρωτοπλάστων επέφερε την ασθένεια, τον πόνο, τη φθαρτότητα, τη θνητότητα. Είναι οι «δερμάτινοι χιτώνες», που φέρει ο μεταπτωτικός άνθρωπος.
Η ασθένεια εμφαίνεται στον άνθρωπο πολλάκις είτε ως συνέπεια ασύδοτης βιοτής, είτε ως ενέργεια δαιμονική, είτε ως παραχώρηση Θεϊκή, για κάθαρση πταισμάτων ή για απόκτηση ταπεινού φρονήματος.
Η ασθένεια πάντως, όποια μορφή και προέλευση και αν έχει, είναι ευλογία Θεού, εφ’ όσον η ποιότητα της αντιμετώπισής της συνεπάγεται την σωτηρία μας ή μη.
Η ασθένεια είναι δοκιμασία για τον Αθλητή του Χριστού, με προεκτάσεις και συνέπειες σωστικές.
Η ορθή αντιμετώπιση της ασθένειας απαιτεί υπομονή και δοξολογική στάση έναντι του Θεού.
Οι δαιμονικές παρεμβάσεις, με προκλήσεις θυμού, βλασφημίας, γογγυσμού, ύβρεων, αχαριστίας και λοιπών εκδηλώσεων, αντιμετωπίζονται νικηφόρα με τη δημιουργία καλών λογισμών.
Η πίστη στον Θεό γεννά την ελπίδα, η οποία αναδεικνύεται ισχυρό αντίδοτο κατά του άγχους και της απελπισίας.
Η προσευχή, πανίσχυρο αλεξιτήριο κατά των πειρασμικών επιθέσεων στον ασθενή.
Η ικετευτική κραυγή ελέους ταπεινώνει το φρόνημα και προκαλεί το άνοιγμα των κρουνών της ευσπλαχνίας του Θεού.
Η υγεία δεν είναι αυτοσκοπός της ζωής, εφ’ όσον η ασθένεια, με την ορθή αντιμετώπισή της, συντελεί και προάγει θετικά το σωστικό σχέδιο του Θεού για τον κάθε άνθρωπο.
Συνεπώς η ασθένεια και η θεραπεία της εργαλεία σωτήρια στα χέρια του αγωνιστή της πίστεως, του υποψήφιου οικήτορα του Παραδείσου.-











Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2011

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ


ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΑΡ.Φ. 42 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2011 / Διανέμεται δωρεάν. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΥΡΣΟΣ.Γράφει &ἐπιμελεῖται(ΔυνάμειΘεοῦ)ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α. ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ Ἐκπ/κός ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549 Κ.Τ. 6936773200 e-mail: eklidoniari@hotmail. com και elklidon@otenet.gr Ἡ ἱστοσελίδα μου: http://www.antilaloiorthodoxias.blogspot.com/


Ο Δ Ο Ι Π Ο Ρ Ι Κ Ο στη Μ. Ε Β Δ Ο Μ Α Δ Α :


ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΑΪΩΝ : "Ω Σ Α Ν Ν Α ! " Θριαμβευτική η είσοδος του Ιησού στα Ιεροσόλυμα.Μετά Βαϊων και κλάδων η υποδοχή. Ενθέρμως και ενθουσιωδώς Τον υποδέχεται ο λαός.Διθύραμβος νίκης οι ζητωκραυγές.

Όντως, προανάκρουσμα της νίκης κατά του διαβόλου, του θανάτου και της φθοράς. Η σταυρική Θυσία του Χριστού επέφερε τη λύτρωση και χάρισε την αθανασία. "Ωσαννά!"Ο χαιρετιστήριος παιάνας στον αναμενόμενο Μεσσία, στον προσωπικό Σωτήρα. Η ανεπάρκειά μας Τόν επιζητεί. Η ανελεύθερη ελευθερία μας Τον χρειάζεται. "Ωσαννά!" με εύκολη μετατροπή σε "άρον, άρον σταύρωσον!". Και όμως υπάρχει η δυνατότητα της μη αναστροφής. Βρίσκεται στην αληθινή κοινωνία με τον προσωπικό Τριαδικό Θεό, στη διάβαση "διά της στενής πύλης", στη διακονία και όχι στην εξουσία, στην αγάπη και όχι στην εκμετάλλευση, στην ταπείνωση και όχι στην εγωπάθεια, στην υπεύθυνη διαχείριση της ελευθερίας και όχι στη βίωση της ασυδοσίας, στη σταυρική πορεία, που καταλήγει στη Ζωηφόρο Ανάσταση.-


Μ. ΔΕΥΤΕΡΑ : "ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α " Ιωσήφ πρότυπο ελεύθερου προσώπου. "Τον δουλωθέντα μεν τω σώματι, την ψυχήν δε αδούλωτον συντηρούντα."(Οίκος από Συναξάρι ημέρας.) Δούλος εξωτερικά, ελεύθερος εσωτερικά. Η ψυχή του έμεινε ελεύθερη. Η σκέψη του εκινείτο ελεύθερα. Η καρδιά του παρέμεινε ελεύθερο πεδίο, ελεύθερη από πάθη και παντοειδείς αμαρτίες. Με το βλέμμα εστραμμένο στο Θεό, έδωσε τη μάχη της αγνότητας και εξήλθε νικητής και τροπαιούχος. Αντιστάθηκε στις ηδονικές προκλήσεις, στην εφήμερη χαρά και κέρδισε "στέφος άφθαρτον." Ο Ιωσήφ υπόδειγμα εκκλησιαστικού ήθους. Κατακτητής της εσωτερικής ελευθερίας. Και εμείς καλούμαστε να βαδίσουμε στα ίχνη του. Η βίωση της Ασκητικής Ορθόδοξης προοπτικής, σε συνδυασμό με τη Μυστηριακή συμμετοχικότητα, σηματοδοτεί την απαλλαγή από τη φιλαυτία και τις πολύμορφες εγωκεντρικές τάσεις και την εμπέδωση της προσφοράς και της θυσίας, της ισορροπίας και της υπαρξιακής ελευθερίας. "....μνείαν ποιούμεθα και της υπό του Κυρίου καταρασθείσης και ξηρανθείσης συκής." Η άκαρπη συκή προκαλεί την κατάρα του Κυρίου. Η δική μας πνευματική ένδεια θα διαφύγει της οργής Του ; Ας το προσέξουμε.-

Μ. ΤΡΙΤΗ : "ΤΑ Τ Α Λ Α Ν Τ Α." ΄΄Το δοθέν σοι τάλαντον φιλοπόνως έργασαι΄΄. (Οίκος από Συναξάρι ημέρας.) Όλοι μας αποδέκτες ταλάντων. Ο Θεός Πατέρας επιδίδει αφειδώλευτα χαρίσματα σ'όλα τα παιδιά Του. Απαίτησή Του η ολοπρόθυμη αξιοποίησή τους. Η πολύτιμη δωρεά να προσφέρεται αγαπητικά στην αδελφότητα, στην κοινότητα, περιθωριοποιώντας την εγωϊστική διάθεση, για μονομέρεια και αυτάρκεια. Ο απεγκλωβισμός από κενοδοξική χρήση των χαρισμάτων, από την αίσθηση της κτητικότητας, από φιλοδοξικές εκφράσεις και από ατομιστικές τάσεις, ανοίγει το δρόμο, για κοινωνική συνείδηση και προσφορά, για απελευθέρωση και ορθή χρήση, για κοινωνία αγάπης με το Θεό και τον άνθρωπο. Η αξιοποίηση των ταλάντων, σε συνυφασμό με την καθολική εγρήγορση, για κάθαρση καρδιάς, φωτισμό νου και Θέωση, με τη μνήμη του θανάτου και την ετοιμότητα, εξασφαλίζουν στον άνθρωπο την πληρότητα των "Δεκα παρθένων" και τη Θεϊκή αποδοχή, για εισαγωγή στον Ουράνιο Νυμφώνα. Η αποβολή της ραθυμίας και η επαγρύπνηση, η αγωνιστικότητα και η ειλικρίνεια, αποτρεπτικοί παράγοντες των "ουαί " από το στόμα του Κυρίου. Προσοχή ! ! !


Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ : "Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ." ΄΄Η απεγνωσμένη διά τον βίον και επεγνωσμένη διά τον τρόπον το μύρο βαστάζουσα προσήλθε σοι.΄΄ ( Απόστιχο όρθρου ημέρας). Μια αμαρτωλή γυναίκα προβάλλει στο επίκεντρο και προσφέρει τα δάκρυά της και το μύρο στο Χριστό. Απεγνωσμένη, απελπισμένη, για τη ζωή της, αφού κολύμπησε στα θολά νερά της αμαρτίας. Και εμείς βιώνουμε την αμαρτία ποικιλότροπα , είτε πράττοντας το ΄΄ ἴδιον θέλημα΄΄καί δρώντας εγωκεντρικά, είτε παραδίδοντας τον εαυτό μας στις ηδονικές απολαύσεις, είτε περιθωριοποιώντας τον Ιησού από τη ζωή μας και περιφρονώντας Τον κατάφωρα. Επεγνωσμένη του τρόπου και του δρόμου της σωτηρίας, η πόρνη. Η αγάπη της προς το Χριστό πυροδοτεί το είναι της και δείχνει την πορεία της αληθινής ελευθερίας. Η αγάπη τροφοδοτεί την ταπείνωση, επιδεικνύει την κατανόηση, προξενεί τη μετάνοια, μηδενίζει την αυτάρκεια, προκαλεί την τόλμη, χορηγεί τη συγχώρεση και εξασφαλίζει την άφεση. Η αγάπη την οδηγεί προσπίπτουσα στο Λυτρωτή και αναζητούσα ένα νέο ξεκίνημα. Η κίνησή της είναι σωστική, εφ' όσον με τη βίωση της αγάπης, την κοινωνία με το Χριστό, γεύεται την αληθινή ελευθερία και αναδεικνύεται πρότυπο ζωής.-


Μ. ΠΕΜΠΤΗ : "Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ." ΄΄Ο λίμνας και πηγάς και θαλάσσας ποιήσας ταπείνωσιν εκπαιδεύων αρίστην, λεντίω ζωννύμενος μαθητών πόδας ένιψε, ταπεινούμενος υπερβολή ευσπλαχνίας." (Κάθισμα Όρθρου). Ο Δημιουργός του κόσμου ταπεινώνεται καθ' υπερβολή ευσπλαχνίας και προτυπεί την οδό της ταπείνωσης. Η ταπείνωση συνεπάγεται την υπακοή στο θέλημα του Θεού, την επίγνωση της αμαρτωλότητας, τη βίωση της μηδενικής αυτοσυνειδησίας, την ανοχή, την προσφορά, τη θυσία τη διακονία, τη συγχώρεση και των εχθρών. Η ταπείνωση, ως τρόπος έκφρασης της χωρίς όρια αγάπης, οδηγεί στην αληθινή ελευθερία. Η κοινωνία με το Χριστό και η ενεργός συμμετοχή στο δείπνο της αγάπης, που ο Κύριος παραθέτει, μας αναδεικνύει σύσσωμους και σύναιμους Χριστού, εκφραστές της αγάπης, κατά το πρότυπο.Η εκτενής προσευχή, η επικοινωνιακή σχέση του Υιού με το Θεό Πατέρα, αλλά και η υπακοή σ' Εκείνον εμπεριέχει αγάπη, ταπείνωση, ελευθερία.Η διακοπή λειτουργίας του δίαυλου, επιφέρει την αποκοπή από το Θεό, την ανακοπή της αγαπητικής σχέσης, την προδοσία. "Ταπείνωση, αγάπη, ελευθερία, προσευχητική κοινωνία." : Τα μηνύματα της Αγίας και Μ. Πεμπτης.-


Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ : "Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ" ΄΄Εσταυρώθης δι' εμέ, ίνα εμοί πηγάσης την άφεσιν• εκεντήθης την πλευράν, ίνα κρουνούς ζωής αναβλύσης μοι."(Μακαρισμοί μετά έξοδον Εσταυρωμένου). Ο Κύριος προσφέρεται, μαστιγώνεται, καθυβρίζεται, σταυρώνεται, για να προσφέρει σε μας τη λύτρωση. Επάνω στο λόφο του Γολγοθά απλώνεται και ενώνει στον εαυτό του τα διεστώτα, τον άνθρωπο με το Θεό. Η Θυσία Του αναδεικνύεται πρότυπο ζωής. Η αγάπη στο επίκεντρο γίνεται ο κινητήριος μοχλός. Η επιβίωση, ως σημείο αναφοράς των πολλών, μετατρέπεται σε ζωή νοηματοδοτημένη. Η θυσία προϋποθέτει υπέρβαση του εαυτού, κατάργηση της αυτάρκειας, άρνηση της επιβίωσης, βίωση της κοινωνικότητας, αιωνοποίηση των πράξεων και τότε συνεπάγεται την αληθινή ελευθερία. Η θυσία βιώνεται μέσα στον Ορθόδοξο χώρο της Εκκλησίας, περνάει από την Σταύρωση των παθών και καταλήγει στην Ανάσταση των αρετών.Η μέθεξη στο μυστήριο του Σταυρού βιώνεται με τη Μυστηριακή και Ασκητική ζωη.Η θυσία κίνηση ελεύθερη,στάση ζωής, εξασφαλίζει την πραγματική ελευθερία.-


Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ : "Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ." Το Μ. Σαββατο βιώνομε την προσδοκία της Ανάστασης. Ο Χριστός εντός του Τάφου σωματικώς, αλλά αφθόρως και η ψυχή Του στον Άδη, για κήρυγμα μετανοίας. Ο θάνατος του Χριστού σηματοδοτεί την νίκη κατά του θανάτου. Η κοινωνία με το Χριστό, ο αγώνας για την κάθαρση της καρδιάς, η υπακοή στο θέλεημά Του,η βαθειά ταπείνωση, η αδέκαστη αυτομεμψία, η ασύνορη αγάπη και η πλήρης ανεξικακία, σηματοδοτούν την υπέρβαση του θανάτου, την ανεκλάλητη ελευθερία σε μια ατελεύτητη αιώνια ζωή, τη βίωση της όγδοης ημέρας. Τα δεσμά του θανάτου κατέλυσε ο θάνατος του Χριστού. Οι πιστοί ακόλουθοί Του ζουν την υπέρβαση του θανάτου και χαίρονται τη χαρά της ελευθερίας, μιας ατέρμονης ελευθερίας στη χώρα του Φωτός.-


ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ: Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΄΄Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια.΄΄ (Αναστάσιμος Κανών ημέρας.) Η Ανάσταση του Χριστού επέφερε το τελικό χτύπημα στο θάνατο, τη συντριβή του διαβόλου, τη σωτηρία του ανθρώπου. Ο Χριστός είναι ο Θεός και με τη Θυσία και Ανάστασή Του έδωσε τη δυνατότητα στον άνθρωπο να γίνει "κατά χάριν " Θεός. Η Ανάσταση του Χριστού σηματοδότησε την ανακαίνιση όλης της δημιουργίας. Η Ανάσταση του Ιησού σκόρπισε ελπίδα και ζωή. Ο Αναστημένος Χριστός προσωπικός μας Σωτήρας. Η προσωπική σχέση μαζί Του θα εξασφαλίσει τη δωρεά της γνήσιας ελευθερίας. Το ανέσπερο Φως, που ανέτειλε από τον Πανάγιο Τάφο, αν επιτρέψουμε να καταυγάσει τις καρδιές μας, να πλημμυρίσει το είναι μας, θα έχουμε άγκυρα ελπίδας στη ζωή μας. Αν είμαστε μετανοημένοι, σταυρωμένοι, ως προς τα πάθη μας, θα πανηγυρίζουμε την ελευθερία της Ανάστασης, και θα αναφωνούμε την χαρμόσυνη ιαχή : -

" Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ Α Ν Ε Σ Τ Η ! "

" Α Λ Η Θ Ω Σ Α Ν Ε Σ Τ Η ! " -



Ν Υ Ξ Ε Ι Σ


" Ιησού μου σ' αγαπώ. Για σένα υπομένω." ( Αγ. Χαράλαμπος ). Είναι τα λόγια του υπεραιωνόβιου Λευϊτη Αγ.Χαραλάμπους. Φανερώνουν το μυστι- κό της ακατάβλητης δυνάμεώς του. Αποκαλύπτουν το μεγαλείο του Αγ.Μάρτυρα. Εγώ μπορώ να τα επαναλαμβάνω κατά την άρση του σταυρού μου ;

΄΄Εκαστος εν ω εκλήθη,αδελφοί,εν τούτω μενέτω παρά τω Θεώ.΄΄(Α΄ Κορ.ζ,24) ΗΘεϊκή κλήση έχει χαρακτήρα προσωπικό και εκφράζει την ατομική ιδιαιτερότητα και προσβλέπει στην υπαρκτή δυνατότητα και αποβλέπει στη ψυχική σωτηρία του ανθρώπου. Η απαντητική συγκατάθεση του ανθρώπου στην προσκλητική κίνηση του Θεού σημείο συνεργασίας, εχέγγυο επιτυχίας. Η παραμονή στην κλητική τοποθέτηση της Θεϊκής επιλογής διασφαλίζει τη διαπροσωπική σχέση με το Θεό, στα πλαίσια μιας διαχρονικής κοινωνίας αγάπης.-



Ε Ν Α Υ Σ Μ Α Τ Α


Βρίσκομαι αέναα στη σκέψη του Θεού. Παρελθοντικά θυσιάζεται για μένα. Μελλοντικά συμβασιλεύει με μένα. Εσωτερικά ζει με μένα. Καθημερινά μεσιτεύει για μένα. Διαχρονικά προσφέρεται σε μένα. Τι άλλο θέλω ; Καλύπτομαι απόλυτα.-



Φ Ι Λ Ο Κ Α Λ Ι Κ Ε Σ Ρ Η Σ Ε Ι Σ

ΣΤΑΧΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ από τον ΟΣ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ του Σαρώφ.


«Ο Θεός είναι φωτιά που θερμαίνει και φλογίζει την καρδιά.... Αν δεν γνωρίσεις τον Θεόν, δεν θα μπορέσεις να τον αγαπήσεις».- «Δεν υπάρχει τίποτε πιο υπέροχο από την ειρήνη εν Χριστώ Ιησού».- «Χαρά μου! Σε παρακαλώ, απόκτησε το πνεύμα της ειρήνης και τότε χιλιάδες ψυχές θα σωθούν γύρω σου».- «Απόθεσε την ελπίδα σου στο Θεό, ζήτησε τη βοήθειά Του, πρόσεχε να συγχωρείς τον πλησίον σου, και τότε ό,τι Του ζητήσεις θα σου το δώσει».-

«Χριστός ανέστη! Χαρά μου».-


Μ Ε Γ Α Λ Υ Ν Α Ρ Ι Α προς τον Ι Η Σ Ο Υ.



-Ι Η Σ Ο Υ Νυμφίε μου της ψυχής,/ φως των οφθαλμών μου και αλάθητε οδηγέ./ Καρδίας ευφροσύνη,/ ψυχής η σωτηρία, οδήγησον εν τρίβοις,/ της Αληθείας Σου.-// -Στέναξον ψυχή μου διηνεκώς,/ μετάστρεψον καρδίαν,/ μετανόησον πρακτικώς./ Πρόσελθε ταχέως, /προς ΚΥΡΙΟΝ αγάπης,/ ικέτευσον ενθέρμως,/ τον Πανοικτίρμονα.-// Ι Η Σ Ο Υ Νυμφίε εμής ψυχής,/Λυτρωτά του κόσμου,/ Φως,Αλήθεια και Ζωή./ Μνήσθητι Οικτίρμον,/ εμής της παναθλίας,/ και ρύσαι αιωνίου,/ δεινής κολάσεως.-// -Ι Η Σ Ο Υ γλυκύτατε ποθεινέ,/ εράσμιε καρδίας,/ της ψυχής το εντρύφημα./Ειρήνης ο δομήτωρ,/ ταπεινώσεως ο τύπος,/ αγάπης της τελείας,/ Ν Υ Μ Φ Ι Ε, δόξα Σοι.-//


ΚΑΛΟ Π Α Σ Χ Α! ΚΑΛΗ Α Ν Α Σ Τ Α Σ Η!

Σάββατο 9 Απριλίου 2011

Η ΚΑΘΑΡΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.

ΚΥΡ. Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ. Οσ. Μαρίας Αιγυπτίας.( Εβρ. θ΄, 11 –14 )

Η ΚΑΘΑΡΣΗ της συνείδησης.


«Πόσω μάλλον το αίμα του Χριστού…καθαριεί την συνείδησιν ημών από νεκρών έργων…» ( Εβρ. θ΄ , 14 ). Ο μεταπτωτικός άνθρωπος διακρίνεται για την εμπάθεια.Τα πάθη αποτελούν «κίνηση της ψυχής παρά φύσιν.», κατά τον Αγ. Μάξιμο. Τα πάθη είναι δυνάμεις της ψυχής, που υπέστησαν διαστροφή με την αποστασιοποίηση του ανθρώπου από τον Θεό. Τα πάθη διαστρεβλώνουν την συνείδηση και αλλοιώνουν την φωνή της, οπότε κατευθύνει τον άνθρωπο σε νεκρά έργα. Η επαναφορά της συνείδησης στην ορθοτόμηση της αλήθειας επιζητεί σύνδεσμο με τον Θεό, το νόμο Του και την Θεία Χάρη. Αυτό το επανορθωτικό έργο επιλαμβάνεται η άκτιστη ενέργεια του Χριστού, η οποία εμπεριέχεται στο Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Η συμμετοχικότητά μας στην Θεία Κοινωνία μας καθιστά σύσσωμους και σύναιμους Χριστού, δέκτες της καθαρτικής και ζωοποιού ενέργειας, Κατοικητήρια του Αγ. Πνεύματος. Η ζωογόνος ενέργεια της Θείας Κοινωνίας είναι συνάρτηση της προσωπικής μας προεργασίας. Η βίωση της ασκητικής ζωής συνεπάγεται τη μετάνοια και οδηγεί στην Θεία Κοινωνία. Το Σώμα και το Αίμα του Χριστού προσφέρουν νάματα ζωοποιά και εξασφαλίζουν την συνειδησιακή κάθαρση. Η συνείδηση απαλλάσσεται από τα παθογόνα παράσιτα και λειτουργεί εύρυθμα και οδηγεί αλάθητα εις νομάς σωτηρίους. Η καθαρή συνείδηση προσφέρει ορθή πληροφόρηση για γνήσια γνώση του θελήματος του Θεού. «Δύο διδάσκαλοι γεγόνασιν ημίν εξ αρχής η κτίσις και το συνειδός», κατά τον Αγ. Ιωαν. Χρυσόστομο. Η μεν κτίση παροτρύνει τον άνθρωπο προς τον Θεό, η δε συνείδηση τον προτρέπει τι να πράξει. Πολύτιμος σύμβουλος, λοιπόν, η συνείδηση, στην «εν Χριστώ» ουρανόδρομη πορεία του ανθρώπου.-

Σάββατο 2 Απριλίου 2011

Η Π α ρ ά κ λ η σ η.

ΚΥΡ. Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ. Αγ. Ιωαν. Κλίμακος.(Εβρ. στ΄,13 – 20)

Η ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ.

«Ισχυράν παράκλησιν έχωμεν οι καταφυγόντες κρατήσαι της προκείμενης ελπίδος.»(Εβρ. στ΄,18). Ο άνθρωπος μεταπτωτικά βιώνει δυσκολίες, θλίψεις και πολυποίκιλα προβλήματα. Η απογοήτευση τον καταλαμβάνει. Η απελπισία τον κυριεύει. Η ρίψη της άγκυρας στον ουρανό δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας, βέβαιη λύση. Υπάρχει ο Παράκλητος, ο Θεός μας, ο οποίος προστρέχει και παρακαλεί και παρηγορεί και «συμβιβάζει την καρδίαν εις την πληροφορίαν της αληθείας», κατά τον Αγ. Νικόδημο Αγιορείτη. Ο Παράκλητος, το Άγιο Πνεύμα,προσφέρει παράκληση ισχυρή,γιατί είναι κοινωνία με τη Χάρη του Θεού, γιατί υπάρχει παραμονή του Τριαδικού Θεού μέσα στην καρδιά μας. Η Χάρη του Θεού, όταν εδρεύσει μέσα μας, η ψυχή αιχμαλωτίζεται στην αγάπη του Θεού αναπόσπαστα,άπληστα. Ο άνθρωπος τότε εκκεντρίζεται στην αγάπη του Θεού και αντανακλά αγάπη. Τότε προσφέρει ανάπαυση σ’ όσους τον προσεγγίζουν. Έχομε τους Αγίους, που προσφέρουν αγάπη και κινούνται παρακλητικά. Ο λόγος τους ζωοποιός.Η παρουσία τους ελπιδοφόρα. Η αγάπη τους Χριστοειδής. Η Στρατευομένη Εκκλησία διαθέτει Αγωνιστές Αγίους. Η ΘριαμβεύουσαΕκκλησία απαρτίζεται από στρατιές Αγίων, οι οποίοι αδιάλειπτα πρεσβεύουν για μας. Οι Άγιοι, υιοί Παρακλήσεως, εφ’ όσον ο Θεός είναι Παράκλητος και η Εκκλησία Σώμα του Παρακλήτου Χριστού. Στην κοιλάδα του κλαυθμώνα, που πορευόμαστε, έχουμε άμεση ανάγκη στήριξης, ενίσχυσης, παράκλησης. Θέλουμε να νιώθουμε, ότι υπάρχει ένας Θεός Πατέρας, που ενδιαφέρεται για τα παιδιά Του, με αγάπη ανείπωτη ποθεί την σωτηρία τους και το έλεός Του τα καταδιώκει.-

Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011

25η Μ α ρ τ ί ο υ !

25η ΜΑ Ρ Τ Ι Ο Υ

25 Μαρτίου !
Πανορθόδοξη χριστιανική εορτή. Το προαιώνιο Θεϊκό σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπου αρχίζει να εφαρμόζεται. Η ευαγγελία ανακοινώνεται σ’ Εκείνη, που είχε τη Θεοποιό Χαρη, κατά μετοχή, την Παναγία.
Και η καταφατική της απάντηση στο άγγελμα του Αρχαγγέλου αποκαλύπτει την υπακοή της στο Θεό, μέσα από μία ελεύθερη επιλογή, την απάρνηση του ιδίου θελήματος και την αποδοχή του θελήματος του Θεού. Περνάει από την κάθαρση και το φωτισμό, με την ησυχαστική Θεοκοινωνία και φθάνει στη Θέωση, κατά τον Ευαγγελισμό.
Τοιουτοτρόπως με την επίτευξη της Ενανθρώπησης του Λόγου εξασφαλίζεται η δυνατότητα της Θέωσης κάθε ανθρώπου και πραγματοποιείται ο σκοπός της δημιουργίας.
25η Μαρτίου! Και πανεθνική εορτή.
Οι Έλληνες είχαμε απωλέσει το πολύτιμο αγαθό της ελευθερίας. Επί τετρακόσια χρόνια ζούσαμε κάτω από το ζυγό μιας στυγνής δουλείας. Τα κρυφά Σχολειά διατηροῦσαν στην ψυχή του ραγιά την πίστη στο Θεό ζέουσα και την ελπίδα στην ελευθερία άσβεστη. Χρειάστηκε αγώνας αδυσώπητος και θυσίες απροσμέτρητες, για την επανάκτηση της ελευθερίας. Οι ήρωες του 1821 έδωσαν μάχες για τοῦ ΄΄Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία΄΄ καί διέγραψαν περίλαμπρες νίκες, κάτω από την σκέπη και κραταιά προστασία της Παντάνασσας Θεοτόκου.
Η Εκκλησία, με σύσσωμο τον κλήρο έδωσαν πανίσχυρο ΄΄ παρών΄΄ .
Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός πρωτοστάτησε και ύψωσε το λάβαρο της Επαναστάσεως στην Αγία Λαύρα, δίδοντας το έναυσμα για αυτοθυσίες.
Και έχομε μία ατέλειωτη σειρά προσφοράς στο επαναστατικό γίγνεσθαι.
Πατριάρχες και Αρχιερείς, Ιερείς και Μοναχοί, πλαισίωσαν την Φιλική εταιρεία και έδωσαν εκατόμβες Εθνομαρτύρων Κληρικών, μαζί με τις στρατιές των λοιπών Αγωνιστών.
Κάθε σπιθαμή ελληνικού εδάφους βοά τις αυτοθυσίες Κλήρου και λαού. Η προσφορά τους πρότυπο για μίμηση. Αν θέλουμε ν’ αναπνέουμε τον μυροβόλο αέρα της ελευθερίας, ας βαδίσουμε απαρέγκλιτα στ’ αχνάρια τους. Ας αναβαπτιστούμε σ’ αυτά τα ιδανικά και ας τα διατηρήσουμε αλώβητα.-








Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ 3/2011

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ
ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΑΡ.Φ. 41 ΜΑΡΤΙΟΣ 2011 / Διανέμεται δωρεάν.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΥΡΣΟΣ.Γράφει &επιμελείται(ΔυνάμειΘεού)ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α. ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ
Εκπ/κός
ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549 Κ.Τ. 6936773200
e-mail: eklidoniari@hotmail. com και elklidon@otenet.gr
Η ιστοσελίδα μου: http://www.antilaloiorthodoxias.blogspot.com/

Ζ Ω Η Φ Ο Ρ Α Ρ Η Μ Α Τ Α

ΚΥΡ. ΤΥΡΙΝΗΣ( Ματθ. στ΄, 14 – 21 ) Η ΑΦΕΣΗ.
«Εάν γαρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, αφήσει και υμίν ο πατήρ υμών ο ουράνιος.»(Ματθ. στ΄ 14)
Η αγάπη χαρακτηριστικό γνώρισμα του Τριαδικού Θεού.
Μία αγάπη πολυδιάστατη, πολυποίκιλα εκφρασμένη και αναμφίβολα δεδομένη. Αγάπη καθολική απαιτεί και από τον άνθρωπο ο Θεός.
Μία αγάπη έκδηλη, έμπρακτη, φλογερή, δυνατή και μοναδική. Μία αγάπη, που θα πηγάζει από μία πυρίφλεκτη καρδιά, από μία ύπαρξη ενδιάθετη, για ολοκαυτωματικές, αγαπητικές εκφράσεις.
Μία τέτοια αγάπη προς το Θεό θα μεταφράζεται και σε μία αληθινή αγάπη και προς τον συνάνθρωπο. Μία γνήσια αγάπη προς τον αδελφό σηματοδοτεί τη βοήθεια, τη συμπαράσταση, την ανοχή, την συγχωρητικότητα.
Η άφεση των παραπτωμάτων των άλλων απαιτεί πλάτος καρδιάς, βάθος ταπείνωσης, πλημμυρίδα αισθημάτων. Η συγχωρητικότητα προϋποθέτει ανεξικακία, αμνησικακία, αυτογνωσία, αυτομεμψία, αγάπη πύρινη.
Η συγχωρητικότητα των πτωτικών καταστάσεων των άλλων συνεπάγεται και την από Θεού άφεση των προσωπικών πτώσεων. Η άφεση των παραπτωμάτων των άλλων απαιτεί αυθυπέρβαση, μετατροπή της φιλαυτίας σε φιλαλληλία.
Ο Θεός μας συγχωρεί ολότελα, αν κι εμείς συγχωρούμε τους άλλους, βιώνοντας την προσωπική μας μετάνοια.

Η συγχώρηση των άλλων εμπεριέχει ταπείνωση και αγάπη. Η σωτηρία μας συνεπώς περνάει αναπόφευκτα από το κατώφλι του «πλησίον». Η σωτηρία μας επίτευγμα της αγάπης.
Η αγάπη μέτρο αξίας και αντίτιμο εισιτηρίου για τη Βασιλεία των Ουρανών. Μία πτυχή έκφρασης αγάπης και η άφεση των παραπτωμάτων των άλλων.
Ας την εφαρμόσουμε, αν ποθούμε όντως τη σωτηρία μας, εφ’ όσον είναι και μονόδρομος, για τις διαπροσωπικές μας σχέσεις με το Θεό και τους αδελφούς μας.-

Π Ο Ρ Τ Ρ Α Ι Τ Α Α Γ Ι Ο Λ Ο Γ Ι Κ ΗΣ Π Ι Ν Α Κ Ο Θ Η Κ Η Σ
ΑΓΙΟΣ Μ Ι Χ Α Η Λ, ο αρτοποιός.
«Εάν τις αγαπά με, τον λόγον μου τηρήσει και ο Πατήρ μου αγαπήσει αυτόν …» (Ιωάν. ιδ΄ , 23)
, δηλώνει κατηγορηματικά ο Κύριος. Οι γνήσιοι Φίλοι του Χριστού τηρητές των εντολών Του κι αξιαγάπητοι από το Θεό Πατέρα. Οι ένθεοι εραστές, πιστοί εκτελεστές των μηνυμάτων του Ευαγγελίου. Οι φιλόθεοι, αφοσιωμένοι ακόλουθοι του Χριστού, έμπρακτοι μεταφραστές των λόγων Του. Κι ο ΑΓΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ο Νεομάρτυρας και αρτοποιός είναι ένας Αθλητής στο χριστιανικό στίβο, ένας συνεπής εφαρμοστής των ευαγγελικών παραγγελμάτων. Πατρίδα του η Γρανίτσα των Αγράφων. Γονείς του ο Δημήτριος και η Σωτήρα. Ευσεβείς και φιλόθεοι, ενάρετοι και φιλακόλουθοι της Εκκλησίας, βιώνουν την πίστη τους, μεταλαμπαδεύουν τη φλόγα τους κι εμπνέουν με το παράδειγμά τους το γυιό τους. Κι ο Μιχαήλ καλοπροαίρετος ενστερνίζεται την πίστη στο Χριστό, φλέγεται απ’ την αγάπη Του, εναρμονίζει τις πράξεις του με το θέλημά Του. Ο πατέρας του αναχωρεί για την Αιώνια Πατρίδα. Η μητέρα του αγωνίζεται για την ανατροφή του. Φροντίζει για την αποκατάστασή του. Κι ο Μιχαήλ γίνεται αντάξιος των προσδοκιών της. Εγκαταλείπει όμως το χωριό του και φθάνει στη Θεσ/νίκη. Το επάγγελμά του αρτοποιός. Παράλληλα ελεεί και προσεύχεται, λατρεύει τον Θεό στο Ναό και παρακολουθεί θείες διδασκαλίες. Η πίστη του γιγαντώνεται. Η αγάπη του κορυφώνεται. Ο ζήλος του, για την εξάπλωση της Βασιλείας του Θεού, αυξάνει. Το εργαστήριό του τόπος για ευκαιριακές θρησκευτικές συζητήσεις. Μια μέρα ένα τουρκόπουλο αγοράζει ψωμί και συζητάει μαζί του για τον αληθινό Θεό. Ο μικρός καταφεύγει στον περαστικό δάσκαλό του κι αναφέρει τη συζήτηση. Ο Τούρκος εξάπτεται κι επιτιμάει τον Μιχαήλ. Απτόητος δέχεται τις ύβρεις και τελικά οδηγείται στον δικαστή. Άφοβα δηλώνει τα ατομικά του στοιχεία και το πιστεύω του. Επωφελούμενος της ευκαιρίας και της ανοχής του δικαστή κηρύττει εύγλωττα την έννοια της Τριαδικής Θεότητας. Επιχειρηματολογεί κι αποδεικνύει το τρισυπόστατο του Θεού: Πατέρα-Υιού-Αγίου Πνεύματος και συγχρόνως τη μοναδικότητά Του. Διακηρύττει την Ενανθρώπηση του Χριστού, τη λυτρωτική Σταυρική Του Θυσία και την ένδοξη Ανάστασή Του. Οι Τούρκοι κατάπληκτοι παρακολουθούν τον Μιχαήλ. Οι απαντήσεις του αποστομωτικές. Οι δηλώσεις του κατηγορηματικές. Ο χαρακτηρισμός όμως του Μωάμεθ, σαν ψευδοπροφήτη, εξαγριώνει τον δικαστή κι ανακηρύσσει ένοχο θανατικής καταδίκης τον Μιχαήλ. Ο γενναίος Χριστιανός αντιμετωπίζει ψύχραιμα, θαρραλέα και με χαρά την απόφαση. Ραβδίζεται και φυλακίζεται προσωρινά. Εκεί προσεύχεται θερμά, ενδυναμώνεται από τον Κύριο κι ενισχύει τους επισκέπτες Χριστιανούς. Επανακρίνεται, επανομολογεί και δηλώνει τον άκρατο πόθο του μαρτυρίου. Ο κριτής κατάπληκτος, αλλά και άκαμπτος εξαγγέλλει την παράδοση του Μάρτυρα στη φωτιά. Ο Μιχαήλ αγάλλεται κι αδημονεί να συναντήσει τον λατρευτό Του Θεό. Η 10η Μαρτίου 1544 μ.Χ. ξημερώνει. Ο Άγιος προσέρχεται στον τόπο του μαρτυρίου. Πλήθος αλλοπίστων συνωστίζεται για να περιυβρίσει, αλλά και πλήθος Αγγέλων παρίσταται για να επευφημήσει τον νικητή. Αλείφεται θειάφι και πυροδοτείται. Ακλόνητος, με τον ψαλμό στα χείλη καίγεται καθολικά, ενώ η ψυχή του φτερουγίζει στο Θρόνο του Αγωνοθέτη Κυρίου.-
Ν Υ Ξ Ε Ι Σ
"Εν τούτω νίκα." (Επί Μ. Κων/νου)
Σ τ α υ ρ ό ς !
Πρόξενος νίκης. Λάβαρο θριάμβου.
Πάνω Του διαδραματίστηκε η τιτανομαχία των αιώνων. Πάνω Του κονταροχτυπήθηκαν Θεός και Σατανάς, Ζωή και Θάνατος, Δύναμη του φωτός και δυνάμεις του σκότους.
Κι ο Σατανάς κατατροπώθηκε. Ο Θεός νίκησε. Και ο Σ τ α υ ρ ό ς αναδείχτηκε όπλο ακαταμάχητο του αγωνιστή, καταφύγιο ασφαλές του πονεμένου, φύλακας άγρυπνος του Χριστιανού.
Σ τ α υ ρ ό ς ! Ξύλο πολυτίμητο ! Σημείο νικηφόρο ! -
* * *
"Πάντα μοι έξεστιν, αλλ' ου πάντα συμφέρει• πάντα μοι έξεστιν, αλλ' ουκ εγώ εξουσιασθήσομαι υπό τινος."(Α΄Κορ. στ΄12 ).
Η ανθρώπινη δυνατότητα, ενώ είναι απεριόριστη επιβάλλεται σε αυτοπεριορισμό και τοιουτοτρόπως βιώνει την αδούλωτη "εν Χριστώ" ελευθερία.
Υποταγή στα πάθη συνεπάγεται δουλεία και αντιστρατεύεται την ψυχική σωτηρία.
Τώρα η επιλογή είναι δική μου.-
* * *
"Το δε σώμα ου τη πορνεία, αλλά τω Κυρίω, και ο Κύριος τω σώματι."(Α΄Κορ. στ΄ 13).
Ο άνθρωπος δημιούργημα και εικόνα Θεού. Το σώμα του μέλος Χριστού, Κατοικητήριο Θεού, αφού φιλοξενεί την ψυχή, που είναι η πνοή Του.
Η χρηστική, λοιπόν, κυριότητα του σώματος ανήκει αποκλειστικά στον Κύριο.
Οι ατομικές πρωτοβουλίες για διάθεση σώματος στην πορνεία έχουν σατανική υποκίνηση, είναι εφάμαρτες και ολέθριες.
Προσοχή, λοιπόν. Το σώμα στον Κύριο και ο Κύριος στο σώμα, ανήκουν.-
* * *
"Ηγοράσθητε γαρ τιμής•δοξάσατε δη τον Θεόν εν τω σώματι υμών και εν τω πνεύματι υμών άτινα εστί του Θεού."(Α΄ Κορ.στ΄ 20)
Η Δημιουργική προσφορά και η εκούσια Σταυρική Θυσία για τον άνθρωπο, διασφαλίζουν την καθολική και αποκλειστική κυριότητα στον Κύριο.
Α ν ή κ ο υ μ ε σ' Ε κ ε ί ν ο ν.
Η διατήρηση της πνευματικής και σωματικής καθαρότητας αντίτιμο δοξαστικό, αντίδωρο τιμητικό, σημείο χρεωστικό, είναι.-
Ε Ν Α Υ Σ Μ Α Τ Α
Ο τ α π ε ι ν ό ς
χαίρεται στις σ υ κ ο φ α ν τ ί ε ς
και λυπᾶται με τις κ α τ η γ ο ρ ί ε ς.
* * *
Οι θ λ ί ψ ε ι ς για την αγάπη του Θεού
ε γ γ υ ώ ν τ α ι τη Βασιλεία των Οὐρανών.
Φ Ι Λ Ο Κ Α Λ Ι Κ Ε Σ Ρ Η Σ Ε Ι Σ
Σε τίποτε γήϊνο δεν πρέπει να είμαστε προσκολλημένοι.
Να μιμηθούμε την μεταμορφωμένη καρδιά των Αγίων,που δεν χαιρόταν
για τα αγαθά αυτού του κόσμου.

Εύχομαι να είναι η ζωή μας εν Αγίω Πνεύματι, να μας ζωοποιεί
να ζει μέσα μας ο Χριστός και να ζούμε εμείς εν Χριστώ.

Να ζούμε έτσι ώστε να είμαστε σκεύη καθαρά, κατάλληλα προετοιμασμένα,
για να δεχτούμε την Χάρη του Θεού.

Σκοπός μας πρέπει να είναι, να δοξάζεται το όνομα του Χριστού, με τη ζωή μας,
με τα έργα μας και με την ευσπλαχνία μας προς τους συνανθρώπους μας.

Να υπακούομε στο Πνεύμα του Θεού και να κάνουμε μόνο εκείνα, που
μας οδηγούν στην αιώνια ζωή.

Αν δεν ταπεινωθούμε, δεν θα μπορέσουμε να μπούμε στην Βασιλεία του
Θεού. Να το θυμόμαστε αυτό.

Όπως τα καθαρά κλήματα δίνουν καθαρό σταφύλι και αναβλύζουν καθαρό χυμό,
έτσι η καρδιά και το στόμα μας πρέπει να προφέρουν πάντα λόγο αγαθό, λόγο αγάπης,
ευλογίας και δικαιοσύνης.

Μόνο τότε, όταν με ειλικρίνεια θα πεις: «Ω, Κύριέ μου, πραγματικά εἶμαι ένα τίποτα»,
μόνο τότε θ’ αρχίσει ο Κύριος να δημιουργεί μέσα σου. Τότε θ’ ανθίσει στην ψυχή σου κάτι ιερό, αγνό και όμορφο.-
(ΑΓ. ΛΟΥΚΑΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ)
*****************************

Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

Η γνωριμία με τον ΧΡΙΣΤΟ.

ΚΥΡ. ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (Ιωαν. α΄ , 44 – 52 )
Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ με τον ΧΡΙΣΤΟ.

«ευρήκαμεν, Ιησούν…τον από Ναζαρέτ.»( Ιωαν. Α΄ , 45).
Ο άνθρωπος πλασμένος «κατ’ εικόνα» του Αρχέτυπου Λόγου επιποθεί τον Θεό.
Η αναζήτηση του Θεού είναι πανανθρώπινη διαδικασία.
Η εκζήτηση του Τριαδικού Θεού, για τον Χριστιανό, αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο στην πνευματική του πορεία.
Η Γνωριμία μαζί Του σημείο ζωής.
Η Συνάντηση με Εκείνον υπόθεση προσωπική και ταυτόχρονα σωστική.
Πώς θα επιτευχθούν, λοιπόν, η Υψηλή Γνωριμία και Συνάντηση με τον Ιησού ;
Η εκούσια κατάταξη στο στράτευμά Του και η ένταξη στην Εκκλησία Του, αποτελεί το πρώτο σημαντικό βήμα. Με το Άγιο Βάπτισμα επιτελείται η πολιτογράφηση στη Βασιλεία του Θεού, απαραίτητη προϋπόθεση σωτηρίας.
Η συμμετοχή στη Μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας εναγιοποιεί τον άνθρωπο.
Η Αγιογραφική και Αγιοπατερική μελέτη
εξασφαλίζουν τη γνώση των εντολών του Θεού, ως θεωρία και πράξη και την αποτροπή των πτωτικών κινήσεων.
Η έμπρακτη, θυσιαστική αγάπη προς τον αδελφό μας, ως ανταύγεια της φλογερής αγάπης προς τον Θεό, εγγύηση σωτηρίας, αλλά και γνωριμίας με τον Κύριο.
Η βίωση της ασκητικής ζωής της Εκκλησίας, με τον ανένδοτο αγώνα της κάθαρσης της καρδιάς, συνεπάγεται τον φωτισμό του νου και κατ’ επέκταση την Θέωση.
Θέωση σημαίνει θέα του Θεού, γνωριμία μαζί Του, κοινωνία με Εκείνον.
Οι Άγιοι, με την απελευθέρωση από τα δεσμά των παθών και τη μεταμόρφωσή τους, με την μη απολυτοποίηση της λογικής και την έντονη αίσθηση της Πρόνοιας του Θεού, πέτυχαν την αληθινή γνωριμία με τον Χριστό και τη διαρκή κοινωνία μαζί Του.
Ήταν ένα επίτευγμα ισόβιου, αδυσώπητου αγώνα.
Αυτόν κι εμείς ας επιχειρήσουμε και θα τερματίσουμε νικηφόρα.-


Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011

Αγιοι 40 Μάρτυρες.

ΑΓΙΟΙ ΣΑΡΑΝΤΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

40 στρατιώτες του επίγειου Βασιλιά Λικινίου, αλλά και του Ουράνιου Βασιλιά Ιησοῦ.
Δηλώνουν τη χριστιανική τους ταυτότητα και προκαλούνται δελεαστικά. Αντιστέκονται και αντιμετωπίζονται απειλητικά.
Μια παγωμένη λίμνη τους υποδέχεται σύσσωμους, αλλά και τους διατηρεί σύμψυχους.
«Δριμύς ο χειμών, γλυκύς ο Παράδεισος ! » αναφωνούν και ενθαρρύνονται. Ένας λιποτακτεί και αναπληρώνεται από τον φρουρό.
Όλοι, μαζί στο μαρτύριο, μαζί στην ομολογία, μαζί και στη σκέψη.
Μια φάλαγγα Αγίων νικητών, καλλινίκων Μαρτύρων.-
ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟΝ
Τεσσαρακονταρίθμους τους Αθλητάς,
Μάρτυρας ενδόξους, Σεβαστείας τερπνούς βλαστούς.
Υπομονής τους δείκτας, και καρτερίας τύπους,
διά Χριστού αγάπην, πάντες τιμήσωμεν.-

Σάββατο 5 Μαρτίου 2011

Η κατάκριση.

ΚΥΡ. ΤΥΡΙΝΗΣ ( Ρωμ. ιγ΄, 11 – ιδ΄, 4 )
Η ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ.

«Συ τις ει ο κρίνων αλλότριον οικέτην; » ( Ρωμ. ιδ. , 4. ) .
Ο μεταπτωτικός άνθρωπος έχει τη δυνατότητα της θέωσης, χωρίς να υπάρχει και η ευκολία της επίτευξης αυτής. Απαιτείται αγώνας ανένδοτος και εγρήγορση διαρκής. Η εξωστρέφεια υπαρκτή, ενώ η εσωστρέφεια ανύπαρκτη.
Ο άνθρωπος παρατηρεί, κρίνει και επικρίνει, κατακρίνει και καταδικάζει τις ενέργειες των άλλων. Οι προσωπικές πράξεις τον αφήνουν αδιάφορο. Χρονοτριβεί ερευνώντας επιφανειακά τις πράξεις των συνανθρώπων. Κατακρίνει, ενώ αγνοεί την προαίρεση. Καταδικάζει, ενώ δεν γνωρίζει την πιθανότητα της μετάνοιας. Επισκοπεί τους άλλους και δεν ενδοσκοπεί.
Η αυτοκριτική συνεπάγεται την αυτομεμψία, οδηγεί στην αυτογνωσία και καταλήγει στην Θεογνωσία.
Η αυτομεμψία προκαλεί τη μετάνοια, η οποία σηματοδοτεί την σωτηρία.
«..συ τις ει ο κρίνων αλλότριον οικέτην ; »
Ποιός είσαι συ, που κρίνεις ξένον υπηρέτην ; Ο Χριστός είναι ο Κύριος. Εκείνος θα τον κρίνει αμερόληπτα. Ναι. Κριτής αδέκαστος ο Κύριος, αφού είναι Παντογνώστης και γνωρίζει λογισμούς και προαιρέσεις, αισθήματα και διαθέσεις. Η δική μας αξιολόγηση είναι ελλιπής, μεροληπτική και αναξιόπιστη, καθ’ όσον δεν διαθέτει πάντοτε αποδεικτικά στοιχεία έγκυρα.
Η κατάκριση των άλλων είναι κίνηση κλεπτική, εφ’ όσον «το κρίνειν» είναι δικαίωμα μοναδικό του Χριστού.
Η καταλαλιά αποδεικνύει και την έλλειψη αγαπητικών αισθημάτων για τον αδελφό μας.
Η καταδίκη των άλλων συνεπάγεται και την προσωπική μας καταδίκη.
Το μέτρο της κρίσης μας θα είναι και μέτρο κρίσης του Χριστού για μας.
Η κατάκριση, συνεπώς, είναι ενέργεια πανωλεθρική και συνιστάται η άμεση αποφυγή της.
Η τάση της κρίσης, ας στραφεί στον εαυτό μας, ώστε να εξασφαλίσουμε την ευμενή κρίση του Χριστού.
Ας αυξηθεί η αγάπη για να εξαφανισθεί η κατάκριση.
Αν κρίνουμε τον αδελφό μας να τον κρίνουμε σωστικά.
Αν μιλήσουμε, για τους άλλους, να εκφρασθούμε επαινετικά και ποτέ επιτιμητικά.
Οι ενέργειές μας πάντοτε με αγάπη, από αγάπη και για την ΑΓΑΠΗ.-