Κ Υ Ρ Ι Ε    Ι Η Σ Ο Υ    Χ Ρ Ι Σ Τ Ε    Υ Ι Ε    Τ Ο Υ    Θ Ε Ο Υ    Ε Λ Ε Η Σ Ο Ν    Μ Ε.

ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ


Η έμφλογη, κάθετη αγάπη προς το Θεό εκφράζεται με μία έμπρακτη, διάπυρη, οριζόντια αγάπη προς τον "πλησίον".Προορισμός του ανθρώπου η Θ έ ω σ η . Μία προσφορά δυνατότητας Θεϊκή, με την Ενανθρώπηση, Σταυρική Θυσία και Ανάσταση του Λόγου.Η Θ έ ω σ η, ενέργεια Θεού, αλλά και συνέργεια ανθρώπου.Σ’ αυτή την ανθρώπινη προσπάθεια επιποθούμε να συμβάλλομε γνωστοποιώντας ό,τι΄΄εφώτισε ο Θεός΄΄, προς δόξα Του και σωτηρία του λαού Του.Το site αυτό είναι μία ελάχιστη προσπάθεια, ανιδιοτελής, ένας αντίλαλος Ορθοδοξίας, μία ορθόδοξη μαρτυρία στο διαδικτυακό χώρο, για προβολή προτύπων, παροχή εμπειριών και προσφορά ελπίδας στον αόρατο πόλεμο κάθε αγωνιζομένου προσώπου.-

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ Αρ. Φ. 131 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2026

 ΟΡΘΟΔΟΞΗ    ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ      

 

 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      ************************************************************************************************************

ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ   ΕΚΔΟΣΗ   ΑΡ.Φ.  131   ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ   2026 /  Διανέμεται  δωρεάν.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ  ΠΥΡΣΟΣ. Γράφει καί ἐπιμελεῖται(Δυνάμει Θεοῦ)ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α.ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ Εκπ/κός 

ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549  Κ.Τ. 6936773200

 e-mail:  eklidoniari@gmail. com    καί    elklidon@otenet.gr

ἱστοσελίδα μου: www.antilaloiorthodoxias. blogspot. .com

******************************************************************************

Ζ Ω Η Φ Ο Ρ Α    Ρ Η Μ Α Τ Α

ΚΥΡ.  ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ ( Λουκ. ιζ΄, 12 – 19 )

ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ.

«Και  έπεσεν επί πρόσωπον παρά τους   πόδας  αυτού  ευχαριστών  αυτώ. »    ( Λουκ. ιζ΄, 16 ) Δέκα οι λεπροί, της Ευαγγελικής περικοπής, που δέχτηκαν την αγαπητική εκδήλωση  ίασης του Ιησού.

Ένας, αλλοεθνής Σαμαρείτης,επιστρέφει υγιής πλέον, να υποβάλλει τις ένθερμες ευχαριστίες του στον Ευεργέτη του. Οι εννέα δηλώνουν αγνώμονες και πράττουν αχάριστα.

Κι εμείς γινόμαστε καθημερινά δέκτες μιάς ανείπωτης αγάπης και αναρίθμητων ευεργεσιών του Θεού, σε πανανθρώπινο επίπεδο, αλλά και σε προσωπικό :

Η μεταφορά μας από την ανυπαρξία στην ύπαρξη.

Η αφειδώλευτη παροχή χαρισμάτων και δωρεών.«Τι  έχεις, ο ουκ έλαβες, άνθρωπε ; » διερωτάται ο Απόστολος Παύλος.

Η λεπτομερής  πρόνοια και διαρκής φροντίδα, για τον κάθε άνθρωπο ιδιαίτερα.

Η Σταυρική Του Θυσία, για την σωτηρία του ανθρώπου.

Η συνεχής τροφοδοσία μας με το Σώμα και Αίμα Του.

Η υγεία, δώρο πολύτιμο.

Η περιφρούρησή μας από φύλακα Άγγελο, για την ψυχική μας σωτηρία.

Για όλες τις εμφανείς και αφανείς δωρεές Του ποία η στάση μας ; Πόσες ευχαριστηριακές δοξολογίες και     ικεσίες αναπέμπομε ;

Δυστυχώς, η υλιστική απληστία μας, η υπέρμετρη φιλαυτία μας, υποβιβάζει την φιλοθεια και μηδενίζει την ευχαριστία. Η αγνωμοσύνη κυριαρχεί. Η άρνηση εδραιώνεται. Η βλασφημία εκτοξεύεται προκλητικά. Η αχαριστία επικρατεί αναλογικά και στους συνανθρώπους.

Η ευχαριστία και δοξολογία προς τον Θεό είναι αναγκαία χρεωστική κίνηση, η οποία μας οικειοποιεί με τον Δωροδότη Κύριο.«Η ευχαριστία εκείνω μεν ( τω Θεώ ) ουδέν προστίθησιν, ημάς δε οικειοτέρους αυτώ κατασκευάζει .»,τονίζει ο Αγιος Ιωάννης Χρυσόστομος. «εν παντί ευχαριστείτε..»(Α΄Θεσ. ε΄, 18 )και τον Θεό και τους συνανθρώπους,  προτρέπει ο Απόστολος Παύλος.-

                                                                    

ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ  ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΗΣ  ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ

18.1    ΑΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ Παπουλάκος 

                                                 

Γεννήθηκε το 1770 στο χωριό  Άρμπουνας της Επαρχίας Καλα-βρύτων του Νομού Αχαΐας, ως Χριστόφορος Παναγιωτόπουλος.

Αρχικά εργαζόταν ως κρεοπώλης και  σε προχωρημένη ηλικία συνέβη το θαύμα. Μετά από ένα παράξενο γεγονός στην οικία του έμεινε αναίσθητος και μεταφέρθηκε στο διπλανό Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου, όπου επί τρεις ημέρες έμεινε πίσω από την Αγία Τράπεζα ως νεκρός. Το Θεϊκό αυτό σημείο στην οικία του και η θαυμαστή ανάρρωσή του, τον συγκλόνισαν με αποτέλεσμα να παραδώσει την περιουσία του στα αδέρφια του και να εγκαταλείψει την κοσμική ζωή.

Ήταν τελείως αναλφάβητος, όταν πήρε την απόφαση να ακολουθήσει τον μοναχικό βίο. Αρχικά μόνασε στην Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου, ενώ αργότερα ασκήτεψε σε καλύβι κοντά στο χωριό του. Έμεινε στην απομόνωση, για περίπου 20 χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων έμαθε γραφή  και  ανάγνωση, ως αυτοδίδα-κτος.

Σε ηλικία 80 ετών πήρε την απόφαση να κηρύξει. Η φήμη του διαδόθηκε γρήγορα, αφού είχε τον δικό του μοναδικό τρόπο να συνεπαίρνει το κοινό. Κυρίως κήρυττε εναντίον της μοιχείας και της κλοπής, και  υπέρ της προσευχής.

Αργότερα ξεκίνησε περιοδεία στην νότια Πελοπόννησο  συγκεντρώνοντας χιλιάδες κόσμο στο πέρασμά του. Ο Παπουλάκος, με την ζωή και τον αγώνα του εξέφραζε την αντίδραση του Ὀρθόδοξου Ἕλληνα,  έναντι των αλλοιώσεων από τον κοσμικό πνεύμα, που είχε αρχίσει να διεισδύει στις ψυχές των ανθρώπων, ἐξωβελίζοντας τις πατροπαράδοτες αξίες του πολύπαθου γένους μας. Υπήρξε μία από τις προσωπικότητες, που έδωσαν μάχη, για να διασώσουν τον άνθρωπο από το νέο δυτικό τρόπο μοντέλο ζωής.

Ύστερα από πιέσεις, ο  βασιλιάς Όθων υπέγραψε διάταγμα, για τον περιο-ρισμό τοῦ Παπουλάκου σε Μοναστήρι. Ο Παπουλάκος κατέφυγε στην  Μάνη, για να σωθεί. Η αντίδραση της κυβέρνησης ήταν να στείλει άμεσα τον Στρα-τηγό Γενναίο Κολοκοτρώνη με επιτελείο αξιωματικών, για να οργανώσει την σύλληψή του. Τελικά στις 21 Ιουνίου 1852 συνελήφθη από τον στρατό, ύστερα από προδοσία, και μεταφέρθηκε στις φυλακές του Ρίου όπου έμεινε δύο χρόνια στην απομόνωση. Επρόκειτο να δικαστεί από το κακουργιοδικείο  Αθηνών, ως στασιαστής, αλλά τα γεγονότα του Κριμαϊκού πολέμου υποχρέωσαν τον Όθωνα να του δώσει αμνηστία.  Το 1854 εξορίστηκε στη Μονή Παναχράντου  της  Άνδρου, όπου απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου 1861 σε ηλικία 91 ετών και ετάφη εκεί. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στο Μοναστήρι, δεχόταν πλήθος επισκεπτών.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο τον κατέταξε στις 29 Αυγούστου 2024. Τιμάται η μνήμη του στις 18 Ιανουαρίου.-

Ν Υ Ξ Ε Ι Σ

"Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς κἀγώ Χριστοῦ." (Α΄ Κορ.ια΄1)          

      Προορισμός του ανθρώπου ο Ουρανός. Επιδίωξή του η σωτηρία. Στόχος του η αιώνια ζωή. Η πορεία προς την Αιωνιότητα είναι αλάθητη, αν είναι ιχνηλάτηση ορθή. Ιχνηλατείς σωστά, αν έχεις πρότυπα αληθινά. Ο Θεάνθρωπος Ιησούς Αρχέτυπο και μοναδικό πρότυπο για μίμηση. Ο Θεός έγινε άνθρωπος, για να προτυπήσει, για τον άνθρωπο. Και οι Άγιοι ιχνηλάτησαν  με ακρίβεια, μιμήθηκαν με συνέπεια τον Κύριο, εβίωσαν την βιοτή Του και προβάλλουν πρότυπα ιδανικά για μίμηση.

      Οι Άγιοι και μόνο δικαιούνται να προτυπούν, γιατί είναι οι μοναδικοί απαράμιλλοι εγκολπωτές του Ευαγγελικού μηνύματος, απαρέγκλιτοι τηρητές των Θεϊκών εντολών, τέλειοι εκφραστές της Αλήθειας, γνήσιοι μιμητές Χριστού.

        Μιμητές, λοιπόν, των Αγίων και κατά συνέπεια του Χριστού, είναι ο μονόδρομος, για την  Βασιλεία του Θεού.-                                                    

                   Ἀπό τήν ποιητική Συλλογή ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ.   Ελ. Α. Κλ.

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

Οι  ώρες  κυλούν.

Οι  μέρες  φεύγουν.

Σύννεφα  μαύρα  εμφαίνονται.

Ήλιος  ολόλαμπρος  προβάλλει.

Δοκιμασίες  κατασχίζουν  το  πέπλο  της  ζωής.   

 

Χαρές  επανεμφανίζονται.

Αποτυχίες, επιτυχίες  συνωστίζονται.

Απέλπιδες  προσπάθειες.

 

Ελπίδας  γέννημα  η  ανασκόπηση.                           

Πρόσκληση, για  αλλαγή  πλεύσης.

Πρόκληση, για  στόχευση  υψηλή.-

 

                                   

ΧΡΙΣΤΟΚΕΝΤΡΙΚΕΣ  ΑΦΟΡΜΗΣΕΙΣ  ΓΙΑ  ΣΩΣΤΙΚΕΣ   ΕΞΟΡΜΗΣΕΙΣ  

 

v Δε δικαιούμαι καλοζωΐα, όταν υπάρχει γύρω μου ασιτία.-

v Γήϊνες παραδεισένιες αναλαμπές, προδιαγράφουν

    ουράνιες απολαυστικότητες.-

v Στιγμές  καθημερινότητας.

Απολαύσεις  αιωνιότητας.-

                        

ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΕΣ  ΡΗΣΕΙΣ    Γερ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ  ΖΕΡΒΑΚΟΥ

v              Όποιος θέλει να φθάση από την γη στον ουρανό  πρέπει  να 

βαδίση  τον δρόμο της  ταπεινώσεως,  ως  πιο σύντομο και ασφαλή. Όλοι οι Άγιοι  με την ταπείνωση  ανέβηκαν  στους ουρανούς. Χωρίς ταπείνωση είναι αδύνατο  να  φθάση  ο  άνθρωπος  στους ουρανούς, να κληρονομήση την αιώνια ζωή και να συμβασιλεύση με τον Χριστό.

v             Μόνο με την αγάπη και ταπείνωση θα σωθούμε.-