ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ ΑΡ. Φ. 130 ΝΟΕΜ. -ΔΕΚ. 2025

 

                        

                                                                                                                                          

ΟΡΘΟΔΟΞΗ  ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ

ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ  ΑΡ.Φ.130  Νοεμ. –Δεκ.  2025/ Διανέμεται  δωρεάν. ΕΚΔΟΣΕΙΣ  ΠΥΡΣΟΣ.

Γράφει καί ἐπιμελεῖται(Δυνάμει Θεοῦ)ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α.ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ Εκπ/κός 

ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549  Κ.Τ. 6936773200 

e-mail:  eklidoniari@gmail. com    καί  elkl2015@hotmail.com                                        

Ἡ ἱστοσελίδα μου: www.antilaloiorthodoxias. blogspot. .com Βίντεο: Youtube Eleftheria Kleidoniari

ΖΩΗΦΟΡΑ  ΡΗΜΑΤΑ

ΚΥΡ.ΙΑ΄ ΛΟΥΚΑ.( Λουκ. ιδ΄,16 – 24 και Ματθ. κβ΄,14 )

Το  ΔΕΙΠΝΟ της ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ

            «Άνθρωπός τις εποίησε δείπνον μέγα.»(Λουκ.ιδ΄,16).«Δείπνον μέγα».» Το συμπόσιον της Βασιλείας  των Ουρανών». Σ’ αυτό το δείπνο έχουν προσκληθεί αδιάκριτα και ανεξαίρετα, χωρίς κανένα απoκλεισμό, όλοι. Η είσοδός μας, βέβαια, στην Βασιλεία του Θεού, προϋποθέτει την ενταξιακή μας κίνηση στο Σώμα της Εκκλησίας, που επιτυγχάνεται με την ακράδαντη πίστη στον Χριστό και το Βάπτισμα.

            «Δείπνο» και η Θεία Ευχαριστία σε κάθε Θεία Λειτουργία. Η συνειδητή συμμετοχή μας εξασφαλίζει την ένωση με τον Χριστό, που είναι η Ζωή, οπότε μας ζωοποιεί, μας αφθαρτοποιεί, μας Χριστοποιεί.

            Το μεταπτωτικό σύμπτωμα της εσωτερικής αποδιοργάνωσης του ανθρώπου αναιρείται, με την ενανθρώπηση του Υιού του Θεού, του Λόγου, αφού με την Θεία Κοινωνία τρέφεται η ψυχή και διοχετεύει την Θεϊκή Χάρη και Ζωή και στο σώμα. Με την συμμετοχή μας  στην Θεία Κοινωνία επιτυγχάνουμε την ένωση με τον Ιησού, την μετοχή στην Θεία Ζωή, την ανατολή της μέλλουσας Βασιλείας, την πρόγευση του Παραδείσου, την επαναφορά στην προπτωτική κατάσταση.

     Και όμως στην πρόσκληση του «Δείπνου» της αγάπης του Θεού δεν ανταποκρίνονται θετικά όλοι οι παραλήπτες. Ο Ιησούς τους κατηγοροποιεί :

1)Είναι οι άνθρωποι, που είναι δούλοι της ύλης. Σφετεριστές των δωρεών του Θεού, αρνούνται την ευχαριστιακή αναφορά στον Θεό. Αρνούνται την μετοχή στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και  συνεπώς  αρνούνται  να  θεωθούν.

2)Είναι οι άνθρωποι οι υποδουλωμένοι στην εργασία. Εκείνοι, που ανάγουν την δουλειά σε δουλεία. Εκείνοι, που επικεντρώνουν το ενδιαφέρον και τις δυνάμεις τους στην εργασία και παραθεωρούν τον κύριο στόχο, που είναι η εκκλησιοποίηση. Απορυθμίζονται από την συχνότητα τ’ Ουρανού και συντονίζονται στον ρυθμό της γης. Τοιουτο-τρόπως αποσταθεροποιούνται υπαρξιακά.

            3) Είναι οι άνθρωποι, δούλοι των αισθήσεων. Η οικογένεια προ-βάλλει, ως εμπόδιο, για την ανταπόκριση στην πρόσκληση. Ο γάμος, με την μεταφυσική και Ευχαριστιακή αναφορά του, σημειώνει υπέρβαση της φθαρτότητας και οδηγεί στην Χριστοποίηση, στην ανακαίνιση του προσώπου.

            Η συμμετοχή στο «Δείπνο» ανοίγει δίοδο εισόδου του Θεού στην ζωή του  ανθρώπου, δίαυλο επικοινωνίας μαζί Του.Όλες οι δραστηριότητες του ανθρώπου, αν αυτονομηθούν, αλλοτριώνουν τον άνθρωπο, τον οδηγούν στην φθορά και τον θάνατο, αφού τον υποδουλώνουν στον χρόνο και τον αποστερούν της μεταμορφωτικής δυνάμεως του «Δείπνου». Τοιουτοτρόπως το παρόν απαιωνο-ποιείται και το αιώνιο παύει να είναι προέκταση του παρόντος.

                                  

ΠΟΡΤΡΕΤΑ  ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΗΣ   ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ

21/12  ΑΓ. ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ, ο βοσκός.

Η θυσία απόδειξη τρανή διακαούς αγάπης. Η μεγαλύτερη θυσία, που σημειώνεται στον πλανήτη μας είναι πάνω στον βράχο του Γολγοθά. Εκεί χύνεται το Πανάχραντο Αίμα του Θεανθρώπου, για του ανθρώπου την σωτηρία. Ο Ιησούς ο Μεγάλος Αιμοδότης. Ο Χριστός ο Πρώτος Μάρτυρας. Πρωτοπόρος Εκείνος στο δύσβατο μονοπάτι του μαρτυρίου χαράσσει ανεξίτηλα ίχνη. Στ’ αχνάρια Του βαδίζουν αναρίθμητοι αιχμάλωτοι της Θεϊκής Αγάπης. Πολυπαθής η παράταξη των ενδόξων Μαρτύρων. Όλοι θυσιάζονται εκούσια, για την αγάπη του Χριστού. Όλοι συνευφραίνονται αέναα στο Βασίλειο της Αγάπης του Θεού.

Ανάμεσά τους και ο Άγιος Θεμιστοκλής, ο βοσκός. Ζει στο χρόνια του βασιλιά Δεκίου το 250 μ.Χ. Πατρίδα του τα Μύρα της Λυκίας. Δέχεται τα νάματα της πίστεως στον Θεό. Μεταλαμπαδεύεται η φλόγα της αγάπης στον Χριστό από τους θεοφιλείς γονείς του. Βιώνει απλά και θετικά τις ευαγγελικές Αλήθειες. Φροντίζει, για την καθαρότητα της ψυχής. Επαγρυπνεί, για την αγνότητα των αισθημάτων. Ασχολία του η βοσκή των προβάτων. Εκεί στον καθάριο αέρα του βουνού, κοντά στα άκακα αρνιά, διδάσκεται την καθαρότητα του νου. Από εκεί, από τα υψώματα διασυν-δέεται καθάρια με τον Πλάστη. Τα καλώδια της ψυχής ελεύθερα μεταφέρουν τις θερμές ικεσίες στον Κύριο.

Οι διωγμοί κατά των Χριστιανών συνεχίζονται αμείλικτοι. Ο σκληρός βασιλιάς Δέκιος επισημαίνει πρόσωπα και τα αναζητεί. Στόχος τώρα ο Άγιος Διοσκορίδης. Καταφύγιό του γίνεται το βουνό, η στάνη του Θεμιστοκλή. Και εκεί όμως φθάνουν οι απεσταλμένοι δήμιοι. Συναντούν τον απλοϊκό βοσκό Θεμιστοκλή και ζητούν πληροφορίες για τον Χριστιανό Διοσκορίδη. «Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εν όλη τη καρδία σου και εν όλη τη ψυχή σου και εν όλη τη διανοία σου. Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν» (Ματθ. 22, 37-39). Αυτά τα λόγια του Κυρίου αντηχούν στο είναι του και είναι πανέτοιμος, για την εφαρμογή τους. Η αγάπη στον Θεό και στον άνθρωπο πρυτανεύει μέσα του. Η απάντηση δίδεται αυθόρμητα και απερίστροφα. Τον μεν Διοσκορίδη καλύπτει η αγάπη του και δεν τον αποκαλύπτει. Ο ίδιος δε προσφέρεται οικειοθελώς και προθύμως να τον αντικαταστήσει, δηλώνοντας την χριστιανική του ταυτότητα. Θήραμα τώρα υπάρχει: Ο Χριστιανός Θεμιστοκλής. Και οι στρατιώτες κατάκοποι, αλλά ευχαριστημένοι κατηφορίζουν. Σε λίγο βρίσκεται ο τολμηρός Φίλος του Θεού μπροστά στον άρχοντα. Εκεί διακηρύττει περίτρανα την πίστη του στον Χριστό και νιώθει πανευτυχής. Δέχεται αλλεπάλληλα κτυπήματα στην κοιλιά και κατα-σχίζεται. Κρεμάται σε ξύλο και σύρεται το σώμα του πάνω σε σιδερένια καρφιά. Αιμόφυρτος, με καταπληγωμένο το σώμα, ανέγγιχτη όμως την ψυχή, την παραδίδει νικηφόρα στα χέρια του στεφοδότη Χριστού.

Στην πανέμορφη χώρα τ’ Ουρανού, κοντά στον Θρόνο του Θεού αγάλλεται και πρεσβεύει για μας,που τον τιμάμε στις 21Δεκεμβρίου.                                

ΝΥΞΕΙΣ

«Ού δε το Πνεύμα Κυρίου, εκεί ελευθερία». ( Β΄ Κορ. γ΄ 17 .)

            Η αποστασία του ανθρώπου από τον Θεό δουλοποίησε τον άνθρωπο. Η Θεανθρώπiση του Χριστού ελευθεροποίησε τον άνθρωπο. Η ελευθερία δώρο Θεόσδοτο. Η Τριαδοποίηση του ανθρώπου παρέχει και την ελευθεροποίηση. Το Άγιο Πνεύμα με την ενοίκησή Του στον άνθρωπο φωτοδοτεί, ανακαινοποιεί,μεταμορφώνει και ελευθερώνει το είναι του. Ελεύθερος  από  τα πάθη, απελεύθερος από την αμαρτία, ζει την «εν Χριστώ» δουλεία,που συνιστά την αληθινή ελευθερία και βιώνει την καθολικοποίηση των όντων,την πανενότητα των κτισμάτων. Ο μεταπτωτικός άνθρωπος επανέρχεται στην προπτωτική,αρμονική του ύπαρξη. Ζει την ελευθερία, κινείται με ελευθερία και αποδίδει ελευθερία στούς αδελφούς του. Βιώνει την ελευθερία στην Παρουσία του Θεού και απολαμβάνει ελεύθερα την ελευθερία του Χριστού.-

                                         ΕΝΑΥΣΜΑΤΑ

v  Η  ανθρώπινη ελευθερία απαραβίαστη.Και η επιλογή του Παραδείσου ή  της  Κόλασης υπόθεση  προσωπική.-

v  Η παράβαση  των  εντολών του Θεού  εναμαρτοποιεί  το σώμα  και την ψυχή του  ανθρώπου.-

v  Μια  καινούργια μέρα. Μια ακόμη  ευκαιρία, για  μια  νέα αρχή.-

v  Η αμαρτία αμαρτωλοποιεί τον  άνθρωπο και  τον αποαγιοποιεί.-

Από την ποιητική Συλλογή   ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ  Ελ. Α. Κλ.

Ο  ΚΥΡΙΟΣ  ΜΟΥ ;

Δύο  αφέντες  με  κυκλώνουν.

Επιζητούν  κυριαρχία.

Στοχεύουν  την  ανεξαρτησία  μου.

Επιδιώκουν  τη  δουλεία  μου.

Επιθυμούν  την  ανελευθερία  μου.

Ποιοί  είναι  οι  επίδοξοι  διαφεντευτές;

Ο  Σατανάς  και  ο Ιησούς.

Ο πρώτος επιθυμεί  τον αφανισμό  μου.

Ο  Χριστός  ποθεί  την  σωτηρία  μου.

Η  επιλογή  εκούσια  δική  μου.-                       

ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΕΣ  ΡΗΣΕΙΣ

ü  Έλεγαν για τον αββά Σισώη, ότι αρρώστησε και  ενώ  κάθονταν κοντά του γέροντες μίλησε σε κάποιους. Του λένε:- Τι βλέπεις, αββά; Και τους απαντά:- Βλέπω κάποιους, που ήλθαν σε μένα και τους παρακαλώ να μ' αφήσουν λίγο να μετανοήσω.

Τ Λέει ένας από τους γέροντες:- Και αν σ' αφήσουν, τι μπορείς να κάνεις από δω και πέρα με την μετάνοια;Του λέει ο γέροντας:- Κι αν δεν μπορώ, μπορώ όμως να στενάζω ακόμη λίγο, για την ψυχή μου, και  αυτό μου είναι αρκετό.

ü  Ένας αδελφός ρώτησε τον αββά Σισώη:

Τι να κάνω αββά μου, έπεσα! Του λέει ο γέροντας: Να σηκωθείς. Σηκώθηκα και ξανάπεσα. Να σηκωθείς πάλι και  πάλι. Μέχρι πότε; Μέχρι, που να σε βρει ο θάνατος, είτε στο καλό είτε στην πτώση. Γιατί σ’ όποια κατάσταση βρεθεί τότε ο άνθρωπος, σ’ αυτή και φεύγει..

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ ΑΡ. Φ. 129 ΣΕΠΤ.- ΟΚΤ. 2025

 

ΟΡΘΟΔΟΞΗ   ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ

ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΑΡ.Φ129  Σεπτ.-Οκτ.2025/Διανέμεται  δωρεάν.

Γράφει καί ἐπιμελεῖται(Δυνάμει Θεοῦ)ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Α.ΚΛΕΙΔΩΝΙΑΡΗ Εκπ/κός 

ΤΗΛ.-FAX: 22210-29549  Κ.Τ. 6936773200                                                                               

e-mail:  eklidoniari@gmail. com    καί  elkl2015@hotmail.com                                        

Ἡ ἱστοσελίδα μου: www.antilaloiorthodoxias. blogspot. .com Βίντεο: Youtube Eleftheria Kleidoniari

ΖΩΗΦΟΡΑ   ΡΗΜΑΤΑ

ΚΥΡ. ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. η΄, 26 – 39)

Η  ΔΥΝΑΜΗ  τοῦ  ΟΝΟΜΑΤΟΣ  τοῦ   ΙΗΣΟΥ.  

 «Ιδών δε τον Ιησούν και ανακράξας προσέπεσεν αυτώ και φωνή μεγάλη είπε· τι εμοί και σοι,Ιησού,Υιέ του Θεού του Υψίστου; (Λουκ. η,28).

Ο δαιμονισμένος των Γαδαρηνών βιώνει την άτεγκτη κατοχή πολλών δαιμονίων. Ο Διάβολος πλασμένος πρόσωπο, αρχικά ως άγγελος και μετά, με την αποκοινωνικοποίησή του με τον Θεό, σκοτεινό πνεύμα, έχει αυτεξούσιο, δηλαδή ελευθερία κινήσεων απαραβίαστη. Τοιουτοτρόπως εργάζεται πυρετωδώς κατά των ανθρώπων και παρεμβαίνει κυριαρχικά σ’ αυτούς. 

Η αγάπη του Θεού περιορίζει τη δράση του. Η παντοδυναμία του Θεού αναχαιτίζει το καταστρεπτικό του έργο.

Και τότε, που παραχωρείται η είσοδός του στον άνθρωπο και ο άνθρωπος εκφράζεται αντικοινωνικά, βιώνοντας την ανελευθερία, υπάρχει περιθώριο αναστολής του κακού και ανατροπής της οικτράς κατάστασης του ανθρώπου. Η δύναμη του Ονόματος του Ιησού είναι καταλυτική. Το Όνομα Ιησούς, το υπέρ παν Όνομα, έχει σωστική δύναμη. Η επίκληση του Ονόματός Του πληροποιεί υπαρξιακά τον άνθρωπο. Το Όνομα του Ιησού, «Σωτήρ» δηλοποιεί την σωστική ενέργεια του Θεού.

Η ενέργεια του Διαβόλου, που εκφράζεται διά των εμπαθών λογισμών,των ζοφωδών επιθυμιών,των πολλαπλών παθών και πολλάκις διά της καθολικής κατάληψης του ανθρώπου, απενεργοποιείται με την ένθερμη χρήση του Ονόματος του Ιησού.

Η ομολογία του Ιησού, ως Υιού του Θεού, από τον δαιμονισμένο των Γαδαρηνών, επέφερε την απολύτρωσή του, την αποδέσμευσή του από την  διαβολική κυριαρχική αιχμαλωσία και του χάρισε την ελευθερία των τέκνων του Θεού.

Η «ευχή του Ιησού»,«Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν

με, τον αμαρτωλό», είναι ομολογία πίστεως, παραδοχή της αμαρτωλότητας, ικεσία ελέους και προσφέρει Αγιοπνευματικό φωτισμό, κάθαρση καρδιάς, έξωση δαιμόνων, κατασκήνωση Χριστού, άφεση αμαρτιών.     

             Αυτή την «ευχή» ας προφέρουμε αδιάλειπτα.-

                                    

     ΠΟΡΤΡΕΤΑ  ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΗΣ   ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ

22/9   ΑΓ.  ΦΩΚΑΣ, ο κηπουρός.

Στα υπερκόσμια Σκηνώματα της δόξας του Θεού ζουν ατελεύτητα και πανευφρόσυνα όλοι οι εκλεκτοί Του. Είναι εκείνοι, που στην γη επέδειξαν άκρως αγαπητική διάθεση προς τον Τριαδικό Θεό, ελάχιστο αντίδωρο της απροσμέτρητης αγάπης Του στον άνθρωπο. Είναι τα διαλεκτά δοχεία της Χάριτος της Θεϊκής. Είναι οι δέκτες τωνΟυρανίων μηνυμάτων.Είναι οι απαρέγκλιτοι εκτελεστές του Θείου θελήματος. Είναι οι Αγωνιστές της πίστεως στον χώρο της Εκκλησίας. Όλοι απαρτίζουν την Θριαμβεύουσα Εκκλησία. Όλοι αναμένουν εναγώνια  την άφιξή μας, για να γευθούν τέλεια την τέλεια ομορφιά του Παραδείσου. Περιμένουν και πρεσβεύουν ακατάπαυστα. Είθε να μην διαψευσθούν οι προσδοκίες τους. Από μας εξαρτάται. Στην θέλησή μας εναπόκειται. Ο Θεός ποθεί την σωτηρία μας. Ας ανταποκριθούμε θετικά.

            Και ο Άγιος Φωκάς ο κηπουρός, που τιμάμε στις 22 Σεπτεμβρίου, στέλνει το δικό του μήνυμα σε μας. Ας προσπαθήσουμε να το συλλάβουμε και να το εγκολπωθούμε. Σινώπη είναι η πατρίδα του. Εκεί βλέπει το φως του ήλιου και μεγαλώνει. Η ανατροφή, που δέχεται είναι χριστιανική. Η πίστη στον Θεό ριζώνει μέσα του. Η αγάπη στον Χριστό φουντώνει στην καρδιά του. Ζει για τον Ιησού. Το όνομά Του συγκλονίζει το είναι του. Η θέλησή του υποτάσσεται σ’ Εκείνον. Η καρδιά του αιχμαλωτίζεται από Εκείνον. Είναι δέσμιος της αγάπης Του. Η φλογερή αγάπη προς τον Θεό μεταφράζεται σε μία ζωηρή, έμπρακτη εκδήλωση αγάπης προς τον πλησίον. Αδελφούς του Χριστού και δικούς του αδελφούς αισθάνεται και τους συνανθρώπους του. Μοιράζεται μαζί τους το ψωμί και τον πόνο, τους καρπούς της γης και την χαρά. Ο κήπος, που καλλιεργεί, γίνεται ανεξάντλητος τόπος αγαθών, που χορταίνει τους πεινασμένους, που επιδοτεί τους πτωχούς. Είναι η αφετηρία της φιλανθρωπικής δρά-σης του Φωκά. Η κηπευτική, στα χέρια του, όργανο έκφρασης της ενεργούς πίστεώς του. Η κηπουρική ασχολία του, κλειδί για την είσοδό του στην Βασιλεία του Θεού, για την πρόκληση της Θεϊκής ευσπλαχνίας. Η καλλιέργεια του  κήπου  καθημερινή υπόμνηση, για ψυχική καλλιέργεια. Και ο Φωκάς διαφεντεύει στο χωράφι της ψυχής του και ασχολείται επίμονα και  σχολαστικά για την «εις βάθος» εργασία. Ο Κύριος παρακολουθεί τον ακούραστο εργάτη, το εκλεκτό «γεώργιο» της ψυχής του και τον ευλογεί. Η ενίσχυση φανερή. Η χαρίτωση εμφανής.

            Καὶ η χριστιανική του ταυτότητα αποκαλύπτεται. Ο Έλληνας άρχοντας της Σινώπης το πληροφορείται. Η αντίδραση άμεση και καταδικαστική. Να συλληφθεί και να φονευθεί πάραυτα. Η στρατιωτική ομάδα εξαπολύεται, για ανίχνευση και εκτέλεση της διαταγής. Ο Φωκάς στα πλαίσια της φιλοξενικής του επιδίωξης, τους δέχεται εγκάρδια, τους περιποιείται πρόθυμα, τους παραθέτει γεύμα πλούσιο, τους δείχνει ανιδιοτελή αγάπη. Η ανάπαυση προσφέρεται ευδιάθετα. Η συζήτηση φανερώνει την αποστολή τους. Ο Φωκάς είναι ο στόχος τους. Ο δούλος του Κυρίου το δέχεται ήρεμα. Η ετοιμασία του τάφου αρχίζει. Η γνωστοποίηση του ονόματός του επακολουθεί. Οι στρατιώτες μένουν εμβρόντητοι. Πληγώνονται καίρια. Λυπούνται απερίγραπτα. Εκφράζουν αδυναμία, για εκτέλεση της διαταγής του άρχοντα. Η αγάπη του πρόσχαρου Χριστιανού Φωκά τους αφοπλίζει. Η συνείδηση τους ελέγχει. Η καρδιά διαμαρτύρεται. Η άρνηση είναι επίμονη. Το σχέδιο καταστρώνεται. Η ακαρπία της αναζήτησης εύλογη απολογία προς τον άρχοντα. Ο Άγιος όμως δεν αφήνει την ευκαιρία να χαθεί. Ικετεύει τους στρατιώτες να ενδώσουν και να εκτελέσουν την εντολή. Η επιθυμία του, για συνάντηση με τον Νυμφίο της ψυχής του σφοδρή. Ο πόθος του, για μαρτύριο, θερμός. Το ανένδοτο της θελήσεώς του σταθερό. Και οι στρατιώτες υποχωρούν. Η αποτομή της αγίας κεφαλής του επέρχεται. Η ψυχή του ανέρχεται νικήτρια στον Θρόνο του Δεσπότη, για να λάβει το στεφάνι της δόξας τ’ Ουρανού. Η θυσία του ευάρεστη στον Θεό τον κατατάσσει στον Χορό των Αγίων Μαρτύρων, για να Τον υμνεί αιώνια.-

                                                                                 

ΝΥΞΕΙΣ

  «Μη παιδία γίνεσθε ταις φρεσίν, αλλά τη κακία νηπιάζετε, ταις δε φρεσί τέλειοι γίνεσθε».( Α΄Κορ. ιδ΄20 )

            Ο μεταπτωτικός άνθρωπος είναι επιρρεπής προς την κακία και τον δόλο. Εμφορείται από εμπάθεια και διακρίνεται για τον σκοτασμό του νου.

          Στοχεύοντας  την θέωση  απαιτείται φωτισμός του νου και προηγείται κάθαρση της καρδιάς. Με την Χάρη του Αγίου Πνεύματος και τον προσωπικό ανένδοτο αγώνα, επιτυγχάνεται η τελείωση. Τότε ο άνθρωπος, αν και ώριμος, διαθέτει παιδική ακακία, με αντίστοιχη όμως ανδροπρεπή σύνεση και φρόνηση. Η Παύλεια προτροπή για μίμηση της παιδικής αθωότητας και της ώριμης νοητικής τελειότητας, βρίσκει την πραγμάτωσή της. Είναι ό,τι ποθεί η αγωνιστική ψυχή. Είναι ό,τι επιζητεί ο Θεός για τούς κληρονόμους της Βασιλείας Του.-   

                                         

                                                     ΕΝΑΥΣΜΑΤΑ

v Η «κατά Χάρη» προσωπική μας κένωση σηματοδοτεί  την «κατά  Χάρη» δική   μας   ανάσταση.-

v Φιλαυτία  -  Φιλαργυρία  - Φιλαρχία  -  Φιληδονία.              

      Τέσσερα  δυσθεράπευτα  πάθη.  Προσοχή  και  αγώνα.

v Οι  λογισμοί   δεν  αποκόπτονται,  αλλά  αποκρούονται.-

v Για  την  αποδοχή  των  εντολών  του  Θεού  δείξε  ακακία.                     

Για την απόκρουση μεθοδειών του Διαβόλου  δείξε  πανουργία.-

v Η  αγάπη  τούς  τολμηρούς  ελκύει, τούς  δειλούς  απωθεί.-  

                  

Από την ποιητική Συλλογή   ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ   Ελ.Α.Κλ. 

ΚΑΤΟΛΙΣΘΗΣΕΙΣ.

Απόδραση!

Μια  ηλιόλουστη  μέρα.

Ένα  πανώριο  τοπίο.

Δόξα  στον  Δημιουργό  Θεό.

                                                                               Σε  λίγο…

                                                                               Κατολισθήσεις…

                                                                               Ο  κίνδυνος  ορατός.

                                                                               Τα  μέτρα  προφύλαξης

                                                                                                      αναγκαία.      Για  τις  ανθρώπινες  κατολισθήσεις

ανησυχούμε; Αγρυπνούμε;

Ο  εχθρός  καιροφυλακτεί. Ας  μην  τον  υποτιμούμε  .-

                                    

                                ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΕΣ  ΡΗΣΕΙΣ

ü  Ένας γέροντας είπε: -Αν σε βρει σωματική αρρώστια, μην λιποψυχήσεις. Γιατί αν Κύριος θέλει να κακοπαθήσεις σωματικά, ποιός είσαι εσύ που δυσφορείς; Δεν σε φροντίζει Αυτός σε όλα; Μήπως ζεις χωρίς Αυτόν; Να σηκώνεις λοιπόν κάθε κακό και να Τον παρακαλείς να σου δίνει ό,τι σε συμφέρει. Αυτό είναι το θέλημά Του: Να υπομένεις με μακροθυμία και να χορταίνεις με την αγάπη Του.-